Niech się kręci, stary.
Trudno tego słuchać, dlatego wciąż to powtarzam.
Nie spowodowałam tego, nie mogę tego kontrolować,
ani wyleczyć.
Przez większość życia uważałam się za ofiarę.
Mój mąż dużo pił, dlatego miało się stać to czy tamto.
Krótkoterminowość zawsze była okropna.
Myślałam, że jeśli po prostu wyrzucę jego zapas alkoholu
czy go gdzieś schowam, problem zostanie rozwiązany.
Nie da się ogarnąć takiego chaosu bez zmiany myślenia,
zmian u podstaw
i zmiany chemii.
A to jest trudne.
Wiem, że miałam swój udział w jego nadużyciach.
Jestem za to na siebie strasznie zła.
Ale
wyszło też z tego coś dobrego.
Zrozumiałam, że najlepsze, co mogę zrobić,
to dbanie o własny interes.
Zamiast próbować wszystko naprawić, po prostu usuwam się z każdej sytuacji,
która jest lub może stać się toksyczna.
Co jest z wami nie tak?
Sześć kiełbasek, pięć sałatek greckich i ravioli! Do roboty!
Mamy obsuwę, bo nie pracujesz.
Postradałaś rozum?
Zapierdalam jak robot.
- Czekam na te papryczki, Szefie. - Klienci muszą dostać swoje zamówienia!
- Szefie, potrzebuję żetonów. - Jakich żetonów?
Posłuchaj słów wychodzących z moich ust.
- Słuchasz mnie? - Mówcie ciszej.
Dziękuję. Bardzo przepraszam. Dziękuję za cierpliwość.
Narożnik. Kto zabrał moje tace? To kradzież.
Nikt ich nie wziął. Przygotowałam je.
- Są w piekarniku, gotowe dla ciebie. - Z tyłu.
- Ketchup jest tam. - Czekamy na papryczki.
Siema. Cisco, co dla ciebie?
Poproszę dwa hot dogi.
Dwa hot dogi.
Przestań krzyczeć. Naciśnij przycisk.
Sydney, skup się na pracy.
- Przestań krzyczeć. - Oszalałeś?
- Naucz się używać komputera. - W porządku?
- Tak. - Na pewno?
Tak.
Dziękuję.
- Przestań! - Płaci pan 5,25.
-Żetony. - Do roboty!
- Za mało papryki. - Przesuń to.
Blossom, co na dziś, mortadela?
Muszę pokroić więcej papryki. Nie mam więcej.
Alkoholizm, Choroba Rodzinna.
Trzy Przeszkody Na Drodze Do Sukcesu w AA.
Nakazy i Zakazy.
- Dzień dobry.
- Cześć, Carmy. - Dzień dobry.
Co tak wcześnie?
Nie mogłem spać.
Mam flashbacki.
Skserowałem je z twoich książek.
Jeśli to za dużo, mogę je zdjąć.
Nie. Wygląda dobrze.
Te kolory są dzikie. Dają mi do myślenia.
- Cześć. - Dzień dobry.
Tak.
Wiesz, że do przygotowania tego potrzebne jest 12 osób?
Tak. Robiłem to co wieczór.
Wstrzymać 17.
- W środku jest 20 kieliszków wina. - To znaczy?
- Wina śliwkowego. - Co?
To słodkie wino z Japonii,
wlewa się je do garnka i gotuje.
Gotujesz je, aż zrobi się syrop.
Trwa to wiele godzin.
Pilnuje tego dwóch kucharzy na dwóch zmianach.
Tak, szefie.
Masz śliwkowy consommé,
czyli czarne śliwki gotowane na czarnym occie,
sól, cukier.
Trzeba to mieszać w nieskończoność, żeby cukier się nie przypalił.
A potem skompresowane śliwki, czyli świeże, krojone na idealne
czterocentymetrowe kwadraty,
polewasz zredukowanym winem śliwkowym,
i uszczelniasz to próżniowo.
Bierzesz consommé, robisz galaretkę.
Nasz szef chciał, by galaretka
miała konsystencję żelków Haribo,
co nigdy się nam nie udawało.
Czyli gęstą i gumową?
Tak, ale też miękką.
Niezbyt miękką.
Nikomu to nie wychodziło. Ciągle była zbyt miękka,
zbyt twarda, topiła się zbyt szybko lub była zbyt gumowa.
Pewnego dnia jeden z kucharzy się zawziął.
Przez rok zajmował się wyłącznie rozgryzieniem tego.
Jak to zrobił?
- Cóż... - Tłuszcz cielęcy.
Co?
Tłuszcz cielęcy krzepnie, gdy jest zimny.
- Więc... - Tak, zgadza się.
Ogień.
Kurwa, stary. Misja zakończona.
- Tak. - Podam ci to.
- Nie trzeba. - Na pewno?
Tak. Dzięki.
Sydney, możemy porozmawiać u mnie?
- Tak. - Dzięki.
- Zeszły tydzień był koszmarny. - Tak, zgadzam się.
- Trzeba to powstrzymać, nim się pogorszy. - Tak.
Myślę, że... Przepraszam na chwilę. Hej, Ebro!
Dlaczego Michael nie zamawiał trzylitrowych?
Mów po angielsku.
Ta puszka ma 750 ml, tak?
Dlaczego Michael nie kupował trzylitrowych?
Są tańsze.
Im więcej dowiaduję się o Michaelu, tym mniej rozumiem.
Spoczywaj w pokoju, młody człowieku.
Co z tego? I tak nie używamy pomidorów.
O co ci chodziło? Przepraszam.
Oldskulowa brygada. Ty nią rządzisz.
- Z całym szacunkiem, nie. - Mówiłaś, że tego chcesz.
Nie, mówiłam, że chcę robić więcej.
Nie mówiłam, że chcę wykonywać
- rosyjski program gimnastyczny. - Nie.
To definiowanie ról, prawda?
Tworzy lepszy przepływ pracy. Przywykłaś do tego.
- To nie znaczy, że mi się podobało. - To początek.
- To pomyłka. - To pomoże.
Stworzy toksyczną, zhierarchiwizowaną strukturę.
Czym jest teraz?
Jest beznadziejnie,
ale w takim systemie miałabym jeszcze mniej do powiedzenia.
- Ty miałbyś więcej problemów. - Nie.
- Tak. - Możemy to zrobić inaczej.
Nie mogę codziennie na nich wrzeszczeć.
Musimy to przerwać.
Trzeba zmienić chemię.
- Tak, ale... - Chcemy zmienić tę restaurację, prawda?
Tak.
Ja zajmę się biznesem, a ty wszystkim innym.
Spróbujmy.
W porządku.
Świetnie. Do dzieła.
- Teraz? - Tak.
Weźcie sobie, śmiało.
Fajna sprawa.
- Carm, telefon dzwoni. - Słyszę, dzięki.
Manny, Angel, śmiało. Też sobie weźcie.
Będziemy wyglądać jak drużyna.
- Fajnie, szefie. - Tak.
- Moja jest lepsza, Jeff. - Ok.
Za chwilę oddam głos szefowej Sydney.
Ale najpierw...
Słuchajcie, nie staram się być dupkiem
i zmieniać waszego systemu, jasne?
Nie chcę go spieprzyć,
wtrącać się, ani nic z tych rzeczy.
Chcę go wykorzystać.
Dobra, poważnie, chcę to zorganizować.
Nie możemy dalej działać w ten sposób. Dostaliśmy „C”.
„C” oznacza chaos. To się nie może powtórzyć.
Dlatego zaczniemy działać jak kuchnia francuska.
To oznacza, że będziemy mieć łańcuch dowodzenia.
Jasne? Został opracowany przez Escoffiera i myślę...
Tego pedzia?
Uwielbiam go.
- Co się dzieje? - Wdrażamy francuską brygadę.
Rozumiem. Fajnie.
Tak.
- Pieprzyć to. - To bzdura.
- Dobra. - Carmen, nie.
- Byłem kiedyś w brygadzie. - Co się stało?
Wielu ludzi zginęło.
- Widzisz? - Dobra. Tym razem
będzie inaczej.
Słuchajcie,
to właśnie robią prawdziwe kuchnie i prawdziwe zespoły.
Każdy dba o swoje stanowisko,
utrzymuje je w czystości.
Jasne? Dobra.
Odbiorę ten telefon.
Zostawiam was w dobrych rękach.
Twoja kolej. Dzięki, zespole.
Jak pewnie słyszeliście,
wprowadzamy brygadę francuską.
Wszyscy to słyszeliśmy.
Carmen jest szefem kuchni.
Prowadzi całą restaurację.
Ja będę...
jego zastępczynią.
To hierarchia.
Bardziej jej udawanie.
Chodzi o podział pracy. Jestem jego zastępczynią,
wykonuję polecenia,
nawet jeśli prowadzi to do napięć, chaosu i urazy,
i ostatecznie się nie uda. Ale to właśnie robię.
Przykro mi, jestem zastępczynią.
- Tina, jesteś... - Nie mówię po angielsku.
Słyszałam, jak mówisz po angielsku.
Przed chwilą mówiłaś po angielsku. Odpowiadasz za garmażerię.
- Ebra... - Przygotowanie mięsa.
Jesteś teraz kucharzem zespołu.
Kucharzem zespołu.
Tak.
Przyjmuję.
Cześć, tu The Beef. Przepraszam za to. W czym mogę pomóc?
Jest tam Michael?
Halo?
Nie ma go tu w tej chwili.
Kto mówi?
Powiedz mu, że dzwonił Nico. Będzie wiedział.
Dobra, Nico.
Halo?
Kto to był?
Carmen, kto to był?
Jakiś koleś pytał o Michaela.
Kto?
Nico.
Dobra. Zajmę się tym.
- O co chodzi? - To idiota.
Ogarnę to, nie martw się.
Co tam? Jesteś wkurzony?
Nie, przez chwilę poczułem się, jakby Michael żył.
Nie, dzięki.
Marcus, będziesz...
- Cukiernikiem? - Tak, dokładnie.
Mógłbym robić fajne rzeczy, gdybyśmy zrezygnowali z pieczenia chleba.
- Niezły pomysł. - Mógłbym zrobić ciasto czekoladowe.
- Kawałek za pięć dolców. - Sześć z lodami.
Dobra.
- Masz przepis? - Nie, ale mogę się nauczyć.
Zrób więcej miejsca w piekarniku.
- Tak. - Podoba mi się ta brygada.
Dobra, ja będę saucierką,
co oznacza, że będę robić sosy, wywary, tego typu rzeczy.
Richie będzie robił to, co do tej pory.
Każdy dzień zaczynamy spotkaniem przed zmianą,
robimy obchód,
a następnie przegląd na koniec dnia.
Omawiamy sprawy bieżące,
zastanawiamy się, co możemy robić lepiej.
Wiem, że to wydaje się czasochłonne i irytujące,
ale daję słowo, że taka organizacja bardzo nam pomoże.
Dzięki niej wszystko będzie przebiegać płynniej, spokojniej.
Muszę coś załatwić. Zastąpisz mnie? Dzięki.
Właśnie tak.
Dobra. Sprawdzę to za sekundę, więc po prostu...
Dobra. Wygląda dobrze. Mamy to.
Narożnik.
Powinnaś przygotowywać warzywa.
- Nie jesteś moim Jeffem. - Dzisiaj jestem,
- więc możesz po prostu... - Spokojnie. Zrobię to.
Spoko.
Z tyłu. Jakie jest danie dnia?
Kurczak w słodkim sosie przy użyciu jak najmniejszej liczby patelni.
Świetnie. Dzięki.
- Z tyłu. - Jeden z nich
- był jak jakaś gówniana żelka. - Narożnik.
- To smakuje jak... - Z tyłu.
- Tak. Ale na innym poziomie. - Z tyłu.
- No dalej. - Spokojnie.
Kurwa!
- Sydney, w porządku? - Tak.
- W porządku? - Tak.
Pokaż.
- Nic się nie stało. - Na pewno?
Nic mi nie jest. Po prostu zamykajmy nóż do pudełek.
Dziękuję. Nie kładźcie go tam.
- Przepraszam. Z tyłu. - Spokojnie.
Wyglądacie, jakbyście dołączyli do klubu idiotów.
Dzięki.
Debilne fartuchy.
Siema.
Nico, coś ci wypadło.
Ebro, wszystko dobrze?
Kucharz zespołu, przyjąłem.
Wygląda dobrze. Co masz?
Kurczak w słodkim sosie.
Świetnie. Masz moje dodatki?
- Tak. - Z cebulą?
- To jest to? - Si.
Cholera.
Cholera jasna.
- Przepraszam. - Wywar się gotuje.
Jest mętny. Zbyt wysoka temperatura.
Nie zdjęłaś tłuszczu z wierzchu.
Ty wiesz lepiej.
- Obniżyłam temperaturę. - Niewystarczająco.
- Dzięki. - Dziękuję, Richie.
- Wzmocnij to. - Dobra, przynajmniej mamy jus.
Nie.
Musisz go odcedzić, dodać więcej cebuli,
więcej wywaru cielęcego, zredukuj.
Wiem jak zrobić wywar.
Dobra. Zajmie to 30 minut. Do dzieła.
Gdzie cebula? Jest gotowa?
- Tina. - Obrabiam cytryny.
Tina powinna zajmować się cebulą.
- Tak, szefie. - Mówiłam jej wcześniej...
Tak, szefie.
- Tak, szefie. - Dziękuję.
Z tyłu.
Mamy obchód.
Niedobre. A zatem...
Zdradziłaś mnie.
Mówisz poważnie?
Posprzątaj swoją stację i ogarnij paznokcie. Dziękuję.
Czy ktoś może to sprzątnąć? Wygląda obrzydliwie.
Serio, proszę.
Woreczki i serwetki muszą być gotowe przed rozpoczęciem wydawania.
Manny i Angel pomagają z papierowymi kubkami, talerzami,
ale to nie jest ich obowiązek.
Podoba mi się twoje sprzątanie,
można by zrobić to na podłodze?
Jest strasznie brudna. Prawie skręciłam kark.
Robi mi się słabo od samego patrzenia.
Co powiesz?
- Tak, szefowo. -Świetnie. Dobra.
W porządku.
W porządku?
Wkurzyłem cię?
Nie. Jeśli ciebie to satysfakcjonuje, to mnie też.
Gdzie moja cebula?
Tak, to naprawdę dobre.
Nie wiem.
Zamawiajmy gotowy chleb.
Już o tym myślałam.
Dobra.
- Nie wziąłeś mojej cebuli, prawda? - Nie.
Nie. Zrobili mi to w zeszłym tygodniu. To w ramach składek.
Jesteś teraz zła.
Cholera. Rozumiemy cię.
Zmusili mnie do tego.
Przysięgam, że to nie był mój pomysł.
- Pieprz się. - Odpuść, Sydney.
- Spadaj. - To było tylko...
- Wygłupialiśmy się. - Zamknij się, kurwa.
- To nie był mój pomysł. - Zostaw mnie.
Do jasnej kurwy.
- Pomogę ci. - Nie.
- Na pewno? - Zdecydowanie.
Pytasz Carmena, czy jest pewien?
- To jest ciężkie. - Nie pytasz go o to.
Zajmij się sobą, co? Ja się zajmę sobą.
Tak, szefowo.
Nie przejmuj się.
Co ty do cholery robiłeś, Mike'u?
Wybrany numer nie istnieje.
Skończył się nam kurczak.
Kurwa.
Siema.
- Skończył się kurczak. - Dzięki.
Szefowo.
Dzięki.
- Jest dobry. - Tak, wygląda dobrze.
Mogę się przysiąść?
Pewnie.
Jak księgowość?
Mamy bałagan.
- Jak nasza brygada? - Też jest nieogarnięta.
Co się z tobą dzieje?
Nic.
Sydney.
Tak, dziś miałam
bardzo zły dzień.
Dobra.
Możesz powiedzieć coś więcej?
Nie wiem.
Pozwalasz wszystkim
zachowywać się gównianie,
i chyba trochę mnie dopadło.
Oczekuję od ciebie więcej.
Trzymam cię na wyższym poziomie.
Spłacam swoje składki.
Wykonujesz swoją pracę, która czasem polega na słuchaniu szefa.
Myślę, że to miejsce mogłoby różnić się
od innych, w których byliśmy.
Ale żeby tak się stało, musimy przyjąć inną strategię.
Kiedy mówiłam, że nie uważam brygady za dobry pomysł,
nie słuchałeś.
Nie chodzi o to, że wydałeś mi rozkaz.
To nieważne.
Ale tak naprawdę nie słuchałeś.
Jeśli ma to funkcjonować tak,
jak chcielibyśmy tego oboje,
powinniśmy
zacząć słuchać siebie nawzajem.
Tak. Masz rację.
Pracuję tutaj, a nie gdzieś indziej
lub dla kogoś innego,
bo myślę, że tutaj mogę się wyróżnić.
Tutaj mogę coś zmienić, możemy wymieniać się pomysłami.
Mogę wdrożyć pomysły, które ulepszą to miejsce.
Nie chcę marnować czasu na bycie jedną z wielu kucharek,
na dekorowaniu ziołami dań, które nic dla mnie nie znaczą,
albo wydawaniu brunchu, Boże broń.
Tak.
Wtedy ty
jakby mnie zostawiłeś.
Nawet nie jakby, po prostu wyszedłeś.
- Tak. - To było bardzo niefajne.
- Tak. - Zrzuciłeś wszystko na mnie.
Wiem o tym.
Poszedłem na spotkanie AA. Mój brat miał problem z alkoholem.
To chyba trochę zbyt osobiste.
Sorki. Robię sobie jaja.
Przepraszam.
Bardzo przepraszam.
W porządku.
Ja tylko...
- Czuję, że mi się to należy. - Jasne.
To nie jest wymówka. Wiem.
Wiem o tym.
Ale teraz wiem, że ty wiesz, więc...
Dobrze.
Pierdolony brunch.
Jebać brunch.
- Wieczorem będziemy mieć masę roboty. - Tak.
Dobra, dwa razy kurczak, trzy razy wołowina.
Jeszcze jedna kiełbasa i jedna mortadela.
Ravioli do stolika 86.
Dwa razy kurczak.
Dziesięć porcji wołowiny, sześć na ostro, cztery na słodko. Dzięki.
Sugar - Nieodebrane Połączenie
Sugar - Poczta Głosowa
Hej, to znowu ja.
Nie wiem, dlaczego nie oddzwaniasz,
ale są urodziny Michaela,
i myślę o tobie.
Napisy: Aneta Chmura