- Trajektoria. Dobre wieści? - Na korektę kursu nie starczy paliwa.
Wymyślimy coś naukowego.
Że też światło
- może być tak mroczne... - Słońce to życie.
- Ni chuja nas nie uśmierci. - Zgoda.
Widziałeś? Mój serial, a prawie mnie w nim nie ma.
Zgoda. Racja. Też tak myślę.
- Bądźcie ze strachem za pan brat. - Pełna zgoda.
- Zgadza się ze wszystkim! - Nienawidzisz się zgadzać.
Właśnie. Nie rozumiem.
Dlaczego Iris nie powie im o moich kulowych gówienkach?
Bez urazy, ale nie jest ich za wiele.
Jak to?
Od kiedy się znamy, machnąłeś może jedno.
- Czyli? - Zmiażdżyłeś puszkę.
- Hardkor. - Bierz się do miażdżenia.
Zgoda.
AVENUE 5
- Przez noc zdechło 57 węgorzy. - Ten nieurzeczywistniony potencjał...
- Kim mogłyby być? - Pożywieniem, Matt.
O, kropka na horyzoncie.
Ominęliśmy jedno Słońce. Do trzech razy sztuka?
Zamknij posępniaczkę . Próbujemy zapomnieć... Kropka.
Dobra czy zła?
- Mamy kropkę! - Wiemy. To dobra kropka?
Zapewne wojskowa stacja kosmiczna. Czas na conga!
Inteligentni załoganci!
Naprawią akwarium, bo nie są pacynkami ze skarpetek.
- Bez urazy. - Nowi przyjaciele!
- Powiedziałam to na głos? - Herman Judd!
- Będzie miażdżone. - Nie teraz.
Prawdziwa stacja kosmiczna. Oto nadzieja.
Załogo, obrać kurs na stację.
- Chrzanić ograniczenie prędkości. - Nawiążmy kontakt. Nowi ludzie!
Zgoda!
- Naprawdę. - Który? - Ten.
Stormfalcon, tu kapitan Ryan Clark z Avenue 5.
Spierdoliły się nam zbiorniki z węgorzami. Pomożecie?
Zgłasza się Johanna. W czym problem?
- Nanofiltry trafił szlag. - Mają odświeżacz do butów?
Mordy w kubeł.
Cudownie usłyszeć angielski głos. Co powiesz na twarzą w twarz?
Lody możemy przełamać białkiem domowego wypieku.
- Odbiór. Czekamy. - O co jej biega?
Delegacja musi posiadać kompetencje społeczne.
Jestem wirtuozem konwersacji. Samoukiem.
- Billie, Matt, Spike? - Ostra selekcja. Sprytnie.
Naprzód!
Bądźcie czujni. Astromarines są w chuj twardzi i ogromni.
Stormfalcon wita!
- Cudownie was widzieć. - Cześć.
W imieniu pasażerów Avenue 5 przynosimy flapjacka.
- Uwielbiamy prostokątne jedzenie. - Aż za bardzo.
Zapraszamy.
Spytaj o inżyniera pokładowego.
- Najpierw sprawy międzyludzkie. - Główny pokój wypoczynkowy.
- Przy puzzlach bywa gorąco. - To ma być placówka wojskowa?
- Naukowa. - Wojsko?
- Odpadłabym ze względów zdrowotnych. - Pełna kultura.
- U nas jest problem z walkami berbeci. - Lekka przesada.
Walki berbeci?
Spragnione bodźców maluchy szarpią się na placu zabaw.
- Rzeczywiście, okropne. - Ale pod nadzorem dorosłych.
Nawet 60 osób.
Szczerze? Uwielbiamy serial o waszym statku.
No tak.
"Że też światło może być tak mroczne...".
To z...
Oraz wspaniałe: "Pomożecie nam z węgorzami?".
- Kim pani jest? - Billie McEvoy, oficer naukowy.
- Naprawdę? - Tak. - Na pewno?
W serialu jest bardziej pozytywna. To ona.
I tam.
Nie przeliterowałaby "nauka". Ani "węgorze".
Chyba zdołamy wam pomóc.
