‎(The Glory)
‎(ยอนฮวาดัง)
‎อ้าว
‎เดี๋ยวสิ
‎พระอาทิตย์ตกอะไรกัน
‎สวยเป็นบ้า
‎คุณเอาเงินที่ได้จากผมมาซื้อกินเหรอ
‎ฉันใช้เงินที่มีอยู่แล้วซื้อค่ะ
‎ทานไหมคะ
‎คุณชอบการพนันอย่างอื่นด้วยไหม
‎ฉันเคยเดิมพันทุกอย่างในชีวิตค่ะ
‎ชนะไหมครับ
‎ตั้งใจจะชนะค่ะ
‎บ้านคุณอยู่แถวนี้เหรอ
‎ผมเคยเห็นที่ชมรมอยู่บ้าง
‎บ้านคุณอยู่แถวนี้เหรอคะ
‎อยู่ไม่ไกลครับ
‎หรือคุณทํางานแถวนี้
‎ทําไมไม่ทานคะ ‎คุณไม่ทานอาหารจากร้านสะดวกซื้อเหรอ
‎ไม่เชิงครับ แต่นี่มันคาร์โบไฮเดรต
‎นี่ผมยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคุณเลยใช่ไหม
‎ปกติแล้วคุณขี้สงสัยแบบนี้เหรอคะ
‎ปกติแล้ว
‎คุณอาจจะไม่เชื่อ แต่ผมเป็นคนพูดน้อยครับ
‎ทําไมถึงชอบหมากล้อมครับ
‎ฉันชอบการต่อสู้สุดแรงเกิดในความเงียบค่ะ
‎การเอาชนะด้วยการทําลายบ้าน
‎ที่คนอื่นตั้งใจสร้างขึ้นมาก็ถูกใจเหมือนกัน
‎มาเล่นด้วยกันบางครั้งดีไหมครับ
‎ผมรู้แล้วว่าคุณชอบกินอะไร ‎ชอบเดินหมากแบบไหน
‎(ฮาโดยอง แจพยองก่อสร้าง)
‎ผมชื่อฮาโดยองครับ
‎คราวหน้าพกเงินมาให้มากกว่านี้นะคะ
‎ไม่ทานใช่ไหมคะ
‎มื้อเช้าเหรอคะ
‎คุณมาทุกเช้ามืดเลยนะ
‎ไม่ทําอาหารกินเหรอ
‎ทานข้าวหรือยังคะ
‎ทํางานที่โรงเรียนประถมเซมยองเหรอ
‎ฉันเห็นอะไรแปะอยู่ที่รถน่ะ
‎อาชีพการงานดีนะ
‎ขอฉันถามอะไรอย่างหนึ่งได้ไหมคะ
‎คุณทําอสังหาริมทรัพย์เซมยองด้วยใช่ไหมคะ
‎ตอนแรกที่ฉันมาหาบ้านเช่า
‎ดูเหมือนว่าคุณอยู่ที่นั่นด้วย
‎ใช่แล้ว
‎พอมาพักที่นี่ ฉันถึงได้รู้ว่า
‎คุณปล่อยให้เช่าราคาถูก ‎กว่าบ้านหลังอื่นแถวนี้เยอะมาก
‎ทําไมเหรอคะ
‎ถูกก็ดีแล้วนี่ จะอยากรู้ไปทําไม
‎เงินเดือนครูจะได้สักเท่าไรเชียว
‎ตอนนั้นคุณไม่รู้ว่าฉันเป็นครูนี่คะ
‎ขอโทษที่ถามแบบนี้นะคะ
‎แต่ว่า...
‎ในห้องมีผีเหรอคะ
‎อะไรนะ
‎ฉันคิดว่าคุณจะไม่มีความรู้สึกอะไรซะอีก ‎ค่อยยังชั่วแฮะ
‎อย่าทิ้งพลาสติกไปทั่วล่ะ เอาลงไปด้วย
‎ใบเสร็จค่าจอดรถรายเดือน ‎ค่าน้ํามัน และค่าดําเนินการอื่นๆ ค่ะ
‎ทํายังไงดีคะ ‎จะล้างแค้นทีใช้เงินไม่ใช่น้อยๆ เลย
‎(ค่าจอดรถ)
‎(ค่าน้ํามัน)
‎(ค่าใช้จ่ายอื่นๆ)
‎ฉันสอนพิเศษตลอดช่วงวัย 20 ‎เพื่อจะเอามาใช้ทําแบบนี้
‎จากที่ตามดูมา ชเวฮเยจองเป็นคนที่ ‎ดูง่ายที่สุดในบรรดาห้าคนค่ะ
‎เธอติดมือถือมาก
‎ฉันคิดว่าจะลองฉกมือถือมาดูค่ะ
‎ฉันว่าฉันมีพรสวรรค์...
‎โธ่เอ๊ย
‎(ฉันว่าฉันมีพรสวรรค์...)
