CHWAŁA
Dzień dobry.
Dzień dobry, proszę pani!
Już dobrze. Idźcie dalej. Smacznego lunchu.
Dziękujemy!
SZPITAL OGÓLNY W SEULU
Yeo-jeong,
nie szukam księcia.
Bo nie potrzebuję księcia,
ale kata, który dołączy do mojego tańca z szablami.
Pański napój i sałatka.
Dziękuję.
KAFEJKA UNIWERSYTECKA
Pan doktor myśli, że może wzywać panią dyrektor?
Nie miło było przejść się przez park?
- To twój lunch? - Śniadanie.
- Łamiesz mi serce. Rozumiem, praca, ale... - Jestem na diecie.
Jeśli schudnę jeszcze cztery kilogramy, włożę bikini na święta.
- Powodzenia. - Dzięki.
Mamo, podjąłem decyzję.
- Jaką? - Nie będę profesorem.
Rozumiem.
- Otworzę własną praktykę. - To też świetny pomysł.
Teraz tak postanowiłeś?
Jakiś czas temu.
Teraz postanowiłem ci o tym powiedzieć.
WYPOWIEDZENIE
- Mówisz poważnie? - Jak najbardziej.
Więc tak zrób.
Cieszę się, że nie postanowiłeś zostać w wojsku.
To by było gorsze.
Dokąd się przeniesiesz? Do Apgujeong? Cheongdam?
Do Semyeong.
Mieszka tam ktoś, kto mnie ciekawi.
Masz dziewczynę?
To jeszcze nie ten etap.
Znasz takich ludzi?
Jest spokojna, jakby była pod wodą,
ale ja czuję się jak w oku cyklonu.
- Jest rybaczką? - To metafora!
Nie robisz tego dla pieniędzy
ani dla ubogich ludzi, tylko dla dziewczyny?
Napisałeś to w wypowiedzeniu?
Napiszę nowe, mamo!
- Rany boskie, przynosisz mi wstyd. - Na pewno jesteś na diecie?
Kiedyś wierzyłam we wszystkich bogów tego świata.
Klęczałam i modliłam się do wszystkich bogów, którzy mnie opuścili,
jak nieuleczalnie chora, chwytająca się ostatniej nadziei.
Ciekawe, gdzie teraz jesteś i o co się modlisz.
Zaszyj to w torbie Ye-sol, tak by nie znalazła.
Zrób to sama, żeby nikt tego nie dotknął.
Dziękuję, mamo.
Dopiero teraz dowiedziałaś się, że ta małpa została nauczycielką Ye-sol?
Do niczego się nie nadajesz.
Wracaj do domu.
Zajmę się tym.
Czyj zięć pracuje w biurze ministerstwa edukacji?
Nie rób tego.
Co, jeśli ją sprowokujesz, a ta suka komuś o tym opowie?
A jeśli wszyscy się dowiedzą?
Boję się, mamo!
Przecież to kompletne zero.
Nie jej! Boję się Ye-sol.
Ona też się o wszystkim dowie.
Może nie teraz, ale dowie się, jak dorośnie.
Bardzo się tego boję.
Yeon-jin.
Spójrz na mnie.
Mówiłam ci już, żebyś nie oglądała się za siebie.
W przeszłości nie znajdziesz rozwiązania. Zawsze będzie przed tobą.
Takie jest życie.
Rozumiesz?
31 PAŹDZIERNIKA – 6 LISTOPADA ROZKŁAD LOTÓW
W końcu zrozumiałam,
że Bóg nie istnieje.
On tylko udaje, że istnieje.
Powinnaś więc modlić się do mnie,
Yeon-jin.
Bo twoje zbawienie zależy ode mnie.
Jaki przystojny.
To pani chłopak? Młody.
- Proszę przynieść nam kawę. - Co?
Jasne.
Nie musi pan.
Nie, w porządku.
To jego problem. Nic nie łapie, wszystko trzeba mu mówić.
Ma pan jakieś uwagi?
Nie, skądże.
Jest pani świetną nauczycielką.
Chcę się tylko z panią napić kawy.
Proszę zadzwonić. To pilne.
Chłopak dobrze panią traktuje?
Założę się, że tak.
Nie wiem dlaczego, ale pomyślałem, że gustuje pani w starszych.
A może ma pani dwóch facetów?
Żartuję.
- Pan ma dziewczynę? - Wyglądam, jakbym miał?
Nie, w ogóle.
Dlaczego?
Nikt panu nie powiedział?
Zatem ja też nic nie powiem.
Ledwo się znamy, ale widzę, że swoimi słowami
potrafi pani wkurzyć.
Pan słowami wprawia w zakłopotanie.
Co?
Naprawdę...
Niech się pani cieszy, że jest kobietą.
Mężczyźnie zdrowo bym przyłożył.
Naprawdę?
Wygląda pan na takiego, co bije tylko kobiety.
Żartuję.
Panu się udało, też chciałam spróbować.
Nie wiem, gdzie jest Son Myeong-o.
Wiele razy go gubiłam, bo jeździ na motocyklu.
Potem zwykle zjawiał się w domu po jakichś dwóch dniach.
Ale po tym dniu nie wrócił ani do domu, ani do klubu golfowego.
Ostatnio widziała go pani w biurze podróży?
Tak.
Może dali mu kupę forsy i przeszedł na ich stronę?
Może kupił tam bilet, a nazajutrz wyjechał z kraju?
To ma sens!
Sprawdzę to biuro podróży.
Na razie zaczekajmy do weekendu.
Dobrze.
Wyjaśnienie zniknięcia Son Myeong-o nie jest naszym celem,
chyba że on nie żyje.
Nie żyje?
Zamordowany?
To znaczy...
Mówi pani, że on już może nie żyć?
Niewykluczone.
- Odezwę się. - Zaraz.
Jeśli...
przypadkiem...
pani go...
Pyta pani, czy zabiłam Son Myeong-o?
Jeśli jednak pani to zrobiła,
powinnam wiedzieć i się przygotować na to, co się wydarzy...
Nie. Nawet gdybym to zrobiła, nie musi pani o tym wiedzieć.
Co?
Umowa, którą zawarłyśmy, jest bardzo prosta.
Pani robi to, o co proszę, a ja robię to, o co pani prosi.
Tylko to dla siebie robimy.
Za bardzo się zbliżyłyśmy, pani Kang.
CHWAŁA
Tata jest w domu.
Taty dawno nie było, wiem.
Przepraszam.
Co?
Ludwik!
Cholera.
Czemu tak się zachowujesz?
Przecież tata przeprosił, prawda?
Rozumiem, że jesteś zły, bo mnie nie było...
Co to?
Cholera.
Szlag by to.
Ty skurwielu, gdzie jesteś?
Więc skurwiel był tutaj.
Ten pies musi być wściekły.
Nie ty.
A przy okazji...
Co ty wtedy robiłeś?
Ugryzłeś go czy nie?
Jeśli tylko siedziałeś i się przyglądałeś,
będę zawiedziony.
INFORMACJE WIDZÓW NASZYM NEWSEM
PRZEMOC W SZKOLE
BRAK POSTÓW
Prezenterka pogody, a nie pisze sobie tekstów?
Nawet nowicjusze to potrafią.
Jaepyeong puszcza kolejną reklamę.
Su-mi?
Co? Słyszałaś to?
Mówiłaś dość głośno.
Ponoć prawda brzmi głośniej, Yeon-jin.
Jakbym oglądała Newsroom.
Su-mi.
Powinnaś posłuchać koleżanki.
Mój mąż puszcza tu kolejną reklamę.
Nie wiesz, co to znaczy?
Ta stacja płaci mi zaledwie 2,2 miliona wonów miesięcznie,
podczas gdy mój mąż wydaje tu 220 milionów.
Jesteś młoda.
Ale jak długo to potrwa?
Czy za rok będziesz młoda? A za kolejny?
Sama się prosisz...
Bez względu na to, ile kolagenu nałożysz na gębę,
i tak nigdy nie zajmiesz mojego miejsca.
Ty mała suko.
A więc, Su-mi,
nie kuś mnie, żebym dla zabawy zablokowała przedłużenie twojej umowy.
Smacznego.
Co z Dong-eun?
Wciąż nic nie masz?
Wyszukiwanie prywatnych informacji nie jest tak proste, jak ci się zdaje.
Żeby je zdobyć, muszę je podpiąć do innej sprawy.
JAE-JUN
Gdyby było łatwe, zrobiłabym to sama.
Świat się zmienił, Yeon-jin.
Nie jest tak, jak 18 lat temu.
Dlatego płacę ci inną kwotę niż 18 lat temu.
Podobno kupiłeś motel na nazwisko siostry.
Masz dużo gości?
Dziękuję za troskę.
To była ironia.
Moi ludzie się tym zajmują. Dam znać, jak coś ustalę.
Swoją drogą, ostatnio jesteś bardzo zapracowana.
Dziękuję za troskę.
Sprawdziłam bilet Son Myeong-o.
Kupił bilet do Władywostoku, ale nic poza tym.
I nawet tego biletu nie wykorzystał.
Sprawdziłam też hotel, który zarezerwował. Nie meldował się tam.
Więc na pewno nie wyjechał z kraju.
Tak.
Czemu o niego pytasz? Coś nie tak?
Tak.
Ale nie wiem, czy zaginął, czy spotkała go nagła śmierć.
Masz dużo czarnych ubrań.
Tak, mam.
Zdaje się, że Myeong-o pękł.
Cóż, karty pamięci można poświęcić.
Czy czas znaleźć prawdziwego motyla, który będzie dla mnie machał skrzydłami?
Motyla o jedwabnych skrzydłach, który wywoła huragan.
Znam takiego, Yeon-jin.
Wszystko gotowe! Można zapalać!
Wyrazy wdzięczności w imieniu miasta.
Dziękuję, że został pan tu do późna, panie Ha.
To raczej wcześnie niż późno.
To prawda.
Świetna robota.
Rozejrzę się jeszcze trochę.
Oczywiście.
Kurwa, Myeong-o!
Skończyły mi się lód i prochy!
Gdzie jesteś? Spotkajmy się. Wpadniesz do mnie?
Chcesz się spotkać tylko ze mną? Czemu?
Przeczytaj moją wiadomość. No już!
Który pierścionek ładniejszy?
Sukinsyn znów olał pracę. Ukradł mi ubrania i zegarki.
Wybierzcie jeden z tych trzech.
Naprawdę? Który zegarek?
Zapłaciłam ci z góry.
Mam gdzieś, że coś spierdoliłeś. Biznes to biznes.
Pokazać inne pierścionki?
Duże kamienie bywają niewygodne.
Nie.
Mówiłam, że lubię duże.
Lubię wszystko, co duże.
Tae-uk!
Mówiłeś, że się spóźnisz.
Są śliczne. Jeszcze nie wybrałam.
Proszę nas zostawić.
Mówiłem, żebyś zakładała szpilki, kiedy jesteś ze mną.
Lubię, gdy jesteś wysoka.
Nawet w tych butach nie będę od ciebie wyższy.
Musisz zaakceptować mój wzrost.
Po wczorajszym locie bolą mnie nogi.
Następnym razem włożę obcasy.
Nie będzie oświadczyn. Chciałaś tylko mieć większy kamień od koleżanki.
Masz. Ten jest największy.
Naprawdę?
Boże, jest większy! Uwielbiam go!
Poza tym mama chciała, żebym ci coś powiedział.
Mama lubi wegetariańskie potrawy, więc nie mów, że chcesz jeść mięso.
Wiem.
Aż tak nie przepadam za mięsem.
PANI KANG
Musi pani zmienić trasę!
Śledzi panią jakiś samochód!
Co pani tu robi?
To teraz nieważne.
Robię to codziennie. Mogłam się domyślić, że nas śledzą!
Spróbuję ich jakoś zgubić.
Proszę zostawić to mnie. Nie powinna się pani ujawniać.
Życie ci niemiłe? Nie tak się zatrzymuje samochód!
Przepraszam. Jest pan ranny?
Moja szyja! I plecy! Co zamierzasz z tym zrobić?
Nie mamy czasu.
Dzwoń na policję albo płać gotówką. Wybieraj.
Tylko taki mam wybór? Zwykle dzwoni się do ubezpieczyciela, nie na policję.
Lub do wypożyczalni.
Ale z ciebie mądrala.
Bardzo lubię to wypożyczone auto.
Rozbiłaś mi wóz.
Powinnaś zadzwonić na policję albo dać mi forsę.
A zamiast tego pouczasz mnie na ulicy.
Co to ma być?
Oboje nie mamy czasu, więc wybieram forsę.
- Proszę podać numer konta. - To przelew, nie gotówka.
Daj mi swój numer telefonu.
Gdy zadzwonię, przynieś gotówkę.
Jest pani ranna? Sprawdzę.
Nie powinna pani śledzić Jeon Jae-juna?
Czemu jechała pani za mną?
Dlaczego mnie pani śledziła?
Czemu miałabym śledzić...
Podejrzewa mnie pani?
Po prostu jestem ostrożna.
Pani się nie denerwuje?
Mogę iść do pani męża i powiedzieć, że kazała go pani zabić.
Mogę mu wszystko opowiedzieć.
Na pewno pani o tym myślała.
Jeon Jae-jun był przed pani szkołą.
Popatrzył na Ye-sol i odjechał.
Byłam tam, bo śledziłam jego.
Wtedy zobaczyłam panią.
Ucieszyłam się. Potem zobaczyłam tamten samochód.
Chyba mogłabym o czymś takim pomyśleć.
Ale tego nie robię. Po prostu nie myślę o niczym innym.
Jestem wystarczająco zajęta robieniem zdjęć i jazdą.
Proszę wysiąść.
Jae-jun jest stałym gościem restauracji na targu Mangwon.
Znalazłam tam dobrą kapustę.
Proszę zjeść od razu.
Leżała w aucie, już się przegryzła.
I proszę posłuchać.
Jest wiele osób, którym mogę zdradzić pani tajemnice.
Park Yeon-jin, Jeon Jae-jun, Lee Sa-ra.
Ja tylko się ucieszyłam, kupując tę kapustę.
Bo gdy panią poznałam, zaczęłam marzyć.
Marzę, żeby zjeść kolację z Sun-a.
Nie tylko szybko połknąć jedzenie.
Kolację, na której możemy jeść jjigae i jajka sadzone
tak wolno, jak chcemy.
Taka kolacja to moje marzenie.
Mam dreszcze na samą myśl.
Więc jednak myśli pani o czymś innym.
Tak, racja.
Przepraszam.
Czemu zawsze taka jestem?
Bo jest pani dobrym człowiekiem.
Dziś popełniłam błąd.
Zadbam o to, żeby spełnić pani marzenie.
Dziękuję za kimchi, ale nie wezmę go.
Zwracamy się do siebie per „pani”. Wciąż jesteśmy sobie tak dalekie.
Ale jak lepiej zwracać się do kogoś, z kim planuje się czyjąś śmierć?
Yeon-jin, zdajemy sobie sprawę
z mroku, który chcemy sprowadzić.
Wiemy, jak mroczny będzie koniec.
Osoba, do której dzwonisz, nie odpowiada.
Yeon-jin nie odbiera?
Myeong-o też nie.
Może są razem.
Może z innymi też sypia.
Co ty pierdolisz?
Po prostu
oboje nie odbierają.
- Tylko tak mówię. - Hye-jeong.
Jeśli chcesz być suką, rób to dobrze.
Wtedy coś osiągniesz.
Na razie słabo ci idzie.
Wychodzę. Jutro mam lot.
Ta mała.
Córka Yeon-jin.
- Ye-sol. - Co z nią?
Czy to szpilki Yeon-jin?
Kupiłam je w Londynie. Nie wiedziałam, że Yeon-jin też takie ma.
Co z tą Ye-sol?
Wiesz, kiedy ma urodziny?
Ye-sol?
Wiesz czy nie?
Nie wiem,
ale kiedy Yeon-jin zaszła w ciążę, jej matka mówiła,
żeby urodziła przed świętem Chuseok, bo to przynosi szczęście.
Czemu pytasz?
Zastanawiam się, czy to moja córka.
Oszalałeś!
Kiedy letnie słońce nie chowa się za horyzontem,
a nocą nie zapada zmrok, mówimy o białych nocach.
Zgadza się. Noce stają się jasne jak dni.
Czy wiecie, że kiedy pojawiają się białe noce,
na drugiej półkuli trwają noce polarne?
Tak długie noce byłyby stresujące.
Przeciwieństwo białej nocy nazywamy „nocą polarną”,
ponieważ noc ta trwa aż tak długo.
Czy wasze noce z zeszłego tygodnia były białe czy polarne?
Mam nadzieję, że przetrwacie nawet najtrudniejsze chwile.
Mówiła Park Yeon-jin.
W naszym programie gości Park Yeon-jin,
starsza siostra wszystkich prezenterów pogody i królowa komentarzy.
Wracamy po reklamach.
Mieszkanie ma wysoki sufit,
a okna wpuszczają mnóstwo światła.
Nocą wygląda jeszcze lepiej.
Wygląda świetnie. Biorę.
To nowy budynek, blisko stacji. Jest tu miło w dzień i w nocy.
Na dole jest studio jogi, a na górze siłownia.
Ludzie, którzy tam ćwiczą, często odnoszą kontuzje.
To idealne miejsce na gabinet.
Co pan leczy? Byłoby świetnie, gdyby był pan ortopedą.
- Jestem chirurgiem plastycznym. - Nawet lepiej!
Ci ćwiczący będą chcieli zoperować sobie powieki.
Miło tu. Biorę.
- Naprawdę jest pan lekarzem? - Przepraszam?
Jest pan taki stanowczy, jak oszust.
I ma pan ładną twarz.
O rety.
Nie chcę się przechwalać, ale mówią na mnie „Mister Przystojniak”.
Ludzie nie wierzą, że lekarz tak wygląda.
Do tego wcześniej skończyłem studia
i należę do Mensy.
Wolę, gdy pan nie mówi.
Grafik na przyszły tydzień i poczta.
Na samej górze przesyłka ekspresowa.
Ekspresowa?
SON MYEONG-O
Osoba, do której dzwonisz, nie odbiera. Zostaw...
Kto przyszedł?
Kopę lat.
Dokładnie trzy, prawda?
Ostatnio widzieliśmy się na otwarciu kancelarii twojego teścia.
Nie przyszedłeś grać w golfa.
Jestem ciekaw, co cię sprowadza.
Nie mogę się skontaktować z panem Son Myeong-o. Gdzie on jest?
Więc ty również go szukasz?
Też nie mogę go złapać.
Czemu pytasz?
- Papierosa? - Nie palę.
Można jakoś inaczej do niego dotrzeć?
Wciąż nie powiedziałeś, dlaczego go szukasz.
Muszę z nim coś omówić.
Daj mi adres jego lub kogoś z rodziny.
Ty też coś dostałeś?
Dostałeś.
Co to było? Czym ten drań ci grozi?
A co ty od niego dostałeś?
Ta rozmowa nic nie da.
Może damy sobie znać, jak go znajdziemy?
Nie sądzisz, że będziesz pierwszy?
To twój przyjaciel.
Nie jest moim przyjacielem.
Tylko był mi potrzebny.
No dobrze. Mam parę spraw do załatwienia.
To urządzenie jest wyłączone. Zostaw wiadomość.
Myeong-o, ty sukinsynu.
Okazuje się, że szantażujesz nie tylko mnie.
Ale czym ty możesz grozić Ha Do-yeongowi?
Chodzi o kobietę?
Czy dziewczynkę?
Jeśli to przez Ye-sol jestem na jednym wózku z Do-yeongiem,
zabiję cię, pieprzony dupku.
Co to jest?
Ale ładnie.
Dlaczego?
Naprawdę wygrałeś? Niezły jesteś!
Zagraj ze mną.
Daj spokój.
Ale super.
O to chodzi w go.
Wrzucę to do sieci.
Proszę sprawdzić zderzak,
a potem zapłacić w biurze i odebrać kluczyk.
- Dziękuję. - Proszę.
Pomyślałem, że nie zakończyliśmy naszej partii jak należy.
Musimy policzyć punkty.
Co się dzieje?
Nic pani nie jest? Co się stało?
Przepraszam.
Wszystko w porządku?
Co się stało?
Wejdź.
Co się stało? Źle się czujesz?
Najpierw wejdź.
Nie mam jeszcze wszystkich mebli.
Przyniosę ci wodę. Usiądź.
Co to za miejsce?
Co się dzieje? Napisałem w złym momencie?
Przeprowadziłeś się?
Znajomy otworzył tu praktykę i zarabia kupę forsy,
więc też przyjechałem.
Przynajmniej tak zamierzałem powiedzieć. Nie wyszło mi, prawda?
Chcesz policzyć punkty?
Nie chcę przegrać, nie wiedząc dlaczego. Uznałem, że przyjdziesz, gdy to napiszę.
Sprytne.
Pytałeś mnie wcześniej, dokąd zmierzam
i dlaczego to wszystko robię.
To bardzo długa historia
i nie ma w niej nic przyjemnego.
Chcesz ją poznać?
Są białe noce i noce polarne.
Ale całe moje życie było białą nocą.
Zawsze było jasne.
Tak, oczywiście.
Czemu tak mówisz?
Ojej!
Idziesz na bal?
Mama idzie do pracy.
Na ceremonię rozdania nagród modowych.
Ale super!
Też chcę być taka jak mama.
Będę nosić te naszyjniki
i śliczne suknie.
Chcę go przymierzyć. Jest ładny.
Tadam!
Ciężki.
Droga biżuteria, zegarki,
torebki i samochody
są ciężkie.
A drogie płaszcze, sukienki i szpilki
są lekkie.
Jasne?
Jasne.
Nie martw się, Ye-sol.
Nie schowam się za horyzontem.
Bez względu na wszystko.
JEON JAE-JUN PRAWDOPODOBIEŃSTWO OJCOSTWA: 99,999%
Nic dziwnego.
Dlatego jest taka ładna.
Cholera.
HA YE-SOL
Dzień dobry, Hye-jeong.
Hej.
Był tu ktoś z biura informacji.
- Znaleźli mój telefon? - To chyba nie telefon.
Za cienka koperta. Przesyłka ekspresowa.
Ekspresowa?
W tej chwili
całe życie poświęcam zemście.
I nie zamierzasz się wycofać?
Jesteś lepsza od nich, Dong-eun.
Nie chcę być lepsza. Z każdym dniem staję się gorsza.
Kiedy zakończysz zemstę,
twój świat również będzie ruiną.
Zazdroszczę ci, Yeo-jeong.
Miałeś dzieciństwo jak pudełko czekoladek.
Teraz jesteś dobry i szczęśliwy.
Możesz żyć i prawić takie banały.
Widziałeś moje blizny, prawda?
Możesz je uleczyć?
Ile czasu minęło?
Robisz takie miny, a widziałeś tylko jedną rękę.
A mimo to chcesz, żebym się wycofała?
Czasem była to biała noc,
a czasem noc polarna.
Czy to oni
ci to zrobili?
Ci dranie?
Ja już jestem w ruinie, odarta z godności.
Więc się cofnij.
Wolę pozostać wierna swojej wściekłości i wadom.
Zrobię to.
Będę twoim katem.
Zatańczę z mieczem.
Powiedz.
Od czego mam zacząć?
Jak mam to zrobić?
Kogo mam
zabić najpierw?
Napisy: Przemysław Rak