-Θέλετε να σας πω την ιστορία; -Ναι, Μάικς, πες μας.
Άντε!
-Λοιπόν, ακούστε. -Εντάξει.
Είμαστε στο Ceres,
το μπαρ στο ισόγειο του κτιρίου Board of Trade.
Ένα μικρό μπαρ στο λόμπι.
Το μπαρ άνοιγε στις 6:30 το πρωί.
Αν οι επενδυτές τα 'παιζαν αφού άνοιγε η αγορά,
μπορούσαν απλώς να πάνε να γίνουν γκολ σ' αυτό το μπαράκι.
Τέλος πάντων, το μπαρ
πήρε το όνομά του από την Κέρες, τη θεά της γεωργίας.
-Συγγνώμη. Και... -Γαμημένο Ceres...
-Ζηλεύεις που δεν σε κάλεσαν; -Δεν θα είχα έρθει.
Θα είχες έρθει. Κάρμι, τρίψε λίγη παρμεζάνα.
-Έγινε. -Ζηλεύεις.
Τέλος πάντων,
στην κορυφή του κτιρίου, υπήρχε ένα άγαλμα της θεάς,
και η πλάτη του, αγαπητοί μου ιστορικοί, ήταν στραμμένη προς την ανατολή,
διότι η αγορά είχε μεταφερθεί στις Μεσοδυτικές Πολιτείες.
Σύμφωνα με μια θεωρία, ο αρχιτέκτονας Τζον Στορς
έφτιαξε το άγαλμα για να πει ένα μεγάλο "άντε γαμήσου".
Έλεος. Ξυπνήστε με όταν τελειώσει το μάθημα και αρχίσει την ιστορία.
-Πες την ιστορία! -Αυτό προσπαθώ να κάνω.
Τέλος πάντων... Για να δοκιμάσω.
Τέλος πάντων, ήμασταν έξω όλη νύχτα, είχαμε μεθύσει για τα καλά,
και ήμασταν τελείως κομμάτια.
Μόνο το Ceres ήταν ακόμα ανοιχτό.
Και αφού ήταν 6:45 το πρωί, υποθέσαμε
ότι το Ceres θα ήταν εντελώς άδειο.
-Δεν πας καλά που θα βάλουμε σταφίδες. -Με τίποτα.
-Η μαμά πάντα έβαζε σταφίδες! -Δεν θα βάλουμε σταφίδες.
-Τέλος πάντων. Ξάδελφε, ήταν άδειο; -Όχι.
Όχι μόνο δεν ήταν άδειο, αλλά γινόταν χαμός από τον κόσμο.
Ήταν τελείως γεμάτο! Φάση τύπου...
Όλοι οι οπαδοί των Μπλάκχοουκς. Ξάδερφε, πες ποιος ήταν εκεί.
Ο Σάβι.
-Τι είπες τώρα! -Ναι. Ο Σάβι!
Ο Ντένις Σαβάρντ αυτοπροσώπως!
Το νούμερο 18.
Στο μπαρ! Μα η ιστορία δεν τελειώνει εδώ.
Ο Τσέλιος και ο Μπέλφουρ ήταν εκεί! Καλή φάση, έτσι;
Το προηγούμενο βράδυ, ο Σάβι είχε ενταχθεί
στο Πάνθεον του Χόκεϊ.
Μπαίνουμε μέσα, και γίνεται τρελό πάρτι. Η κατάσταση είχε ξεφύγει!
Χαμός!
Και ένας περίεργος τύπος,
βρήκε κάτι. Θυμάσαι τι ήταν;
Κάποιο φυλλάδιο για την Κέρες;
Ναι. Πίσω από το μπαρ.
-Σωστά. -Πίσω από το μπαρ.
Αρχίζει να διαβάζει δυνατά για την ιστορία της θεάς της γεωργίας,
και συμπεραίνει ότι έχει και ο ίδιος ιδιαίτερη αγάπη για τη γεωργία.
Ηχογραφεί τον προσωπικό χαιρετισμό του τηλεφωνητή του.
Τι έλεγε ο χαιρετισμός;
"Γεια σας. Συνδεθήκατε με τον τηλεφωνητή του Ρίτσι Γιερμόβιτς,
"της θεάς της γεωργίας".
-Τι βλάκας! -Εντελώς χαζός!
Θεϊκή φάση!
Και η θεά προσπαθεί να ηχογραφήσει τον χαιρετισμό,
αλλά συνέχεια τα κάνει μαντάρα. Και αρχίζει να φωνάζει όλο και πιο πολύ.
Μέσα σ' αυτόν τον σαματά και τον παραλογισμό,
μέσα σ' όλον αυτόν τον χαμό, ακούγεται μια φωνή που καλύπτει τα πάντα.
Και η φωνή λέει "Τι κάνεις;"
Και αυτός που το είπε ήταν μπροστά μας, και γυρνάει να μας κοιτάξει. Ποιος ήταν;
-Ο Μπιλ Μάρεϊ! -Φυσικά, ποιος άλλος;
-Τι; -Τι; Ο Μπιλ Μάρεϊ, γαμώτο μου!
Ακριβώς εκεί! Και ο Μπιλ Μάρεϊ λέει στον Ρίτσι
"Γιατί το κάνεις αυτό;" Και ο Ρίτσι λέει "Επειδή είναι αστείο".
Τολμά να πει στον Μπιλ Μάρεϊ "Επειδή είναι αστείο".
-Και ο Μάρεϊ λέει "Όχι". -"Δεν είναι".
"Δεν είναι αστείο. Δώσε μου το τηλέφωνό σου".
-Ναι. -Ναι.
Και μετά λέει
"Πώς σε λένε;" Φοβερό, έτσι;
Ο Μπιλ Μάρεϊ μού το είπε αυτό.
Ο βασιλιάς. Ο ίδιος ο Μπιλ Μάρεϊ.
Ναι, ξέρω ποιος είναι.
Αν με καλέσεις, θα ακούσεις τον προσωπικό χαιρετισμό.
-Το έπιασα το νόημα. -Κάλεσέ με.
-Ακόμα τον έχω. -Σε πιστεύω.
-Στο κινητό μου. -Δεν χρειάζεται.
-Αλήθεια; -Ευχαριστώ.
Δεν θες να τον ακούσεις;
Πήγατε σε μπαρ στις 6:45 το πρωί;
Ναι, αλλά το όλο νόημα εδώ είναι...
-Μπράβο, τώρα μάλιστα. -Έλεγχος!
Καλύτερα έτσι.
Έχει ωραία μάτια.
Έχει όντως ωραία μάτια. Μα δεν έχει αίσθηση του χιούμορ.
Κάτι ακόμα χειρότερο, Τίνα,
-είναι ότι δεν φαίνεται να έχει... -Πίσω σου!
...καμία αίσθηση της ιστορίας του Σικάγο. Με πιάνεις;
Δεν πειράζει, υπάρχουν κι άλλες γκόμενες. Τα λέμε σ' άλλον γαλαξία, puta.
Έι, ακούστε με! Πρέπει να φωνάζω έτσι;
Ναι, αξίζει τον κόπο.
Να βγάζετε την πράσινη ταινία πριν μας τα στείλετε. Υπόθεση ενός λεπτού.
Όταν τα βάλουμε στη σαπουνάδα,
είναι αδύνατον να την ξεκολλήσουμε. Εντάξει;
-Ναι, σεφ. -Ευχαριστώ για τον χρόνο σας.
Δύο ώρες πριν ανοίξουμε, μάγειρες!
Άκουσα για μια νέα συνταγή που είναι εξαιρετική.
-Μου τη λες μετά; -Είναι πιάτο άλλου επιπέδου.
Καλύτερα μετά.
Παϊδάκια μπρεζέ. Θα κάνουμε το ριζότο με ζωμό.
Πρόσεχε τις πιπεριές.
Μπορούμε να το πουλάμε και σε πακέτο.
Ριζότο σε πακέτο; Δεν ξέρω αν είμαστε έτοιμοι για τέτοια.
Είναι καλό να προσφέρουμε επιλογές.
Άσε που θα χρησιμοποιούμε συστατικά που έχουμε ήδη.
Είναι έξυπνη ιδέα. Ας το δοκιμάσουμε. Γιατί όχι;
-Ας δοκιμάσουμε, έχουμε τα πάντα εδώ. -Άκουσέ με.
Πρώτον, το σκέφτομαι, γι' αυτό κάνε υπομονή. Εντάξει;
Δεύτερον, πριν σε προσλάβω, μίλησα με τους πρώην εργοδότες σου.
Γιατί ποιον λόγο;
Η προϋπηρεσία σου παραείναι καλή για εδώ.
Όλοι είπαν ότι είσαι απίστευτα έξυπνη και ταλαντούχα.
Είπαν επίσης ότι είσαι απίστευτα ανυπόμονη και άπειρη.
Δηλαδή, γι' αυτό δεν με ήθελαν;
-Γι' αυτό είμαι εδώ, γι' αυτό εσύ δεν... -Δεν λέω αυτό.
-Τότε, τι λες; -Σου λέω να μου δώσεις ένα λεπτό.
Ναι, σεφ.
Θα το καταφέρουμε χωρίς να χαλάσει η ροή;
Ναι, σεφ.
Οι Μάνι και Έιντζελ θα γίνουν έξαλλοι...
-Τους μίλησα ήδη. -Εντάξει.
Θα σου εξηγήσω το σκεπτικό μου.
Επιτέλους φτάσαμε σε σημείο όπου τα πράγματα είναι
κάπως πιο ήρεμα, εντάξει;
Θέλω να το διατηρήσω αυτό όσο περισσότερο γίνεται,
Ανάθεμά σε, Κάρμι!
-Το πήρες; -Σε τι ακριβώς αναφέρεσαι;
-Είσαι το κάτι άλλο. -Ναι.
Υπάρχει κάτι που ονομάζεται "εφορία",
-και εισπράττει φόρους από τον κόσμο. -Το ξέρω.
Και ο κόσμος σ' αυτό το μέρος
δεν έχει τσοντάρει τίποτα στην εφορία εδώ και πέντε χρόνια.
Και κατέληξα να 'μαι συνιδιοκτήτρια αυτού του εφιάλτη.
Και θα μου κατάσχουν το σπίτι αν δεν τους πληρώσω.
Μαζί με όλες τις άλλες μου υποχρεώσεις, πέρασα τις τελευταίες μέρες
τακτοποιώντας όλα σου τα αρχεία για να κάνω μια συμφωνία μαζί τους
και να πληρώσουμε λιγότερα.
Θέλω να πας μέσα και να πάρεις τα αρχεία μισθοδοσίας από το 2018.
Θα το κάνεις;
-Θα το κάνω. -Ευχαριστώ.
Ποιος θέλει να κατάσχει το σπίτι σου, Σούγκαρ;
Η εφορία, Ριτς.
Καταραμένοι φόροι. Αηδία.
Εσύ είσαι αηδία.
-Άντε, πήγαινε, Κάρμι. -Ξέρω ακριβώς πού είναι.
Ευχαριστώ.
Άντε πηδήξου.
Κάτσε λίγο, άλλο ένα "άντε πηδήξου".
Γιατί το οργάνωσε έτσι;
-Θα τον ρωτήσω όταν δεν είναι πεθαμένος. -Άντε τώρα...
THE GREEN DOOR TAVERN ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ
Μαλάκες.
-Μήπως να βάλω μάσκα προστασίας; -Μπα, δεν χρειάζεται.
Ποιος είναι αυτός;
Ο Ρίτσαρντ Χαρτ. Από το Hart Bageri στην Κοπεγχάγη. Είναι θεός.
Ωραία. Καλά είσαι;
-Ναι. -Εσύ;
Ναι, αμέ. Ξέρεις,
αν χρειαστείς κάτι, οτιδήποτε...
Σαν τι;
Δεν ξέρω, σαν... Καλά, άκου.
Όταν έκανα δοκιμαστικά για τους Καμπς, έπαιζα στην ομάδα της Β' Κατηγορίας,
και δεν με μου έδιναν μέρος να μείνω. Ήμουν άφραγκος.
Και έγινα πολύ καλός στο να βρίσκω μέρη να μένω.
Φίλε, δεν είμαι άστεγος.
Και γιατί έχεις φτιάξει φωλίτσα;
Κοιμάμαι εδώ για να μην κάνω άσκοπες μετακινήσεις.
Κοντεύω να τελειοποιήσω τα ντόνατ. Πρέπει να είναι τέλεια.
Μάλιστα. Άρα, είσαι ψυχοπαθής. Εντάξει.
Θέλω απλώς να είναι τέλεια.
Αν θες την τελειότητα, ξεκίνα με ένα ντους.
Δεν είμαι και χάλια πια. Για μισό λεπτό. Έπαιζες για τους Καμπς;
ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΑ ΣΑΝΤΟΥΙΤΣ BEEF DELI
Είσαι εντάξει;
Έι.
Είσαι εντάξει;
Ναι.
Είναι περίεργα εκεί έξω.
Το μπαρ έκλεισε.
Πήγαινες συχνά εκεί;
Μπα. Δεν τα πήγαινα καλά με τον ιδιοκτήτη.
Αλλά ήταν ωραίο να ξέρω ότι ήταν εκεί.
Ήταν σταθερή αξία.
Ναι, σαν το Λόγκαν Σκουέαρ.
Το Γουίκερ Παρκ. Το Πίλσεν.
Ναι.
Όλα χάλασαν τώρα.
Απλώς άλλαξαν τα πράγματα.
Ναι, όντως άλλαξαν.
Γι' αυτό επιμένω να αφήσεις αυτό το μέρος όπως είναι.
Αν αλλάξουμε το σύστημα, έστω και λίγο, θα αλλάξουν τα πάντα.
Δεν έχεις καταλάβει ότι αυτό είναι ένα εύθραυστο οικοσύστημα,
και αυτό που το διατηρεί ζωντανό είναι η κοινή ιστορία,
η αγάπη και ο σεβασμός.
Υπάρχει ένα άγαλμα στην κορυφή του κτιρίου Board of Trade.
Μια θεά. Δεν έχει πρόσωπο. Και ο κόσμος αναρωτιέται πού είναι το πρόσωπό της.
Και ο αρχιτέκτονας Τζον Στορς απαντά
"Όταν το βάλαμε εκεί, ήταν το ψηλότερο κτίριο στην πόλη,
"και κανείς δεν θα έβλεπε το πρόσωπό της. Γι' αυτό δεν το θεωρήσαμε απαραίτητο".
Μα τώρα, το ένα κτίριο είναι πιο ψηλό από το άλλο,
και ο κόσμος βλέπει τη θεά χωρίς πρόσωπο, και αυτό απλώς είναι...
-Τι στο καλό; Ποιος πυροβόλησε; -Σιγά! Τι στον διάολο.
-Καλά, είμαστε σοβαροί; -Όλοι εντάξει;
-Είσαι καλά; -Ναι.
-Ας καθαρίσουμε. -Να πάρει!
Όλοι καλά;
-Ναι. -Από μικρό πιστόλι έγινε.
-Όλοι εντάξει; -Τι στον διάολο συμβαίνει;
Ρίτσι, μην πας έξω. Τι κάνεις, ρε συ;
-Έι! Βρόμικε Τζον. -Γεια, φίλε.
Τι χαμπάρια;
Είδατε ποιος πυροβόλησε;
Δεν τον είδα. Τρόμαξα πολύ, όμως.
Πρέπει να ήταν όπλο μπίλιας.
Ναι, μάλλον.
Θα 'ναι κάποιο κωλόπαιδο που παίζει με το 22άρι της μάνας του.
Δεν πρέπει να αράζετε εδώ.
Σας ζήτησα να αράζετε εκεί πέρα.
Μην πάρεις τους μπάτσους.
Τζον, με στεναχωρείς τώρα. Αφού με ξέρεις.
Δεν δίνω δεκάρα για το τι κάνεις ή με ποιον το κάνεις.
Το μόνο που ζητάω είναι να το κάνετε εκεί και να μην κάνετε υπερβολικό θόρυβο.
-Μα δεν μπορούμε να χαλαρώσουμε εκεί. -Γιατί;
Είναι επικίνδυνα.
"Επικίνδυνα"; Αφού έχετε όπλα πάνω σας.
Είναι άλλο είδος κινδύνου. Κίνδυνος από αυτό που χτίζουν.
Ο εξαερισμός χάλασε. Άφησαν μόνο τον σκελετό. Φτιάχνουν ένα Sweetgreen.
Πλάκα μού κάνεις τώρα; Και το μπαρ έκλεισε.
Χαλάει η γειτονιά.
Καλά, άκου. Κάνε μου μια χάρη, εντάξει;
Ρώτα τριγύρω μπας και μάθεις ποιος πυροβόλησε το μαγαζί. Ρώτα στο Al's.
Εντάξει.
Σε αντάλλαγμα, μπορείτε να αράξετε εδώ.
Μα κρατήστε χαμηλό προφίλ.
Δεν θέλω ούτε θόρυβο ούτε γκανγκστερικές καταστάσεις.
Δεν θέλω τίποτα που θα φρικάρει τους πελάτες μου.
-Εντάξει. -Κατάλαβες;
-Κατάλαβα. Να 'σαι καλά. -Έγινε, ευχαριστώ.
Τον ακούσατε, έτσι;
-Μου αρέσει να έρχομαι εδώ. -Σούγκαρ.
-Είσαι εντάξει; -Ναι, εσύ;
Τι να πω... Δεν ξέρω πια.
Να καλέσουμε την αστυνομία;
-Όχι! -Όχι!
-Σκουπίζουν γυαλιά. -Ξέρω.
-Την Τρίτη... -Σούγκαρ...
...θα χάσω το σπίτι μου.
Ας μη γινόσουν συνιδιοκτήτρια με έναν ναρκομανή. Ανοίγουμε σε 45 λεπτά!
-Ναι, σεφ. -Ναι, σεφ.
-Θα επεξεργαστείς ποτέ τα τραύματά σου; -Τι; Δεν μπορώ να κλείσω.
Συνέχισε να δουλεύεις σαν να μη συνέβη τίποτα.
Πυροβόλησαν ένα παράθυρο, όλοι είναι καλά. Τέλος.
-Αυτό ακριβώς εννοώ. -Νάταλι!
Κάρμι.
-Με τσαντίζεις. -Εσύ με τσαντίζεις!
Καρμ.
Μπράβο, φύγε.
Τι;
Δεν είπα κάτι.
Βρήκες της Σούγκαρ...
- ...τα αρχεία; -Όχι, δεν τα βρήκα.
Ναι. Η χαρτούρα δεν είναι το φόρτε μου.
Ούτε κι εμένα.
Δεν σου έμαθαν λογιστική στο Noma;
-Εσένα σου έμαθαν στο DeVry; -Ναι.
Από φούρνο έγινε αυτό;
Όχι.
Όχι, έγινε στα 15α γενέθλια του Μάικλ.
Ο Γιαν Κάρλο και ο Φακ τσακώνονταν.
Προσπάθησα να τους χωρίσω, και έπεσα στο μπάρμπεκιου.
Θεέ μου. Ο Φακ.
Υπάρχει κάποιο όνομα για όταν
φοβάσαι που συμβαίνει κάτι καλό
επειδή πιστεύεις ότι θα συμβεί κάτι κακό;
Δεν ξέρω. "Ζωή";
Τις προάλλες το παιδί μου με ρώτησε αν το αληθινό μου επίθετο είναι "Μπελάς".
Από το Bad News Bears το σκέφτηκε;
Η μαμά της με έχει αποθηκεύσει στο κινητό ως "Ρίτσι Μπελά".
Και γυρνάω και της λέω "Τιφ, τι στον διάολο;"
Λέει ότι η μιζέρια μου είναι μεταδοτική. Τηλεφωνώ μόνο για να πω κακά νέα.
Μάλλον για άλλο πράγμα μιλάς.
Γαμώτο. Δεν ξέρω. Όλα είναι γάμησέ τα.
Εντάξει, ώρα να ξεμιζεριάσω. Άνοιξε, Τίνα.
Δείξτε λίγη ζωντάνια, μάγειρες. Ανοίγουμε.
Άντε, ας μπούμε σε δράση.
Άντε, μπουκάρετε. Ελάτε. Ένας-ένας.
Βρε βρε! Ο άντρας με το χρυσό πουλί.
Πώς είσαι, Τομ; Χαίρομαι που σε βλέπω, φίλε.
Ένα με μοσχάρι, λίγο καυτερό και γλυκό. Με σάλτσα.
Ευχαριστώ.
Νικ, πώς είναι ο σκύλος σου, παρεμπιπτόντως; Καλύτερα;
Του έβγαλες το προστατευτικό κολάρο; Πώς είσαι;
Πω πω, σεφ.
Μπράβο!
Ευχαριστώ, σεφ.
Οι Ίμπρα και Ρίτσι είναι μπροστά.
Τίνα, εσύ θα πηγαινοέρχεσαι. Όλα καλά εδώ;
Ναι, σεφ.
Προσέξτε τη θερμοκρασία του φούρνου.
Τα κοτόπουλα μαύρισαν λίγο.
Πότε καθαρίσατε το φίλτρο του νεροχύτη;
-Έχει βουλώσει. -Θα το κάνω σε λίγο.
-Ακόμα επισκευάζω τον διακόπτη. -Ευχαριστώ.
Σεφ, είναι καλή στιγμή να το δοκιμάσεις αυτό;
-Ναι. Σ' ευχαριστώ που ρώτησες. -Ναι.
-Αυτό εδώ; -Ναι.
Είναι φοβερό, σεφ.
Ευχαριστώ, σεφ.
Η σάλτσα είναι λίγο πηχτή.
Ναι, σε πιάνω. Ευχαριστώ.
-Μήπως όπου να 'ναι... Ευχαριστώ! -Είναι θεϊκό!
Να αρχίσουμε σύντομα να το προσφέρουμε; Μπορούμε να το εντάξουμε στο μενού;
-Κοντεύουμε, ναι. -Πόσο κοντεύουμε;
-Σου είπα ότι ήταν υπέροχο. -Είπες "φοβερό", θυμάσαι;
Δεν σου είπα ότι ήταν τέλειο.
Ναι, αλλά μου αρέσει.
Νομίζω ότι είναι πολύ καλό, και μπορώ να αραιώσω τη σάλτσα.
-Σίντνεϊ. -Δεν καταλαβαίνω...
Δεν είναι έτοιμο ακόμα. Κατάλαβες;
Ναι, σεφ, κατάλαβα.
-Ευχαριστώ, σεφ. -Ευχαριστώ, σεφ.
Γεια σας, αυτά είναι παϊδάκια σιγοψημένα σε Coca-Cola με ριζότο. Είναι δικά σας.
-Αλήθεια; -Ναι.
Περίσσεψε ένα πιάτο. Είμαι η Σίντνεϊ, αν χρειαστείτε κάτι άλλο.
-Ευχαριστώ, Σίντνεϊ. -Καλή σας μέρα.
-Ίσως να μην είναι εδώ. -Εδώ είναι.
Εντάξει.
Το ήξερα ότι ήταν βλακεία να γίνω συνιδιοκτήτρια, παρεμπιπτόντως.
Κι εγώ το ίδιο θα είχα κάνει.
-Θες να τσακωθούμε; -Εμπρός.
-Ξέρω ότι είσαι θυμωμένη. -Είναι ανευθυνότητα.
Όχι, εννοώ αυτά που μου είπες στο σπίτι σου.
Ήμουν τσαντισμένη.
Ναι. Αυτό ήταν προφανές.
Νομίζω ότι αυτό που με τσαντίζει,
και μάλλον ντρέπομαι να το παραδεχτώ,
είναι ότι ποτέ δεν με ρωτάς πώς είμαι. Ποτέ.
Ξέρω ότι είναι παιδιάστικο, αλλά γι' αυτό είμαι έξαλλη μαζί σου.
Έτσι νομίζω.
Άσε που δεν σε βλέπω ποτέ εκτός δουλειάς.
Αυτό το μέρος σε τρώει ζωντανό.
Πάντα κατηγορείς αυτό το μέρος.
-Τι εννοείς; -Κατηγορείς το εστιατόριο.
Δεν κατηγορείς τη μαμά ή τον Μάικι.
Πώς να μην κατηγορώ αυτό το μέρος;
Μόλις καθάρισα τα σπασμένα γυαλιά, και τώρα έχω γεμίσει καρμπόν.
Αυτό το μέρος έχει ρουφήξει όλον τον χρόνο, τα λεφτά και τον κόπο μας.
Μόνο χάος και δυσαρέσκεια μάς προσφέρει.
Μια μαλακία είναι.
Ακούγεσαι σαν τη μαμά.
-Σοβαρολογώ. -Κι εγώ.
Απλώς θέλω λίγη ηρεμία.
Θέλω να ορθοποδήσω. Να νιώσω...
-Σταθερότητα. -Ναι. Σταθερότητα.
Ναι. Αυτό είναι απόλυτα λογικό.
Τι να πω... Το εκτιμώ που το λες αυτό.
Νιώθω όλη την ώρα σαν να είμαι παγιδευμένος,
γιατί δεν μπορώ να περιγράφω...
ΣΟΥ
...πώς νιώθω.
Γι' αυτό, το να ρωτάω τους άλλους πώς νιώθουν, μου φαντάζει,
ξέρω γω; Παλαβό;
Εντάξει.
Συγγνώμη. Ξέρεις,
έχεις δίκιο. Θέλω να ξέρω πώς νιώθεις.
Πώς νιώθεις;
Υπέροχα. Απλώς τέλεια.
Μάλιστα.
Όπα, αυτό είναι;
-Ναι. -Αυτό δεν είναι;
Ήταν στο αρχείο με την ετικέτα
-"Σκατά". -"Σκατά".
Ώρα για έλεγχο. Μια χαρά φαίνονται.
Θεέ μου! Τι κάνει αυτός;
Τι τρέχει με τα λαχανικά; Πρέπει να είναι πιο ωραία κομμένα.
-Το μαχαίρι είναι μάπα. -Πότε το ακόνισες;
Γαμώτο! Πού είναι το όπλο μου; Μήπως κάποιος από εσάς πήρε το όπλο μου;
Κάρμι!
Ξέρεις ότι μένω εδώ και με διαολοστέλνεις; Εσύ να πας στον διάολο.
Σίντνεϊ, όρμα τους!
Γεια σας. Ευχαριστώ για την υποστήριξή σας.
Όλα είναι υπό έλεγχο. Παρακαλώ, απολαύστε το μοσχάρι σας.
Ασχοληθείτε με αυτά. Κλασικό Σικάγο, σωστά;
Εϊ! Παιδιά!
Παιδιά, σκάστε! Σας παρακαλώ.
Ευχαριστώ. Τι συμβαίνει εδώ;
Δεν είναι ο χώρος του.
Εσύ είσαι ο κακός εδώ!
Οι δικοί σου φυσάνε καπνό τσιγάρου!
Μπορείτε να χαμηλώσετε τις φωνές σας, παρακαλώ;
Ευχαριστώ. Είμαι η Σίντνεϊ. Ας ξεκινήσουμε από εκεί. Είμαι η Σίντνεϊ.
Τζον.
Κύριος Καρλ.
Εντάξει, κύριε Καρλ και Τζον. Γεια σας...
συνεργάτες. Καλησπέρα.
-Να πάρει! -Δεν πήραμε το όπλο σου.
Μαλακίες!
Βλέπω ότι ξέρεις την Τίνα, και τον Γκάρι επίσης. Τέλεια.
Τώρα όλοι γνωρίζουμε λίγο-πολύ ο ένας τον άλλον.
Ωραία. Πώς γίνεται να τα βρείτε;
Δεν γίνεται να τα βρούμε, γιατί είναι μαλάκας.
Είναι η τελευταία φορά που το λες αυτό!
-Άντε! -Για προσπάθησε να με σταματήσεις.
ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΙ ΡΑΒΔΟΙ
Μπορούμε να το κάνουμε κάθε εβδομάδα.
Σάντουιτς, απλή συζήτηση, χωρίς φωνές
ή κάπνισμα εκεί που τρώει ο κόσμος. Εντάξει;
-Εντάξει. -Εντάξει.
Θέλουμε και αναψυκτικό. Για να κατέβει το σάντουιτς.
RC Cola, Green River. Ό,τι διαθέτει το μαγαζί.
Βεβαίως, ωραία.
Η συμφωνία ισχύει μόνο για όσους είναι εδώ τώρα.
Μην πείτε στην οικογένεια και στους φίλους σας
-να έρχονται εδώ κάθε Τρίτη, εντάξει; -Έγινε.
-Εντάξει. -Ωραία.
Άρα, όλα εντάξει; Ωραία.
Παιδιά, πάρτε αυτά. Θα φέρω κι άλλα.
Τρελοκατάσταση. Να προσέχεις, φίλε.
Έγινες κυριλέ τώρα;
Ναι, φίλε. Πολύ κυριλέ.
Αυτό συμβαίνει όταν σκίζεις στο μπέιζμπολ, αλλά δεν περνάς το τεστ ναρκωτικών.
Το τακτοποίησα.
Κι αυτός ο βλάκας σταματάει πάλι το αμάξι.
Ήταν το τρίτο φανάρι που το έκανε.
Δύο με λουκάνικο, δύο με κοτόπουλο, τέσσερα κομπλέ, παρακαλώ.
Ο τύπος με κορόιδευε. Άρχισε να μαρσάρει.
Τελικά, κατεβάζω το παράθυρο και του λέω
"Πάρε μια ανάσα. Ένα κωλο-Honda οδηγείς. Ας χαλαρώσουμε λίγο".
Συγγνώμη. Θα τρελαθείς με την επόμενη μαλακία. Άκου.
Ναι, ανυπομονώ. Εντάξει;
-Σε χρειάζομαι στο ταμείο. -Ένα λεπτό.
-Ρίτσι! Ρίτσι, τώρα! -Άσε με να πω τη γαμημένη ιστορία!
Θα το βουλώσεις λίγο;
Ρίτσαρντ, έξω! Έξω τώρα! Θεέ μου.
Εντάξει, ναι.
Να πάρει! Θα σ' τα ψάλω τώρα.
Αυτό το μέρος ήταν ωραίο κάποτε, Τίνα.
-Πρέπει να πας σπίτι να ηρεμήσεις. -Τι;
Πρέπει να φύγεις από εδώ. Μου τα έχεις γαμήσει όλα.
Πλάκα μού κάνεις, γαμώτο;
Νιώθω σαν να είμαι σ' άλλον πλανήτη.
Η απόδοσή μου βελτιώθηκε κατά 300% σε δύο μήνες.
Το μέρος αυτό είναι οργανωμένο τώρα.
Καθαρό, συμμαζεμένο και...
Κοίτα, τον αγαπούσα τον Μάικι.
Ξέρεις πόσο τον αγαπούσα.
Αλλά, αυτό το μέρος...
είναι αληθινό, ζωντανό και...
Και τι;
Και ωραίο. Είναι ωραίο.
Τίνα, είναι παιδιά. Η Σίντνεϊ δεν καταλαβαίνει.
Είναι μωρό; Περιφέρεται νομίζοντας ότι μπορεί να χειριστεί τα πράγματα.
Αυτό είναι ένα εύθραυστο οικοσύστημα!
Δεν έχω καμία διάθεση για όλα αυτά.
Είναι το τελευταίο πράγμα που θέλω αυτήν τη στιγμή.
-Θα παραιτηθώ. -Θα παραιτηθείς;
Και πού θα πας, Ρίτσι;
Πού θα πας;
Ακυρώστε τα ραβιόλια, παρακαλώ.
Ακυρώστε τα ραβιόλια.
Δύο κοτόπουλα με πιπεριά, δύο λουκάνικα με πιπεριά, δύο με μορταδέλα.
Έγινε, σεφ.
Βάλτε ένα λουκάνικο με πιπεριά. Ένα με μορταδέλα.
Εντάξει.
Δέκα με μοσχάρι. Έξι με καυτερή σάλτσα, τέσσερα με γλυκιά. Ευχαριστώ!
Δύο κοτόπουλα με πιπεριά, δύο λουκάνικα με πιπεριά, δύο με μορταδέλα.
Ένα λουκάνικο με πιπεριά, ένα με μορταδέλα.
Δύο με κοτόπουλο, τρία κομπλέ με μοσχάρι, παρακαλώ.
-Δύο με κοτόπουλο, τρία με μοσχάρι. -Ευχαριστώ, μάγειρες.
-Πρέπει να μάθω τι παίχτηκε εκεί έξω; -Άσ' το.
Τους έδωσα σάντουιτς που είχαν ξεμείνει.
Συγγνώμη που φέρθηκα μαλακισμένα σήμερα.
-Όλα εντάξει. -Ναι;
Άλλα δύο κοτόπουλα με πιπεριά και σαλάτα.
Τέσσερα κομπλέ, παρακαλώ,
-Τέσσερα κομπλέ. -Ευχαριστώ, παιδιά.
Έχουμε έναν VIP στο 21, τον Τομ Σκίλινγκ.
Μπορώ να έχω ένα επιδόρπιο για τον VIP, σε παρακαλώ; Μάρκους με ακούς;
-Επιδόρπιο. -Ναι, σεφ.
Επαναλαμβάνετε φωναχτά τις παραγγελίες, μάγειρες.
Έχουμε τέσσερα με μοσχάρι. Να τα σερβίρουμε άμεσα.
Μου αρέσει αυτός ο ρυθμός. Συνεχίστε έτσι.
Ας ανεβάσουμε κι άλλο το επίπεδο. Πιο σβέλτα, παρακαλώ.
-Σερβιτόρος, παρακαλώ. -Σερβιτόρος.
Σεφ Σίντνεϊ, τρία με κοτόπουλο.
Ευχαριστώ. Σερβιτόρος, παρακαλώ;
Σερβιτόρος.
Απόδοση διαλόγων: Αναστάσιος Χατζηδάκης