‎พอจะทําได้ไหมคะ
‎เชื่อใจฉันได้เลยค่ะ
‎ว่าแต่คุณได้เจอพัคยอนจินหรือยังคะ
‎ไม่มีอะไรใช่ไหมคะ
‎มาเจอกันดีไหมคะ
‎คุณไม่ตัวสั่นใช่ไหม ไม่กลัวใช่ไหมคะ
‎คุณน่าจะเหยียบแม่นั่นให้จมดิน
‎ให้หงอไม่ได้ผุดได้เกิดเลย
‎ฉันทําได้อย่างนึงค่ะ
‎ดีแล้ว ดีแล้วค่ะ
‎ฉันภูมิใจจังเลยค่ะ ภูมิใจมาก
‎เป็นกังวลแทบแย่
‎แม่ของพัคยอนจินน่ะ
‎ตายจริง ภาพเบลอนิดหน่อยแฮะ
‎เดือนนี้เธอไปที่สํานักนี้อีกแล้ว ‎ห่างจากคราวที่แล้วสองสัปดาห์
‎กับผู้ชายคนนั้นอีก
‎ตอนแรกฉันคิดว่าพวกเขาคบกัน ‎แต่กลับขึ้นรถคนละคัน
‎ตอนมาก็แยกกันมา
‎อะไรที่เป็นแบบแผน จะต้องมีเหตุผลแน่ค่ะ
‎ถ้าได้อะไร บอกฉันด้วยนะคะ
‎อีกอย่างหนึ่ง
‎คุณได้ฟอลโลว์คนคนนี้ไหมคะ
‎ฟอล... อะไรนะคะ
‎อย่าสะกดรอยตามเขานะคะ
‎ฉันไม่ได้บอกเพราะเกรงว่าคุณจะกลัว
‎แต่เขาเป็นตํารวจค่ะ
‎เมื่อก่อนเขาเป็นผู้กํากับ ‎ตอนนี้คงตําแหน่งสูงกว่าเดิมมาก
‎ตอนนี้เขาเป็นรองผู้บังคับบัญชา ‎ที่กรมตํารวจภูธรภาคเหนือ
‎เพื่อนร่วมรุ่นเป็นผู้บังคับบัญชากันหมดแล้ว ‎มีแค่เขาที่ยังไปไม่ถึงไหน
‎คุณรู้ได้ยังไงคะ
‎ไม่เห็นใบเสร็จร้านซุปกระดูกวัวเหรอคะ
‎ฉันไปซุ่มอยู่ร้านซุปกระดูกวัวสี่ร้าน ‎หน้ากรมตํารวจภูธรภาคเหนือน่ะค่ะ
‎ตอนแรกที่คุณข่มขู่ฉัน
‎ตอนนั้นฉันเจอตัวแม่เข้าแล้วสินะคะ
‎อะไรนะ
‎อย่าเสี่ยงไปมากกว่านี้นะคะ
‎ตกลงค่ะ
‎จริงสิ มองตรงนี้หน่อยสิคะ
‎- คิดซะว่าเป็นงาน ‎- ไม่ค่ะ ฉัน...
‎อ้าว เป็นอะไรไปคะ คุณโอเคใช่ไหม
‎ขอโทษนะคะ
‎ตอนนี้ฉันถ่ายรูปดอกไม้กับนกได้เก่งแล้ว
‎แต่พอจะถ่ายรูปคน เหงื่อก็ออกที่มือตลอดเลยค่ะ
‎ไม่เป็นไรค่ะ
‎เอาใหม่สิคะ
‎ขอลองใหม่นะคะ
‎(The Glory)
‎ตายแล้วๆ
‎นี่กุชชีตัวแรกของเยซลนะ
‎ชอบของขวัญจากย่าไหม ว่าไง
‎"เด็กแรกเกิดจะไปรู้อะไร
‎ใส่ได้ไม่ถึงเดือน ‎แต่กลับซื้อแบรนด์เนมเนี่ยนะ" ใช่ไหมคะ
‎อะไรนะคะ
‎คุณคิดแบบนั้นถึงได้ใช้ชีวิตแบบนั้นไงคะ
‎เริ่มต้นยังไง ปลายทางก็จะเป็นแบบนั้น
‎- หาพี่เลี้ยงคนใหม่มา ‎- ค่ะ
‎ฉันจะโอนเงินเดือนถึงวันนี้และค่าอื่นๆ ให้ค่ะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎เก็บชุดตอนแรกเกิดเอาไว้ให้ดี ‎แล้วส่งไปให้ลูกทุกวันสําคัญ
‎มันหมายความว่า "จงบากบั่นทําให้สุดแรงเกิด"
‎โดยองก็ทําแบบนั้นเหมือนกัน
‎ค่ะ คุณแม่
‎แหม
‎เยซล
‎พูดว่าคุณย่าสิคะ "คุณย่า"
‎ชีวิตของเยซล
‎ไม่มีเรื่องให้ต้องบากบั่นสุดแรงเกิดหรอก
‎สวัสดีค่ะ ครูใหญ่
‎ฉันขอเข้าพบหน่อยได้ไหมคะ
‎ค่ะ ตอนนี้ค่ะ
‎ครูมุนดงอึนเหรอครับ
‎ท่านผู้อํานวยการเป็นคนแนะนําเธอมาครับ
‎ครูยังอูกยองจู่ๆ ก็ลาออกกะทันหัน
‎- เราเองก็ไปไม่เป็นเหมือนกัน ‎- เดี๋ยวนะคะ
‎คุณหมายความว่า ‎ท่านผอ.กับมุนดงอึนรู้จักกันเหรอคะ
‎รู้จักกันยังไงคะ
‎เราไม่รู้ถึงขั้นนั้นหรอกครับ
‎ถ้างั้นเธอมีคุณสมบัติอะไรที่ไม่ผ่านไหมคะ
‎ไม่ครับ ไม่
‎เราเองก็หาข้อมูลแล้ว ‎ประสบการณ์ทํางานเธอดีเยี่ยมครับ
‎ไม่บ่อยนักที่ครูจะย้ายจากโรงเรียนรัฐ ‎มาโรงเรียนเอกชน แปลกเหมือนกันนะครับ
‎อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
‎ถ้างั้นขอฉันดูประวัติเธอหน่อยได้ไหมคะ
‎เรื่องนั้นน่ะ
‎เดี๋ยวนี้เราต้องระวัง ‎เรื่องข้อมูลส่วนตัวรั่วไหลน่ะครับ
‎แน่อยู่แล้วค่ะ ฉันทราบดีค่ะว่าทําแบบนั้นไม่ได้
‎ครูใหญ่แค่ถือมันเอาไว้สิคะ
‎ฉันจะขอแอบดูแค่แวบเดียว
‎ได้ไหมคะ
‎นี่ เธอทําผิดแล้ว
‎ระบายสีแบบนั้นไม่ได้นะ
‎ครูคะ ดอกซากุระต้องระบายสีชมพูใช่ไหมคะ
‎ฉันจะระบายดอกไม้ของฉันยังไงก็ได้ ‎ดอกซากุระของฉันเป็นสีใสต่างหาก
‎ทําแบบนั้นได้ที่ไหน
‎ครูคะ ฮาเยซลทําผิดใช่ไหมคะ
‎อืม
‎ทิวลิปของซึงอาสวยเพราะระบายสีจนเต็ม
‎ดอกซากุระของเยซลสวยเพราะมันว่างเปล่า
‎ครูว่าสวยทั้งสองแบบเลยนะ
‎มาระบายให้เสร็จกันดีไหม
‎พูดมา
‎เลิกทําเรื่องไม่เป็นเรื่องสักที
‎บอกจํานวนเงินมา
‎ฉันจะให้เท่าที่เธอต้องการ
‎ค่าชดเชยความเสียหายทางร่างกายและจิตใจ ‎ฉันจะจัดการให้ทั้งหมด
‎เธอเพิ่งหาเงินก้อนโตได้นะ
‎ฉันคงต้องเขียนอะไรใช่ไหม
‎"ฉันจะไม่โผล่มาให้เห็นหน้าจนกว่าจะถึงวันตาย"
‎เขียนหนึ่งบรรทัดด้วยลายมือและเซ็นชื่อก็พอ
‎เหมือนที่แม่เธอเขียน...
‎ในหนังสือลาออกจากโรงเรียนไง
‎คนอย่างเธอ คนผิดที่สุดคือครอบครัวแท้ๆ
‎ทําไมถึงชอบโทษคนอื่นกันนักนะ
‎ไม่ต้องกลัวเสียหน้าหรอก เรียกมาได้เลย
‎อย่าบอกนะว่า
‎เธออยากได้
‎พวกคําขอโทษจากใจอะไรแบบนั้นน่ะ
‎อีกเดี๋ยวก็อายุ 40 แล้ว ‎ยังติดอยู่ในเทพนิยายอีกเหรอ ดงอึน
‎เรื่องที่มันผ่านมาแล้ว
‎ตอนนี้จะให้มาทําอะไรกับมันได้ ใช่ไหม
‎ไม่อยู่แล้ว
‎ไม่ต้องขอโทษ
‎คิดว่าฉันเอาชีวิตในวัย 10, 20, 30 ปีที่ผ่านมา ‎มาเดิมพันเพื่อคําขอโทษเหรอ
‎เธอต้องได้รับโทษ
‎ถ้าพระเจ้าช่วยเธอ ก็รับโทษทางกฎหมาย ‎ถ้าพระเจ้าช่วยฉัน ก็รับโทษจากสวรรค์
‎พระเจ้าเหรอ
‎อ๋อ ไม่ใช่เทพนิยายแต่เป็นพระคัมภีร์สินะ
‎พระเจ้าอะไร
‎เสียสติหรือเปล่า
‎เธอจับลูกคนอื่นเป็นตัวประกัน
‎แล้วไง คิดว่าพระเจ้าจะช่วยงั้นเหรอ
‎ตัวประกันเหรอ
‎ฉันเนี่ยนะ ฉันทําอะไร
‎ฉันบีบคอเยซลเหรอ หรือต่อยลิ้นปี่เขา
‎หรือตบหน้าเขา หรือว่า
‎เอาของร้อนมานาบเขาเหรอ
‎ฉันทําอะไรกับเยซล
‎เยซลไม่เข้าใจว่าทําไม
‎สายรุ้งถึงมีเจ็ดสี
‎หรือสังเกตเห็นโลกที่ผลไม้
‎กําลังสุกงอมไม่ได้
‎ฉันให้กําลังใจเขาต่างหาก ยอนจิน
‎สีสันไม่สําคัญในชั้นเรียนของฉัน
‎เพียงแต่มัน
‎ทําให้เธอเสียเปรียบเท่านั้นเอง
‎เธอ...
‎เธอรู้ได้ยังไง
‎ฉันไม่ทําอะไรกับเยซลหรอก
‎มีอย่างอื่นให้ฉันทําอีกเยอะ
‎อย่างเช่นกิจกรรมให้คําปรึกษาผู้ปกครอง
‎แต่กิจกรรมที่ว่า
‎ไม่ได้มีแค่แม่ที่ต้องมาหรอกนะ
‎เพราะฉะนั้น
‎ไม่ต้องมาหยั่งเชิงอีกแล้ว
‎ว่าฉันจะทําถึงขั้นไหน ‎จะผลักเธอไปสุดทางแค่ไหน
‎ฉันอยากให้ช่วงเวลาที่เธอโรยรา ‎ยืดยาวไปตราบนานแสนนาน
‎เรามาอับเฉาจนตายไปด้วยกัน ‎ช้าๆ เถอะนะ ยอนจิน
‎ตอนนี้ฉันสนุกมากเลย
‎ภาพนี้น่าสนใจแฮะ
‎มีเรื่องอะไรกันนะ
‎ไฮ บิ๊กซ์บี
‎โทรหา "ไอ้สารเลว"
‎กําลังต่อสาย "ไอ้สารเลว"
‎(ไอ้สารเลว)
‎หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
‎กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ
‎ไอ้เวรนี่บ้าไปแล้วจริงๆ หรือไง
‎ท่านประธานครับ มีของมาส่งด่วนที่นี่ครับ
‎- ที่นี่เหรอ ‎- ครับ
‎มาถึงนี่เลยเนี่ยนะ
‎เป็นอเวนเจอร์สหรือไง
‎(ฮาเยซล)
‎นี่มันอะไร
‎(ฮาเยซล)
‎เลขาผมทํางานไม่ได้เรื่องเลยแฮะ
‎เราห้ามคนนอกเข้า
‎หาเงินมาได้เยอะไหม
‎ฉันชอบเวลาที่พี่ใส่ชุดทํางานมากกว่าชุดสูทอีกแฮะ
‎ดูเอ็กซ์กว่าเยอะ
‎เซนญ่ากับเวอร์ซาเช่คงใกล้เจ๊งแล้วสินะ
‎พี่คะ เราส่งเยซลไปเรียนต่างประเทศดีไหม
‎พูดอะไรของเธอ
‎เยซลเพิ่งจะอายุแปดขวบเอง
‎สมัยนี้มีเจ้าหน้าที่เชี่ยวชาญเยอะแยะ ‎หลายๆ ครอบครัวก็ส่งไปไวนะ
‎ทําไมจู่ๆ คิดแบบนั้น
‎หรือว่าเธออยากไป
‎ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
‎ไม่ใช่ยิ่งแปลกเข้าไปใหญ่
‎โรงเรียนห่างไปแค่ 15 นาที ‎ยังส่งคนขับกับพี่เลี้ยงไป
‎จะไปเมืองนอกยังไง
‎พี่คะ ช่วงนี้พี่ออกรอบ ‎กับผู้อํานวยการคิมชินแทบ่อยใช่ไหม
‎ให้ฉันเจอเขาสักครั้งได้ไหม
‎คือว่าครูประจําชั้นของเยซลเปลี่ยนคน
‎แต่นังนั่นบ้าสุดๆ เลยละ
‎บ้ายังไง
‎ถึงขั้นต้องพบผอ.เลยเหรอ
‎เล่ารายละเอียดมาสิ ‎ฉันต้องรู้บ้างถึงจะจัดการได้
‎ไม่เป็นไร ช่างมันเถอะ
‎ตอนนี้ฉันเหนื่อยเลยใช้อารมณ์ไปหน่อย
‎ฉันจะไปบ้านแม่แล้วเลยไปทํางานเลย ‎แล้วจะโทรหา
‎ทั้งเรื่องเงิน ผู้ชาย ครอบครัว ทุกอย่าง
‎เพื่อน เพื่อนร่วมงาน เทือกเถาเหล่ากอ
‎สืบมาให้หมดเลยนะคะ
‎ตีได้สวยมาก
‎เมื่อวานแม่เธอตีต่ํากว่า 90 นะ
‎(ประวัติ มุนดงอึน)
‎มุนดงอึน ใครเหรอ
‎(แจจุน)
‎ฉันถึงอยากให้สืบให้ไงคะ ว่าหล่อนเป็นใครกันแน่
‎เพราะดูเหมือนที่ฉันรู้อยู่จะไม่มีประโยชน์เลย
‎วิตามินเม็ดฟู่เหรอคะ
‎ครับ
‎เวลาใส่วิตามินเม็ดฟู่ลงในน้ํา
‎ฟองจะปุดขึ้นมาใช่ไหมครับ
‎เวลาที่ได้ยินเสียงนั้น มันทําให้ผมสบายใจขึ้นครับ
‎เพราะอะไรคุณถึงรู้สึกว่า ‎เสียงนั้นทําให้สบายใจคะ
‎มันคล้ายกับเสียงลมที่พัดผ่านต้นแปะก๊วย
‎คล้ายเสียงฝนที่ตกลงบนกระดานหมากล้อม
‎เพราะฉะนั้น เวลาที่ฟังไปเรื่อยๆ ‎ผมจะรู้สึกเหงามาก
‎นั่นแหละครับ
‎ร่างกายคุณแข็งแรงขึ้น แต่จิตใจอ้างว้างสินะคะ
‎ลองเปลี่ยนสภาพแวดล้อมดูก็ดีเหมือนกันนะคะ
‎อย่างการย้ายบ้านหรือเดินทาง
‎ผมจะลองเอาไปคิดดูครับ
‎ผมมีตรวจคนไข้ครับ
‎คุณคงจะเป็นหมอที่ดีนะคะ
‎ตอนมาบําบัดกับฉันยังมาสายตลอดเลย
‎ผมจ่ายรายชั่วโมงนี่ครับ สายก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ
‎ต้องทําซีทีสแกนถึงจะรู้ได้
‎แต่แข็งแบบนี้ ‎เป็นไปได้สูงที่จะเป็นเนื้องอกกระดูกครับ
‎ฉันไม่เจ็บเลย จําเป็นต้องผ่าตัดด้วยเหรอคะ
‎ถึงตอนนี้จะไม่มีอาการ
‎แต่เวลาผ่านไปอาจเกิดอาการปวดร่วมด้วยครับ
‎ถ้าผ่าตัด ต้องอยู่โรงพยาบาลนานแค่ไหนคะ
‎ฉันเป็นครูโรงเรียนประถม ‎เลยอยากผ่าตัดตอนปิดเทอมน่ะค่ะ
‎ทั้งตรวจและผ่าตัด สักหนึ่งสัปดาห์ก็น่าจะได้ครับ
‎- ว่าแต่คุณเป็นครูเหรอครับ ‎- ค่ะ
‎โรงเรียนไหนครับ ชีวิตที่โรงเรียนเป็นยังไง
‎ผมเห็นในคลิปว่าครูต้องกินข้าวพร้อมนักเรียน
‎เลยไม่ค่อยได้กินเลยนี่ครับ
‎เด็กๆ ล่ะครับ เชื่อฟังครูดีไหมครับ
‎คุณหมอเป็นผู้ปกครองเหรอคะ
‎อ๋อ
‎เปล่าครับ ผมไม่ได้สนใจเด็กๆ
‎แต่สนใจชีวิตครูน่ะครับ
‎อะไรนะคะ
‎(เซี่ยงไฮ้)
‎เธอน้ําหนักลงเหรอ
‎ค่ะ นิดหน่อยค่ะ
‎ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าให้คุมน้ําหนักให้เท่าฉัน
‎เห็นไหมว่าทรงไม่เหมือนเดิม
‎แบบนี้คะแนนเธอไม่กระเตื้องแน่
‎ขอโทษค่ะ
‎ให้ตายสิ เอาตัวนั้นไปคืน ตัวต่อไป
‎ค่ะ รุ่นพี่
‎ทําน้ําหนักให้กลับมาเท่าเดิม ‎จนกว่าจะบินครั้งต่อไปล่ะ
‎ถ้าน้ําหนักเปลี่ยนอีกครั้งละก็...
‎บ้าเอ๊ย นี่มันอะไร
‎มือถือฉันเป็นอะไร
‎สลับกับผู้โดยสารต่างชาติหรือเปล่าคะ
‎ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
‎โทรไปสนามบินอินชอนเดี๋ยวนี้ เร็วเข้า ‎เช็กซิว่ามีของหายเข้ามาไหม
‎ค่ะ
‎ฉันจะบ้าตาย โธ่เอ๊ย
‎จริงเหรอคะ
‎ง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วยอีกค่ะ
‎มีอะไรอีกไหมคะ สั่งมาได้เลย
‎ทําได้ดีมากค่ะ เจอกันคราวหน้านะคะ
‎ตายๆ เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวนะคะ
‎เจอกันทีไรก็เย็นชาทุกที ให้ตายสิ
‎กินนี่ก่อนสิคะ
‎คิดว่าวันนี้จะเจอกันข้างนอกซะอีก
‎ฉันชอบคราวที่แล้วมากนะคะ เหมือนไปปิกนิกเลย
‎เจ้านี่น่ะ
‎มันมีความหมายนะคะ
‎นกกะเทาะเปลือกไข่ออกมา
‎ไข่คือโลก
‎เรเมียน
‎ซอนอาอ่านเล่มนั้นน่ะค่ะ
‎นกตัวนั้นออกมาจากไข่ไม่ได้หรอกค่ะ
‎เพราะคุณต้มมันไปแล้ว
‎อีกอย่างเรเมียนคือชื่ออะพาร์ตเมนต์ค่ะ ‎หนังสือชื่อเดเมียน
‎ปิ้งต่างหากค่ะ ไม่ได้ต้ม
‎แล้วผู้หญิงที่แก้แค้นจะเพ้อฝันบ้างไม่ได้หรือไงคะ
‎โอย ตรงนี้เคยช้ําแท้ๆ
‎ต้องเป็นรอยช้ําอีกแน่เลย ให้ตายสิ
‎ผู้เป็นที่รักของเรา
‎อย่าแก้แค้นด้วยตัวเอง แต่ปล่อยให้ ‎เป็นไปตามพระพิโรธของพระเจ้า
‎อย่างที่พระองค์ตรัสไว้ว่า ‎"การแก้แค้นเป็นของเรา เราเองจะตอบสนอง"
‎อาเมน
‎จําคําสอนในหนังสือโรม ‎บทที่ 12 วรรคที่ 19 ให้ขึ้นใจ
‎แล้วมาสวดมนต์ไปพร้อมกันนะครับ
‎เอาละ เริ่มกันได้
‎เราขอขอบคุณพระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นที่รักจากใจจริง
‎พระเจ้าผู้มอบความรัก ‎ให้แก่เราที่ยังบกพร่องอยู่เสมอ
‎ขอบคุณอีกครั้งสําหรับพระกรุณา
‎พระเจ้าตรัสให้เรารักศัตรูเสมอ
‎แต่พวกเราเคยรัก
‎และหวงแหนศัตรูได้เท่าไรกัน
‎เราไม่สามารถใช้ชีวิตตามคําสอนได้ ‎มีเพียงแต่รังเกียจเดียดฉันท์เท่านั้น
‎ได้โปรดยกโทษให้เราที่เป็นเช่นนั้นด้วยเถิด
‎คนโกโรโกโสอย่างเธอ ‎มาทําอะไรในที่สูงส่งแบบนี้
‎ฉันอยากรู้จริงๆ นะ ซาร่า
‎เธอคิดว่าพระเจ้ามีอยู่จริงเหรอ
‎จริงหรือเปล่า
‎ที่เธอเพิ่งพูดมาเป็นการลบหลู่ศาสนานะ
‎สํานึกผิดซะ ถ้าไม่อยากให้สวรรค์ลงโทษ
‎- งั้นเหรอ ‎- อือ
‎อือ เมื่อกี้ฉันสวดมนต์ตกลงกับพระเจ้าแล้ว
‎ท่านบอกว่าไม่เป็นไร
‎นังเปรตนี่ล้ําเส้นซะแล้ว
‎ทําไม มาเจอกันตอนโต ‎เลยคิดว่าไม่มีอะไรจะเสียแล้วสินะ
‎เดี๋ยวเป็นเรื่องเอานะ ซาร่า
‎พูดไม่เพราะในโบสถ์อันศักดิ์สิทธิ์ได้ยังไง
‎รอเดี๋ยวนะ
‎ทํายังไงดีล่ะ
‎พระเจ้าของเธอเลือดขึ้นหน้าแล้ว
‎ท่านว่าจะส่งเธอไปนรก
‎แก!
‎บ้าไปแล้วหรือไง เล่นยาเหรอ
‎นั่นมันเธอต่างหาก
‎หลายอย่างเลยด้วย
‎ประจําๆ
‎เวรเอ๊ย พูดบ้าอะไรออกมาเนี่ย
‎ฉันให้เวลา 15 วัน
‎เอาเงินสดใส่ให้เต็มแล้วรอฉันโทรไป ‎เงินดอลลาร์ล่ะ
‎นี่
‎นี่มันแบล็กเมลนะ นังสารเลว
‎แกรู้ไหมว่าตํารวจเข้าโบสถ์เรากี่คน
‎เธอไม่เคยโดนแบล็กเมลสินะ
‎โอ๊ย นี่ ปล่อยฉันนะ
‎แม่งเอ๊ย
‎ฉันยังไม่ได้เริ่มการแบล็กเมลเลยด้วยซ้ํา ซาร่า
‎เลี้ยวซ้ายที่สี่แยกสวนสาธารณะคโยแด
‎(สวนสาธารณะคโยแด)
‎(รุ่นพี่ยอจอง)
‎บันทึกเบอร์ผมไว้หรือเปล่า
‎ถ้าไม่ ผมทําให้บันทึกง่ายๆ แล้วกัน
‎อีกอย่างหนึ่ง นี่จูยอจองนะครับ
‎วันนี้ได้ยินว่าจะมีคลื่นอากาศร้อน คุณสบายดีไหม
‎วันนี้หิมะจะตกหนัก
‎ค่อยๆ เดินจะได้ไม่หกล้มนะครับ
‎ดูแลตัวเองด้วยล่ะ
‎เห็นท้องฟ้าวันนี้ไหมครับ ฟ้าโปร่งมากเลย
‎ดูแลสุขภาพไม่ให้เจ็บป่วยด้วยนะครับ
‎(เซียลิส)
‎(ผู้รับ - จูยอจอง รพ.โซลจู)
‎(ผู้ส่ง - คังยองชอน)
‎จูยอจอง ข้อความเข้าแน่ะ
‎(ข้อความจากรุ่นน้องดงอึน)
‎เฮ้ย ผมว่ามือถือผมพังแน่ๆ
‎เป็นไปได้ยังไงที่ผ่านไปเจ็ดแปดปีเพิ่งตอบ
‎มันก็จริงที่เราเคยบังเอิญเจอกัน
‎แต่ตอบข้อความเนี่ยนะ
‎หรือวันนั้นฉันจะหล่อ
‎ใช่แล้ว ใช่เลย ใช่แน่ๆ
‎รุ่นน้องดงอึนนี่แต่งงานหรือยัง
‎เฮ้ย อ่านทําไมเนี่ย
‎ทําไม มีอะไร เธอว่ายังไง
‎หรือว่าเป็นบัตรเชิญ ‎เธอจะแต่งงานเหรอ กับใคร
‎หย่าสินะ
‎หรือแต่งงานใหม่
‎ใช่ไหมนะ
‎เธอถามว่าเซียลิสคือยาอะไร
‎นี่คือยาอะไรเหรอคะ
‎(รุ่นน้องดงอึ)
‎มาเจอกันหน่อยสิครับ ตอนนี้คุณอยู่ไหน
‎บ้าหรือเปล่า เดี๋ยวอาจารย์จะมาแล้วนะ
‎เอ่อ ไม่ใช่ตอนนี้ หลังหนึ่งทุ่มคุณจะอยู่ไหนครับ
‎ถ้ารุ่นพี่ยุ่งๆ อยู่ก็ขอโทษด้วยนะคะ
‎พอได้ข้อความก็ยุ่งเลยครับ ผมต้องแลกเวรน่ะ
‎ยังเล่นหมากล้อมอยู่ไหมครับ
‎บางครั้งค่ะ เล่นกินเงินด้วย
‎คุณยังอยู่ที่โซลเหรอครับ
‎หรือว่าที่เซมยอง
‎รู้ได้ยังไงคะ
‎ตอนนั้นคุณบอกว่ายังไม่ได้ย้ายไปที่เซมยองนี่ครับ
‎ไปแล้วสินะ
‎ฉันทํางานที่โรงเรียนประถมเซมยองค่ะ
‎คุณสนิทกับคนไข้คนนั้นเหรอครับ
‎กล่องยานั่นน่ะ
‎- ยังค่ะ ‎- ยังเหมือนกันสินะ
‎ผมจะพูดแค่ครั้งเดียว ตั้งใจฟังนะครับ
‎เซียลิสเป็นยาที่มีตัวยาทาดาลาฟิล
‎ให้ผลระยะยาวต่อเนื่อง
‎แล้วยังไงเหรอคะ
‎ก็คงจะดีมั้งครับ
‎ยาชนิดอื่นก็มี เช่น พวกไวอากร้า
‎เรื่องนั้นฉันรู้ค่ะ
‎ยานั้นใช้ประโยชน์ในด้านอื่น ‎นอกจากด้านนั้นได้ไหมคะ
‎ด้านอื่นคืออะไร แล้วด้านนั้นคืออะไรล่ะครับ
‎มันอาจเอาไปใช้ในกรณีอื่นก็ได้นี่คะ
‎เคยได้ยินมาว่ามีคนกิน ‎เพื่อรักษาอาการวิงเวียนด้วย
‎แต่ในมุมมองของแพทย์ ‎มันคือยารักษาภาวะหย่อนสมรรถภาพทางเพศครับ
‎ผู้ชายคนนั้นอยู่ที่เมืองเซมยองเหรอครับ
‎เรื่องนั้นมันไม่เกี่ยวกันค่ะ
‎คบคนที่ไม่ต้องใช้ยาสิครับ
‎ในฐานะหมอ ผมเป็นห่วง
‎ในฐานะผู้ชาย ‎มันทําให้ผมคิดอะไรหลายๆ อย่างน่ะ
‎ก็บอกว่าไม่ใช่ไง
‎ไม่เจอกันนานกลายเป็นคนแก่ไปซะแล้ว
‎พอจนมุมก็พูดจาไม่มีหางเสียงเลย
‎รุ่นพี่รู้นี่คะ
‎ว่ากล่องยานั่นเป็นแค่ข้ออ้าง
‎รู้ครับ
‎แค่เสิร์ชอินเทอร์เน็ตก็เจอทุกอย่าง ‎เกี่ยวกับเซียลิสแล้ว
‎แต่
‎ผมไม่รู้ว่าทําไมคุณถึงต้องการข้ออ้าง
‎มันทําให้ผมใจเต้นน่ะ
‎ผมไม่รู้หรอกว่าเขาเป็นใคร
‎แต่ผู้ชายคนนี้จะมีโรคอื่นอีกไหมนะ
‎หวังว่าจะสุขภาพดีตั้งแต่หัวจรดเท้านะ
‎นั่นแหละครับที่ผมคิด
‎ฉันอยากขอโทษค่ะ
‎ขอโทษเหรอครับ
‎ฉันไม่รู้ว่าตอนนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้น
‎แต่ตอนนั้นฉัน...
‎เสียมารยาทไปค่ะ
‎ขอโทษนะคะ ถ้าทําให้เสียความรู้สึก
‎แต่
‎ทําไมผมถึงรู้สึกว่าคําขอโทษนี้
‎เหมือนคําบอกลาล่ะครับ
‎ใช่สินะ
‎"ไม่ต้องส่งข้อความมาอีกแล้ว" อะไรแบบนั้นสินะ
‎ทําไมครับ
‎ยังไงคุณก็ไม่ตอบอยู่แล้วนี่ ‎ผมใช้ไม่ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ
‎ค่ะ ใช้ไม่ได้เลย
‎รุ่นพี่ไม่ใช่สเปกฉันค่ะ
‎ไม่มีทางหรอก
‎ผมไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไร
‎ไม่รู้จริงๆ ว่าทําไมคุณถึงทําแบบนี้
‎แต่คุณทําได้ทุกอย่างนะ
‎ไม่ว่าอยากทําอะไร ทําให้หมด
‎แต่คบผมไปด้วยสิ ผมจะทําให้คุณมีความสุข
‎ช่วงเวลาเหล่านั้น
‎ช่วงเวลาที่ชอบและสามารถชอบใครสักคนได้
‎หากช่วงเวลาเหล่านั้นคือชีวิต
‎ฉันจะเคยมีวันที่มีชีวิตอยู่สักกี่วันเชียวนะ ยอนจิน
‎หัวเราะทําไมครับ
‎ฉันคงมีความสุขมั้งคะ
‎แต่รุ่นพี่คะ
‎ฉันไม่ต้องการเจ้าชายหรอกค่ะ
‎ที่ฉันต้องการไม่ใช่เจ้าชาย
‎แต่เป็นเพชฌฆาต ‎ที่พร้อมจะรําดาบไปด้วยกันกับฉันต่างหาก
‎อะไรกัน ไหนว่าจะสลบ ‎ในแปดวินาทีไง โกหกชัดๆ
‎- ซนมยองโอ ต่อยลิ้นปี่สิ ‎- ฮะ
‎แรงๆ ทีเดียวถึงจะสลบ
‎ถ้าไม่สลบ ก็พิสูจน์ได้แล้ว ‎ว่าซนมยองโอหมัดเบาเป็นนุ่น
‎นี่
‎รู้ไหมว่าใครทําลายสถิติ ‎เครื่องวัดพลังหมัดเขตจงโน
‎ฉันไงล่ะ
‎ถ้าเจ็บก็บอกนะ ดงอึน ฉันจะสวดมนต์ให้
‎มองทางนี้สิ
‎มุนดงอึน ยืนตัวตรง
‎ถ้าพลาดไป จะโดนนมเข้านะ
‎ทําไมถึงเรียกมาคุยเรื่องสําคัญ...
‎ในร้านต๊อกบกกีแถมยังไม่สั่งอีก
‎(เมเมนโต โมรี)
‎ป้าครับ ขอเซตต๊อกบกกี ‎ของทอดกับไส้กรอกเลือดครับ
‎ค่ะ
‎กินไส้กรอกเลือดเป็นใช่ไหม
‎ตอนนี้ไม่ปิดรอยสักแล้วเหรอ
‎รอยสักเหรอ อ๋อ ที่คอ
‎ตอนนี้ใครจะมาว่าอะไรฉันได้
‎เราเรียนภาษาสเปนเป็นภาษาที่สอง
‎ฉันเกลียดภาษาสเปนมากเลย
‎แต่ว่า
‎ฉันมาชอบมันอีกครั้งเพราะรอยสักนาย
‎ว้าว
‎เธอนี่โง่กว่าที่ฉันคิดแฮะ
‎นี่มันไม่ใช่ภาษาสเปนแต่เป็นภาษาละตินต่างหาก
‎"เมเมนโต โมรี" จดจําไว้ว่าต้องตาย
‎แต่นายเอาพลาสเตอร์แปะไว้ลวกๆ
‎มันเลยมีความหมายอื่นในภาษาสเปน
‎อะไรล่ะ
‎ฉันกินไส้กรอกเลือดเป็น
‎- ไปโรงพยาบาลมาหรือยัง ‎- อือ
‎นี่ เธอได้ของดีมาแล้ว
‎ศพยุนโซฮีอยู่ที่นั่นจริงๆ
‎โห ให้ตายสิ ต้องเรียกเงินเท่าไรดีเนี่ย
‎ว่าแต่ฝีมือใครล่ะ
‎จํานวนเงินจะต่างไปขึ้นอยู่กับว่าเป็นใคร
‎ถ้าบอกแล้วจะยังไง
‎บอกมาก็พอว่าเป็นใคร
‎ที่เหลือน่ะง่ายมาก
‎ฉันจะเห่าใส่มันเช้าสายบ่ายค่ํา
‎ทําให้ไม่ได้กินไม่ได้นอน
‎สะบักสะบอมยับเยิน
‎และลากมาวางหน้าเธอให้ได้
‎ก่อนอื่นไม่ใช่ฉัน
‎หนึ่งในสี่คนนี้ใช่ไหม
‎อีซาร่าเหรอ
‎ตอนกําลังเมายา
‎พัคยอนจินเหรอ
‎นังนี่น่ากลัวที่สุดในบรรดาสี่คน
‎ชเวฮเยจอง
‎ถ้าคนที่ปล่อยข่าวเรื่องครูพละกับฮเยจอง ‎คือยุนโซฮี ก็ต้องเป็นนังนี่
‎จอนแจจุนเหรอ
‎ถ้ายุนโซฮีพูดเรื่องตา ก็ต้องเป็นหมอนี่
‎ตอนนี้เราลงเรือลําเดียวกันแล้ว
‎ใครในสี่คนนี้กันแน่ที่ฆ่ายุนโซฮี
‎มุนดงอึนขอเงินเหรอ เท่าไร
‎ไม่รู้ นังนั่นโยนกระเป๋าให้ฉันใบนึง ‎สั่งให้ใส่เงินให้เต็ม
‎กระเป๋าแม่งโคตรใหญ่เลย
‎- ทําไมไม่รับโทรศัพท์ ‎- โทรมาเมื่อไหร่
‎ไม่ใช่เธอ
‎เธอน่ะ ว่าแต่หล่อนไม่ไปหาพวกเธอเหรอ
‎นังนั่นไม่ได้ต้องการเงิน
‎ฉันพูดเรื่องเงินขึ้นมาก่อน ไม่สนใจฟังด้วยซ้ํา
‎ทําไมติดต่อซนมยองโอไม่ได้เลย ‎ไล่ออกแล้วเหรอ
‎หมอนั่นไม่รู้ตัวหรอกมั้งว่าโดนไล่ออก ‎ไม่รับโทรศัพท์ฉันด้วย
‎ยายนี่ก็เหมือนกัน
‎จําตอนเราเรียนมัธยมปลายได้ไหม ‎พวกรายละเอียดน่ะ
‎เยซลสบายดีไหม
‎ถ้าเธออยู่นี่ ลูกอยู่กับใคร
‎เราทําอะไรกับมุนดงอึนไปนะ
‎หนักเหรอ
‎หล่อนไม่ได้โยนกระเป๋าให้จริงๆ เหรอ
‎ให้ตาย ไปดูละครอะไรมาหรือไง
‎นังบ้านั่นบอกให้ฉันเอาเงินดอลลาร์ใส่
‎เยซลคงเข้าโรงเรียนประถมแล้วสินะ
‎ที่ไหน โรงเรียนประถมเซมยองเหรอ
‎ถ้านังนั่นจะทําแบบเดียวกันกับเรา
‎จะอยากทําอะไรนะ
‎ฉันไม่ได้ซื้อกระเป๋าให้สักใบเลย
‎เยซลอยู่ห้องไหน
‎(เมเมนโต โมรี)
‎ปลายทางที่ไหน ‎และจะบินไปกลับหรือเที่ยวเดียวคะ
‎ให้ตายสิ อยากลองทําแบบนี้มานานแล้ว
‎ในที่สุดเวลาแบบนี้ก็มาถึงสินะ
‎วลาดิวอสต็อก เที่ยวเดียวครับ
‎วันนี้ฉันคิดถึงเธอทั้งวันเลยนะ
‎มาเจอกันหน่อยไหม
‎ไสหัวไป
‎อยากเจอกับฉันแค่สองคนเหรอ ทําไม
‎นัดมาเจอแบบนี้ทําเอาฉันสงสัยเลยแฮะ
‎ใครนะครับ ซนมยองโอเหรอ
‎ไอ้ลูกหมา ตอนนี้นายอยู่ไหน
‎ยอนจินล่ะ นัดได้หรือยัง
‎"เม"
‎ฉัน
‎"โมรี"
‎ตายแล้ว
‎คําบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง