No, no...
- Piękna maszyna. - Paskuda.
- Krowa, nie wahadłowiec. - Rozumiem.
- Mam wujka... - Ja też.
Opuść śluzę - chyba że wolisz zginąć.
Nie. Przeważnie to nie.
W legendzie dźwigał na barkach cały świat.
- Pan Judd? - Nie. Twarz ignoruj. - Rada uniwersalna.
Innych też próbuję ignorować, ale łatwo nie jest.
Kładę się tam, a gdy zaśnie, wskakuję do łóżka.
- Zrobił je mój tata. - Pokaż jej jedyne drugie pomieszczenie.
Dobrze, że muszę być brutalna. Zastąpiłeś mnie tym ?
- Bardziej "on" niż "to". - Nie dla mnie.
"On" jest zbyt arogancki.
- Wzięliśmy na pokład kanibala? - Muszę przytaknąć, choć niechętnie.
- Przechadza się swobodnie? - Mają taki zwyczaj? Bo nie wiem.
Zarządzić lockdown?
- A powinnaś? - Ty decydujesz.
- Odpowiedź jest twierdząca. - Zamykaj.
- "Blokuj". - Dajesz dupy - blokujesz.
Lockdown rozpoczęty.
Lockdown rozpoczęty...
Dopiero odzyskałam wolność. Nie dam się zamknąć.
- Lockdown rozpoczęty. - Iris...?
Już idę!
- Co zrobiłaś? - Zamknęłam wszystkie pomieszczenia.
Czyli nieokreśloną liczbę ludzi ze zbiegłym kanibalem?
A większą ich liczbę - poza zasięgiem kanibala.
Pierdoleni bohaterzy.
AVENUE 5
Mocny feedback od pasażerów.
"Dlaczego drzwi są zamknięte? I WC?". "Przepraszam, ale WC było zamknięte...".
Narzekają, więc nie zostali pożarci.
- Znajdźmy kanibala. - Centrum danych.
Monitoring całego statku. Dzięki, Sądzie Najwyższy.
Obstawiam, że jest na siłowni. Czuje się tam jak w piekarni.
- Kapitan Von Kuciap nas uwięził. - Masz klucz uniwersalny. - Racja.
- W drugiej. - Padam na pysk.
Da się spać na stojąco? Spróbuję.
Z kijem pod marynarką byłbyś pięknym strachem na wróble.
- Ktoś musi poinformować pasażerów. - Śmiało.
- Dlaczego ja? - Masz usta i jesteś obecna.
Najniżej zawieszona poprzeczka w historii poprzeczek.
- Nie chcę. - Trudno.
WAŻNA WIADOMOŚĆ Z MOSTKA
Ryan przygalopuje na pomoc. Zobaczyłabym go na koniu...
- Spieramy się, ale w golfie wymiata. - Twoja żona by się zgodziła.
Lgnie do niego jak szmata do podłogi.
- Elena i ja rozstaliśmy się. - Seksualnie? - Wszechstronnie.
Nie! Wracaj!
Boziu! Jest jakiś przycisk?
Dobra. Co to?
No tak, rozumiem. Zaczynamy.
- Mało twarzowy kąt. - Raz, dwa...
Cześć.
Przepraszam, że przerywam wasz lockdown.
Mam nowe informacje.
Przykro nam - tym razem naprawdę.
Jedyne, co mogę powiedzieć,
to pa, pa.
Boziu...
Koszmar! Otrząśnij się.
Chyba próbuje człowieczyć . Dajmy jej chwilę.
Powiedziałam pasażerom, że zostali zamknięci,
ale nadal nie wiedzą o obecności kanibala.
Ja pierdolę!
- Wypuśćcie nas! - Jedna wpadka i cię sponiewierają.
Szukamy intruza.
- Biały mężczyzna w średnim wieku... - Brytyjczyk. - Brytyjski akcent.
Może być kanibalem.
Nie ja.
Jesteś zbyt podejrzliwy - i smakowity.
Idę do kibelka. Ciekawe, co targam w środku.
- Genialne! Sam to wymyśliłeś? - Wziąłem z reklamy.
Nie rób nic, czego ja bym nie zrobił.
- Niezłe. - Dlaczego rozmawiacie jak dzieci?
Tak gadają przyjaciele.
- Zdobyłem przyjaciela. - Imponujące. Płacisz mu honorarium?
- Przyjaźń jest bezcenna. - Musi podpisać klauzulę poufności.
- Cudownie, że wróciłaś. - Tylko dlaczego?
Ziemia ma bardziej przerąbane niż my. Kończy się lit.
Skończyły się już owoce i wielbłądy. Nie to, że korzystałem.
Bez litu wszystko ustanie.
Z wyjątkiem walk o czystą wodę. Później ustaną i walki.
Zamierzałem być DJ-em!
- Niech podpisze klauzulę. - Rzeczywiście.
- Mamy kanibala? - Niemożliwe, by chodziło o kanibala.
Zakradł się, gdy dokowaliśmy przy astrowięzieniu.
Nasz statek to dla niego delikatesy.
Mylisz się - i dobrze o tym wiesz.
Przeciwnie. Wśród nas jest potwór.
Żadne z nas nie jest kanibalem.
To facet, więc wasza trójka odpada.
Ja jestem gościem od reklam.
"Pijcie Judd-browca. Ohydny tak jak wy!".
- Chyba że to on. - Lubi pan dziewczęce paluszki?
No cóż...
Strzeżcie się!
To tutaj.
Sam zacząłem kombinować: "Cały Ryan. Przygarnęliśmy kanibala? Cały Ryan".
Centrum danych.
Raczej automat z danymi.
- Tablica synoptyczna. - Czyli? - Zorganizowana synoptycznie.
Znowu! Nieznane przez nieznane. Co to znaczy?
Na ekranach zmienia się obraz. Ekrany pokazują różne części statku.
Zagrajmy w "Znajdź kanibala". Jak wygląda?
Myślałem, że ty wiesz.
Cały Ryan.
To on, prawda? Umrzemy jako przystawka i danie główne.
- Co robisz? - Otwórzcie!
Obsłuż się sama. Właź.
- Jak wygląda? - Kto?
Sir Humphry Davy. Przecież że kanibal!
Widziałam 30-letnie zdjęcie.
- Kto się orientuje? - Judd! Występował z nim u Franka.
- Billie? - Już. - Tu. I tu. - I jeszcze raz.
Chwila! Iris?
Zrobisz zdjęcie, jak podpisuję KP Judda?
To dla mnie zaszczyt.
- Powiedz "klauzula poprawności". - "Klauzula poprawności".
Nie odbiera.
Czy u Franka w programie był ktoś jeszcze?
Podejrzewam, że Frank.
Łatwo się o nim zapomina.
Ludzie! Zachowajcie spokój!
Kochani?
Wiem, jak wygląda!
Widziałam go.
Ja jestem kanibalem!
- Nieprawda. - Nie.
Rzecznikiem patentowym z Pittsburgha. Zawsze mi się myli.
Skoro już przykułem waszą uwagę - przed wami stryjenka na stole!
Chciałam powiedzieć...
Widziałam...
Przepraszam.
Zapomniałam, jak to jest być w centrum zainteresowania.
W zasadzie to znam...
rozwiązanie.
Karen! Karen!
Nie opatrzę urazu w toku.
Wiesz co? Pij.
- Galaretka? - Środek przeciwbólowy. Heroina.
- Mocna? - Powaliłaby konia.
A kuca szetlandzkiego na pewno.
- No proszę... - Czego? Jestem zajęty.
Dostałeś kamień z napisem "Obróć mnie" po obu stronach?
- Komiczne. - Nie możecie zostawić nas na śmierć.
Po prostu was zostawiamy. Reszta w waszych rękach.
A gdybym powiedział wszystkim o kłopocie z litem?
Serio?
Globalny chaos jako karta przetargowa?
Brzydkie określenie. Wolimy "szantaż".
Albo sprowadzicie nas do domu, albo wszyscy dowiedzą się o...
Eleganckie słowo na "chujnię"?
- "Podwójna chujnia". - Kto to?
- "Perypetie". - Świetne.
O waszych perypetiach z litem. Czyli podwójnej chujni.
Pogadam z TOTOPOTUS-em. Daj mi pół godziny.
Kurwa!
Widziałeś tę minę? Wykorzystam przy następnym szczytowaniu.
- Nie... - Nie 74J.
Dwa berbecie i ciężarna.
Mam.
- Na czerwono? - Są tam dwa berbecie i ciężarna.
- Zaznaczasz na zielono. - Na czerwono.
- Pomieszczenie wyeliminowane. - Czerwony to niebezpieczeństwo.
Nawet chrząszcze to rozumieją.
- Chcesz, żebym zmieniła? - By zielony nie oznaczał kanibala?
Jeśli możesz.
Frank jest w spa, na szczęście ubrany.
- Przyprowadzić? - Nie trzeba.
Pomogę Rav z naklejkami.
Charles dawał mi poczucie komfortu i bezpieczeństwa.
- Ryan natomiast... - Dyskomfortu i zagrożenia?
Najdotkliwiej rani samego sobie.
- Rzeczywiście. - Lubisz go, Palomito?
Nie jest taki zły.
Czasem patrzę na niego i robi mi się smutno.
Nie wiedziałam.
Poproszę, żeby częściej się uśmiechał.
Wtedy jest jeszcze smutniejszy.
Niezły galimatias.
- Wiem, że to nie ja. - Każdy może tak powiedzieć.
- Wiem, że to nie ja. - Ale ja wiem, że to nie ja.
Ja też wiem, że to nie ja.
Ja tego nie wiem.
- Nie ma wśród nas kanibala. - Pewność mógłby mieć tylko kanibal.
To ja.
Frank z programu.
- Jakiego programu? - Powiem to. "Bez pośpiechu"...
- Nie widziałam. - Ja widziałem, ale to nie ty.
- To mój program. - Facet jest wyższy. I to chyba Grek.
Nie! Jestem nim.
- Nalosowaliśmy oszusta. - Po co wspominałbym o programie?
Po co zżerasz ludzi zamiast jedzenia?
- Bo jest kanibalem. - Pożałujecie tego. Bez pośpiechu...
Jeśli stoicie obok osoby, która na pewno nie jest kanibalem,
prawą ręką unieście jej lewą rękę.
- Nie znam cię, ale dzięki. - Wasza lewa, ich prawa.
- Nie kapujemy... - Dlaczego podniosłeś rękę?
Zadajesz pytanie? Spartoliłeś cały system.
- Głupia akcja. - Sama jesteś głupia.
Wolałabym nie krzyczeć.
Dziękuję.
Frank nie umie gwizdać, bo ma za miękkie zęby.
Świetna energia, ale problemu nie rozwiązałaś.
- Zmykaj. - Po prostu...
Mogłabyś kończyć zdania?!
- Czas upłynął. - Pięć minut przerwy.
- Dziękuję za współpracę. - Mam pomysł.
Ludojad to pasażer na gapę. Nie nosi identyfikatora.
- Wiecie, co powinniśmy zrobić? - Spuść wodę ponownie. Wciąż tu jest.
Ustawmy się według numeracji kabin.
Porównam wasze twarze ze zdjęciami w identyfikatorach.
Znacznie lepsze niż gówniane wygibasy Karen.
Kto następny? Mia, zabierzesz głos?
Wszystko gra.
Przeruchałam się z gorącym Szwedem i od razu zaciążyłam.
Wybacz, Palomo. Ojca poznam, gdy urodzi się dziecko.
Pojebane! Wybacz, Palomo. Albo będzie miało mięśnie
i błękitne oczęta, albo będzie przypominało kciuk.
A co jest najbardziej popierdolone? Wybacz, Palomo.
Nie wiem, co bym wolała: gorącego bobasa z durnym ojcem
czy kciuczka z tatą-kciukiem.
Pierdolony kciuk chociaż mnie kocha. Wybacz, Palomo!
Będę ojcem.
Mój ojciec miał ojca. I jego ojciec też.
To takie... koło.
Nie. To drugie.
Jak to się nazywa?
Jebańce, które się nie zakrzywiają?
- Linie proste. - Właśnie, cholerna linia.
- Udowodnię, że nie jestem kanibalem. - Jak? Nie zjadając człowieka?
- Nie. - Zjesz kogoś?
Nie! Billie. Chwała Bogu!
- Próbujecie wycisnąć z niego stres? - Nie. Złapaliśmy zwyrola.
- To nie kanibal. To jest nikt. Frank. - Przecież mówiłem!
Logiczne.
- Niewiarygodne, ale przydasz się nam. - Przydam się.
- "Deep state". Spiskujesz z kanibalem. - Dostaję 10% tego, czego nie zje.
Mówię ludziom, że ją rzuciłem -
by nie okazywali mi współczucia.
Tak po prostu wolę.
Prawda jest taka, że nie rzuciłem żony
ani ona mnie.
Umarła.
- Zostałeś ty. - Nie mam co powiedzieć.
- Nawet się nie przedstawiłeś. - Nathan.
Cześć.
Zacznę od tego, że jestem kanibalem.
- Poważnie. To ja. - Skąd!
Milczałem, bo miło się słuchało waszych opowieści
i nie było dobrego momentu, żeby z tym wyskoczyć.
Masz szansę zabłysnąć.
- Do usług. - Jak wygląda twój kanibal?
Przeciętnie.
- Włosy? Budowa ciała? - Przeciętne.
- Kolor skóry? - Przeciętny.
Brązowy?
Większość ludzkości jest, kurwa, brązowa.
No.
Kanibal pozostanie na wolności, bo ty boisz się przyznać do rasizmu?
Nie...
To on.
- On? - Tak.
Rozmawia...
Chryste!
- Masz... - Już!
Co tak, kurwa, długo?
Proste. Mam cię zaszantażować czy nie?
Brak wiadomości to dobra wiadomość. Gorsza od dobrej, ale lepsza od złej.
Chrzanić Złotowłosą i jej wiadomości.
Mamy tylko lit. Musimy wybrać odpowiedni moment.
To moje drugie imię.
Nieprawda - Twam.
Rodzinna tradycja.
Wszyscy policzeni.
Nie chcę być glutem w sałatce, ale kanibal mógł buchnąć identyfikator.
- No. - Bo każdy kanibal to złodziej?
- Masz wąskie horyzonty. - Racja.
- Tylko kanibal broniłby kanibala. - Też prawda.
Liberał i kanibal! Łapać go!
Przestańcie. Jest wkurzający, ale kanibal wygląda bardziej krzepko.
Skąd wiesz?
Widziałaś go?
Dziwne.
Właśnie sobie uświadomiłam, że chyba z nim rozmawiałam -
zanim wyszedł z Frankiem.
Wszystko do mnie wraca. Tak, wiem, jak wygląda.
Dlaczego nic nie mówiłaś?
Chciałam organizować pasażerów.
To choroba!
- Obyś nie musiała organizować pogrzebu. - Jeśli będzie czym wypełnić trumnę.
Róbmy to regularnie, ty i ja.
Miażdżenie stóp, środki przeciwbólowe...
Jest tam kto? Utknęliśmy w śluzie.
- Chwała Bogu! - Ty chory sukinsynu!
Nic mi nie jest. Jak to?
Wiedziałem, że stoczyłem się na dno,
bo znalazłem się na dnie.
Zrozumiałem, że to, co robiłem z miłości,
krzywdziło nie tylko umarłych, ale i żyjących.
Postęp.
To on! Łapcie go!
Ten w...
Weźcie mnie! Ja jestem kanibalem!
Wujku, nie róbcie mu krzywdy!
Zamkniemy go gdzieś. To bardzo zły człowiek.
Dobry, tylko dokonywał złych wyborów.
Dostrzeż człowieka, nie kanibala.
- Pierdolę cię bardzo. - Wybacz, Palomo.
Wsadźcie go do... Mamy areszt?
- Do ciupy. - Właśnie.
Przechodzisz na weganizm, przyjacielu.
- W porządku? Czy przesadziłem? - Co za brak pewności siebie!
Zastanawiałeś się: "Może to ja jestem kanibalem"?
- Przez chwilę i odrzuciłem tę myśl. - Kanibal próbował zwiać wahadłowcem.
- To nie on. Ma na imię... Peter? - Paul.
- Powiedział, że nie jestem kanibalem. - Brakuje mi pewności siebie?
Wcale. Spisujesz się na medal.
Co się dzieje?
Diagnostyka systemów, raz-dwa.
Na ekranach czysto.
Ale kontrola lotów ogłosiła czerwony alarm.
Istotnie.
Na Ziemi kończy się lit. Planeta zamieni się w pustkowie.
To już nie serial, lecz rzeczywistość.
Że jak...? Co to za lit?
- I czy jest nam potrzebny? - Nie wiem.
Kwestie podsuwają mi pod nos.
Ale brzmi groźnie.
Potrzebujemy tego skurwiela.
- Lit da się zamówić? - Nie jestem pewna.
Istnieje jakiś roślinny odpowiednik. Może groszek?
- Kto ma lit na zbyciu? - Mój sąsiad - cały garaż. Kutas!
No to zabiję wszystkich i siebie.
Bać się? Bo bym chciał.
Przekazał info każdemu dupkowi na Ziemi.
Planowałem raczej zwiastun.
- Jak uważasz? - Luz. Zniuansowana doskonałość.
Nadal nie rozumiem.
Popierdoliło cię?
- Dlaczego?! - Nie wszystko poszło idealnie.
- Jeszcze raz. Uratujecie nas? - Wykorzystałeś kartę przetargową.
Wyryję sobie na czole: "Myślisz, idioto?".
Nie dzwońcie. Zmarnowaliście dwa gramy litu.
Hermanie Twamie Judd, coś ty narobił?
- Co powiemy pasażerom? - Kapitan jeden, kanibal zero.
- Jakbym kogoś zeżarł... - I to nie jest plan.
- Co z nim zrobimy? - Może da się zresocjalizować.
Zdrutujemy mu szczękę. Nikogo nie wypije.
Genialne.
"Oto wasz nowy sąsiad. Nie zje was, ale może wyżłopie".
Znowu posiałem brelok.
Pod maską zagubionego starca skrywa się zagubiony starzec.
- Nie słyszę. Jestem zagubionym starcem. - Tutaj.
- Dlaczego masz mój brelok? - Cały dzień po tobie sprzątam.
Pierwsza zasada lockdownu - pilnuj klucza uniwersalnego.
- Lockdown to twój pomysł. - Ale twoja decyzja.
- Bardzo wygodnie. - Raczej prawdziwie.
- Nie ma za co. - Cała Billie.
- Chyba należą mi się podziękowania. - Chcesz, żebym robiła, co chcę?
Powiem ci, czego nie chcę - żebyś była szarą eminencją,
szczała na tron, po czym jojczyła, że tron cuchnie szczochami.
- Bardzo fallocentryczna metafora. - Nie szczam na tron.
- Ale potrafiłabym. - Ryan Clark!
Zdewastowałeś nasz Eden.
- Gorzej - zraniłeś uczucia dziecka. - Nie rozumiem.
- Co robisz? - "Nie wiem...".
Jeb się, bezdenny zjebie!
Wracając do tematu: kanibal i pasażerowie.
- Co im powiemy? - Może prawdę?
Przygarnęliśmy elitarnego kanibala, bo zaprosiliśmy pedofila,
żeby naprawił akwarium. Bez sensu!
Bo spędzimy w tym kosmicznym cyrku osiem lat,
a żywności wystarczy jedynie dla połowy z nas.
Czad!
A jeśli nawet wrócimy w pobliże Ziemi, to w nią nie wceluję,
bo nie zaliczyłem żadnej pierdolonej lekcji pilotażu!
Jakie jeszcze kojące kłamstwa...
Rav?
Kiedy nadałaś komunikat, wyłączyłaś nagrywanie?
Tak, na pewno.
- Dlaczego świeci się na czerwono? - To nie oznacza nagrywania.
- Nie oznacza... - Oznacza?
Kurwa!
Panie i panowie, to, co usłyszeliście...
My...
- Co im powiedzieć? - Cokolwiek.
- Próbujemy sztukę? - Właśnie.
To prawda. Każdziutkie słowo.
Wiecie wszystko. Co dalej?
Lockdown zakończony.
Nadal jesteś zjebem.
REŻYSERIA SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Agnieszka Rostkowska