Co, do chuja?
- Powstrzymajcie ich. - Za pomocą magicznych fasolek?
Gazu łzawiącego. Gumowych kul. Kul-kul!
- Mamy? - To astrowycieczkowiec.
- Jest sklep ze świecami i spa. - Były.
Niech płonie, skarbie. Niech płonie.
AVENUE 5
- Gdzie Ryan? - Rozwalmy drzwi!
- Ona będzie taranem. - Nie!
Właśnie zjadłam. Zwymiotuję. Co robicie?
Nie ma potrzeby. Jestem tu.
Postawcie ją. Horyzontalnie wygląda nawet żałośniej.
Przepraszam, choć wiem, że jedno słowo to za mało.
Masz tu inne słowo: pierdol się!
- To dwa słowa. - Wyrwijmy mu zęby!
- Zachowajmy spokój! - Kto do mnie mówi?
- Podłączysz mnie do nagłośnienia? - To zabronione, ale jasne.
Twoje serce...
WAŻNE OGŁOSZENIE
- Nie chcę się wydać arogancki... - Co to za kutas?
- ...ale znam lepsze rozwiązanie. - Lubię go.
Nie karzmy człowieka, zatrudnionego przez pomyłkę.
- To bardziej rozgarnięta animatronika. - Owszem.
Nienawidzę go.
Przejmijmy władzę.
Nie słyszę!
Zaczynają się przetasowania. To dobrze.
- Wiesz, że to bunt? - Dostrzeż obraz całościowy.
Nosi tytuł "Ty jako martwa natura".
"Pasażerowie" zawierają w sobie "żer".
Mieliśmy być żerem dla żywiołów.
Ja widzę ludzi.
Kogo jeszcze widzę?
- Obywateli. - Bawi się w gierki słowne!
Mętniactwo zawsze na propsie.
Co widzę ja? Whisky z lodem.
Żaden pomysł nie jest zły.
Utwórzmy zgromadzenie obywatelskie i dowodźmy statkiem!
Kto jest za? Razem jest nas więcej.
- Nadszedł zmierzch kretynotyranii. - Przykro mi. To koniec.
Chwała, kurwa, Bogu.
Niby szkoda, ale na skręcony kark i płytki grób na bagnach, co za ulga!
- Zabierzcie go pod pokład. - Sprytnie.
- I jego. - Pierdol się. To zdrada.
Żeby nie przerobili ci dłoni na mydelniczki.
- Tacy jak ty to "zdradliwcy". - Nie.
- Weźmiecie ich na tortury? - Zamkniemy w jednym pomieszczeniu.
- Czyli tak. - Isaac Davis, szanowni państwo!
- Nie wszyscy bohaterzy noszą czapki. - Razem jest nas więcej.
Najmniej ulubiony kolor?
- Ten, w którym występujesz. - Nie będziemy tego robić.
Pojeby chcą, żebyśmy cierpieli.
Dogadajmy się - z przekory.
Czekajmy w milczeniu na śmierć. Módlmy się o śmierć.
- Żeby było siedzenie i śmierć. - To ty. Pokażę ci, jak wyglądasz.
"Jestem kapitan Ryangton Niedolaford.
Brytyjski astrodżentelmen oraz psychotyk depresyjny.
Najchętniej siedziałbym na golasa
i wciągał marmoladę".
Czekałem na ten uśmiech. Damy radę.
Nie znam pogodniejszego idioty.
Często to słyszę.
Jesteś gotowy zadzierzgnąć więź.
- Wszędzie brokat. - Skakanka w każdej kabinie!
- Rudy to nie tożsamość etniczna. - Trzy propozycje:
złoto, bony żywnościowe albo zęby.
Komitet Techniczny jest przeciwny twojej kandydaturze.
Jestem głównym mechanikiem, a ty aromaterapeutką.
Następny punkt: braki żywności.
Kanibal? Mamy się nawzajem pozjadać?
- W arboretum można uprawiać warzywa. - Dobry pomysł.
Idealne na kolację z przyjacielem.
Jebaniutki...
Jako pięciolatek ukradłem ojcu kosiarkę
i wjechałem w ogrodzenie pod napięciem.
Pierwszy raz widziałem, jak płacze. Kochał to ogrodzenie.
Twoja kolej.
Gdy miałem 27 lat, z kumplem Phillipem kupiłem winnicę pod Dundee.
Letnimi wieczorami siadałem z kieliszkiem wina i myślałem:
"Winogrona rosną same. Marzenie!".
Niesamowite! Leniwy skurwiel z ciebie.
Ale winnica splajtowała, a Phillip palnął sobie w łeb.
Spudłował i przez kolejne 20 lat był roślinką.
W niedziele woziłem do niego dzieci. Pytały: "Czy tatuś kiedyś się ocknie?".
- Serio? - Nie. Wszystko zmyśliłem.
Dlaczego?
- Dla śmiechu. - Z twoim mózgiem jest coś nie tak.
Powinni cię umieścić w Muzeum Zdołowanych Brytyjskich Pojebów.
- Moje ulubione. - Dlaczego?
Panuje tam cisza.
Witamy na pierwszym posiedzeniu Komitetu Edukacji.
Dzieci podzielimy według umiejętności.
- A jeśli dziecko słabo się uczy? - Moje? Dlaczego? - Cóż...
- Słucham? - Uważasz, że jestem głupi? - Nie.
Wszystkie przedmioty na mieszanym poziomie.
Moje dziecko ma cierpieć, bo twoje jest tępawe?
Dziękuję.
- Nie obrażaj mojego dziecka. - Chcesz, żebym cię przeszkolił?
- Nie ma sprawy. - Głodny?
- Mam tu dla ciebie dwie kanapki. - Przylukaj to boisko...
Komitet Bezpieczeństwa się napruł, Logistyczny walczy z drzwiami,
a Kryminalny chce zakazać obuwia basenowego.
- Zamknij się! - Komitet Socjalny.
Wrzaski jedynie nas osłabiają.
Wolałabym młot kowalski. Mój Komitet świruje.
Nadmiar demokracji. Jak w Atenach V wieku.
Potrzebny nam silny przywódca. Decydent.
Dyktator.
- Ale dobrotliwy. - Tak, igrajmy z ogniem.
Statek przechylił się na prawo?
Brąz to w sumie zajebisty kolor.
Złoto, ale z jajami i maczetą.
Idą! Śmiej się. Niech myślą, że mamy ubaw.
- Mówię: "Jestem przekomiczny". - Przekomiczne!
- Nie spodziewaliśmy się was. - Przybyłam ci na ratunek.
- Super. - Nie tobie. - Zawsze jestem tam, gdzie najlepiej.
Twój widok raduje moje uszy.
Robisz za mięśniaka?
Za konia, na którym pogalopujesz w dal. Wio!
- Co jest grane? - Chaos. Musisz działać.
Zabieracie mnie ze schronu w środek paniki?
Wiele osób uważa cię za kapitana, zwłaszcza gdy masz czapkę.
- To czapka striptizera. - Tym bardziej.
Odwagi! Bądź jak tele-Ryan.
- Podobam ci się, bo jestem kapitanem? - Nie. - Tak.
Chodzi mi o pasażerów.
System nie działa.
W Zgromadzeniu zgromadziło się zbyt wiele ego.
- Bawi się słowami i stwierdza fakty. - Racja.
Cześć. Wyjątkowo bystry pasażer ma rację.
Przydałby się pojedynczy, mocny głos.
Z ust, nie z odbytu.
Właśnie.
- Dlatego przeprowadzimy wybory. - Na dyktatora.
Dobrotliwego, prawda?
- Tak. - Nie. - Tak. - Nie.
- Zaczynamy nominacje. - Nie! - Tak.
- Włączyć silniki sterujące! - Które?
Wszystkie, jakie znajdziesz. PRZERYWAMY TRASNMISJĘ
- Znowu? - Na miłość boską...
NOMINACJE NA NAJWYŻSZEGO PRZYWÓDCĘ - Razem jest nas więcej.
Nie mogę nominować wszystkich, więc nominuję siebie.
Będę obywatelem do kwadratu.
- Złotousty w chuj. - Kontrkandydaci?
Nie chcę, ale Isaac to fałszywy prorok.
Będę waszym Jezusem, bez sześciopaka.
Byle nie freejazzowy socjopata... Ktoś jeszcze?
Wolałbym jakiegoś watażkę.
To dla mnie zaszczyt zgłosić kandydaturę Franka Kelly'ego.
Ja pierdolę... Pan Fondue z kosza na śmieci.
- Co dalej? Kot? - Isaac jest słaby, a ja silna.
- Ja będę prowadzić, a wy podążać. - Iris!
- Będąc u władzy, ochronię cię. - Kapuję.
Popiera pracę dzieci!
Tylko udaję.
Iris jest bezwzględna i żądna władzy. Ja mam przyjazny, ludzki interfejs.
I lubię tenisa. Głosujcie na Rav! To ja.
Ktoś jeszcze?
Proponuję siebie.
Ktokolwiek?
Tak. Ja.
Wystartuję.
Lubię cię, ale inni za tobą nie przepadają.
- To nie jest konkurs popularności. - Przeciwnie.
Wygrałam. Mam ogłosić swoje zwycięstwo?
Iris nie będzie mną rządziła.
Mam 188 centymetrów wzrostu, fantastyczną cerę
i zostanę dumnym tatusiem. Ja też wystartuję.
Jestem niemal zatrwożony poziomem naszych kandydatów.
Zaczynamy głosowanie.
Niech Bóg się nad nami ulituje.
Gdy Bóg będzie sądził nasze dzisiejsze uczynki,
co mu powiecie?
Będziecie się płaszczyć jak dzieci?
Czy walczyć jak psy?
Niektóre psy się płaszczą.
A niektóre dzieci walczą.
WYBORY NAJWYŻSZEGO PRZYWÓDCY - Podobało mi się...
Będę walił prawdę prosto z mostu.
Nie było drugiej wojny światowej. To medialny spisek. Mam ulotki.
Dlaczego ja? Jestem nowy. Mam świeże oko. Mniam!
Karen Kelly.
Mój mąż, Frank Kelly, nie jest niczyją marionetkę.
- Pański program wyborczy? - Powiedz...
Z dobra, które mamy, zrobię dobro lepsze.
- Udobrzę wszystkich. - Masz smutne oczy.
Jestem na wskroś kompetentna.
Nie zagłosują na mnie tylko niekompetentni.
Łabędzie łamiące ludziom ręce? Fałsz.
Łamią naszą wolę.
Widziałem filmiki.
- Jak idzie? - Tsunami miernoty.
Wydrapaliśmy dziurę w dnie beczki do pierwszego kręgu piekła.
- Kandyduje tele-Ryan? - Na znak protestu.
Można głosować na postaci fikcyjne?
Jestem rozdarty między Dumbledorem i Anna Kareniną.
Nie ma na kogo głosować.
Jest jedna osoba:
inteligentna, przytomna, nie wykituje w trakcie kadencji.
No, te ścięgna! I płytki krwi.
- Billie! - Zbuduj lepszą Billie.
Cztery filary mojej kampanii to:
in-ży-nie-ria.
Wolę dżin.
- Że co? - Można?
- Rozmawiam z elektoratem. - Jebać prawiczków.
Musisz być atrakcyjna dla wszystkich. Od teraz pijesz wodę kokosową.
Obiecuję, że w razie konieczności zastosuję adekwatną siłę.
Ale też nie cofnę się przed nieadekwatną bez konieczności.
Najlepiej w stosunku do siebie.
Ekstra. Niech się już zabije!
Wczuwam się.
Cześć. Jestem Rav.
- Ekscytujące, prawda? - Nie bardzo.
Nie ekscytujące, lecz obowiązkowe.
To może być moje hasło: "Nie ekscytujące, lecz obowiązkowe".
Skutki strasznych decyzji Ryana przeżyje tylko połowa.
Czeka nas domino tragedii.
Po każdym fałszywym promyku nadziei nastąpi fala przytłaczającej rozpaczy.
Matt Spencer. Program radykalnej szczerości.
Moja gwałtowna dymisja była mniej stresująca.
Cześć.
Chciałabym porozmawiać z wami o inżynierii.
Szczerze? Nie jestem zainteresowana.
Bądź miła.
Macie dziecko? Więcej niż jedno?
Córkę. Dziewięć lat.
Ile waży?
"Śliczna kreacja".
Ślicznie ubrałyście dziś swoje ciała.
Dziękuję. Masz mój głos.
Super!
Mówisz, co chcą usłyszeć, i ukrywasz pogardę?
Na tym polega polityka. I obieg randkowy.
- Razem jest nas więcej. - Razem chcemy mniej ciebie.
- Ty otworzyłeś puszkę jakiejś suki. - Pandory. Ma imię.
Szkoda Isaaka, ale w sumie podoba mi się Nathan.
- Który zjadał ludzi? - Każdy ma bagaż.
- Ty jadłeś raz strusia. - Nathan woli ludzi.
Imponowałby ci, gdybyś o tym nie wiedział.
Ale wiem. To jego cecha charakterystyczna.
- Potrzebujemy zmian. - Kocham cię! Zjedz mnie!
- I mnie! - Nie, pilnuję wagi.
I twojej też.
Chcę poruszyć ważny temat: zdrowie psychiczne.
- Kto został? - Rav unosi się niczym obojętny gaz.
- Kto lubi tenisa? - Tele-ja TV pnie się w górę.
Żałuję, że nie istnieje. Zazdroszczę mu.
Przywódcą zostanie ktoś, kto woli palce od paluszków.
Kto? Nathan? Niezły jest. Przypomina mojego ojca.
Pojebało? Zeżarł ci mózg?
Proponuje, byśmy zarządzali statkiem jak spółką pracowniczą.
Rzeczywiście... niezły pomysł.
Komunizm - który jest nielegalny.
- Rozpuścimy o nim ploty. - Jakie?
- Że pije. - Jest pierdolonym kanibalem.
Czasem o tym zapominam.
Utworzona po trzecim ataku na Kongres kancelaria Drugiego Prezydenta
to najinteligentniejsi dziedzice fortun.
Beth Bezos, Amazon.
Mike Zuckerberg, Reality Whack, dawniej Meta, dawniej Facebook.
Oraz Dusty Musk, SpaceX.
Wraz z komputerem kwantowym ratyfikują kluczowe decyzje prezydenta.
- Decyzja została ratyfikowana. - Kancelaria Drugiego Prezydenta.
- Pan Sato? - Tak.
- Podejmujemy najtrudniejsze decyzje. - Usunęliśmy "book" z "Facebooka".
- Książki patrzyły na ludzi z góry. - W pytę skomplikowane.
Dezinformacje na temat litu stały się problematyczne.
Czas zawiesić projekt "Avenue 5".
Odetniemy łączność i już.
Avenue 5 istnieje. Odwróćmy sytuację o 180 stopni.
Chcecie zniszczyć Avenue 5?
Teraz mówicie: "W żadnym wypadku".
Ależ w żadnym wypadku.
Będę urabiał się po łokcie, by zabezpieczyć przyszłość malucha.
Nie składam broni. Zatopię zęby w każdym problemie.
- Nie zjadaj go. - Nie zamierzam. Są jakieś granice.
Krótko. Uśmiech. Nie groź im śmiercią.
Zasuwaj.
- Cześć. - Dlaczego ty?
Wykształcenie, inteligencja...
Ale do domu nie wróciliśmy. Użyj prędkości nadświetlnej.
- Nie istnieje. - Wynajdź ją.
Zostałaby z was papka molekularna.
- Grozisz nam śmiercią? - Prosiłem, żeby tego nie robiła.
Buczycie na fizykę. Idiotyzm.
Są tu chociaż jakieś półmózgi?
Buczycie na kompetencje?
Zasługujecie na to, co was spotka.
Gdy przyjdzie śmierć, zobaczycie moją twarz.
- Mało brakowało. - I po niej!
Przywódcą zostanie kanibal.
"Tu spoczywa Ryan Clark.
Uwolnił kanibala, złapał go, wybrał i został zjedzony.
Niech spoczywa w kanibalu". Ktoś jeszcze?
Frank?
Nada się?
- Wykluczone. - Ludzki azyl dla osłów. - Zabłądzi w jednokierunkowym korytarzu.
- Rav? - Mówią, że jestem zimna.
Czy ciało potrzebuje serca, by funkcjonować? Tak.
Ale czy na pewno? Tak.
Kto jeszcze był zimny?
Myślałam, że ktoś przyjdzie mi do głowy.
Nie. Czas na opcję atomową.
Dotarliśmy do ściany.
- Tylko nie Karen... - Nie karm bestii.
- Nie znam odpowiedzi. - Wybacz.
Karen, musisz wystartować.
- Wiedziałam. Pragniesz mnie. - Potrzebujemy cię.
W porządku. Powiedz, że mnie pragniesz.
Pragnę cię.
A co takiego miałabym zrobić?
- To konieczne? - Żebym zyskała jasność.
Chcę, żebyś mną rządziła.
Byś sprawowała władzę nad wszystkimi.
Chcemy, żeby władała Karen. Nie tylko dzisiaj, ale na wieki.
Wiem. Od zawsze.
Musiałam to usłyszeć. Frank?
- Przepraszam. - Zróbcie przejście.
Panie i panowie, to dla mnie wyróżnienie...
Spie ..., wy pe ... bańce!
Nie ugrzęźniemy z Edwardem Jedzeniorękim.
- W sumie to... - Isaac! Był tu cały czas.
- Byłem piątym Kanadyjczykiem na Marsie. - Co to ma do rzeczy?
Isaac? Złe wieści. Musisz nas ratować.
Nie nadaję się. Jestem tylko rzecznikiem patentowym.
Jakie znowu "tylko"?
Budzą we mnie przerażenie.
Gniazdo roszczeniowych żmij.
Zamieńcie pieluchy na dorosłe portki.
Głosujcie na tatusia! Buczycie, bo nie wystartowałem wcześniej?
- Nie chcemy, żebyś startował. - Dobra. Wystawię Madsa.
Głosujcie na Madsa.
Jestem za Madsem. Powiem "Mads".
- Rezygnuję. - Dzięki.
Z nienawiści do ciebie wyżywają się na mnie.
- Przykro mi. - Nienawidzę przegrywów.
Tu się rozstaniemy.
Usuwam cię.
Popłaczesz sobie w eleganckiej kabinie, a za rok i tak cię obalą.
- Rusz się. - Litości... - Będzie fajnie.
Za cztery lata rzucimy się sobie do gardeł.
Takie są fakty. Pomogę wam przetrwać.
Zrobiłem kuszę
ze sklejki i wnętrzności węgorza.
Nauczę was, jak taką wykonać. Ze mną będziecie bezpieczni.
Z wyjątkiem Ryana Clarka. Nie okażemy mu litości.
Pytanie, jak go zabijemy. Usmażymy, zjemy czy zaruchamy?
Kiedy wybiorą prezydenta, otworzy się kanał łączności.
Zamierzają wybrać kanibala.
Witajcie ponownie.
Mniej ekscytujący niż potencjalny zabójca,
ale potrzebny nam ktoś obdarzony autorytetem i charyzmą.
- Jak tele-Ryan. - Tak!
- Otóż to. - Jak to sobie wyobrażacie?
To postać fikcyjna, poza statkiem. Bo jest fikcyjna!
On będzie naszym tele-Ryanem.
Podniósł mnie na duchu. To samo zrobi ze statkiem.
Byłem gównianym kapitanem.
- Dlatego mnie obaliliście. - Był strasznie gówniany.
Dlatego teraz będzie świetny.
- Bez sensu. - Przedstawiciel obu światów.
Razem jest go więcej.
Obłęd! Wpuścił na pokład pedofila, a następnie kanibala.
Ryan nie zjada ludzi, a w czapce wygląda sexy.
I bez czapki.
- Głosujemy. - Lepiej nie.
Nie róbcie tego.
Nie głosujemy.
86%? Więcej niż bracia Jonas przy reelekcji.
Niech będzie prezydentem dożywotnio.
Nie!
Ryan! Tele-Ryan!
Upodobnijmy go do tele-Ryana.
Konstytucyjnie bez sensu. Właśnie go obaliliśmy.
Mój jebany fotel.
Tele-Ryan!
To nie ja!
Nie ja.
- Podoba mi się, że jesteś kapitanem. - Mnie też.
Głosowaliśmy na ciebie. To znaczy, ja na Nathana.
- A ja w ogóle. - Mogę być twoją pierwszą damą.
- Ma już pierwszą damę. - Będę drugą,
- na wypadek gdyby cię zastrzelili. - Zasłoniłbym cię.
- Oferuję swoje rady i wsparcie. - A ja przeciwwagę dla jej rad.
Lubię zwycięzców.
Przepraszam.
- Twoje panowanie spłynie krwią. - Billie! Ratuj!
Pierwszy raz nie wiem, co robić.
Odsuńcie się.
Nasz najwyższy przywódca.
Zaczynamy od nowa.
Pierwszy punkt programu?
REŻYSERIA SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Agnieszka Rostkowska