‎(The Glory)
‎บ้านเลขที่ 71-1 แขวงซองฮัน เขตจงโน
‎พบศพนิรนาม ย้ํา
‎พบศพนิรนาม มาที่เกิดเหตุด้วย
‎หน่วยหนึ่งกําลังไปครับ
‎หมายเลขที่ท่านเรียกยังไม่เปิดใช้บริการ
‎กรุณาตรวจสอบและติดต่อใหม่ภายหลัง
‎ไหนล่ะคะ
‎ตั๋วไปฮาวายของลุง
‎ฉันเอามันใส่ไว้ในนี้เองกับมือ
‎เดี๋ยวนะ รอเดี๋ยว
‎หมายเลขที่ท่านเรียกยังไม่เปิดใช้บริการ...
‎โธ่เว้ย
‎(ชเวฮเยจอง)
‎มีอะไร
‎เมื่อกี้น้าของซนมยองโอโทรมาหาฉัน
‎ท่านบอกว่าเขาตายแล้ว
‎เขาถูกพบเป็นศพเมื่อคืนนี้
‎เธอนี่มนุษยสัมพันธ์ดีจริงๆ นะ
‎ติดต่อกับน้าหมอนั่นด้วยเหรอ
‎กับเธอฉันยังติดต่อเลยนี่
‎นี่
‎เธอพูดถูกจริงๆ ด้วย
‎มิตรภาพอย่างเดียวมันไม่พอจริงๆ
‎เธอไม่รู้สินะว่าฉันกําอะไรเอาไว้
‎เธอ
‎ฉิบหายแล้ว ยอนจิน
‎ขอบใจที่ส่งข่าว
‎เมื่อกี้ฉันเพิ่งเสียเพื่อนไปตั้งสองคนสินะ
‎(The Glory)
‎พี่ พี่จะขายโมเต็ลจริงๆ เหรอ ‎มันกําลังรุ่งเลยนะ ทําไมล่ะ
‎ขายไปเลย ขายถูกเหมือนให้ฟรีก็ไม่เป็นไร ‎ขายมันไปซะ
‎พรุ่งนี้ไปหานายหน้าทันที ได้เรื่องแล้วโทรมาล่ะ
‎อ้าว
‎ไปไหนมา มื้อเที่ยงล่ะ
‎เมื่อวานไม่เหลือห้องว่างเลยนี่
‎เราไปกินรามยอนมาครับ
‎ทําไมพวกนายถึงกินรามยอนได้ทุกวัน
‎ไปหาแกงกินบ้างสิ
‎- เอ้า ‎- หัวหน้าเยี่ยมที่สุดเลยครับ
‎ยังทํางานให้ยอนจินอยู่ไหม
‎ครับ พอหาค่าขนมได้
‎ดี งั้นก็ตั้งใจทํางานเข้าล่ะ
‎อย่าเปิดห้องให้ผู้เยาว์ด้วย
‎- ครับ ขับรถดีๆ นะครับ ‎- อือ
‎คุณดื่มเหล้าบ่อยแค่ไหนครับ
‎ดื่มอะไรกันคะ
‎ตั้งแต่เกิดมา ฉันไม่เคยแตะต้องเหล้า ‎แม้แต่แก้วเดียวเลยค่ะ
‎ถามลูกสาวฉันดูสิคะ
‎ลูกสาวฉันเป็นครูค่ะ เธอเป็นครู
‎เมื่อหกปีก่อนคุณได้รับการวินิจฉัยว่าติดสุรา
‎หลังจากนั้น คุณไม่ได้ดื่มเลยเหรอครับ
‎ก็...
‎ตอนนั้นฉัน...
‎อ๋อ ดื่มไปแก้วเดียวค่ะ
‎ไม่ถึงแก้วสิ ครึ่งแก้วๆ
‎ไม่ได้กระดกรวดเดียวด้วย
‎เมื่อเริ่มดื่มครั้งนึง คุณดื่มมากแค่ไหนครับ
‎บอกปริมาณเป็นขวดด้วย
‎ก็บอกว่าไม่ได้ดื่มไง!
‎จบหมอมาได้ยังไงเนี่ย
‎อ๋อ
‎ฉันก็สงสัยอยู่ว่าแกพาฉันมาที่นี่ทําไม
‎แก นังบ้านี่
‎แกเตี๊ยมกับเขาไว้ใช่ไหม
‎(ภาวะหวาดระแวง)
‎ทําไมคุณถึงจุดไฟครับ
‎จุดไฟอะไรที่ไหน
‎แค่พื้นไหม้นิดๆ หน่อยๆ
‎ฉันก็แค่ตั้งใจจะดัดนิสัยลูกนิดหน่อยก็เท่านั้น
‎เดี๋ยวนี้บ้านไหนๆ
‎ก็มีถังดับเพลิงกันทั้งนั้น ไม่ทันไรก็ดับได้แล้วค่ะ
‎(พฤติกรรมผิดปกติจากสุรา)
‎โอ้โฮ
‎สมัยนี้อะไรก็ดีไปหมด
‎หมอตรวจเสร็จแล้ว คุณออกไปได้ครับ
‎กลับได้เหรอ
‎จริงเหรอ
‎(หนังสือยินยอมให้รักษา ‎ผู้ป่วย - จองมีฮี)
‎(หนังสือความสัมพันธ์ในครอบครัว)
‎เอกสารถูกต้องครับ
‎- เชิญทางนี้ครับ ‎- ปล่อยฉัน
‎ไม่ปล่อยเหรอ
‎ไอ้พวกบ้านี่ ปล่อยนะ
‎ดงอึน พวกมันจะลากฉันไปไหนไม่รู้
‎รีบทําอะไรเข้าสิ เร็วเข้า
‎หนูเป็นคนเดียวที่ทําเรื่องแบบนี้ได้ แม่
‎เพราะหนู
‎เป็น...
‎เลือดเนื้อเชื้อไขคนเดียวของแม่ไง
‎หนูคงไม่ได้มาบ่อยๆ นะ
‎นังสารเลว
‎แกยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า ทําแบบนี้กับแม่ได้ยังไง
‎แก นังงูพิษ
‎ปล่อยฉันนะ ไอ้พวกบ้า ปล่อย
‎ปูพื้นนี้นะครับ
‎ส่วนวอลล์เปเปอร์ ไหนดูซิ
‎คุณเป็นอะไรกับครูมุน
‎ตกใจหมดเลย สวัสดีครับ
‎ฉันส่งเสียงก่อนแล้วนะ
‎เลือกเสร็จแล้วเหรอ
‎ยังเลยครับ
‎สีขาวสไตล์มิดเซนจูรีโมเดิร์นจะดีกว่า
‎หรือสีเทาสไตล์เบาเฮาส์จะดีกว่า
‎ผมยังคิดไม่ตกน่ะครับ
‎ห้องรายเดือนจะได้อัปเกรดซะหรูเชียว
‎แบบไหนแพงกว่าล่ะ เอาแบบนั้นแหละ
‎อ๋อ ได้ครับ
‎เพิ่งมีคนมาเช่าไม่นาน
‎- ย้ายออกอีกแล้วเหรอครับ ‎- เปล่า
‎บ้านไฟไหม้น่ะ
‎อ๋อ เมื่อวานได้ยินว่ามีไฟไหม้ ‎บ้านคุณเองเหรอครับ
‎แย่เลยนะครับ เกิดอะไรขึ้นครับ
‎เขาจะชดใช้ให้ไหมครับ
‎ชดใช้อะไรกัน
‎ฉันไม่ได้พูดถึงหรอก
‎คนที่เช่าห้องนั้น
‎ช่วยชีวิตฉันเอาไว้น่ะ
‎อ้าว จริงเหรอครับ
‎ถ่ายวิดีโอใช่ไหม
‎คุณอีซาร่า บาทหลวงอีกิลซอง พ่อของคุณ
‎จัดนิทรรศการเพื่อเลี่ยงภาษีจริงไหมคะ
‎ว่ากันว่าเขาใช้ชื่อสาวกซื้อภาพราคาแพง
‎เพื่อเลี่ยงภาษีครอบครองด้วย
‎คุณสํานึกผิดที่เสพยาไหมคะ
‎คุณอีซาร่า ช่วยพูดอะไรหน่อยครับ
‎ดื่มสิ มะเขือเทศช่วยระบายได้
‎พัคยอนจินล่ะ นังนั่นเป็นยังไงบ้าง
‎เจอหน้าแม่ปุ๊บก็ถามถึงเพื่อนปั๊บเลยนะ
‎ไม่เห็นเหรอว่าแม่กังวลจนน้ําหนักลดเนี่ย
‎ฉันต้องมารายงานตัวเมื่อไหร่
‎อาทิตย์หน้าจะมีคนติดต่อมาครับ
‎ถ้าคุณรายงานตัวและร่วมมือในการสืบสวน
‎จะช่วยลดโทษได้ ‎คุณควรไปรายงานตัวให้ครบครับ
‎โธ่เว้ย น่าหงุดหงิดชะมัด
‎มือถือหนูล่ะ หาดูหรือยัง
‎เครื่องเก่าน่ะเหรอ
‎อยู่ในห้องเก่าลูก
‎ว่าแต่จะเอามาทําไม
‎มันมีความทรงจําที่มีค่าอยู่น่ะสิ
‎เห็นหน้านังผู้หญิงคนนึงชัดแจ๋ว
‎ไปร้านนั้นกันเถอะ
‎- ร้านไหน ‎- ตรงนั้นที่เคยกินไง อร่อยดีนะ
‎อ๋อ ร้านนั้นน่ะเหรอ ไปสิ
‎หิวจังเลย
‎เอาแล้วไง
‎ใส่ชุดคู่กันด้วย
‎ทําไงดี พัคยอนจิน ขายหน้าจัง
‎โอ้โฮ ระดับนี้ต้องเรียกว่าเพื่อนรักแล้วละ
‎เวลาแบบนี้ต้องเก็บบันทึกไว้
‎หุบปากไปเลยทั้งคู่
‎นี่ เฮ้ย!
‎ถอดมันออก
‎อะไรนะ
‎หูหนวกเหมือนแม่หรือไง
‎ฉันบอกให้ถอดไง อย่ามัวแต่ถามกลับ
‎ขอโทษนะ ยอนจิน
‎นี่ไม่ใช่ของแท้หรอก
‎มันเป็นของก๊อปน่ะ
‎- ของก๊อปว่ะ ‎- ขอโทษจริงๆ นะ
‎เฮ้ย หนีไปแล้ว
‎โคตรเร็วเลยจ้า
‎ฉันต้องฆ่านังนั่นให้ได้
‎ควันออกหูเลย
‎เวรเอ๊ย ไปให้พ้นเลยนะ
‎(ลูกสาวของฉันตกเป็นเหยื่อ ‎ความรุนแรงในโรงเรียน)
‎(เขารังแกเธอโดยใช้เครื่องม้วนผม ‎และก้นบุหรี่จี้ตัวเธอ)
‎(ปัจจุบันเอเป็นนักพยากรณ์อากาศช่องหนึ่ง)
‎(มีอิทธิพลพอที่จะคุมตํารวจได้)
‎ข้อความที่อัปโหลด ‎ในอินเทอร์เน็ตมีประโยคที่บอกว่า
‎"ลูกสาวที่ไปเรียนกวดวิชา
‎ตกลงมาจากดาดฟ้าอาคารร้าง ‎จนถึงแก่ความตาย"'
‎เป็นเรื่องจริงเหรอครับ
‎มันขึ้นอยู่กับว่าคุณฮาโดยองต้องการอยู่ฝั่งไหน
‎ฝั่งความจริงหรือฝั่งตรงข้าม
‎ทําไมคุณถึงออกจากงานครับ
‎หรือเรื่องนั้นก็เป็นเพราะยอนจินด้วย
‎ไม่ใช่ทั้งหมดค่ะ
‎ถึงยังไงซะ
‎ฉันก็เป็นครูที่ดีไม่ได้อยู่แล้วค่ะ
‎นี่คือที่อยู่ที่คุณขอค่ะ
‎เธอมีครอบครัวแค่คนเดียว
‎แม่ของเธอค่ะ
‎และเธอชื่อยุนโซฮี
‎ผมได้ยินว่า
‎ตอนนี้ศพยังอยู่ที่ห้องดับจิต
‎โรงพยาบาลอะไรครับ
‎คุณตั้งใจจะกําจัดศพ
‎หรือว่า
‎พยายามที่จะช่วยคะ
‎ร่างของเธออยู่ที่โรงพยาบาลโซลจูค่ะ
‎เรื่องที่คุณให้ผมสืบก่อนหน้านี้
‎ข้อมูลอยู่ในแฟ้มครับ
‎ครอบครัวเขาเป็นเจ้าของโรงพยาบาลโซลจูครับ
‎- จริงเหรอครับ ‎- ครับ
‎(ครอบครัวหมอที่กลายมาเป็นเพื่อนร่วมทาง)
‎ทําไมคุณถึงปกป้องเยซลครับ
‎มันน่าจะเป็นวิธีที่เร็วที่สุด
‎ในการทําให้ยอนจินทุกข์ทรมานที่สุดนี่นา
‎การใช้เยซลก็จะทําให้คุณฮาโดยอง ‎ต้องเจ็บปวดเหมือนกันนี่คะ
‎เมื่อการล้างแค้นนี้สิ้นสุดลง คุณมุนดงอึน
‎คุณจะมีความสุขขึ้นไหมครับ
‎ฉันอยากให้เป็นแบบนั้นค่ะ
‎ขอแค่มีความสุขขึ้น
‎จนแทบตายแค่นั้น
‎แค่เท่านั้นที่ฉันต้องการค่ะ
‎ไอ้เวรนี่ไม่มีมารยาทเอาซะเลย
‎(ฮาโดยอง - มาเจอกันหน่อย)
‎บอกให้มาเจอกันไง นี่เรื่องสําคัญ
‎ฮเยจองโทรหานายแล้วใช่ไหม
‎เธอบอกว่าซนมยองโอตายแล้ว
‎อ๋อ
‎อยู่ด้วยกันคงรู้แล้วสินะ
‎ฉันรู้แล้ว
‎ฉันคิดว่านอกจากครอบครัว ‎พวกเขาคงติดต่อมาที่นี่เป็นอันดับแรก
‎ยังไงซะเขาก็เคยทํางานที่นี่
‎ตํารวจว่ายังไงบ้าง
‎พวกเขาได้พูดถึง...
‎สาเหตุการตายหรืออะไรพวกนั้นไหม
‎พูดสิ
‎พวกเขาบอกฉันว่าเจอศพซนมยองโอที่ไหน
‎ที่ไหนล่ะ
‎ตึกร้างที่ยุนโซฮีตกลงมาตอนนั้น
‎ขอโทษนะ ฉันขอโทษจริงๆ ยอนจิน
‎ฉันทิ้งชุดนั้นไปแล้ว จริงๆ นะ
‎ก็ได้
‎จริงเหรอ
‎ขอบใจจริงๆ นะ ยอนจิน
‎เรื่องนั้นมันแน่อยู่แล้ว อะไรอีก
‎ฉันจะ...
‎ไม่โผล่มาให้เธอเห็นอีก
‎นั่นมันก็แน่อยู่แล้วเหมือนกัน อะไรอีก
‎เห็นไหม
‎เธอขอโทษส่งๆ นี่
‎เปล่านะ ฉันรู้สึกผิดจริงๆ นะ ยอนจิน
‎งั้นเหรอ
‎งั้นก็ถอดสิ ตอนนี้ยังทัน
‎แต่ว่า
‎ไม่นานมานี้ฉันเพิ่งจ่ายเงิน ‎ซื้อไฟล์เสียงราคาแพงสุดๆ มา
‎เธอคือคนที่เจอมยองโอเป็นคนสุดท้ายใช่ไหม
‎ที่ซีเอสต้า
‎วันนั้นไอ้ลูกหมานั่นอัดเสียงเอาไว้จริงๆ สินะ
‎อ๋อ เจ้านั่นสินะ
‎สิ่งที่อยู่ในมือชเวฮเยจอง
‎มันพูดถึงอะไรล่ะ
‎เรื่องน่าตกใจไม่น้อย
‎เวรเอ๊ย ยอนจิน
‎แล้วนายจะทํายังไงล่ะ
‎ฉันเป็นแม่เยซลนะ
‎แม่ของเยซล ลูกสาวนาย
‎ตอนนี้นายรู้ทุกอย่างแล้ว นายจะทํายังไง
‎นายต้องช่วยฉันนะ
‎นายต้องช่วยฉันกับเยซลสิ
‎ตอนนี้เราไม่เหลือใครนอกจากนายแล้วนะ แจจุน
‎พูดมาให้ชัดๆ
‎เธอทําอะไรกับซนมยองโอ
‎มันเป็นอุบัติเหตุ
‎ฉันจัดการหมดแล้ว ‎แต่ไม่รู้ว่ามันเป็นอย่างนี้ไปได้ยังไง
‎นี่มันต้อง...
‎เป็นฝีมือมุนดงอึนแน่ๆ
‎มุนดงอึนมีหมอคอยช่วยคนนึง ‎เขาเป็นลูกชายเจ้าของรพ.โซลจู
‎ศพนังนั่นอยู่ที่นั่นนี่นา
‎รพ.โซลจูเหรอ
‎ตอนนี้ฉันแย่แล้ว
‎ฉันกับเยซลจะไปหานาย เราจะไปหานาย แจจุน
‎เราปล่อยให้เยซล ‎ตกเป็นลูกสาวฆาตกรไม่ได้นี่นา เพราะฉะนั้น
‎วันนั้นฉันอยู่กับนายนะ ใช่ไหม
‎อย่างนี้นี่เอง
‎ถ้างั้นเราคงสยิวกันน่าดูเลยสินะ
‎ใช่ไหม
‎คุณจีฮยอน
‎- เยซลอยู่ไหนคะ ‎- คือ...
‎เพื่อนคุณนายมาที่นี่ค่ะ
‎ว้าว เยซลวาดรูปเก่งจัง
‎มาเป็นลูกศิษย์น้าไหม
‎เยซลชอบยาไหม ยาน่ะ
‎ตามฉันมา
‎โอ๊ย ทําไมต้องฉุนเฉียวด้วย ‎ฉันหมายถึง "สัญญา" ต่างหาก
‎เยซล สัญญากับน้านะ
‎ไปนะ
‎นังบ้าเอ๊ย
‎โอ้โฮ ใครเห็นเข้าคงคิดว่า ‎เธอเป็นแม่สุดประเสริฐแน่ๆ
‎เธอคงหมดเงินให้ทนายไปเยอะสิท่า ‎ออกมาได้แล้วเหรอ
‎เห็นไหม ฝีมือเธอจริงๆ
‎ฉันพูดแบบนี้เพราะเป็นห่วงต่างหาก ‎เธอน่าจะระวังหน่อย
‎- ตอนนี้เธอมีคดีติดตัวแล้วนะ ‎- เห็นไหม
‎ฝีมือเธอจริงๆ ด้วย
‎ไอ้ลูกหมาที่เขียนข่าวนิทรรศการฉัน
‎มันเคยเกาะเธอกินนี่นา
‎นักข่าวคังฮยองจินจากดูวอนเดลี่
‎พูดบ้าอะไรของเธอ
‎- อย่าพล่ามอะไรไร้สาระน่า ‎- วันที่เรื่องบูลลี่ของเธอปูดออกมา
‎กลับมีการถ่ายทอดสดคนธรรมดาเล่นยา ‎เธอว่ามันไร้สาระไหม
‎เธอแฉฉันเพื่อกลบข่าวบูลลี่ตัวเองใช่ไหม
‎คนที่เปิดปากเรื่องหนีภาษีก็เธอใช่ไหม
‎ขอบใจที่ส่งข่าว
‎เมื่อกี้ฉันเพิ่งเสียเพื่อนไปตั้งสองคนสินะ
‎จริงๆ นะ มันอยู่ที่นี่จริงๆ
‎ฉันจะหลอกเธอมาถึงนี่ทําไม
‎ช่างมันสิ!
‎แต่ลุงจะแก้ไขเรื่องนี้ใช่ไหม
‎นี่
‎มัวมองอะไรอยู่วะ บ้าเอ๊ย นี่
‎ฉันถามว่าเธอมองอะไรอยู่
‎บอกไว้ก่อนเลยนะ ‎ฉันไม่ยอมตายคนเดียวแน่ นังบ้าเอ๊ย
‎(ข้อความใหม่)
‎คุณอยู่ไหนคะ
‎ผมมารอรับคุณ คุณอยู่ไหนครับ
‎อยู่ไกลค่ะ
‎ไกลมากไหมครับ
‎จะขึ้นรถไหมคะ
‎คุณทักคนผิดแล้วครับ ผมมีคนที่ชอบแล้ว
‎วันนี้ยังเหลืออีกประมาณสองกิโลครับ
‎เราเจอกันแล้ว คุณไปก่อนเถอะครับ ผมจะวิ่งไป
‎คุณวิ่งแบบนี้บ่อยเหรอคะ
‎รักษาสุขภาพดีจังนะคะ
‎บอกแล้วไงครับว่าผมมีคนที่ชอบแล้ว
‎- เพราะเป็นหมอหรือเปล่านะ ‎- ทําอะไรก็ต้องใช้แรงกายสู้นี่ครับ
‎สู้กับใครคะ
‎ผมบอกว่าคุณทักคนผิดแล้วไงครับ ‎ผมมีคนที่ชอบแล้วจริงๆ นะ
‎เธอสวยมากด้วย
‎ถ้าไม่ขึ้น ฉันไปแล้วนะคะ
‎ผมรู้หรอกน่าว่าคุณไม่ไป ถึงจะพูดแบบนั้น...
‎เดี๋ยว คุณรุ่นน้อง เดี๋ยวก่อนครับ
‎เจ้าของรถทะเบียน 425
‎มุนดงอึน
‎เฮ้อ
‎ไม่มีปี่มีขลุ่ยเลยแฮะ กอดทําไมคะ
‎เพราะผมคิดถึงคุณ
‎เมื่อกี้ก็เพิ่งเจอกันนี่คะ
‎นั่นมันนานมากแล้วนะ
‎ฉันระวังไปคนเดียวจะได้อะไรขึ้นมา ‎เล่นวิ่งเข้ามาแบบนี้
‎ทําไมคุณต้องระวังผมด้วยล่ะครับ
‎ก็คุณเป็นคนบ้าที่อ่อนโยนนี่คะ
‎จริงสิ
‎คุณรู้จักคุณยายเจ้าของเอเดนวิลล่า ‎มาก่อนเหรอครับ
‎ฉันน่ะเหรอคะ
‎ครับ ท่านบอกว่าคุณเป็นคนช่วยชีวิตท่านเอาไว้
‎ไม่ใช่หรอกค่ะ
‎ฉันไม่มีเวลาไปช่วยใคร ‎และไม่ได้ใช้ชีวิตเป็นคนดีขนาดนั้นด้วย
‎ก็ดูเป็นอย่างนั้นจริงๆ
‎แปลกดีนะครับ ว่าไหม
‎ขอถอนคําว่า "อ่อนโยน" ค่ะ
‎โอ้โฮ เกณฑ์เข้มงวดจัง
‎งั้นเดี๋ยวเจอกันนะ
‎ยังเหลืออีกหนึ่งกิโลครับ
‎นายหมายความว่า
‎คนที่หายตัวไปถูกพบเป็นศพ...
‎ตอบแค่ใช่หรือไม่ใช่ก็พอ จะมีการชันสูตรศพไหม
‎พวกเขาต้องชันสูตรถ้าไม่มีหลักฐานว่า ‎ฆ่าตัวตายหรือเกิดอุบัติเหตุ
‎ต่อให้ครอบครัวคัดค้านน่ะเหรอ
‎ค้านทั้งสามชั่วโคตรก็ยังจะทําเหรอ
‎ใช่
‎ถ้าสงสัยว่าถูกฆาตกรรม ‎ตํารวจก็ออกหมายมาบังคับชันสูตรได้
‎งั้นไม่ว่ายังไงก็ต้องทําสินะ
‎หยุดไม่ได้สินะ
‎ทําไมทําตัวน่ากลัวแบบนี้
‎คนที่เคยถามแต่เรื่องหนีภาษี
‎ทําไมช่วงนี้ชอบเปลี่ยนแนวมาคดีอาญาจัง
‎โอเค ตัดแม่ทิ้งไปซะ
‎- ฉันไปนะ มีประชุม ‎- เฮ้ย จะไปไหน
‎นายจะตัดขาดแม่ทําไม
‎นั่งก่อนครับ เรื่องมันยาว
‎จะดื่มสักแก้วไหม
‎ผมอยากคุยแค่ธุระเท่านั้น
‎อ๋อ คุณชอบโดนอัดให้มันจบๆ ไปสินะ
‎งั้นก็แสดงว่าไม่เคยโดนอัดนี่นา
‎ที่จริงวันนั้นผมก็โดนครั้งแรกเหมือนกัน
‎เล่นเอาไปไม่เป็นเลย
‎ผมบอกว่า
‎คุยแค่ธุระไง
‎เกือบด่าที่โดนขัดจังหวะแล้ว
‎งั้นก็ได้ครับ
‎คุณรู้ใช่ไหม
‎ว่าที่นี่เป็นที่ที่มีความหมายกับยอนจินมาก
‎อย่าล้ําเส้น
‎วันที่ 19 ตุลาคม
‎นี่คือไฟล์บันทึกเสียงในมือถือซนมยองโอ
‎เอาไปฟังสิครับ
‎คุณรู้จักซนมยองโอนี่
‎คนที่คุณตามหาอยู่
‎มีคนเจอเขาเป็นครั้งสุดท้ายที่นี่ ‎และพยานคนสุดท้ายคนนั้นก็คือยอนจิน
‎ผมหมายถึงเรื่องนี้ต่างหาก
‎จริงสิ
‎ที่สําคัญกว่านั้น
‎ผมก็ไม่ได้สังเกตจนกระทั่งวันนี้
‎ตอนแรกที่นี่
‎มีเหล้าราคาแพงขนาดเหมาะมืออยู่ขวดนึง
‎ตรงนั้น
‎แต่ว่าเหล้าขวดนั้นกลับหายไป
‎คุณช่วยถามยอนจินให้หน่อยได้ไหมว่า ‎มันหายไปไหน
‎และบอกเธอด้วยว่า "นี่เป็นการฆาตกรรม ‎ที่โคตรแพงเลย ยอนจิน"
‎- นี่คุณจะบอกว่า... ‎- ใช่แล้ว
‎ยอนจินเป็นฆาตกร
‎อย่าพูดเหลวไหล
‎คุณต้องการอะไร
‎อยากให้ผมแจ้งความหรือไง
‎บ้าหรือเปล่า
‎ถ้าจะแจ้ง ผมคงแจ้งไปแล้ว
‎มาร่วมมือกันแทนที่จะแจ้งความดีกว่า
‎ผมจะไม่ส่งมันให้ตํารวจ
‎คุณต้องหย่าและสละสิทธิ์เลี้ยงดูบุตร
‎แค่นั้นก็พอ
‎ทั้งคุณและผมต่าง ‎ไม่อยากให้แม่ของเด็กกลายเป็นฆาตกรนี่นา
‎ไม่ว่าเด็กจะเป็นจอนเยซลหรือฮาเยซล
‎นี่คุณ
‎กําลังใช้เยซลแบล็กเมลผมอยู่เหรอ
‎เมื่อก่อน
‎ผมเคยเป็นพยานที่อยู่ให้ยอนจิน
‎คนที่อยู่บนดาดฟ้ากับเธอตาย
‎แต่ว่า
‎วันที่ 19 ตุลา คนที่อยู่กับเธอก็มาตายอีกคนแล้ว
‎ต้องทํายังไงล่ะเนี่ย
‎คราวนี้คุณจะทําให้เหรอ
‎เป็นพยานที่อยู่ให้ยอนจินน่ะ
‎ที่รัก มีเรื่องอะไรกันแน่
‎รีบขึ้นรถเร็ว สายแล้ว
‎ไปอยู่บ้านจีมิน ผมจะรีบไป
‎ถึงแล้วโทรมาด้วย
‎(ฮงยองแอ)
‎- อือ ‎- วันนี้มาเจอกันหน่อย
‎ยังไงเราก็เป็นเพื่อนกันมาตั้ง 40 ปี
‎เราน่าจะมาเจอหน้าแล้วจบเรื่องนี้กันสิ
‎กี่โมง
‎(พัคยอนจิน)
‎ฮัลโหล
‎ฉันโทรมาแทนคุณนายย่านพยองชัง ‎ฉันจะส่งที่อยู่ไปให้ เจอกันที่นั่นนะคะ
‎นี่ฉันฝันหรือเปล่าเนี่ย
‎มื้อเย็นเสร็จแล้วนะ
‎รอให้เดือดก็กินได้แล้ว
‎ทําชองกุกจังอยู่ได้ทุกวัน
‎ไม่เบื่อบ้างหรือไง
‎กินเข้าไปคนเดียวเถอะ
‎เออ แล้วก็
‎ฉันอาจจะไม่กลับบ้านหลายวัน
‎ไม่ต้องคิดจะโทรมาล่ะ รู้ไหม
‎อยู่ไหนนะครับ
‎ฝั่งตรงข้ามเหรอ
‎เดินตรงมาอีกนิดแล้วข้ามถนนมาได้เลยค่ะ
‎กระเป๋ามันหนัก
‎- รีบมานะคะ ‎- ตรงไปเหรอ
‎ครับ เข้าใจแล้ว ผมจะไปเดี๋ยวนี้
‎เราจะไปไหน ทําไมถึงไม่บอก
‎ถึงแล้ว
‎ถึงไหนล่ะ
‎นายนี่เป็นคนง่ายๆ จริงๆ นะ
‎เงินมางานก็เดิน
‎แต่สงสัยว่ามันคงจะจบที่ฉันสินะ
‎อยู่ๆ พูดอะไรของเธอ
‎ฆ่าคนตายโดยประมาทโทษรอลงอาญาใช่ไหม
‎ถ้ามีพยานในที่เกิดเหตุก็ยิ่งเป็นผลดี
‎ขับรถอะไรของเธอเนี่ย
‎เขาตายแล้วเหรอ
‎แน่ใจนะว่าตายแล้ว
‎เวรเอ๊ย
‎เดี๋ยวนะ
‎ไอ้หมอนี่มัน...
‎- อย่าบอกนะว่า... ‎- เกิดอุบัติเหตุค่ะ
‎ฉันขับรถชนคนข้ามถนนตรงที่ไม่มีทางข้าม ‎รีบมาด้วยนะคะ
‎บ้าหรือเปล่า เธอแจ้งความทําไม
‎ฉันไม่ได้เมาแล้วขับ
‎รักษาความเร็ว
‎มองไม่เห็นเพราะฝนตก
‎จัดการซะ
‎นายเป็นพยานในที่เกิดเหตุนี่นา
‎อะไรนะ
‎คิดว่าฉันโง่หรือไง
‎นายคิดว่าฉันไม่รู้สินะ
‎ว่านายกับหมอนั่นวางแผนกันแบล็กเมลฉัน
‎พูดบ้าอะไรของเธอ ไม่มีแผนอะไรทั้งนั้น
‎ถ้าไม่ใช่นาย หมอนั่นจะรู้ได้ยังไง
‎มีใครที่รู้เรื่องในอดีตบ้างนอกจากนาย
‎ฉันจะไปรู้ได้ยังไง ฉันไม่ได้ทํา
‎เวรเอ๊ย เธอเสียสติขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
‎อย่ามาตอแหล
‎นายเอาตัวรอดไปไม่ได้หรอก
‎ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ นายก็ต้องจัดการเรื่องนี้
‎ฉันยังไม่ได้กําจัดหลักฐานที่ชี้ว่าเราสมรู้ร่วมคิดกัน
‎ป้ายชื่อของยอนจิน
‎ให้ตายสิ
‎ว้าว
‎นังนี่บ้าไปแล้วจริงๆ สินะ
‎หลักฐานนั่นเป็นผลเสียกับเธอมากกว่านะ ยองแอ
‎เธอจะสารภาพว่าลูกเป็นฆาตกรหรือไง
‎แม่บ้านธรรมดาๆ
‎จะไปเอาหลักฐาน ‎ที่ตํารวจได้รับแจ้งเบาะแสมาได้ยังไง
‎มันยังอยู่ในห่อเหมือนตอนที่นายให้ฉันมา
‎คนแจ้งเบาะแส คนตาย ยอนจิน ไม่นายก็ฉัน
‎ฉันแน่ใจว่าต้องเจอดีเอ็นเอของใครสักคนแน่ๆ
‎ไม่อยากจะเชื่อเลย
‎แม่งเอ๊ย
‎เธอทําอะไรของเธอ นังบ้า
‎ฉันแค่จะใช้นายให้คุ้มที่สุด ‎ก่อนที่นายจะหนีไปไง ทําไมล่ะ
‎ไม่ว่ายังไง
‎ฉันก็จะลากนายลงเหวไปกับฉันให้ได้
‎เพราะฉะนั้นจัดการซะ
‎ไม่ตายด้วยกัน เราก็จับมือรอดไปด้วยกัน
‎อย่างใดอย่างหนึ่งเท่านั้น ยองจุน
‎ไปจุดเทียนที่ศาลเจ้าแล้วจับไก่มาเจาะเลือด
‎ค่ะ
‎แต่ว่า...
‎- มาด้วยกันเหรอคะ ‎- อะไรนะ
‎ตกใจหมด
‎วันนี้เราไม่เปิดค่ะ มาทําไมตอนนี้ ‎กลับไปเถอะค่ะ
‎วันนี้คงทําแต่งานเสริมสินะคะ
‎เพราะเป็นแม่ยอนจินหรือเปล่านะ
‎ถึงได้ลงมือเร็วน่าดู
‎บรืน โครม
‎เธอเป็นใคร
‎ว้าว
‎มาเจอกันอีกในที่ที่คาดไม่ถึงเลยนะครับ
‎ทําไมไม่เปิดไฟครับ
‎คุณจูยอจองมาทําอะไรที่นี่คะ
‎ฉันว่าเรื่องนั้นแปลกกว่าอีก
‎คุณคงมานี่โดยไม่รู้อะไรเลยสินะครับ
‎ตั้งสองครั้งสองคราว
‎ผมเป็นเจ้าของที่นี่ครับ
‎ไม่จริง
‎ฉันหาทางไปห้องน้ําอยู่น่ะค่ะ
‎ตกใจจนคิดข้ออ้างอื่นไม่ทันเลย
‎เปิดประตู
‎คนนอกชอบเข้ามาที่นี่ประจําเลยน่ะครับ ‎วันนี้ก็ด้วย
‎จงใจทําแบบนี้สินะ
‎ตอนนั้นนายทําอะไรกับฉัน
‎ตอนที่ฉันดมยานอนหลับ
‎นายทําอะไรกันแน่
‎เสริมสวยไงครับ
‎สันกรามคุณชัดขึ้น สวยขึ้นเยอะเลยนะครับ
‎ฉันไม่รู้หรอกนะว่านังนั่นเล่าอะไรให้นายฟัง
‎แต่อย่าเข้ามายุ่ง ‎ทั้งๆ ที่ไม่ได้รู้อะไรดีเลยจะดีกว่า
‎คุณรู้ใช่ไหมครับว่าผมเป็นแพทย์ผิวหนังด้วย
‎แค่เห็นแผลเป็นผมก็รู้แล้วครับ
‎ว่าผู้กระทําต้องการให้เจ็บปวดแบบไหน
‎คุณคือปีศาจชัดๆ
‎เมื่อกี้คุณกําลังหาอะไรอยู่นี่นา
‎นี่ใช่ไหมครับ
‎รับไปสิครับ
‎ตอนนี้เราไม่ต้องการอะไรเพิ่มแล้ว
‎คุณเปิดประตูเองได้เลยครับ
‎โซ่เป็นของปลอมครับ ประตูไม่ได้ล็อก
‎ผมจะไม่คิดค่าจอดรถให้เป็นกรณีพิเศษ
‎เพราะดูเหมือนนี่จะเป็นโชคดีครั้งสุดท้ายของคุณ
‎ขับรถดีๆ นะครับ
‎วันแบบนี้
‎มีหลายคนที่ถูกรถชนตรงที่ไม่มีทางข้าม
‎(ข้อความใหม่)
‎แม่อยู่สถานีตํารวจ มารับแม่ที
‎ฝนตกหนักมาก แต่จู่ๆ เขาก็พรวดเข้ามา
‎เราตรวจระดับแอลกอฮอล์ในที่เกิดเหตุแล้ว
‎นายคงรู้ว่าเธอไม่ได้เมา
‎เขาข้ามถนนตรงที่ไม่มีทางข้าม ‎เธอไม่ได้ประมาท
‎ไม่เคยมีคดี
‎ไม่ได้หลบหนี
‎ไม่มีอะไรแล้วนี่นา
‎ครับ ผมเข้าใจสถานการณ์พอสมควรแล้ว
‎แต่ที่นั่นดันไม่มีกล้องวงจรปิด
‎เรากําลังโทรคุยกับครอบครัวผู้เสียชีวิต
‎คนขับรถต้องรออยู่ที่นี่อีกสักพัก
‎ส่วนท่านรองฯ กลับได้แล้วครับ
‎ได้สิ ตั้งใจทํางานล่ะ
‎ไม่ต้องกังวลไป
‎การฆ่าคนตายโดยประมาทสําคัญที่การไกล่เกลี่ย ‎กับครอบครัวผู้ตาย คุยกับพวกเขาให้ดี
‎ได้สิ ขอบใจนะ รองฯ ชิน
‎อือ แล้วโทรมาล่ะ
‎- เหนื่อยหน่อยนะ ‎- ครับ กลับดีๆ นะครับ
‎ตอนนั้นฝนตก
‎ฉันเลยมองไม่เห็นค่ะ
‎ขอโทษจริงๆ ค่ะ
‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎คุณไม่ต้องขอโทษผมหรอกครับ
‎สงบสติอารมณ์ก่อนนะครับ
‎คุณซนมยองโอถูกพบว่าเป็นศพครับ
‎คุณทราบหรือยังครับ
‎ยังค่ะ ที่ไหนคะ
‎คุณดูไม่ตกใจเลยนะครับ
‎คุณไปเจอพัคยอนจินมาหรือยังคะ
‎หรือว่า
‎ฉันเป็นผู้ต้องสงสัยคะ
‎เราตรวจสอบอีเมลของคุณซนมยองโอ
‎และพบว่าเขากําลังติดตามคดีของคุณยุนโซฮีอยู่
‎แต่คนที่บอกข้อมูลกับเขา
‎คือคุณมุนดงอึนนี่ครับ
‎มันผิดกฎหมายเหรอคะ
‎มีคนที่ทําตัวแย่กว่าฉันตั้งเยอะ ‎น่าเศร้าจังเลยนะคะ
‎อะไรกันแน่ครับ
‎เกิดอะไรขึ้นระหว่างพวกคุณกันแน่
‎ฉันบอกทุกอย่างไปหมดแล้วนี่คะ
‎ถึงคุณจะไม่เชื่อก็ตาม
‎ทุกอย่างคือความจริงเหรอครับ
‎(ฤดูหนาวปี 2004)
‎คุณสูบบุหรี่หรือเปล่าคะ
‎ในรายการหลักฐานคดีโซฮี
‎มีไฟแช็กที่ถูกพบในที่เกิดเหตุหนึ่งอัน
‎เวลาที่
‎จุดไฟแช็ก
‎ไม่มีดีเอ็นเอหลงเหลืออยู่เหรอคะ
‎แม่
‎เอารถมาใช่ไหม ไปที่ยอนฮวาดัง
‎จะไปที่นั่นทําไม
‎เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎ตอนอยู่ที่นั่นแม่รู้สึกปลอดภัยกว่า
‎สําหรับแม่ที่นั่นดีกว่าแผนกจิตเวชซะอีก
‎เบอร์ติดต่อครอบครัวเขาล่ะ
‎- มีไหม ‎- เรื่องนั้นแกไม่ต้องสนใจหรอก
‎แม่จะจัดการเอง
‎จะให้ไม่สนใจได้ยังไง มีคนตายนะ
‎สถานการณ์เหมาะให้นักข่าวรุมทึ้งแบบนี้
‎พัคยอนจิน
‎แม่เคยบอกแกแล้วใช่ไหม
‎ไม่ว่าใครก็ทําผิดพลาดกันได้ทั้งนั้น
‎แต่หนทางแก้ปัญหาไม่อยู่ในอดีต ‎มันอยู่ข้างหน้าเสมอ
‎คนตายเมื่อวาน ‎ส่วนวันนี้เราก็ต้องจัดการเรื่องวันนี้
‎พูดอะไรของแม่เนี่ย
‎ถ้าเขามีไฟล์ต้นฉบับอยู่
‎คุณต้องรีบตัดสินใจแล้วครับ
‎ถ้าฝ่ายนั้นเปิดโปงก่อน ‎เราจะเสียหายหนักมากครับ
‎ช่วยหาเมืองเล็กๆ ในอังกฤษหรือไอร์แลนด์ ‎ที่จะส่งเยซลไปอยู่ได้ทีครับ
‎ผู้ปกครองจะไปกับเธอด้วย
‎หิมะตกหนักเชียวนะครับ
‎ระวังตัวด้วยครับ
‎ครับ ท่านประธานด้วยครับ
‎(รุ่นพี่คิมจินฮุน: กําหนดวันสัมภาษณ์แล้ว)
‎แม่หมอล่ะคะ
‎ท่านกําลังเตรียมตัวค่ะ ‎อีกเดี๋ยวจะมีพิธีเข้าทรงครั้งใหญ่
‎ค่ะ
‎ผมไม่แน่ใจว่าควรรายงานคุณไหม
‎แต่สามีของป้าที่ชื่อคังฮยอนนัม
‎เมื่อวานเขาตายแล้วครับ
‎เขาถูกรถชนตอนข้ามถนนในที่ไม่มีทางข้าม
‎เขาคือสามีของคุณใช่ไหมครับ
‎ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
‎ฉันไม่เป็นไรค่ะ
‎เขาคือ...
‎สามีของฉันค่ะ
‎(ห้องดับจิต)
‎ยอนจิน
‎ไม่ได้เจอกันนานเลย
‎สบายดีไหม
‎ยอนจิน
‎ฉันเอง โซฮี
‎ยุนโซฮีที่ย้ายโรงเรียนไปไง
‎จําฉันได้ไหม
‎นี่คุณทําอะไร
‎ฉันถอดชุดนี้ดีไหม
‎ให้ฉันถอดชุดนี้ไหม
‎เธออยากให้ฉันถอดชุดนี้
‎แล้วเอาให้เธอไหม
‎แกเป็นใคร
‎นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันแน่
‎งั้นก็ถอดสิ ตอนนี้ยังทัน
‎ยอนจิน ขอร้องล่ะ มันไม่ใช่ชุดเดียวกันด้วยซ้ํา
‎เธอจะใส่อะไรก็ช่าง
‎ทําไมคนอย่างพวกเธอ
‎ไม่รู้จักฟังเวลาฉันพูดดีๆ ด้วยนะ
‎ที่ใส่อยู่นี่เสื้อ
‎หรือขุยผ้ากันแน่เนี่ย
‎หนึ่งนาที
‎ความอดทนฉันมีแค่นั้น
‎ฉันบอกให้ถอดไง
‎พอเถอะนะ
‎ตอนนี้ฉันไม่กลัวเธออีกแล้ว
‎เพราะเธอไม่สลักสําคัญอะไรทั้งนั้น
‎นังบ้านี่ว่าไงนะ
‎บทละครวัยใสเหรอ
‎ฉันกลัวเงินของเธอต่างหาก
‎มาคิดดูแล้ว เธอก็น่าสงสารเหมือนกัน
‎เพราะฉะนั้น ฉันจะยกโทษให้เธอ
‎เพราะฉันเป็นคนที่ดีกว่าเธอ
‎ว้าว
‎จู่ๆ ฉันก็น่าสงสาร
‎แถมกลายเป็นคนที่ไม่ได้เรื่องกว่าเธอซะแล้ว
‎บ้าเอ๊ย ทําไมมาสาดใส่กันทีเดียวแบบนี้ล่ะ
‎เธอคิดงั้นเหรอ
‎ถ้างั้น
‎ให้คนน่าสงสารคนนี้จัดการขุยผ้าให้ดีไหม
‎เธอบอกว่าตัวเองดีกว่าฉันไม่ใช่เหรอ
‎งั้นก็ต้องรู้จักกาลเทศะบ้างสิ
‎เธอจะทําอะไร
‎ถ้าเธอขยับตัว
‎พรุ่งนี้ฉันจะไปหาเธอที่โรงเรียน
‎เอาอีกสิ ลองพูดพล่ามๆ อีกสิ
‎ช่วยฉันด้วย
‎นี่ อย่าเข้ามานะ
‎(หนังสือลาออก)
‎แม่
‎แม่ ทํายังไงดี
‎หนูต้องทํายังไงดี แม่
‎แกจะทําตัวแบบนี้จริงๆ ใช่ไหม
‎ทําไมวันนี้ไม่ไปติวอีกแล้ว
‎แม่ หนูก่อเรื่องเข้าแล้ว
‎เราแค่ล้อเล่นกันอยู่ที่ดาดฟ้าแล้วตัวเธอก็ติดไฟ
‎เธอคือคนที่ย้ายโรงเรียนไป
‎เธอดิ้นแล้วก็ตกลงไปเอง
‎หนูพูดจริงนะ
‎เรามาเจอกันสองคนแค่แป๊บเดียวเอง
‎แม่
‎แม่ หนูต้องทํายังไง
‎ฮะ ฮัลโหล
‎- ฮัลโหล แม่ ‎- ตั้งสติไว้ พัคยอนจิน
‎ออกมาให้ไกลจากที่นั่นก่อน
‎ผู้กํากับชินจะโทรไป ‎ไม่ต้องร้องไห้แล้วรับโทรศัพท์ด้วย
‎พยานล่ะ มีใครเห็นไหม
‎- มีไหม ‎- ไม่มี
‎- น่าจะไม่มีนะ ‎- เอาให้แน่
‎- ดูรอบๆ ให้ทั่วซิ ‎- ไม่มี จริงๆ นะ ไม่มี
‎(หลักฐานคดีตึกร้างย่านซองฮัน)
‎ดูเหมือนตอนนั้นจะไม่ได้ตรวจดีเอ็นเอ
‎ในรายงานคดีบอกว่าผู้ตายเป็นเจ้าของไฟแช็ก
‎- ไปไหนครับ ‎- กองนิติวิทยาศาสตร์ เสร็จแล้วตามมาล่ะ
‎คําบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง