CHWAŁA
Co za zachód słońca...
Hipnotyzujący.
To za pieniądze wygrane ode mnie?
Nie, za własne.
Chcesz trochę?
Lubisz też inne rodzaje hazardu?
Raz postawiłam całe swoje życie.
Wygrałaś?
Taki mam plan.
Mieszkasz w pobliżu? Widziałem cię parę razy w klubie go.
A ty?
Niedaleko.
Pracujesz w pobliżu?
Czemu nie jesz? Nie jadasz jedzenia z takich sklepów?
Jadam, ale uważam na węglowodany.
Na nic nie odpowiedziałaś.
Zawsze zadajesz tyle pytań?
Zwykle jestem milczący, wierz lub nie.
Czemu lubisz grać w go?
Podoba mi się, że musisz walczyć na śmierć w milczeniu.
I również to, że aby wygrać,
musisz zniszczyć terytoria, które zbudował twój przeciwnik.
Może czasem pogramy razem?
Teraz wiem, co lubisz jeść i jak grasz.
DYREKTOR GENERALNY
Nazywam się Ha Do-yeong.
Następnym razem przynieś więcej pieniędzy.
Nie jesz, prawda?
Czy to twoje śniadanie?
Przychodzisz tu każdego ranka.
Nie gotujesz?
Jadła już pani?
Pracujesz w szkole podstawowej?
Widziałam naklejkę na aucie.
Masz dobrą pracę.
Mogę o coś spytać?
Jest pani właścicielką biura nieruchomości?
Widziałam tam panią, gdy przyjechałam szukać mieszkania.
Byłam tam.
Mieszkając tutaj, zauważyłam, że moje mieszkanie
jest znacznie tańsze niż inne.
Czemu pani to zrobiła?
To dobrze, że jest tanie. Dlaczego pytasz?
Nauczyciele mało zarabiają.
Nie wiedziała pani, że jestem nauczycielką.
Proszę wybaczyć, że o to pytam,
ale czy to mieszkanie jest nawiedzone?
Co?
A ja cię miałam za bezduszną! Taka mi się bardziej podobasz.
Nie zostaw tu śmieci. Zabierz je ze sobą na dół.
To rachunki za parking, paliwo i inne wydatki w tym miesiącu.
Wygląda na to, że zemsta jest dość droga.
OPŁATA ZA PARKING
PIENIĄDZE NA BENZYNĘ
Harowałam na korepetycjach, żeby na to zarobić.
Mam oszczędności. Proszę się nie martwić.
Myślę, że Hye-jeong jest najbardziej przewidywalna.
Zawsze dzwoni lub pisze. Pomyślałam, że można ukraść jej telefon.
Chyba mam talent...
CHYBA MAM TALENT
Czy to możliwe?
Ja to załatwię.
Czy spotkała pani Park Yeon-jin?
Wszystko w porządku?
Spotkamy się?
Nie zlękła się pani, prawda?
Trzeba ją było zgnieść obcasem jak robala.
Zrobiłam to.
To dobrze.
Jestem z pani dumna.
Tak się martwiłam.
Zna pani matkę Park Yeon-jin?
Obraz jest nieco rozmazany.
Co dwa tygodnie odwiedza szamankę. Teraz znów była z tym mężczyzną.
Myślałam, że mają romans, ale odjeżdżają osobnymi autami.
Przyjeżdżają też osobno.
Musi być jakiś powód. Proszę dać znać, jeśli pani coś ustali.
Czy inwigilowała pani tego mężczyznę?
Inwigilowałam?
Proszę go nie śledzić.
Nie mówiłam tego, żeby pani nie przestraszyć,
ale on jest policjantem.
Kiedyś był komendantem komisariatu.
Teraz jest asystentem komendanta policji.
Jego koledzy są zastępcami, ale jemu kiepsko się wiedzie.
Skąd pani to wie?
Nie widziała pani paragonów z barów?
Obserwowałam go w czterech barach w pobliżu komendy.
Kiedy panią poznałam,
nie wiedziałam, że jest pani taka groźna.
Proszę się nie narażać.
Spokojnie.
Może pani tu spojrzeć? Proszę to potraktować jak pracę.
Zaczekaj...
Co to? Wszystko w porządku?
Przepraszam.
Robię świetne zdjęcia kwiatów i ptaków,
ale gdy fotografuję ludzi, pocą mi się ręce.
W porządku.
Może teraz.
Zrobię jeszcze jedno.
CHWAŁA
O rety!
Twój pierwszy Gucci, Ye-sol!
Podoba ci się prezent od babci?
„Po co dziecku markowe ciuchy?
Za miesiąc z nich wyrośnie”.
Prawda?
Słucham?
Żyjesz w ten sposób, bo tak myślisz.
Inny początek prowadzi do innego celu.
- Znajdź nową opiekunkę. - Dobrze.
Wypłata i inne należności zostaną przelane na twoje konto.
Dziękuję ci za pracę.
Zachowaj to ubranie. Niech je zabiera na ważne ceremonie.
Będzie pamiętać, by się starać jak wtedy, gdy się urodziła.
Tak było z Do-yeongiem.
Dobrze.
O rety!
Ye-sol!
Powiedz „babcia”.
„Babcia”.
Ye-sol nigdy nie będzie musiała się starać
jak wtedy, gdy się urodziła.
Jak się pan miewa, panie dyrektorze?
Możemy się spotkać?
Tak, teraz.
Pani Moon Dong-eun?
Polecił ją prezes Kim.
Byliśmy w trudnym położeniu po tym, jak pan Yang nagle odszedł.
Chwileczkę.
Mówi pan, że Dong-eun zna prezesa?
Skąd?
Nie jestem pewien.
Czy to znaczy, że nie ma kwalifikacji?
Nie w tym rzecz.
Zrobiliśmy rozeznanie. Ma świetne CV.
Choć rzadko ktoś ze szkoły publicznej
przechodzi do prywatnej.
Rozumiem.
Mogłabym obejrzeć jej CV?
Z prywatnymi danymi trzeba postępować ostrożnie.
Oczywiście. Wiem. Nie mogę tego zrobić.
Więc pan potrzyma jej CV,
a ja rzucę okiem.
Co pan na to?
Źle to robisz!
Nie możesz tak kolorować!
Kwiaty wiśni trzeba pokolorować na różowo, prawda?
To moje kwiaty i mogę robić, co chcę. Będę przezroczyste.
Nie ma takich kwiatów.
Pani Moon. Ye-sol nie ma racji, prawda?
Kwiaty Seung-y wyglądają ładnie, bo są pełne kolorów,
a kwiaty Ye-sol wyglądają ładnie, bo są puste.
Obie prace są piękne.
Spróbujmy dokończyć nasze rysunki.
Ile?
Skończ z tymi bzdurami i zacznij mówić o forsie.
Dam ci tyle, ile zechcesz.
Wynagrodzę ci wszystkie szkody psychiczne i fizyczne.
Właśnie zarobiłaś fortunę.
Mam coś napisać?
„Nigdy się do ciebie nie zbliżę aż do śmierci”.
Napisz i podpisz.
Tak jak twoja mama podpisała
twoją rezygnację ze szkoły.
Tacy jak ty wyżywają się na niewłaściwych osobach.
Najwięcej krzywdy wyrządzają rodzice.
Nie próbuj ratować twarzy. Mów, ile chcesz.
Czekaj...
Nie robisz tego, żeby uzyskać przeprosiny, prawda?
Niedługo skończysz 40 lat. Wciąż wierzysz w bajki?
To już przeszłość!
Teraz tego nie zmienię. Zgadzasz się?
Oczywiście, że nie.
Nie przepraszaj.
Nie poświęciłam całego życia tylko po to, żeby usłyszeć przeprosiny.
Musisz ponieść karę.
Karę kryminalną, jeśli Bóg ci pomoże, lub boską, jeśli pomoże mnie.
Bóg?
Z bajki przeskoczyłaś do Biblii?
Jaki Bóg?
Nie mój Bóg.
Trzymasz moje dziecko jako zakładnika.
I co? Myślisz, że Bóg ci pomoże?
Jako zakładnika?
Ja?
Co ja zrobiłam?
Czy dusiłam Ye-sol? Uderzyłam ją w brzuch?
Spoliczkowałam ją?
Czy przypalałam ją czymś gorącym?
Jaką krzywdę wyrządziłam Ye-sol?
Tak naprawdę jej pomagam, bo żyje w świecie,
w którym nie rozumie, że tęcza ma siedem kolorów
i nie widzi, że owoc dojrzewa.
Bo w mojej klasie kolory nie mają znaczenia.
Ale tobie może to przysporzyć pewnych kłopotów.
Skąd...
Skąd wiesz?
Nic nie zrobię Ye-sol.
Mam wiele innych możliwości.
Na przykład spotkania rodziców z nauczycielami.
Jak wiesz, nie tylko matki
przychodzą na te spotkania.
Nigdy więcej nie sprawdzaj,
jak daleko mogę się posunąć
ani jak daleko mogę popchnąć ciebie.
Chcę, żebyś usychała powoli przez długi czas.
Powoli usychajmy i umierajmy razem, Yeon-jin.
Nie mogę się doczekać.
Interesująca scenka.
Ciekawe, o co chodzi.
Cześć, Bixby.
Zadzwoń do: „Skurwysyn”.
Dzwonię do: „Skurwysyn”.
SKURWYSYN
Osoba, do której dzwonisz, jest niedostępna.
Zostaw wiadomość po sygnale.
Czy jemu kompletnie odwaliło?
Panie prezesie, przyszła paczka do pana.
- Tutaj? - Tak jest.
Na tej ulicy?
Co to? Avengersi?
HA YE-SOL
Co to jest?
HA YE-SOL
Mam niekompetentną sekretarkę.
Nie wolno tu wpuszczać obcych.
Zarobiłeś dużo pieniędzy?
Wolę, gdy masz na sobie ubranie do pracy,
niż kiedy nosisz garnitur.
To bardziej seksowne.
Zegna i Versace właśnie splajtowali.
Wyślemy Ye-sol do szkoły za granicą?
O czym ty mówisz?
Ma dopiero osiem lat.
Teraz wiele dzieci jest wcześnie wysyłanych za granicę.
Skąd ten pomysł?
Ty chcesz wyjechać?
Nie o to chodzi.
To tym bardziej dziwne.
Do szkoły jeździ z kierowcą i opiekunką. A ty chcesz ją wysłać za granicę?
Ostatnio często grasz w golfa z prezesem Kimem, prawda?
Mógłbyś umówić mnie na jedno spotkanie?
Ye-sol ma nową wychowawczynię.
To jakaś wariatka.
Co to znaczy?
Trzeba o tym zawiadamiać prezesa? Muszę wiedzieć więcej, żeby interweniować.
Nieważne. Nie przejmuj się tym.
Jestem trochę spięta. To przez zmęczenie.
Prosto od mamy pojadę do pracy. Zadzwonię.
Jej finanse, partnerzy, członkowie rodziny.
Znajomi, koledzy z pracy. Dowiedz się o niej wszystkiego.
Świetnie!
Twoja matka gra coraz lepiej.
CV MOON DONG-EUN
Kim jest ta Moon Dong-eun?
JAE-JUN
To ty masz się tego dowiedzieć.
To, co ja o niej wiem, nie ma już znaczenia.
Witaminowe tabletki musujące?
Tak.
Po wrzuceniu tabletki do wody zaczynają unosić się bąbelki.
Ten dźwięk mnie uspokaja.
Jak myślisz, czemu ten dźwięk pomaga ci się uspokoić?
Brzmi jak bryza szumiąca w gałęziach miłorzębu.
I jak krople deszczu padające na planszę do go.
Gdy słucham tego odgłosu, zaczynam odczuwać samotność.
Coś w tym stylu.
Ciało masz zdrowsze, ale serce pozostaje samotne.
Możesz spróbuj zmienić otoczenie. Przeprowadź się albo pojedź na wycieczkę.
Zastanowię się nad tym.
Też mam pacjentów.
Musisz być dobrym lekarzem. Zawsze się spóźniasz na nasze spotkania.
Płacą ci za godzinę. Spóźnienia są ci na rękę.
Musimy zrobić tomografię komputerową. To może być kostniak.
Ale nie boli. Naprawdę trzeba to operować?
Teraz nie ma objawów, ale w przyszłości może zacząć boleć.
Rozumiem.
Gdybym miała operację, jak długo zostałabym w szpitalu?
Jestem nauczycielką. Miałabym czas w ferie.
Badania i operacja potrwają tydzień.
- Jest pani nauczycielką? - Tak.
W której szkole? Jak to jest?
Podobno nauczyciele nie mogą normalnie jeść, bo jedzą z dziećmi.
A dzieci? Słuchają pani?
Jest pan rodzicem?
Nie. Nie interesują mnie dzieci,
ale to, jak to jest być nauczycielem.
Co?
Schudłaś?
Trochę.
Kazałam ci utrzymywać taką wagę jak moja.
Rozmiary nie będą pasować!
- Mam ci wystawić złą ocenę? - Przepraszam.
Tę oddaj. Następna.
Dobrze, Hye-jeong.
Wróć do poprzedniej wagi przed następnym lotem.
Jeśli znów schudniesz...
Co to ma być?
Co z moim telefonem?
Czyj to aparat?
Skąd mam wiedzieć?
Dzwoń na lotnisko! Może ktoś znalazł telefon!
Dobrze.
To jakiś żart!
Naprawdę?
Bułka z masłem.
Czego jeszcze pani potrzebuje? Śmiało.
Świetna robota. Do zobaczenia.
Proszę zaczekać chwilkę.
Zawsze jest pani taka zimna.
Najpierw jedzenie.
Może następnym razem zrobimy piknik. Jak poprzednio. To mi się podobało.
Bo to jest
coś ważnego.
„Ptak wykluwa się z jaja.
Jajem jest świat”.
Cytat z Raemiana. Sun-a to czytała.
Ten ptak nie może się wydostać.
Ugotowała go pani.
A Raemian to nazwa osiedla. Książka nosi tytuł Demian.
Nie ugotowałam. Upiekłam.
Jak człowiek się mści, też może się czasem wzruszyć.
Miałam tam siniaka!
Pewnie znów mi się zrobi.
Umiłowani,
nie wymierzajcie sami sprawiedliwości, lecz pozostawcie to pomście Bożej!
Gdyż napisano: „Do Mnie należy pomsta. Ja wymierzę zapłatę – mówi Pan”.
Amen.
Pomódlmy się razem,
pamiętając o Jego słowach z Listu do Rzymian.
Módlmy się.
Kochający Ojcze, dziękuję ci z całego serca.
Zawsze otaczasz nas miłością mimo naszych wad.
Dziękujemy za Twą łaskę.
Panie, zawsze kazałeś nam kochać wrogów.
Ale ile razy próbowaliśmy kochać i troszczyć się o naszych wrogów?
Nie słuchaliśmy cię i traktowaliśmy ich z nienawiścią.
Modlimy się, byś nam wybaczył.
Czemu te skromne nogi zawitały w tak wytworne progi?
Sa-ra, pozwól, że zapytam, bo jestem ciekawa.
Czy rzeczywiście wierzysz w Boga?
Naprawdę?
To, co powiedziałaś, to bluźnierstwo.
Okaż skruchę, inaczej Bóg cię ukarze.
Serio?
Pomodliłam się i dogadałam się z Bogiem.
Zgodził się.
Przekraczasz granicę, idiotko.
Masz wszystko w dupie, bo jesteśmy dorosłe?
Uważaj na słowa.
Jesteśmy w domu bożym.
Sekundę.
O nie.
Twój Bóg jest wściekły.
Mówi, że trafisz do piekła.
Hej!
Odbiło ci? Jesteś na haju?
To ty bierzesz narkotyki. I to dużo.
I często.
O czym ta suka pieprzy?
Dam ci 15 dni.
Napełnij ją dolarami i czekaj na mój telefon.
Hej!
To są groźby. Ty jebana suko!
Wiesz, ilu gliniarzy przychodzi do tego kościoła?
Nikt nigdy ci nie groził, prawda?
Puść mnie!
Cholera.
Nawet nie zaczęłam ci grozić.
Sa-ra.
Skręć w lewo na skrzyżowaniu.
PARK UNIWERSYTECKI
YEO-JEONG
Zapisałaś mój numer?
Ułatwię cię to, jeśli tego nie zrobiłaś.
Nazywam się Joo Yeo-jeong.
Zapowiadają dziś upały. Jak się czujesz?
Dziś mocno sypie śnieg. Chodź ostrożnie, żeby się nie przewrócić.
Uważaj na siebie.
Widziałaś dziś niebo? Jest takie przejrzyste.
Mam nadzieję, że jesteś zdrowa.
CIALIS
SZPITAL OGÓLNY W SEULU JOO YEO-JEONG
NADAWCA: KANG YEONG-CHEON
Yeo-jeong, masz wiadomość.
DONG EUN
Mój telefon chyba się zepsuł!
Niemożliwe, że odpisała po tylu latach!
Raz na siebie wpadliśmy, owszem. Naprawdę coś napisała?
Może wyglądałem fajnie.
Tak. O to właśnie chodzi.
Dong-eun jest mężatką?
Nie czytaj tego!
Dlaczego? Co napisała?
To zaproszenie na ślub? Wychodzi za mąż? Za kogo?
Rozwodzi się? Czy to powtórne małżeństwo?
Powtórne małżeństwo?
Pyta, na co jest Cialis.
Co to za lekarstwo?
DONG EUN
- Spotkajmy się. Gdzie jesteś? - Oszalałeś?
- Profesor zaraz przyjdzie. - Nie teraz.
Gdzie będziesz po siódmej?
Przepraszam, jeśli byłeś zajęty.
Dopiero po twoim SMS-ie, bo musiałem zamienić dyżur.
Grałaś w go?
Czasem gram na pieniądze.
Nadal mieszkasz w Seulu? Czy w Semyeong?
Skąd to wiesz?
Mówiłaś, że jeszcze nie pracujesz w Semyeong.
Teraz tam jesteś?
Pracuję w szkole w Semyeong.
Jesteś blisko z osobą,
- która zażywa ten lek? - Jeszcze nie.
Znowu „jeszcze nie”.
Powiem tylko raz, więc słuchaj uważnie.
Cialis to lek, który zawiera tadalafil.
Ma bardzo trwały efekt.
Co z tego?
Taki jest cel.
Viagra działa podobnie.
To wiem.
Czy wykorzystuje się go w innym celu niż ten, który znamy?
Jaki cel masz na myśli?
Może używa się go w innych sytuacjach.
Podobno niektórzy biorą go na chorobę wysokościową.
Ale z punktu widzenia lekarza to lek na zaburzenia erekcji.
On mieszka w Semyeong?
To dwie różne historie.
Poznaj kogoś, kto nie potrzebuje pigułek.
Jako lekarz trochę się martwię. I daje mi to wiele do myślenia.
Źle to zrozumiałeś.
Zrobiłaś się bardziej wyniosła. Nie masz już innych argumentów?
Przecież wiedziałeś,
że pigułki to tylko wymówka.
Tak.
Można łatwo sprawdzić, do czego służy Cialis.
Ale
nie wiedziałem, po co ci wymówka.
Serce mi mocniej zabiło.
Nie znam go, ale zastanawiałem się, czy choruje na co innego.
Liczyłem, że każda część jego ciała jest chora.
Takie miałem myśli.
Chciałam przeprosić.
Przeprosić?
Nie wiem, przez jaki okres musiałeś przejść,
ale wtedy zachowałam się
niegrzecznie.
Przepraszam, jeśli sprawiłam ci przykrość.
Ale słuchaj...
Czemu twoje przeprosiny
brzmią jak pożegnanie?
Bo tak jest.
Mam przestać do ciebie pisać.
Ale dlaczego?
I tak nie odpisujesz. Jestem aż tak nieatrakcyjny?
Nie podobasz mi się.
Nie jesteś w moim typie.
To niemożliwe.
Nie wiem, co robisz.
I nie wiem dlaczego.
Ale zrób to.
Zrób wszystko, co chcesz.
I spotykaj się ze mną. Będziesz przy mnie szczęśliwa.
Bywają chwile,
kiedy coś do kogoś czujesz i masz na to pozwolenie.
Jeśli te chwile oznaczają, że żyjesz,
to jak sądzisz, ile dni naprawdę przeżyłam, Yeon-jin?
Czemu się śmiejesz?
Poczułam się szczęśliwa.
Yeo-jeong,
nie szukam księcia.
Bo nie potrzebuję księcia,
ale kata, który dołączy do mojego tańca z szablami.
Co?
Nie zemdlała w osiem sekund. To ściema.
Walnij ją w splot słoneczny. Tylko mocno.
Jeśli nie zemdleje, to znaczy, że jesteś słaby.
Wiesz, kto wykręcił najlepszy wynik na maszynie bokserskiej?
Ja.
Powiedz, czy boli. Pomodlę się za ciebie.
Spójrz tutaj.
Dong-eun. Stań prosto.
Jeśli spudłuję, walnę cię w cycki.
Wezwałaś mnie do knajpy,
żeby poważnie pogadać, a nic nie zamówiłaś.
Poproszę placki ryżowe, smażone dodatki i kaszankę.
Już się robi.
Lubisz kaszankę?
- Już nie zakrywasz tatuażu. - Tatuażu?
Na szyi.
Teraz nikt się nie czepia.
Pamiętasz? W szkole mieliśmy hiszpański.
Nie znosiłam go.
Ale dzięki twojemu tatuażowi znów mi się spodobał.
Jesteś głupsza, niż się wydajesz.
To nie po hiszpańsku. To łacina.
Memento mori.
Pamiętaj, że umrzesz.
Ale zakrywałeś tylko część, a reszta miała inne znaczenie po hiszpańsku.
Jakie?
Lubię kaszankę.
Byłeś w szpitalu?
Tak.
Wygląda na to, że znalazłaś coś dużego.
Było tam ciało So-hee.
Cholera. Nawet nie wiem, ile forsy zażądać.
Kto to był?
Kwota zależy od tego, o kim mówimy.
- Mam ci powiedzieć? - Powiedz.
Reszta jest łatwa.
Będę tę osobę nękał dzień i noc.
Nie będzie mogła jeść ani spać.
Zgotuję jej piekło na ziemi
i dostarczę ją tobie.
Wiem, że to nie ja.
To ktoś z tej czwórki?
Sa-ra? Zrobiła to na haju?
Yeon-jin?
Najstraszniejsza z całej czwórki.
Hye-jeong.
So-hee rozpuściła plotkę o niej i nauczycielu wuefu.
Jae-jun?
Może So-hee powiedziała coś o jego oczach.
Jedziemy na tym samym wózku.
Które z nich zabiło So-hee?
Dong-eun chce pieniędzy? Ile?
Nie wiem. Rzuciła torbę i kazała ją napełnić.
Kurwa! To ogromna torba!
- Czemu nie odbierasz? - Kiedy dzwoniłeś?
- Nie ty. - A więc ty.
Naprawdę do was nie przyszła?
Jej nie chodzi o pieniądze.
Dawałam jej forsę, ale odmówiła.
Dlaczego tak trudno złapać Myeong-o? Zwolniłeś go?
Nie wiedziałby, że go zwolniłem, bo nie odbiera.
Ona też nie.
Pamiętacie dobrze czasy liceum?
Jak tam Ye-sol?
Z kim jest teraz?
Co dokładnie robiliśmy Dong-eun?
Coś złego?
Naprawdę nie rzuciła w was torbą?
Musiała się naoglądać filmów.
Ta wariatka chce dolarów!
Ye-sol pewnie chodzi do podstawówki. Gdzie? W Semyeong?
Gdyby chciała, żebyśmy cierpieli tak samo, co by nam zrobiła?
Nawet jej nie kupiłem plecaka. W której klasie jest?
Dokąd pan się wybiera? To podróż w dwie strony?
Zawsze chciałem tego spróbować.
Nie sądziłem, że ten dzień nadejdzie.
Władywostok, w jedną stronę.
Myślę o tobie cały dzień.
Chcesz się spotkać?
Wal się.
Chcesz się spotkać tylko ze mną? Dlaczego?
Jestem ciekawa. Po co chcesz się ze mną spotkać?
Kto? Son Myeong-o?
Ty skurwielu, gdzie jesteś?
A Yeon-jin? Umówiłeś się z nią?
Me...
Ja...
...mori.
...nie żyję.
Napisy: Przemysław Rak