О, да. О, да.
Прекрасна птица, зарем не? -Не. Одвратен шатл. Агилен како крава.
Сфаќам.
Имам еден чичко... -И јас.
Треба да се тргнеш од вентилаторот. Освен ако не сакаш да умреш.
Да. Тоа не сакам. Обично не.
Во легендата го носи целиот свет на своите рамена.
Г. Џад? -Не, игнорирај го лицето. -Добар совет, и општо!
Се обидувам и другите делови да му ги игнорирам, ама тешко.
Почнувам онаму, а кога ќе заспие, скокам в кревет.
Татко ми ги фотографираше. -Покажи и ја и единствената друга соба.
Ќе звучи брутално и мило ми е, но зарем ме замени со ова?
Јас сум повеќе "овој" отколку "ова". -Јас те гледам како "ова".
"Овој" звучи арогантно за тебе.
Значи собравме канибал? -Да, неволно потврдувам.
Слободен е и шета наоколу?
Шетаат ли? Не знам. -Да наредам затворање?
Не знам. Треба ли? -Ти одлучуваш и одговорот е "да".
Во ред. Тогаш заклучи го бродот. -Затвори. -Заеби, затвори.
Затворањето е започнато.
Што? Само што излегов. Не сакам пак да бидам затворена.
Затворањето е започнато. -Ирис?
Чекајте! Доаѓам, доаѓам!
Што постигнавме со ова? -Ги затворив сите простории во бродот.
Затворивме непознат број луѓе во просторија со канибал?
Но затворивме поголем број луѓе надвор од просторијата со канибалот.
Да. Ако гледаш така на работите, вистински херои сме.
АВЕНИЈА 5
Патниците имаат многу прашања. Зошто е заклучена вратата?
Зошто е заклучен тоалетот? Жалам, но тоалетот...
Ништо не им е. Ако се жалат, значи уште не се изедени.
Да го најдеме канибалот. -Центарот за податоци. Ја набљудува секоја соба.
Ви благодарам, Врховен суде. -Сигурно е во теретаната.
Тоа му е како топло лепче.
Капетанот Вон Тват не заклучи. -Имаш клуч што ги отвара сите врати.
Така е. -Во другиот џеб. -Многу сум уморен.
Може ли да се спие стоејќи? Би пробал. -И треба.
Со стап под јакната би бил убаво страшило.
Некој навистина треба да им каже на патниците. -Слободно.
Не јас. Зошто јас? -Затоа што имаш уста и си овде.
Ги исполнуваш најминималните барања во историјата на барањата.
Не. Не го сакам тоа. -Да, Рав.
"Важна порака од мостот."
Рајан ќе дојава за да не спаси. Би сакала да го видам на коњ.
Не се согласувавме, но одлично му стои ролката.
Би се согласила и жена ти што постојано го манијачи.
Елена и јас не сме веќе заедно. -Сексуално? -Секако.
Не, не, Рајан... Врати се! Не сакам...
Постои ли копче за тоа? Во ред. Што е ова?
Да, да. Сфаќам... Одиме.
Не е баш најдобриот агол. -Еден, два...
Здраво. Здраво.
Се извинувам што го прекинувам вашето заложништво, но имам вест.
Навистина ни е жал и овој пат сме навистина сериозни.
Затоа само можам да ви кажам... па-па.
Боже, одвратно беше. Да го истресам од себе.
Мислам дека пробува да се однесува како човек. Да и дадеме време.
Рајан, им кажав на патниците дека се заклучени,
но не знаат, повторувам, не знаат за канибалот.
Една мала грешка и ќе ти скокнат на врат.
Пребарајте ги сите отворени области.
Средовечен белец... -Британец. -Да. Можеби е канибал.
Не, освен јас. Престани да изгледаш толку сомничаво. И толку сочно.
Одам во тоалет да видам со што сум натоварен.
Генијално. Сега ли го смисли? -Не, го видов на некоја реклама.
Немој да правиш ништо што јас не би го направил, брат!
Зошто разговарате како деца? -Затоа што сме другари.
Го стекнав кога си замина ти. -Воодушевена сум.
Зеде хонорар или...? -Такво нешто нема цена.
Мора да потпише договор. -Многу ми е мило што се врати.
Зошто се врати? -Затоа што Земјата е позаебана од нас.
Им снемува литиум. -Па што? Овошје и камили веќе снема.
Не дека нешто од тоа користев.
Без литиум се ќе запре. Освен луѓето што се борат за чиста вода.
А потоа ќе запре и тоа. -Што?! Не! А сакав да станам диџеј!
Треба да потпишеш договор за необјавување. -Имаш право.
Навистина е канибал...? -Не мислеше на вистински канибал.
Мислеше. Побегна кон нас од затворот.
Сега е овде зашто му е како пиљара. -Мислам дека сте грешка.
И знаете дека сте грешка... -Не, сигурен сум. Меѓу нас има чудовиште.
Мамо... -Во ред е. -Но овде сме безбедни.
Никој од нас не е канибал. Тој е момче, а вие сте три жени.
А не сум ни јас, зашто јас сум оној од рекламите, зарем не?
"Пијте пиво Џад, одвратно е, како и вас!"
Освен ако не е овој. -Сакате ли да јадете прстиња на девојчиња?
Па...
Пази се!
Овде.
Сам себе си велам. "Типично за Рајан."
"Собравме канибал. Типично за Рајан."
Ова е центарот за податоци.
Повеќе е апарат за податоци. -Тоа е синоптичка мрежа.
Во ред, што значи тоа? -Дека вмрежува синоптички.
Тоа се истите зборови, со друг редослед. Што значи тоа?
Значи дека екраните се менуваат и ги прикажуваат сите делови од бродот.
Да го пронајдеме канибалот. Како изгледа?
Не знам како изгледа. Мислев дека ти знаеш. -Типично за Рајан.
Тој е, зарем не? Ќе умреме како предјадење и главно јадење. Што правиш?
Рав е! Отвори! -Слободно земи.
Влези. Како изгледа? -Кој?
Сер Хемфри Дејви. Што мислиш? Канибалот!
Не знам. Видов фотографија стара 30 години. -Тогаш, кој знае?
Џад беше во емисијата на Френк со него! -Били... -Ѕвонам.
Така. Таму. -И таму.
Фино. -Чекајте. Ирис? -Што?
Може ли да ме сликаш како потпишувам? Чест ми е.
Во ред. Кажи "клаузула за необјавување"!
Не се јавува.
Тоа е. Освен ако немало уште некој во емисијата на Френк.
Веројатно Френк. -Навистина е лесно да го заборавиш.
Смирете се, ве молам! Луѓе!
Знам како изгледа!
Го видов! Знам...
Јас сум канибал!
Не си. -Не? Всушност, јас сум адвокат од Питбург.
Ги мешам двете работи.
Но сега кога сите гледате во мене: видете ја неа!
Сакам само да кажам дека видов...
Извинете...
Заборавив како е да гледаат во мене.
Главно, видов...
начин да се извлечеме од ова.
Карен! Карен!
Не можам да ја лечам повредата додека уште се случува. Испиј го ова.
Желе? -Не, аналгетик. Хероин, всушност.
Дали е силен? -Може да онесвести коњ.
Или целосно да кутне шетландско пони.
Види, види. -Што сакаш? Зафатен сум.
Ти го дадоа каменот на кој на обете страни пишува "сврти ме"? -Забавно.
Не смеете да не оставите да умреме. -Не, само ве оставаме.
Се друго зависи од вас. -Да?
А што ако им кажам на сите на Земјата за вашиот проблем со литиумот?
Навистина? Навистина?
Ќе го искористиш хаосот во своја полза? -"Искористување" е валкан збор.
Подобро да кажеме "уцена". -Да. Или ќе не вратиш дома
или на сите на Земјата ќе им кажам за вашиот литиумски...
Кој е поотмен збор за "срање"?
Двојно срање? -Кој е тоа?
Сплетка. -Е тој е добар. За вашата литиумска сплетка.
Што значи "двојно срање". -Во ред.
Ќе го прашам ТОТОПОТУС, па ќе се слушнеме за 30 минути.
Да го ебам!
Му ја видовте ли фацата? Ќе го замислувам кога ќе сакам да свршам.
Не е во 74Ј. Има само две деца и трудница.
Во ред. -Зошто е црвено? -Има само две деца и трудница.
Тогаш нека биде зелено. -Не. Црвено значи дека не е во таа соба.
Не. Црвеното значи опасност. И бумбари ќе го разберат тоа.
Сакаш да променам се? -За зеленото да не значи "можеби има канибал"? Да.
Го најдов Френк. Во спа-центарот е, ама среќа не е гол.
Да го донесам? -Не, јас ќе...
Ќе останам овде и ќе лепам сликички со Рав.
Чарлс нудеше удобност и сигурност, а Рајан нуди...
Неудобност и несигурност? -Да. Но најмногу си штети себеси.
Во ред, разбирам. -А и тебе ти се допаѓа, нели?
Не може да биде толку лош. Понекогаш го погледнувам и се растажувам.
Во ред. Не го знаев тоа.
Ќе го замолам да се смее повеќе.
Не, уште потажен е кога се смее.
Уживајте во анализирањето.
Знам дека не сум јас. Можеме ли сите да го кажеме тоа? -Да.
Знам дека не сум јас. -Но јас знам дека не сум јас.
Но јас знам дека не сум јас. -Но јас не знам.
Опуштете се. Никој овде не е канибал.
Само канибал може да биде толку убеден во тоа.
Тоа сум јас. Френк. Од емисијата.
Која емисија? -Во ред, ќе кажам. "Нека се сталожи."
Не сум ја гледала. -Јас ја гледав, но мислам дека не е тој.
Јас сум. Тоа е моја емисија.
Не, тој човек е повисок. Нели е Грк? -Не, тој е јас! Јас сум тој!
Имаме лажго. -Зошто би ја спомнал емисијата ако не сум јас?
А зошто би јадел луѓе наместо храна?
Затоа што е канибал. -Ќе зажалите за ова! Нека се сталожи!
Ако стоите до некој за кого знаете дека не е канибал,
со својата десна рака, кренете ја неговата лева.
Не сум сигурен за тебе, но фала.
Со својата лева, неговата десна.
Не сме сигурни... -Зошто ја кренавте раката? Имате прашање?
Ги збунивте сите. Не прашувајте ништо. -Се ова е глупаво.
Ти си глупава! Не терајте ме да викам пак. -Смеам?
Фала. Френк не може да го прави тоа. Има меки заби.
Благодарам, Карен. Одлична енергија, но ништо не ни кажа. Симни се.
Само сакав... -Имаш ли некогаш слушнато крај на реченица?
Тајм аут. -Пет минути одмор. Благодарам за соработката.
Имам идеја. Канибалот е падобранец, зарем не?
Значи не носи вакво. -Добра идеја... -Пуштете вода. Уште е овде.
Да се подредиме по број на соба,
па ќе ве повикувам по ред и ќе ги проверам вашите лица во базата.
Тоа е многу подобро од глупостите што ги предложи Карен.
Кој сака да биде следен? Миа, сакаш ти?
Всушност, добра сум.
Имав секс со згоден Швеѓанец и веднаш останав бремена. Срање!
Извинете. Чекам да се роди детето па да знам кој е таткото.
Ебено лудо! Извинете.
Или ќе има плочки на стомакот и сини очи како хаски...
или ќе личи на палец. Знаете ли што е најзаебано? Извинете.
Не знам на што се надевам.
Дали сакам убаво бебе со глупав татко или палец бебе со палец татко?
Ебаниот палец барем ме сака. Извинете.
Ќе бидам татко.
Татко ми имал татко. И неговиот татко имал татко.
Тоа е како... круг.
Не, тоа е како ова... Како се викаше?
Оние рамни срања кои не се свиткуваат. -Жици. -Жица!
Проклета жица.
Можам да докажам дека не сум канибал! -Нема да изедеш некој? -Не.
Не? Ќе изедеш некој? -Не!
Били! Фала богу! -Што правите? Му го вадите стресот?
Не, го фативме канибалот! -Не е тој! Тоа е само Френк.
Ви реков дека не сум ништо.
Тоа е логично. -Верувал или не, ни требаш. Дојди со мене.
Им требам! -Сигурно за некоја тајна услуга. Соработувате со канибал.
Да, ми дава 10% од тоа што ќе му остане.
Сега им кажувам на луѓето дека ја оставив.
Така никој не сочувствува со мене.
Тоа ми се допаѓа.
Но не ја оставив жена ми,
ни таа не ме остави мене.
Жена ми... почина.
Во ред е. Останавте само вие.
Немам ништо... -Мислам дека не ни кажавте како се викате.
Нејтан. -Здраво, Нејтан. -Здраво.
Веројатно прво треба да кажам
дека јас сум канибалот.
Не, навистина сум канибалот. -Не! -Што?
Требаше порано да спомнам, но уживав слушајќи ве,
а потоа немав прилика да спомнам.
Френк, сега е шансата да се покажеш. -Се што би можел да сторам.
Како изгледа канибалот што беше во твојата емисија?
Знаете... просечно. -Во ред.
Коса? Градба? -И едното и другото... просечно.
Бојата на кожата?
Просечна. -Тогаш е кафеав?
А? -Ако е просечна боја, тогаш е кафеав.
Да, да. -Знаеме дека е белец!
Попрво би го пуштил канибалот отколку да испаднеш расист? -Не, само...
Еве го! Тој е! -Тој човек? -Да.
Разговара со... Боже!
Го имам, го имам!
Зошто се задржа толку?
Едноставно е. Сакаш да те уценуваме? Да или не.
Добра вест е кога нема вести. Барем е подобро од лоши вести.
Што? По ѓаволите со тие неутрални вести.
Имаме само вест за литиумот. Мора да ја темпираме добро.
Темпирање ми е второто име.
Всушност не е. Второто име ми е Твам. Не смејте ми се.
Се проверивме!
Не сакам да бидам расипувач на забави, но што ако украл комуникатор?
Сите канибали се и крадци? Прилично ограничено. -Имаш право.
Само канибал би бранел канибал. -Имаш право.
Тој е либерал и канибал! Држете го!
Пуштете го. Знае да иритира, но не јаде луѓе.
Вистинскиот канибал е покрупен. -Од каде знаеш?
Чекај. Си го видела?
Знаете, баш чудно... кога подобро ќе се сетам...
можеби накратко и разговарав со него
пред да отиде со Френк.
Сега се присетувам дека всушност знам како изгледа.
Зошто не ми кажа?
Затоа што сакав да организирам се.
Тоа е болест! -Надевај се дека нема да мора да организираш погреб.
Ако нешто остане од жртвата.
Треба почесто вака да се дружиме.
Да заглавиме нога, да пробаме дрога...
Има ли некој? Во комората сме! Отворете!
Фала богу! -Идиоту!
Не мене, јас сум добар. Што правите?
Тогаш сфатив дека сум паднал на газ...
зашто буквално бев стигнат до газот.
И сфатив дека тоа што го правев од љубов
не им штети само на мртвите, туку и на живите.
Си пораснал. -Ене го! Држете го! Оној со...
Држете ме мене! Јас сум канибалот!
Престанете! Немојте да го повредите!
Ќе го ставиме на сигурно. Многу е опасен.
Не е! Тој е добар човек кој само погрешил, рече Мет.
Пробај да го видиш човекот, а не канибалот. -Одеби.
Се извинувам. -Ставете го во... Имаме ли ќелија? -Затвор.
Водете го во затвор! Добре дојде во своите вегански години, другарче!
Во ред ли беше или премногу беше? -Немаш самодоверба.
Сигурно си се прашал: "Јас ли сум канибалот?"
Кратко, но веднаш сфатив дека не сум.
Го пронајдовме канибалот како пробува да побегне од бродот.
Не, не е тој. Тоа е...
Можеби Питер? -Пол. -Пол.
Рече дека не сум канибал! -Мислиш дека немам доволно самодоверба?
Не, грешка бев. Супер ти оди.
Што се случува? -Ми треба состојбата на целиот систем, веднаш.
На мониторите нема ништо.
Но контролата на мисијата праќа аларм. -И тоа каков аларм.
На Земјата снемува литиум. Наскоро ќе настане пустош.
Ова не е ТВ-серија. Ова навистина се случува.
Што...?
Што е тоа литиум? Зошто ни треба?
Не знам. -Во ред. -Мене само ми ги ставаат зборовите пред очи.
Но звучи многу, многу лошо.
Литиумот не е шега. Ни треба.
Можеме ли да си порачаме? -Не сум сигурна.
Сигурно постои растителна замена. Можеби грашок? -Кој има литиум?
Мојот сосед има полна гаража, кретен.
Ако е ова вистина, ќе ги убијам сите, па себе. -Се согласувам. Ужас.
Треба ли да се плашам? Зашто сакам да сум.
Ја пренесе пораката, но и секој глупак на Земјата!
Сакав само да ги заинтересирам.
Така се чинеше, зарем не? -Смири се.
Беше совршено и суптилно... што уште не разбирам.
Што ти е тебе? Зошто го стори тоа?
Не е се злато. Да почнеме од почеток. Можеш ли да не спасиш?
Не, веќе ја искористи предноста.
Ќе си изгравирам "мислиш, идиоту?" на челото.
Не барај ме веќе. Потроши два грама литиум.
Херман Твам Џад, што направи?
Што точно да им кажеме на патниците? -Капетан - канибал 1:0.
Или тоа звучи како да сум изел некој? -Звучи.
Што ќе правиме со канибалот? -Може да го рехабилитираме.
Смее да остане ако му ја заврземе вилицата. Не може да пие луѓе, нели?
Супер. "Ова е вашиот нов сосед. Нема да ве изеде."
"Но можеби ќе ве исцеди во сок."
Срање, пак го изгубив клучот.
Понекогаш заборавам дека глумиш збунет старец, но тоа и си.
Не слушам зашто сум збунет старец. -Еве го. -Од каде ти е?
Зошто е кај тебе? -Затоа што цел ден собирам по тебе.
Ако започнеш со затворање, носи го клучот од вратите со себе.
Затворањето е твоја идеја. -Моја идеја, твоја одлука.
Баш фино, нели? -Вистина е. -Сите одлуки се мои.
Нема за што. -Типично за Били. -Не заслужувам благодарност.
Сакаш да правам што сакам?
Можам да ти кажам што не сакам - да ми јодлаш на уво.
Да бидеш власт зад престолот, да мочаш по престолот,
а потоа да се жалиш дека престолот смрди на мочки.
Фалоцентрични метафори. -Не ти мочам по престолот.
Рав, би можела да мочам по престолот. -Рајан!
Ни ја прегази рајската градина. И што е полошо, повреди дете.
Не разбирам...
Што изведуваш? -Не знам... Не знам... Да ти го ставам.
Заебуваш се што ќе допреш!
Да се вратиме на темата. Канибали и патници. Што ќе им кажеме?
Да им ја кажеме вистината. Собравме елитен канибал.
И тоа само затоа што веќе имавме педофил да ни готви.
Што е залудно, зашто во тек на 8 години циркус што не чекаат
имаме доволно храна само за половина од нас!
Тоа е лудо. -Не треба да се брзаме за на Земјата.
Секако би ја промашил зашто немам научено да пилотирам!
Можеме да ги тешиме со лаги...
Рав? -Да?
Дали по пораките прекина со преносот?
Да, сигурно.
Тогаш, зошто уште свети црвено?
Црвеното значи "не се снима", нели? "Не се снима"?
Не е така? -Боже...
Боже...
Дами и господа, она што пред малку го слушнавте беше...
Што да им кажам? Дека беше обид за драма?
Не можеш само... Мораш...
Се е вистина. Се што кажав.
Сега знаете се.
Како сакате да продолжиме?
Затворањето е завршено.
И уште заебуваш се што ќе допреш!
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС