CHWAŁA
17 PAŹDZIERNIKA
Wiatr zagłusza. Powtórzysz?
Wydzwania do pana znajomy pańskiej żony, Son Myeong-o.
Kto? Son Myeong-o?
Cholera.
Nic nie pamiętam, bo prochy przestają działać.
Jak to szło?
SON MYEONG-O
Co?
Mów szybko. Jestem zajęta.
Gdzie jesteś? Spotkajmy się. Wpadniesz do mnie?
Chcesz się spotkać tylko ze mną? Dlaczego?
Muszę ci coś powiedzieć.
I chcę wymienić forsę. Masz dolary.
Słuchasz mnie?
Wymienić forsę?
Ile? Cztery dolary?
Weź swoją kasę i się pierdol.
Pieprzona suka.
Coś ty powiedział?
Racja.
Nie pamiętasz, jak udawałaś psa.
Łaziłaś na czworaka.
Wyślę ci nagranie w prezencie.
Byłaś tam wtedy, prawda?
Kiedy zginęła So-hee.
Widziałaś ją. Zwiałaś bez wezwania policji.
O co chodzi? O czym ten skurwiel gada?
Pewnie, że nie wezwałam policji. Wąchałam klej.
Rozłącz się. Jestem cholernie zajęta.
Wstydu nie ma.
Sadystyczna suka.
18 PAŹDZIERNIKA
PAJAC JAE-JUN
Jak się pan czuje, panie Jeon?
Po tym, jak pogryzł pana własny pies.
Skurwielu, gdzie jesteś?
A gdzie mam być? Zawsze z tobą.
Rozumiem, że się naćpałeś.
Co mi przysłałeś?
Wiesz co! Dowód twojego oszustwa.
Rachunki ujawniające, jak wyprowadziłeś pieniądze z firmy.
Powiem krótko.
Zapłać w kryptowalucie, to nic nie powiem.
Jeden bitcoin za stronę.
Na rynku bryndza, a ty mnie dobijasz?
Chcesz umrzeć?
Właśnie miałem o tym wspomnieć!
O dniu śmierci Yoon So-hee.
Zapewniłeś Yeon-jin alibi.
O czym mówisz, skurwielu?
Urocze. Wysłałem ci numer konta.
Zapłać w ciągu 48 godzin.
Pajac Jae-jun. Ale z ciebie mięczak!
Halo!
Kurwa! Halo!
- Halo? - Mówi twój facet.
Pieprz się.
Mogę też pieprzyć ciebie, jeśli chcesz.
Wyjedźmy z tego kraju.
Ładne to.
Zgadza się. Jesteś cholernie ładna.
Dlatego próbuję cię uratować.
Czemu poszłaś do szkoły So-hee w dniu jej śmierci?
Jeśli zostaniesz w Korei, dopadną cię.
Wyjedźmy do kraju, w którym możemy być razem.
Do Rosji.
Te szpilki.
Dlaczego do Rosji?
Naprawdę postanowiłeś zostać psem?
Zaprzęgowym?
Kurwa mać!
Kupię ci bilet w pierwszej klasie, suko!
Tylko ty znasz kod do mojego tabletu.
Coś do ciebie czuję! Od zawsze!
To niemożliwe!
Gyeong-ran, masz tu jakieś futra?
Zadzwoniłem do każdego z nich.
Żadne nic nie dało po sobie poznać.
A Yeon-jin? Umówiłeś się z nią?
Najpierw musiałem pogadać z tobą.
Zaraz do niej zadzwonię.
Czy może
dzwonisz do mnie tak, jak do innych?
Rany, Dong-eun. Bystra jesteś!
Nie mówiłem im o tobie.
Znasz ich, prawda?
Od razu cię dorwą i wykończą.
Przejdę do rzeczy.
Jeśli chcesz dożyć sędziwego wieku, daj mi tę plakietkę.
CHWAŁA
APARTAMENTY EDEN
Czemu spotykam tu swojego męża?
Gdybyśmy zostali zaproszeni razem,
moglibyśmy wziąć jeden samochód.
Muszę zostawić ślad, żeby moja znajoma wiedziała, że tu byłam,
a nie mam innego sposobu.
Odpowiedz na moje pytanie. Co tu robisz?
Z tobą Dong-eun też się kontaktowała?
Nawet jeśli, to jak możesz tu przychodzić?
O co chodzi?
Znudziłam ci się i zainteresowałeś się mądrą dziewczyną?
Nie, interesujesz mnie ty.
To miejsce jest poświęcone tobie,
Yeon-jin.
Zapytam tylko raz.
Jeśli nie odpowiesz, spytam kogoś innego.
Czy znęcałaś się kiedyś nad kimś, doprowadzając go niemal do śmierci?
Czy dręczyłaś kogoś słownie lub fizycznie?
Więc jednak postanowiłeś otworzyć puszkę Pandory.
Czy pani Moon coś ci zrobiła?
To ma znaczenie?
Co?
To ona twierdzi, że ją dręczyłam.
Po prostu się nie lubiłyśmy, to wszystko!
Wyjdę pierwsza.
Napatrz się do woli.
To ty mnie zawiodłeś, przychodząc tu.
Nie na odwrót.
KLINIKA TĘCZOWE OKO
YOON SO-HEE
Co ty sobie wyobrażasz?
Mówiłem, żeby nikogo nie wpuszczać do kostnicy
bez mojej zgody!
Wiem, ale...
to syn dyrektorki.
Możesz odejść.
Doktor Joo Yeo-jeong?
Tak. Poprosiłem go o to.
Ma pan chwilę?
KOSTNICA
Czyli ciało Yoon So-hee jest w chłodni?
Tak.
Według dokumentów jest w kostnicy, ale tak naprawdę w chłodni.
Ta informacja jest poufna, bo to bezprecedensowa sytuacja.
Proszę wybaczyć, ale czemu to pana interesuje?
To sprawa osobista.
Dlaczego szpital to robi?
Po co te środki ostrożności?
Po co? Nie jestem pewien.
Polecenie wydał były dyrektor.
Mój ojciec?
GQ
Trzy, siedem, dwa, cztery.
Ucieszyłem się, gdy zobaczyłem światło.
Długo czekasz? Miałaś pisać, że będziesz.
Dopiero przyszłam.
- Pewnie jesteś dziś bardzo zajęty. - Nie.
Musiałem coś załatwić w Seulu.
Dla ciebie są niebieskie ręczniki. Różowe pasują do mojej karnacji.
Od razu sprawdzasz?
Masz rację.
Naprawdę?
Jeszcze nie urządziłem pokoju gościnnego. Śpij dziś u mnie, a jutro zrobimy zakupy.
To mój pokój.
Zamówiłam coś, ale to nie łóżko.
Jeśli przywiozą pod moją nieobecność, nie otwieraj.
Co zamówiłaś?
Policja chce mnie przesłuchać.
- Co mam robić? - To tylko przesłuchanie.
A co? Zabiłaś Myeong-o?
Też tak uważasz?
Kurwa, czy ja to zrobiłam?
Rany, kolejne brednie.
Nie pamiętam, kiedy go ostatnio widziałam ani czy usunęłam go z tego świata.
Co jest lepsze? Morderstwo czy narkotyki?
Zamordować można przez przypadek.
Ale czy można przypadkiem brać dragi? Kiepsko to brzmi.
Sa-ra, rozłączmy się. Jesteś wkurzająca.
Mam przesłuchanie za tydzień. A ty?
Dzisiaj.
Chyba przyszedł.
Proszę.
Dzisiaj?
Włącz mnie na głośnik.
Nie, nagrywaj.
Zaraz zwymiotuję.
Dość tych bredni.
Proszę usiąść.
Jestem zajętym człowiekiem. Nie mogłem przyjść do komisariatu.
Dzięki panu mogę odwiedzić takie miejsce.
Sierżant Choi Dong-gyu. Telefonowałem do pana.
Zawsze robicie śledztwo w przypadku zaginięcia dorosłych?
Teraz to sprawa kryminalna.
Pan Son mógł być zamieszany w narkotyki.
Kiedy ostatnio go pan widział?
Sam nie wiem. Od trzech tygodni nie był w pracy.
Czemu go pan nie szukał?
Pasowało mi to. Przestał przychodzić w chwili, gdy chciałem go zwolnić.
Był beznadziejnym pracownikiem.
A dziś trudno kogoś zwolnić.
Jasne.
Czy wie pan może, czy kogoś poznał przed swoim zniknięciem?
Zanim zaginął,
ktoś go wszędzie szukał.
Kto?
Dyrektor Jaepyeong Construction, Ha Do-yeong.
Nawet dał mi wizytówkę.
I miał taki dziwny wyraz oczu.
Ciekawe dlaczego.
Pojawienie się na niebie drugiego słońca to zjawisko o nazwie parhelion.
Powstaje ono w wyniku odbicia i załamania światła słonecznego
na kryształkach lodu w powietrzu.
Po koreańsku nazywamy je murihae, czyli „wiele słońc”.
W zależności od podejścia można traktować je jako dwa słońca lub iluzję.
Mam nadzieję, że spodoba wam się dziś ten rzadki fenomen pogody.
Mówiła Park Yeon-jin.
Jae-jun, opowiedz o przesłuchaniu w sprawie Myeong-o.
Co jest? Co robisz?
Trzeba było poprosić o kod.
Cyfrowe zamki są drogie.
Tak, trzeba było.
Otwarcie drzwi było jeszcze droższe.
Mam ci rozerwać usta czy połamać ręce, które zapłaciły za wyłamanie drzwi?
Co?
Usiądźmy. Dla mnie kawa. Gorąca.
Podobało mi się u ciebie.
Bardzo się starałaś.
Fabryka, matura, egzamin nauczycielski.
Ale wciąż mieszkasz w wynajętym pokoju.
- Droga do mnie była długa. - Dużo o mnie wiesz.
Pieprzona suka.
A ty o mnie nie?
To był jedyny sposób.
Na początku myślałam, że będzie jak w Uprowadzonej.
Ale gdy zaczęłam,
musiałam was śledzić, zarabiać pieniądze,
zmieniać szkoły. Byłam bardzo zajęta.
Przymknij się.
Gdybyś naprawdę chciała się zemścić,
poszłabyś na policję.
Ale nie przestajesz gadać, bo nic na mnie nie masz.
Mścij się, ile chcesz.
To tylko słowa.
Nigdy mnie nie słuchasz, prawda?
Mówiłam, że byłam zajęta.
Wrzuciłam to do sieci,
ale nie ma wielu wyświetleń.
Może trzeba dodać twoje nazwisko.
Możesz to publikować. I pamiętaj o moim nazwisku.
Bez problemu się z tego wykręcę.
Naprawdę?
Z tego też się wykręcisz?
RAPORT
OBDUKCJA
REZYGNACJA ZE SZKOŁY MOON DONG-EUN
Zabiję cię.
Otrząśnij się.
To ja powinnam zabić ciebie.
Ty nikczemna suko.
Sto razy zmieniałam zdanie, kiedy tu szłam.
Ale jednak przyszłam.
Jestem tu po to,
żeby dać ci ostatnią szansę.
Dostałaś tę szansę dzięki grzeczności, którą ktoś wykazał się przy drzwiach.
Co ty wygadujesz?
To ty powinnaś zgłosić się na policję.
Weź to ze sobą.
Wyznaj wszystko, co zrobiłaś,
oraz jak usiłowałaś to zatuszować.
Że co?
Jeśli zostawisz to mnie,
kara będzie znacznie surowsza.
Odpłacę ci za 18 lat piekła, które przeszłam.
Możesz wybłagać przebaczenie
ode mnie i innych ofiar, wyznając prawdę.
Wtedy zaprzestanę dalszej zemsty.
Jaka jesteś łaskawa.
Wyglądam, jakbym była naćpana?
Przecież to nic nie zakończy.
Jak pójdę na policję, zaczną o tym trąbić i będę skończona.
Tak to sprytnie wymyśliłaś?
Myślę też, że coś ci się pomyliło.
Nie zrobiłam nic złego.
Nie zrobiłaś nic złego?
Nic a nic.
Myślisz, że twoje życie to piekło przeze mnie?
Gówno prawda.
Twoje życie było piekłem od chwili twoich narodzin.
Powinnaś mi dziękować.
Dzięki mnie zostałaś nauczycielką. Ciężko pracowałaś, odmieniłaś swój los.
Przebaczenie?
Kto ma przebaczyć komu?
Dlaczego wszyscy biedni ludzie wierzą w poetycką sprawiedliwość i karmę?
Choćbym musiała cię zabić,
znajdę inną lokówkę, żeby cię nią potraktować.
Więc spływaj.
W pewnym sensie jestem wdzięczna.
Całkowicie uwolniłaś mnie od poczucia winy.
I dobrze cię widzieć w takim stanie.
Wyglądasz, jakbyś traciła grunt pod nogami.
I właśnie odrzuciłaś
ostatnią szansę, którą zapewnił ci mąż.
Mam nieślubne dziecko.
Czy kiedyś odebrano ci coś cennego?
Zaginął?
Son Myeong-o?
Tak, proszę pana.
W tej sprawie policja chce przesłuchać pana jako świadka.
Tamtego dnia
pan Son chciał, żebym przekazała panu coś jeszcze.
Droga pani sekretarko, wiem, kto posuwa żonę twojego szefa.
Powiedz szefowi, żeby do mnie zadzwonił, jeśli nie chce, żebym ujawnił to w sieci.
Dobra, gotowe.
O Boże!
Cześć.
Najpierw otworzyłem paczkę.
Obiecałem sobie, że go nie złożę.
Mimo że byłem harcerzem.
Nie pomyślałeś, żeby to zrobić na drugim piętrze?
Trudno go będzie przenieść, gdy jest rozłożony.
Słusznie.
Masz całkowitą rację.
- Może stać tu. - Nie chcę się narzucać.
Przeniesiemy go po obiedzie.
Mam deser.
Pieczone bataty to moje ulubione danie!
- Mówiłeś, że makaron. - To mój drugi faworyt...
Witaj w domu.
To nie jest kłamstwo.
Co za błyszczące ściany.
Nie są pożółkłe od dymu papierosowego.
Ani zagrzybiałe.
Ani splamione nienawiścią.
Jakże obce są te ściany.
Czy twoje ściany są lśniące i mocne jak zawsze,
Yeon-jin?
Pewnie ci chłodno. Usiądź przy ogniu.
Koc.
Musimy jeść na zimnie?
Dlatego kupiłem dom z podwórkiem. Jest romantycznie i miło.
Gdy patrzę na takie domy, myślę: „Pewnie dużo płacą za ogrzewanie.
Rachunki za prąd też muszą być wysokie przy tylu światłach”.
Dołożę się do rachunków, ale nie podzielimy ich na pół.
Chyba że wyłączę światła i przykręcę ogrzewanie.
Rany.
Zgoda.
Od jutro to zmienimy.
Proszę. Zanurz.
Kiedy się tego nauczyłeś?
Cóż...
Dzisiaj rano.
Wpisałem w wyszukiwarce „romantyczna kolacja”.
Dziękuję.
Jeśli to dla ciebie tak ważne,
spróbujmy być romantyczni.
Naprawdę?
- Puścić muzykę? - Nie.
To może zaśpiewam?
Próba mikrofonu.
Cofam tę propozycję.
Za późno.
Raz, dwa, trzy.
Chyba się przeziębiłam.
Zdaje się, że mam gorączkę.
Wejdziemy do środka?
Pokaż.
Lekarska intuicja podpowiada mi,
że udajesz.
Musiałeś od razu sprawdzić?
Odpuszczę ci.
Nie masz pojęcia, jak świetnie śpiewam.
Dziękuję, że mnie przyjąłeś.
Musiałeś być zaskoczony.
Musiałem wypełnić rozkaz królowej.
Prochy?
Zrobili z tego sprawę narkotykową?
Kurwa!
Wiedziałam, że tak będzie.
Cholera. Co z tym zrobisz?
To dlatego, że wezwałaś gliny, suko!
Moje włosy!
To ty ćpałaś! Czemu się na mnie wyżywasz?
- Ty cholerna... - Hej!
Wiem, że jesteś na odwyku, ale to twój problem.
Nie zapominaj o tym.
Kurwa!
To nie czas na kłótnie.
Moon Dong-eun nie próżnuje.
REZYGNACJA ZE SZKOŁY
RAPORT
Co z tym?
Mówisz serio?
Ma dowody, że się nad nią znęcaliśmy!
Co z tego?
To zaszkodzi tobie, nie takim zwykłym ludziom jak my.
Mam to gdzieś.
To mnie gryzie, więc spytam.
Czy on pytał was o Yoon So-hee?
Ciebie też?
Ciebie też? Obłęd.
Pytał, czemu poszłam na zajęcia So-hee.
Więc dzwonił do każdego z nas?
A teraz zaginął?
Omal nie wyznałam mu prawdy.
Że poszłam tam, bo Yeon-jin mi kazała.
Co chcesz powiedzieć, Hye-jeong?
Tamtego dnia byłam z Jae-junem.
Byliśmy niesłusznie przesłuchiwani. Wszyscy to wiemy, prawda?
Nagle mówisz „my”.
Dla ciebie najlepszym wyjściem nie jest pozew,
tylko rozwód matki.
Gdzie wtedy byliśmy?
Razem.
W sali DVD.
Oglądaliśmy filmy erotyczne.
Zabawialiśmy się?
Mamy w to uwierzyć?
Nikt nie mówi tego głośno, ale czy to nie ty załatwiłaś So-hee?
Sa-ra.
Chyba nie wiesz, co mówisz.
Uważaj na słowa.
Więc?
Co powiedział ci Myeong-o?
Dlaczego wspominał o So-hee?
Wszystkim wam odbija.
Pieprzcie się.
To ja.
Chodzi o moją plakietkę.
DO DETEKTYWA PROWADZĄCEGO SPRAWĘ YOON SO-HEE
ZAŻALENIA
Trudno zdobyć takie członkostwo w klubie golfowym.
Ja też nie wygrałem tego na loterii.
Co ze sprawą?
Uznano, że to samobójstwo. Nie martw się.
Gdybyś nie uczył się tak dobrze,
widywałabym twoją twarz w kronice kryminalnej.
PARK YEON-JIN
Spalę to.
Żeby nie zapeszać.
Byłam wtedy za młoda.
Myślałam, że wznowią śledztwo,
jeśli pojawi się nowy ślad, ale tak się nie stało.
Plakietki nie było nawet na liście dowodów.
Ta, którą pani miała, była fałszywa.
Czemu powiedziała pani panu Sonowi o plakietce?
Bo Myeong-o nie wiedział, że to podróbka.
Potrzebowałam przynęty, żeby zaczął pływać.
I dokąd miał się udać?
Do Park Yeon-jin.
Wciąż pani to powtarza.
Park Yeon-jin była zamieszana w zniknięcie Sona,
ale nie ma pani dowodów, które by to potwierdzały.
Muszę też znaleźć dowody? Dostarczyłam panu informacji.
Ale 99% takich donosów jest nieprawdziwa.
A fałszywe oskarżenie to poważne przestępstwo.
Interesuje mnie, czy pan Son miał coś wspólnego z narkotykami.
Wie pani coś na ten temat?
Zastanowię się.
Czyli wie pani coś czy nie wie?
Muszę pomyśleć, czy to, co wiem, nie jest fałszywym oskarżeniem.
Nie chcę popełnić poważnego przestępstwa.
Co z plakietką?
Wysłano ci ją anonimowo 18 lat temu.
Przyniesiono ją do komisariatu, więc musiał być świadek.
A ty nie wszcząłeś śledztwa?
Naprawdę mnie za to obwiniasz? Że nie rozdmuchałem całej sprawy?
Mam spędzić resztę życia w strachu?
A jeśli zjawi się świadek?
Po tylu latach?
Sama mówiłaś. To był anonim.
Gdyby miał się ujawnić, już by to zrobił.
A jeśli dowodów jest więcej?
A jeśli świadkowi strzeli coś do głowy i jutro postanowi zostać bohaterem?
Minęło 18 lat.
Twoja matka pozbyła się plakietki. Zostało tylko ciało.
A ono gnije w kostnicy.
Nawet jeśli wznowią śledztwo, wtedy uznano to za samobójstwo.
Nie zdołają tego podważyć. Więc w czym problem?
Tak. Taka jest prawda.
Właśnie to chciałam usłyszeć.
Gdzie jest motel, który przejąłeś?
Czy to tamten?
No tak.
Dziękuję za sprawdzenie tej rejestracji.
Stój. Ciebie też pobije, jeśli teraz tam pójdziesz.
Nic nam to nie da.
Kupił cztery butelki soju.
Na razie nie pójdzie spać.
Moje dziecko, dorastałaś w miejscu, które jest pod ziemią.
Jak to możliwe, że jesteś tak bystra i piękna?
Pamiętasz, czego nie lubię?
Wciskaczy łez.
Wyciskaczy łez.
Tak, właśnie.
Przepraszam.
Bardzo cię przepraszam.
Nie masz za co przepraszać.
Nie płacz, mamo.
To nie twoja wina.
Co dzień dajesz z siebie wszystko.
Sun-a.
Czy ty
chcesz wyjechać
gdzieś daleko,
bardzo daleko od domu?
Za granicę?
Stany nie są tak daleko. Nie będę tam szła pieszo.
Kiedyś do mnie dołączysz.
Tak.
Oczywiście.
Pojedziesz pierwsza,
a my z panią Moon dojedziemy później.
Będziesz tam chodzić do szkoły, zostaniesz cheerleaderką
i dziewczyną kapitana drużyny futbolowej.
Wszystko gra?
Co za filmy oglądałaś?
Imię Sun-a oznacza „życzliwa” i „czysta”.
Sama je wybrałam.
Może przez to ma takie ciężkie życie.
Żałowałam, że nie zapłaciłam komuś, aby dobrał jej imię.
Ale teraz Sun-a dostanie nowe, angielskie imię, prawda?
Niczego więcej nie chcę.
Niczego więcej, proszę pani.
UWAGA NA INFEKCJE
Cztery godziny?
Wciąż to masz, mamo.
Pacjent z wypadku. Tamowałam krwawienie.
Co tu robisz? To podejrzane. Nawet nie zadzwoniłeś.
- Pieniądze ci się skończyły? - Nie, mam tu coś do załatwienia.
- Po co przyszedłeś do szpitala? - Zobaczyć się z tobą.
- Tęskniłem za tobą, mamo. - Hej!
- Pobrudzisz się krwią! - Co z tego?
Wiedziałam. Chodzi o pieniądze.
Mamo,
gdybym chciał ze swojego skalpela zrobić miecz kata,
powstrzymywałabyś mnie?
O czym mówisz?
Co, jeśli dokonam innego wyboru niż tata?
Osoba, którą lubię, przeżyła coś okropnego.
Chcę jej pomóc w zemście.
Robię to z nudów.
Więc synek przeżywa piekło?
Ten drań.
Gwałcił, napadał i mordował ludzi.
A twój tata próbował go ratować, bo był pacjentem.
Twój tata...
był dobrym człowiekiem.
Życzliwym i serdecznym.
Ale
ślepe przestrzeganie zasad moralnych daje tylko próżną chwałę. Nic więcej.
Zawsze sądziłam, że będziesz taki jak on, ale się myliłam.
To masz po mnie.
Chcesz jej pomóc?
Nie daj się złapać.
Jeśli to twoje niebo,
nie będę cię powstrzymywać.
Nie złapią mnie.
Proszę.
Czy Yeon-jin naprawdę się włamała?
Boże.
Coś zginęło?
Co ona mogłaby mi ukraść? Jedyne, na czym mi zależało, miała pani.
Co to jest?
Raport policji w sprawie So-hee.
Dzięki niemu przekazałam wszystko Myeong-o.
Jak go zdobyłaś?
KOSTNICA
ZIMA 2011 ROKU
ZNASZ SO-HEE?
MOJĄ CÓRKĘ, YOON SO-HEE?
PRZECZYTAJ TO. BŁAGAM.
NIKT MNIE NIE SŁUCHA.
ZNASZ PARK YEON-JIN? I SON MYEONG-O?
ZABILI MOJĄ CÓRKĘ.
NIKT MI NIE CHCE POMÓC.
ZNASZ JEON JAE-JUNA? LEE SA-RĘ? CHOI HYE-JEONG?
PROSZĘ, PRZECZYTAJ.
To raport z sekcji zwłok Yoon So-hee.
Przeprowadzono ją w naszym szpitalu.
Yoon So-hee
była w ciąży.
So-hee była w ciąży?
Tak.
Poprosiłam o raport ze śledztwa.
Powiedziałam jej, że sprowadzę So-hee do domu.
Że zemszczę się też w jej imieniu.
Myślę, że właśnie dlatego wciąż żyję.
Tyle razy pragnęłam umrzeć.
Pewnie pani nie uwierzy,
ale myślę, że So-hee każdego dnia pomagała mi zasnąć.
Po przebudzeniu czułam się lepiej.
Boże.
Moja biedna.
Tak mi żal was obu!
Jeśli chcesz dożyć sędziwego wieku, daj mi plakietkę.
Już nie płyniemy na tej samej łodzi?
Tamta zupełnie zboczyła z kursu!
Zastanów się, Dong-eun.
Jeśli przejdę na ich stronę,
czy myślisz, że przetrwasz bitwę przeciwko całej czwórce?
Każde z nich jest mordercą.
Okazuje się, że zabili ją razem.
Tylko ja jestem niewinny.
Nie jesteś niewinny.
Nie podoba mi się ten ton. Jakie przestępstwo popełniłem?
Takie, za które należy się śmierć. Przetrwałam bitwę z waszą piątką.
Życzę ci szczęścia.
Jebana suka.
Nie potrzebuję szczęścia.
Cholera, niedobrze.
Chwileczkę. Wystarczy, że Yeon-jin połknie przynętę.
Słuchaj,
myślałem o tobie cały dzień.
Chcesz się spotkać?
Mam coś ważnego do omówienia.
Jeśli się ze mną nie spotkasz,
jutro zajrzę do twojego biura.
Zaciekawiłeś mnie.
Czego możesz chcieć?
To zły moment. Jestem na spotkaniu.
Może około 11?
DOM POGRZEBOWY YEONGSAN
PARK YEON-JIN
W czymś pomóc?
Wysiadaj.
Pomyliła mnie pani z kimś.
Nie pomyliłam.
Kang Hyeon-nam.
Skończ ten cyrk i wysiadaj.
Napisy: Przemysław Rak