THE GLORY
SEMYEONG
Bayaran tol telah diproses.
MUSIM PANAS 2022
JAEPYEONG
VILA EDEN
Baru pindah ke sini?
Helo.
Akhirnya, awak sampai.
Lambatnya awak sampai.
Selamat datang.
Spesies bunga ini ialah brugmansia.
Brugmansia yang menghala ke tanah turut dikenali sebagai Trompet Malaikat
manakala yang menghala ke langit pula sebagai Trompet Syaitan...
mungkin sebab nampak tak beradab.
Mungkin itu sebabnya ia hanya wangi di waktu malam.
Pasu bunga tembikar perlu dipecahkan sebelum dibuang.
UNTUK YEON-JIN
Kepada Yeon-jin yang dirindui.
Adakah awak ingat
yang saya
bencikan musim panas?
Saya lega dapat berpindah sebelum cuaca lebih panas.
Saya susun gambar sejak semalam.
Lama nak susun sebab saya kenal semua.
PERAMAL CUACA PARK YEON-JIN
Saya terbayang sesuatu waktu itu.
Satu hari nanti...
mungkin awak akan buka pintu itu dan masuk sini.
Apa semua ini?
Itu Jae-jun dan Sa-ra. Semuanya gambar kami.
Tapi...
siapa awak?
Ini saya, Yeon-jin.
Awak tak berubah langsung.
Masih tak beradab.
Buka kasut bila masuk rumah orang.
Awak tambah sebab untuk saya bunuh awak.
Awak sepatutnya cam saya.
Nak bunuh saya? Setakat awak, mampukah?
Ya.
Saya akan buat apa saja untuk bunuh awak.
Datanglah cepat, Yeon-jin.
Saya dah sampai.
Oh ya.
Awak nak dengar...
bagaimana saya berjaya ke sini...
sebelum awak?
SHIN YEONG-JUN
Laporan rasmi telah difailkan.
Jadi ikut prosedur lepas penjaga datang.
Saya beri amaran saja. Jangan risau.
Ya. Saya telefon nanti.
MUSIM PANAS 2004
Park Yeon-jin.
- Ya. - Kenapa buli kawan?
Jangan buat lagi.
- Mak awak dah hampir sampai. Pergi. - Kami bukan kawan.
Pak cik.
Apa hubungan pak cik dan mak saya?
Kawan sekolah.
Pak cik ialah Son Myeong-o mak saya?
Itu sebabnya pak cik tolong kes cerai mak?
Pak cik jumpa bukti ayah curang juga.
Saya ingat pak cik tidur dengan mak.
Cepat bangun!
Mak dah lambat. Bangun!
Saya dah pesan jangan datang! Malunya.
Awak cuma perlu berpeluk dan berdamai.
Jom, Sa-ra.
Boleh saya bantu?
Saya penjaga Moon Dong-eun. Saya gurunya.
Dong-eun.
Kenapa ke sini dalam seragam?
Awak buat laporan kerana gurauan kawan?
Guru Kanan jawab...
Kita cakap nanti. Jom.
Cikgu. Saya pun.
Saya anak yatim untuk seminggu.
Ibu bapa saya di luar negara.
- Untuk golf. - Betulkah?
Awak patut telefon saya.
- Saya ambil dia juga. - Baiklah.
Kenapa awak masih di sini?
Awak ada makanan?
- Ada pembantu rumah. - Betulkah?
Mak dah kata ini hari penting.
Mak kecewa dengan kamu hari ini.
Saya tak sangka akan ke balai.
Itu yang buat mak kecewa.
Kamu gagal uruskannya.
Cis.
Mak dah pesan jumpa Jae-jun sahaja.
Ajak Sa-ra juga.
Bukankah bomoh
suruh elak orang yang ada huruf O dalam nama?
Mak maksudkan Myeong-o dan Hye-jeong!
Masuk. Dah lambat.
MOON DONG-EUN
Dong-eun dah sampai!
Dong-eun yang kita jumpa setiap hari dah sampai!
Selamat datang.
Maaf buli awak selama ini.
Saya nak minta maaf. Awak dah tak marah?
Awak tak patut pergi balai. Itu buat kami takut.
Dengar sini, Dong-eun.
Tolong periksa...
seterika rambut sekarang.
Lepaskan saya!
Ini satu jenayah! Lepas!
Saya minta bantuan awak.
Ini bukan jenayah. Saya minta maaf.
Tolong periksa jika ia dah panas.
Sangat panas?
Dah panas.
Pandang saya.
Tolong saya. Tolong bantu saya!
Jangan bazir tenaga.
Kalau jerit pun, tiada siapa tahu.
Tiada sesiapa akan datang.
Cikgu PJK beri kami kunci.
Kenapa layan saya begini?
Kenapa buat begini?
Saya dah letih dengar ayat itu.
Kenapa suka tanya soalan itu?
Saya masih takkan dihukum...
dan nasib awak masih sama.
Tengok. Awak masih ada di sini
selepas buat laporan polis.
Ada perubahan?
Tiada siapa yang lindungi awak, Dong-eun.
Polis, sekolah mahupun ibu bapa awak.
Tahu apa gelaran orang begitu?
Orang tertindas.
Tinggal di rumah inapan?
Kerana awak saya tahu apa itu "sewa bulanan".
Dia tinggal di bawah bulan?
Kisah awak cerita dongeng.
Agaknya Dong-eun ialah pari-pari.
Awak periksa seterika rambut untuk saya juga.
Lepas!
Lepaskan saya!
- Lepas! - Diam.
- Lepas. - Tutup mulut dia.
Lepaskan saya!
Awak bising di tempat awam.
Hidrogen peroksida?
Saya boleh cuci sendiri.
Ada kotoran di baju saya.
Kotoran apa?
Adakah ia darah?
Tolong beri larutan itu.
Apa yang terjadi?
Siapa buat begini?
Dah beritahu guru awak?
Saya dah pernah nampak dulu.
Kalau susah, saya teman awak beritahu guru awak.
Siapa orangnya?
Helo, mak.
Saya telefon nanti.
Saya yang buat.
Dulu pun saya juga.
Awak tahu, Yeon-jin?
Anak awak...
suka tengok dunia terbalik.
Adakah kerana kerana bila dunia terbalik,
orang akan memahami walaupun warna bercampur?
Kasut mak cik sama seperti kasut mak saya.
Awak orangnya.
Anak Park Yeon-jin, Ha Ye-sol.
Mak cik kenal mak saya?
Mak cik tak pernah lupakannya.
Ada sejenis kebencian yang sama seperti kerinduan.
Ia tak boleh berhenti.
Benci?
Saya tak faham. Apa maksudnya?
Apa maksud benci?
Kenapa?
Nak lari?
Matanya bertambah gelap bila teruja.
Kenapa lambat balik?
Saya rindukan awak.
Gerakan bibirnya bila senyum.
Setiap urat rambutnya yang cantik.
Gabung kesemuanya.
Itulah benci.
Dia buka kasut sebelum masuk.
Kita jahat. Kita perlu bertaubat.
Ke tepi.
Ini milik awak?
Saya jumpa dalam bekas beras.
- Saya masih terkejut. - Pulangkan.
Oh tidak.
Awak marah?
Bagus.
Banyak juga.
Betulkah? Sedihnya.
Dong-eun. Awak terpaksa hidup berjimat.
Gila. Apa dia makan tadi?
Ubat? Gam?
Jangan buat begitu!
Dong-eun sangat kaya.
Ada 200,000 won.
Awak belanja hari ini?
Awak kaya.
Awak tak perlukan duit ini!
Tolong pulangkan, Yeon-jin.
Nampaknya, awak dah belajar adab, Dong-eun.
Baiklah.
Saya pulangkan.
Menari sewaktu kami minum.
Baru saya tak ambil duit awak. Okey?
- Apa? - Menari.
Awak patut hiburkan kami.
Kenapa? Tak nak?
Kalau tak suka, ada cara lain.
Ada ini di rumah awak.
Keadaan awak teruk sekarang.
Kalau awak nak berlagak,
hidup awak akan musnah dengan lebih teruk lagi.
Jadi menari sahaja.
Dengan memalukan.
Kalau tak nak, tak apa.
Bila saya tengok awak hari ini, Dong-eun...
Kaki awak cantik.
Saya pilih lagu pertama.
Saya ada banyak deringan.
DITUTUP SEMENTARA KERANA JURURAWAT BERHENTI
Betulkah? Bila?
Saya telefon nanti.
Dong-eun berhenti sekolah.
Dia tulis nama kita dalam surat berhenti.
Guru kita disiasat kerana dia beri kepada Guru Kanan.
Guru PJK?
Dia susun ikut abjad atau jumlah deraan?
Nama saya yang keberapa?
Awak tak faham situasi kita?
Hoi! Jae-jun! Yeon-jin!
Datang sini.
Perempuan gila!
Berhenti senyap-senyap!
Awak tak bersalah? Langsung tidak?
Awak pun bermasalah juga!
Tulis surat berhenti baru!
SURAT BERHENTI SEKOLAH
Jika pengetua dapat tahu,
laporan prestasi awak akan terjejas.
Saya pun tahu. Okey?
Apa ini?
Ini sebab awak nak berhentI?
Keganasan di sekolah.
Pembuli ialah Yeon-jin, Sa-ra, Hye-jeong dan Myeong-o.
Cikgu pandang saja.
Jaga mulut awak.
Kaki atau tangan awak patah?
Awak sihat dan masih boleh bergerak.
Ada keganasan apa?
Siapa yang tengok?
Awak sedang berhalusinasi.
Biasalah kawan pukul sikit.
Kenapa...
boleh buat begitu?
Apa?
Cikgu kata anak cikgu masuk universiti pendidikan.
Tak apa jika anak cikgu dipukul...
Saya layan elok-elok.
Awak yang cabar saya.
Cis.
Apa awak kata...
mengenai...
anak saya?
Ulang semula.
Apa? Bangun! Jangan merengek.
Hoi.
Ke tepi. Apa?
- En. Kim. - Bangun!
- En. Kim! - Apa?
Tolong berhenti.
- Ke tepi. - Hoi.
- En. Kim. - Ke tepi!
- Berhenti! - Hoi!
- En. Kim! - Bangun.
KEDAI GUNTING RAMBUT DUNIA BARU
Cik Jeong. Telefon awak berdering.
Baiklah!
- Sudahlah! - Kenapa?
Tunggu sekejap.
Aduhai.
Helo?
Ya.
Saya ibunya.
Di mana?
Sila buka. Tak mengapa.
Amboi!
Apa?
SEJUTA WON
Encik. Tolong tandatangan di sini.
Saya bukan ayah kandungnya tapi ibarat ayahnya juga.
Baiklah.
Puan.
PERJANJIAN KESEPAKATAN
Penting untuk simpan dokumen perundangan.
Saya tak ada tandatangan. Boleh saya tulis nama?
Ya. Boleh.
JEONG MI-HEE
Sila tulis nama dan satu perkara lagi.
- Tulis apa? - Pendek sahaja.
"Gagal sesuaikan diri."
ADA BILIK SEWA BULANAN
Terlupa sesuatu?
Awak tak tahu?
Mak awak kosongkan bilik tadi.
Aduhai. Ini baju sekolah awak.
Dia pasti hubungi awak.
Dia mak awak.
Aduhai.
PERSATUAN RUANG KOREA SENI BINA DAN MASYARAKAT
SEBAB: GAGAL SESUAIKAN DIRI
PENJAGA JEONG MI-HUI
RESTORAN KIMBAP
Parut saya gatal
dan perut sakit sebab datang bulan.
Ini yang saya fikirkan saat itu.
Farmasi buka pukul 9.
20 minit untuk ke Sungai Han.
Air sejuk.
Saya akan lega selepas itu.
Parut takkan gatal.
Itu dah cukup baik.
Ini jalan terbaik.
Adakah...
Dong-eun cantik
di mata lelaki?
Entah.
Jangan berlakon.
Wajah cantik saja tak guna.
Awak patut tutup mulutnya. Tepi. Berat.
Awak nak ke mana? Beli arak? Suruh Hye-jeong beli.
Biar saya pergi.
Sembahyang pagi.
Ayah kata jika saya tak pergi, saya tak ada studio lagi.
Ayah nak ajak awak sebab ini doa khas ujian tapi saya halang.
Awak nak elak ayah awak cari awak lagi? Awak ada berapa baju putih?
Amen!
Jesus berkata...
jika orang tampar pipi kiri awak, biar dia tampar pipi kanan juga.
Amen!
Jika orang nak pakaian dalam, beri pakaian luar awak juga.
Amen!
Jika dipaksa jalan lima kilomemeter,
jalan sepuluh...
Amen!
- Kita percayakan-Nya. - Amen!
Kelakar bila suara ayah So-ra serak.
Awak patut tengok wajahnya.
Bukan sebab tiada apa nak dilihat?
Hoi.
- Saya nak susu coklat. - Apa?
Okey.
- Awak? - Hye-jeong!
Saya puasa untuk doa saya.
Cis.
Sampai bila awak nak menangis, Gyeong-ran?
Berhenti menangis, tak guna.
Jahanam. Awak sangat bising.
Diam.
Jika awak jerit lagi, saya letak di bibir awak.
Faham?
Dia buat apa?
Dia dah gila.
Kenapa dia datang?
Wah, Dong-eun.
Saya rindukan awak.
Awak tak cakap nak berhenti.
Impian awak yang awak tulis di laman Cyworld awak.
"Ibu misali".
Itu impian awak?
Betulkah? Itu yang awak tulis?
Cis.
Kenapa tanya tiba-tiba?
Sa-ra nak melukis.
Jae-jun nak warisi padang golf.
Hye-jeong pula pramugari.
Betul awak nak jadi ibu misali?
Jahanam.
Kenapa lupakan saya?
Saya ada impian juga. Nak jadi jutawan.
Saya tak perlukan impian.
Awak yang perlukannya.
Dia, awak atau awak.
Saya upah awak bila impian awak tercapai.
Saya nak kerja, bukan impian.
Pekerjaan yang nampak hebat.
Saya akan kahwin sewaktu saya muda dan cantik.
Saya akan pilih lelaki baik. Anak mungkin seorang dua?
Saya akan hidup gembira.
Kata-kata tak boleh ungkap kehidupan saya.
Ada.
Merepek.
Diam, Sa-ra.
Takutnya.
Jadi?
Apa impian awak?
Awak...
impian saya mulai hari ini.
Saya harap...
kita berjumpa lagi.
MUSIM PANAS 2006
Buat kerja. Simpan itu!
Jangan kasar dengannya.
Ada banyak cucuhan rokok di tangan dan kakinya.
Buat kerja.
KEPUTUSAN PEPERIKSAAN
MOON DONG-EUN TELAH LULUS PEPERIKSAAN TAHUN 2006
MUSIM LURUH 2006
PEPERIKSAAN MATEMATIK 2005
PEPERIKSAAN MATEMATIK 2006
MUSIM LURUH 2007
MUSIM LURUH 2008
Awak.
Saya tak berniat nak ganggu.
Saya...
Saya Koo Seong-hee dan berusia 20 tahun.
Dengarnya awak berhenti hujung bulan ini.
Saya nak berbual dengan awak sebelum awak berhenti.
Saya pun. Terima kasih.
Untuk apa?
Berjengket.
Awak nampak?
Apa-apa pun, tahniah.
Dengarnya awak dapat masuk universiti.
Awak pasti gembira.
Awak boleh dapatkan kekasih bila ke universiti.
Bukan itu niat saya.
Saya ke universiti sebab perlu ke suatu tempat.
Di mana tempat itu?
Samsung? Hyundai?
Saya tak tipu, Yeon-jin.
Awak satu-satunya impian saya sejak hari itu.
SYARIKAT TEKSTIL SUNGWOO
MUSIM BUNGA 2009
Saya nak secawan kopi paling pekat yang sejuk. Saya mengantuk.
Americano ais dengan shot tambahan?
Ya. Saya nak yang itu.
Sila ambil minuman di kaunter. Pelanggan seterusnya.
Americano ais dan mocha latte panas satu.
Banyak krim putar dan sirap coklat untuk latte.
Kami bayar asing
tapi dua stem untuk saya.
Saya sengaja tak bawa duit.
Cis.
Ambil minuman di kaunter.
Pelanggan seterusnya.
Sikit-sikit lama-lama jadi bukit.
- Kupon buat kita kaya. - Jangan mengarut.
Tolong saya.
Asyik saya yang bayar.
Kenapa tak bayar sendiri?
Okey.
Tapi awak ada kupon.
Nanti pasti kaya.
Kupon tak membantu.
SELAMAT DATANG, PELAJAR BARU
UNIVERSITI PENDIDIKAN UICHEON
Selamat datang!
Saya fikirkannya setiap hari.
Di mana kita akan berjumpa semula, Yeon-jin?
Awak miliki semuanya.
Awak tak takutkan apa-apa.
Di mana kita patut berjumpa agar awak takutkan saya walau sesaat?
Saya boleh fikirkan tempat itu saja.
Gim milik saya yang bersaiz 60 meter persegi.
HA YE-SOL
Ini ibarat cerita dongeng.
Saya akan pegang pelurus rambut kesayangan awak
yang putih dan lembut, Yeon-jin.
Ia ibarat kisah dongeng?
Ya tapi saya tak berapa suka sebab watak utama bukan mak saya.
Kenapa tidak?
Sebab mak saya kaya.
Semua watak utama ialah orang miskin.
Tak. Awak salah.
Mak awak ialah watak utama kisah ini.
Ini kerana ia bukan cerita dongeng.
Ia kisah teladan.
Kabus dianggap tebal jika jarak penglihatan kurang satu kilometer.
Amaran kabus semalam diteruskan hingga hari ini.
Adakah anda tahu punca masalah penerbangan ialah kabus
dan bukan taufan mahupun kilat?
"Barang siapa yang menyakiti jirannya
hendaklah disakiti dengan cara yang sama."
Kemalangan kerap terjadi pada hari cerah,
tapi kadar kematian tinggi pada hari berkabus.
BERITA HTN
Berhati-hati pada hari berkabus.
Laporan oleh Park Yeon-jin.
"Buat baik dibalas baik,
buat jahat dibalas jahat.
Kesakitan dibalas kesakitan.
Orang yang memukul akan dipukul semula."
Entahlah.
Rasanya itu terlalu adil.
Betul tak?