Lyle, nasz dyżurny fizyk, wolnomyśliciel i nonkonformista.
Kanon to sztywniak. Zaskarżcie mnie.
Zostaniecie na kolacji? Z osobami towarzyszącymi.
- Nie, ponieważ węgorze... - Ludzie!
Bylibyśmy zachwyceni.
Kluski z fosforanu wapnia z emulgatora?
- Musisz poznać naszego Franka. - Smutne oczy, zjawiskowe omlety.
Pokażę panu długołańcuchowe kwasy tłuszczowe.
Zawory zapychają się szybciej niż kible na stacji benzynowej.
Zna się pan na rzeczy. Tęsknię za fachowcami.
Też jestem oryginałem. Przylukaj ten dynks.
To nie jest koński ogon.
Inaczej niż to.
- Spike Martin. - Piąty Kanadyjczyk na Marsie?
- Nie słyszałem. - To ja.
Daj mi coś lepszego.
Zarzynam się, żebyś miał swój lit. Powinienem być na liście.
"50 najtragiczniejszych dyrektorów średniego szczebla"?
Kawa - tak, ty - nie.
- Został nam jeden lot zaopatrzeniowy. - Wciąż tutaj? Jestem zajęty.
Okna same się nie wyliżą. Co tobie?
Wyczuwam strach oraz...
Burrito? Co ukrywasz?
Uchylić ci rąbka Armagedonu?
Dobra.
Na Ziemi kończy się lit. Teraz już wiesz.
Nie będzie dostaw ani niczego.
Myślałam, że dokumenty o braku litu to tylko dokumenty.
Bez litu padnie bankowość, telekomunikacja i komputery.
Będziemy nosić niewyprawione skóry i podcierać się liśćmi.
- Nie zamierzam. Ani podawać ci ręki. - Może ja się przelecę.
Musisz być wykończony.
Odpocznij chwilę.
Tyłek w lewo.
Wybanaliłam się i podrasowałam ci kawę.
Leży.
Startujemy. Posiłek standardowy, bez insektoidów.
Nasz wspaniały i wyjątkowo przystępny Frank.
Prowadzi program kulinarny...
- "Nie przeszkadzać?" - "Bez pośpiechu".
- "Na żywo z Kątka Franka". - Jaka kuchnia? - Opowiadaj.
Intensywne smaki i prostota.
Wyposażenie kabiny i miłość.
Tam się zapodziała.
Umarł Wij Patrick Harris.
Świetny węgorz.
- Piękne kolczyki. - Ekstra.
Geniuszem jest Frank.
Frank Kelly i jego niewidzialna żona. Nie zwracaj na mnie uwagi.
- Niewiarygodne! Suka ma tupet. - Tupet.
Chciałam poznać nowych ludzi, ale nie potrafię!
- Oddychaj. Bez paniki. - Rav.
- Miło mi. - Witaj.
Ładne dłonie. Lewa i prawa. Klasyka!
Tak, dziękuję.
Weź się, kurwa, ogarnij.
Jak oceniasz serialowego Judda? Właściciel statku. "Zgoda"?
- Potakiwacz? Nie wnosi zbyt wiele. - A ty wnosisz?
Jeśli już, to odejmujesz.
Palnę gafę, a później boję się w ogóle coś powiedzieć.
Small talk to pozorowanie braku seksualności i agresji.
- Gotowa? - Cześć.
To jeszcze dozwolone?
Czego potrzeba?
Kochani! Zdejmijcie buty
i weźcie sobie przygotowane mokasyny.
Mogę nie zdejmować? Noszę wkładki ortopedyczne.
- Ma wysokie podbicie, prawda? - Właśnie.
Jeśli znajdą się chodaki albo plastikowe sandałki...
- Miękka podeszwa to podstawa. - Paula!
Pan może zostać w skarpetkach. Natomiast cała reszta...
Słusznie.
Odcinek ze Słońcem?
Zaciskałam zęby tak mocno, że pękł mi trzonowiec.
Naprawdę?
Nie oglądałam, bo patrzyłam, jak nasze węgorze się duszą.
- Trzeba działać, pączuszku. - "Pączuszku"?
Chcesz porozmawiać o Ryanie?
Powiedzmy nowym przyjaciołom, że pół roku więziłeś mnie w kabinie.
Tak, wyczuwa się między wami napięcie.
Nasze węgorze, kurwa, zdychają.
Za czym tęsknię najbardziej? Za moimi psami.
- Kocham! Masz psy? - Beagle.
- Oraz zdjęcia. - Powiedziała "beagle"!
Na pewno nie.
Nosek! Założę się, że smakuje jak ciasto.
- Wesoły koleżka. - Chciałabym otworzyć schronisko.
Mieć tyle psów, żeby dzieciaki z sąsiedztwa mówiły:
"O, cuchnąca stara psiara". Marzenie!
Jak Judasz na Ostatniej Wieczerzy...
Ryan?
Ryan!
- O czym rozmawiacie? - O psach. Psiakach.
Gdy psy biegają we śnie, to nie biegają.
Bębnią. Gdzieś o tym czytałem.
Odrobina płynu do dezynfekcji nadaje orzechowy posmak.
Zróbmy program razem. Wymienimy się przepisami. Jak uważasz?
- Czy my się znamy? - Wątpię. Nathan Basic.
Mam agresywnie pospolitą twarz. Zwrócę go w jednym kawałku.
Niech cię ugości. Jak mnie.
Frank wychodzi. Mogę się przyłączyć?
Polecę wahadłowcem.
Tak, właśnie to potwierdzam.
Jak ci na imię? Chcesz, żebym cię, kurwa, potwierdziła?
Niech ci się wiedzie, Shelly. Startuj.
- System jest zautomatyzowany. - Wduś start.
To bardziej skomplikowane.
Start.
Smooth jazz. Mocna kawa. Rozbiórka pompy maceracyjnej.
Niedziela idealna. Doleję ci.
Ten gość... Łeb jak sklep.
Prawdziwa miłość? Znalazłeś kucykową duszę?
Swoje plemię. Schodzę z Avenue 5.
Jasne. Podasz mi wino?
- Dzięki. - Pączuszku, jak twój refluks?
Po wieczornych posiłkach go wzdyma.
Odczep się od moich enzymów.
Chciałoby się go przełożyć przez kolano i odbić jak niemowlę.
Pewnie zauważyłaś, że między mną a kapitanem iskrzy.
- Nic z tych rzeczy. - Ależ tak.
- Zepsuliśmy cały wieczór. - Nie zorientowałam się.
Wybacz, że się nie zgodzę.
Podziwiam wasz stoicyzm. Jesteście stoiccy w chuj.
Bierzecie mokasyny na klatę.
Z radością.
Rav, mogłabyś...?
Logiczne. Wykładziny mniej się niszczą.
Nie chodzi o wykładziny.
Johanna wali talerzami i wszyscy zdejmują buty.
Odruch Pawłowa.
To pogawędka, nie proces.
Sądzisz, że nie interesują jej wykładziny,
- lecz kontrola? - Tak.
Macie ochotę na ciepłolubne kultury serowarskie?
Słyszycie, enzymy? Alarm!
Chodź!
Dzisiaj nadajemy w primetimie.
Nie przeklinaj i nie operuj mięsem przy pasie.
- Fantastycznie! Nie to, co moja nora. - Design jest wzorowany na moim śnie.
Kręcimy.
Dziś gościmy Nathana Basica. Kamera jest tam.
Przygotujemy sarninę w czajniku turystycznym.
Świetny przepis.
Czy Nathan Basic nie wydaje ci się znajomy?
- Utajnione. - Kocham tajemnice.
- Wpisałaś hasło? - Nie.
Jaki jest prawdziwy kapitan Ryan?
To nie tyle osoba, co zagadka.
Figlarny niczym foka.
Ażebym wysrała barkę!
Jakie jest twoje "bazowe" podejście do jedzenia?
Niezłe.
Wykorzystuję cały zezwłok, od stóp do głów.
- Po co marnować żywność? - Pełna zgoda.
Wyrzucasz kurczaka, gdy padnie na udar? Nie.
Nadziewasz i pieczesz. Dlaczego bliskich traktujemy inaczej?
Pełna zgoda. Że co?
- Mówimy o ludziach? - Nie jest to łatwy temat.
W stołówce chciałabym jednak nosić normalne buty.
Jasne. Co cię ugryzło?
Szybka aktualizacja. To jest astrowięzienie.
Jak to?
Są zbyt niebezpieczni, by przebywać na Ziemi.
Jesteś pewna? Mają sery.
Przerabiałyśmy to. Włókno jest, kurwa, niskiej gęstości.
Siadaj i milcz.
Raju...
Ryan?
Internalizuję panikę i strach.
- Załatwione. - Czytaj.
Osiem zabójstw za pomocą łyżki do lodów.
Nosił suknię ślubną matki i jej głowę.
Zakopał ofiary w wesołym miasteczku. Zachował ich stopy.
Są zdjęcia.
Właśnie zesrały mi się oczy.
- Chyba założę mokasyny. - Będę cię osłaniać.
- Karen? - Kochani?
Powiem wam coś. Oni nie mogą się zorientować co.
Kiedy mrugnę,
roześmiejecie się.
Właśnie się dowiedziałem...
Gotowi?
Że otaczają nas... Już?
Psychopatyczni przestępcy.
Nie rozumiem. To jakiś żart?
Nie.
Mieliście się śmiać, żeby się nie zorientowali.
Nowy kolega Franka to kanibal z Denver.
Zeżarł 19 osób. W jego piwnicy znaleziono 36 kciuków.
Frank panicznie boi się kanibali.
38.
19 osób - 38 kciuków. Nie 36.
- Nie znam się na kciukowej arytmetyce. - Dwa posłużyły za zatyczki do wina.
Sympatyczna Sally...? Nie patrzcie.
Zatłukła matkę ojcem.
- Rodzica rodzicem? - Tak.
Przynajmniej umarli w swoich ramionach.
Nie potępiajmy motyla za grzechy gąsienicy.
Johanna zabiła i zgwałciła dziewięć beagli.
- Pierdolę... Wychodzimy. - Mówiła, że je "oporządzała".
Plan ewakuacji.
Zakładamy buty i przesuwamy się do śluzy powolutku,
by nie drażnić psychopatów.
Prawda?
W kibelku jest więcej bajerów niż na jarmarku.
To statek morderców. Spierdalamy.
- Lyle? - Nie jest mordercą. - Dobrze wybrałem? - To pedofil.
Wykąpię się w wybielaczu.
Cholera, zabrali nasze buty.
Wciąż mam te pieski przed oczami. I ją, z lubrykantem i cegłą...
- Billie? Buty. - Wybieracie się dokądś?
- Drylujemy śliwki. - Brzmi... rewelacyjnie.
Ale muszę skorzystać z toalety.
- Wolę własną. - Wypróżnia się bardzo regularnie.
- Jak w zegarku. - Dziękuję!
Oddacie nam buty? Stare adiki mają dla mnie wartość sentymentalną.
Wartość sentymentalną? Chamstwo.
Jesteś szalenie chamski.
- Butów nie odzyskamy. - Moje sporo kosztowały.
Nie biegnijcie, ale... w nogi!
Smacznego!
Ja pierdolę...
- Pilnujcie, by sarnina nie przyległa. - Albo taka kremacja.
Co robimy z ugotowaną ludziną? Wywalamy.
Jest to jakiś argument za jedzeniem zwłok.
Wybacz, że ci przerywam.
Twój gość to kanibal z Denver.
Zabił i zeżarł od pyty ludzi.
Jeśli zrozumiałeś, mrugnij dwa razy.
- Mrugnąłeś trzy. Trudno. - No proszę...
Zwłoki!
Wkładamy i włączamy czajnik.
Sarnina z czajnika. Od pyty. Dobranoc.
Wyprowadzi pan naszego gościa?
Dziękuję.
To jedyna droga. Kieruj się literkami J.
- Trafię. - Ma pan szansę znaleźć się po właściwej stronie historii.
Musimy to wszystko skasować.
- Straszne. - Niedobrze mi.
Obrzydzili mi ludzi.
- Ludzi należy unikać. - Ale wizyta udana?
Cudna miejscówka, tylko ci makabrofile ...
Zero na dziesięć. Nie polecam.
Z tym że... Wciąż trzeba naprawić akwarium.
- Znajomy Spike'a? - Znajomy znajomego.
Sugerujesz, by do naprawy akwarium zaprosić pedofila?
Nie, to byłby obłęd. W nawiasie - czyżby?
Tak. W nawiasie - tak, do chuja.
Wybaczcie to korposztywniactwo,
ale pedofil nie będzie się wałęsał między rodzinami z dziećmi.
- Nawet libertarianin ma granice. - Nie musi się wałęsać.
Zbudujemy tunel, jak dla chomika, od śluzy do akwarium.
A jeśli drapieżca tunel przebije?
- Może schowa w zadku kosę. - Pedofil wycieknie.
- Rzeczywiście. - Piłka!
Wsadzimy seksdrapieżcę do dmuchanej piłki,
- a piłkę umieścimy w tunelu. - Miażdżysz!
Tunel i piłka? Park rozrywki dla zwyrola.
Skrupułami się nie najemy. Potrzebujemy węgorzy.
Śmierć albo pedofil. Bajka!
Proszę nie protokołować.
Wypuścić pedofila.
- Chomik ruszył. - Rozumiem.
Mads, rozepnij zboka.
Myślałem, że będzie większa i wypchana słomą.
- A jego wziąłbym na smycz. - Dziękuję.
Sąd by tego nie pochwalił. Uwolniłem pedofila.
Rozpocznij naprawę zbiorników.
Służymy słowami zachęty, choć nie akceptujemy twoich występków.
Chrzanić akceptację.
Rodziny z dziećmi. Drapieżnik o mocnych zębach.
- Psychoseksualne "Szczęki". - Będziemy się z tego śmiać.
Prowadzeni na egzekucję.
- Dla mnie to moralnie odrażające. - A jednak podjadasz.
- Dostanę szklankę wody? - Zbok prosi o płyny. - Nie!
- Nawadniać świntucha? - Ma pić własne siki?
Niech zamówi płatny room service.
Działa! Udało się!
- Porządny z niego gość, o tak... - Nie!
W ogóle.
Dzięki. Warunkowe.
- Wracaj do piłki. - Mówiliście, że będę mógł zostać.
- Kłamaliśmy. - Obiecał pan!
- Obietnice są dla frajerów. - Pożałujecie!
Nie!
Posłuchaj... Lyle.
Na pewno dojdziemy do...
Twoja woda!
- Wsadzamy. - Przydałaby się smycz.
Pompka!
Mam!
- Nadmuchaj dewianta. - Dziękujemy.
- Będziemy cię zawile wspominać. - Jestem przy tobie, pączuszku.
- Stańcie na nim. - Zakręćcie zawór.
- Toczymy. - Wynocha!
Będę grzeczny!
Śmieszne.
Walnął się młotkiem.
Kopnął mnie!
Jedziemy.
To był mój pomysł.
- Żeby cię zeżarli! - Dzięki za akwarium.
Mogłabym coś wyjaśnić?
Jebać ciebie i twoje mokasyny!
Mam dobre serce. Potrafię kochać. Wasza blacha.
Dobrze, że pogadacie.
Nie chciałbym tego oglądać.
Umie naprawić akwarium, ale cierpi na straszną chorobę.
Zbudujemy tunel.
- A jeśli ucieknie? - Chwila!
Teraz.
Trzeba go umieścić w wielkiej piłce.
- Pełna zgoda. - Tak, do chuja!
- Hologramy rządzą. - Przełom.
Nie rozumiem już zasad gry.
Przyjemnie podjąć w końcu właściwą decyzję.
Czujniki znalazły pasażera na gapę.
- Kogo? - Frankowego kanibala.
- Usmażcie mi cycki... - Niech to będzie nauczka.
Przez pedofila zapomniałeś o kanibalu. Historia stara jak świat.
Sprzęt do naprawy zbiornika.
Co mnie ominęło?
REŻYSERIA SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Agnieszka Rostkowska