CHWAŁA
Ty stuknięta suko!
Jeśli chcesz odejść, zrób to po cichu! Ty nie zrobiłaś nic złego? Nigdy?
Z tobą jest coś nie tak!
Masz zmienić to uzasadnienie!
PARK YEON-JIN
Yeon-jin!
Na dachu tego opuszczonego budynku.
Pamiętasz, prawda?
Wtedy zgubiłaś plakietkę.
Pamiętasz?
Co to, kurwa, jest?
Odejdź ode mnie!
Ale...
co ty tu robisz?
Ty nie żyjesz. Co tu robisz?
Dlatego czułam zapach palonego mięsa.
Masz poparzenia na całym ciele i roztrzaskaną głowę.
Co tutaj robisz?
Czego szukasz wśród żywych?
Matko!
Tutaj...
Ona...
Ona jest tutaj!
Ty...
Matko!
To beoljeon!
BEOLJEON: KARA BOSKA W SZAMANIZMIE
CHWAŁA
Więc twój mąż nie żyje.
Tak to zaplanowałyście z Dong-eun?
Wplątałyście moją matkę, żeby go zabić?
Jesteś morderczynią, szmato!
Dlatego nie protestowałaś, gdy mówiłam, że mogę go zabić.
Masz iść na ugodę z moją matką.
Myślisz, że nie znajdę twojej córki?
Najpierw
muszę pani coś oddać.
Ty szmato!
Jak możesz grozić czyjemuś dziecku? Nie jesteś matką?
Mam dużo twoich zdjęć.
Więc nie zadzieraj ze mną.
Jeśli znów mnie znajdziesz, odpłacę to, co mi zrobisz w dwójnasób.
Tak jak dziś.
Ty pieprzona szmato!
Do-yeong.
Dziękuję panu.
Gdyby coś było potrzebne, proszę dzwonić.
Pracujesz dla Shina, prawda?
Podobno chce wyjechać z kraju.
Wystawił na sprzedaż motel zapisany na siostrę.
Rozumiem.
Idziemy.
Co tutaj robisz?
Co to za ludzie?
Masz dwie możliwości.
To adres rodziny ofiary.
Może ty zapomniałaś, ale ci ludzie jeszcze nie.
Idź tam, przeproś i przyjmij karę...
lub kończymy nasz związek.
Przemyśl swój wybór.
Ja też to zrobię.
Po co mam tam iść?
Nie zabiłam jej.
Zaczęła się szarpać, poślizgnęła się...
Więc byłaś tam.
Kiedy to się stało.
2941 SUNGHAN-RO, JONGNO-GU
Nasz związek?
Nasz związek się skończył, gdy spotkałeś się...
z Dong-eun.
Rozumiem.
Żegnaj więc.
To mój wybór.
Panie Choi, to ja.
SZKOLNA PRZEMOC PRZYCZYNĄ ROZWODU?
KONIEC MAŁŻEŃSTWA PARK YEON-JIN
ROZWÓD POGODYNKI
POZEW O ROZWÓD
To prezes Jaepyeong?
PARK YEON-JIN
„Jaepyeong Construction nie może potwierdzić,
że doniesienia o przeszłości Park Yeon-jin
były główną przyczyną rozwodu.
Firma nie planuje też ogłaszać tego w przyszłości”.
Czyli Ha Do-yeong jest teraz wolny.
Nie podoba mi się to.
Dlaczego, doktorze?
Mówiłeś, że to go pozbawi praw rodzicielskich!
Znasz jego prawnika, prawda?
Spotkaj się z nim. Poznaj warunki rozwodu.
Kurwa, dlaczego musieli się rozwieść?
Jae-jun nadal ją kocha?
Chyba nie będą razem, co?
Jae-jun mówił, że ze mną szybko dochodzi.
Namiętna z nas para, prawda?
To przedwczesny wytrysk, idiotko! Idź stąd!
Przyszłam ci zapłacić za ubrania.
Słuchaj, idziesz na pogrzeb Myeong-o?
Ile dać pieniędzy?
Kurwa, nie mogę.
Czy ja pracuję w urzędzie skarbowym? Zawsze mnie pytasz, ile dać na pogrzebie.
Po śmierci Son Myeong-o stało się to oczywiste.
To nie on.
To ty jesteś tu największą idiotką.
Sa-ra!
Myślisz, że „kurwa” i „szmata” to jedyne zniewagi. Mylisz się.
Upokorzenie to też zniewaga!
Gdyby wtedy nie było Dong-eun, byłabyś ty.
Jesteś naszą najtańszą zabawką.
Naprawdę chciałam ci zapłacić za ubrania.
Nie żałuj tego.
W sumie mam nadzieję, że jednak pożałujesz, ćpunko.
Zjeżdżaj, głupia szmato.
Nie pojechaliśmy na Filipiny i nie jedliśmy mango...
ale i tak skończyliśmy w oceanie.
Jestem ubrana w to, co dla mnie wybrałeś.
Co myślisz? Dobrze wyglądam?
Nie martw się o Sun-ę.
I nie przebaczaj mi.
Obyś gnił w lodowatym oceanie
jak najdłużej,
kochanie.
Pani Kang Hyeon-nam?
Żona pana Lee Seok-jae?
Jestem prawnikiem sprawczyni wypadku.
Przyjechała osobiście, żeby zawrzeć ugodę.
Nie zamierzam zawierać ugody.
Proszę to przemyśleć.
Wszystko stało się nagle. Droga była mokra.
Proszę pani!
Musi pani być załamana.
Wiem, że nie mam prawa tu być.
Ale widzi pani,
mam córkę i wnuczkę.
Proszę o tym pomyśleć.
Może się uspokoimy i porozmawiamy o pieniądzach.
Nie zawrę ugody. Nie kontaktujcie się ze mną.
Jestem teraz w żałobie.
Proszę pani!
Co robimy? Wygląda na upartą.
Czemu mnie o to pytasz?
Mam iść do więzienia?
Z tą babą jest coś nie tak.
Śmieje się, choć jest w żałobie. I nosi sukienkę w kwiaty.
Podwój
kwotę na ugodę.
Przesuń się! Blokujesz drogę!
Dzień dobry, jestem Moon Dong-eun. Pewnie mnie pani nie pamięta.
Kto?
Przedstawię się jeszcze raz.
Wiem, że zaplanowała pani zabójstwo Lee Seok-jae.
Yeong-jun cię przysłał?
Nie, przyszłam sama.
Szłam tu krok po kroku od 2004 roku.
Moon Dong-eun?
Proszę napisać nazwisko i jeszcze raz podać uzasadnienie.
Czy ty...
Tak.
Skoro pani mnie pamięta, przejdę do sedna.
Nie obchodzi mnie, czy zabiła pani Lee Seok-jae.
Obchodzi mnie to,
jak Park Yeon-jin zabiła Yoon So-hee
i jak Shin Yeong-jun to zatuszował.
Co?
Ma pani plakietkę Yeon-jin.
Trzyma ją pani u szamanki.
Proszę ją przekazać policji jako dowód.
Więc jak?
Zadenuncjuje pani Yeon-jin i ocali siebie?
To mój numer.
Zostanie pani morderczynią
czy da mi pani plakietkę i odpowie za nieumyślne spowodowanie śmierci?
To pewnie bardzo łatwa decyzja,
ale proszę udawać, że musi ją pani przemyśleć.
Jakby pani naprawdę kochała swoją córkę.
Proszę dać znać, jak się pani namyśli.
„Wydano kolejne ostrzeżenie dotyczące fali chłodu,
która obejmie cały kraj.
Rano będzie zimno. Temperatura spadnie do minus dziesięciu stopni”.
Na dworze mróz, ale u ciebie gorąco.
Co? Rozwód?
Nie masz w domu Internetu?
Przeczytałaś wczorajszy artykuł?
To nie artykuł. To nagranie.
Właśnie się pojawiło w sieci.
Jesteś głucha jak matka?
Rozbieraj się i nie pyskuj!
Zabiję tę sukę.
Patrz, jaka jest wkurzona!
Kurwa, wyłącz to!
Dlaczego?
Ucieka.
Mówiłam ci. Nie pójdę na dno sama.
Miłego dnia.
Ty jebana suko.
ŁADOWANIE PLIKU
Czy w tym wpisie o Yeon-jin
nie było napisane, że zabiła kogoś w szkole?
Może to prawda.
Park Yeon-jin!
Co się z tobą dzieje?
Ciągle o tobie głośno.
Przemoc szkolna, zabójstwo...
Czy to prawda?
Czemu moje życie
stało się takie trudne?
Proszę pana!
WYPOWIEDZENIE
To prawda, że się znęcałam w szkole,
ale nikogo nie zabiłam.
Stoisz wśród ruin
bez pięknych murów, Yeon-jin.
Będzie pusto. I ciemno.
Witaj, Yeon-jin.
Zabierz to. Ma nie korzystać z Internetu.
Tak, proszę pani.
Kruszynko!
Mamusia i tatuś trochę się pokłócili.
- Mam też parę spraw do załatwienia. - Wszystko widziałam.
Znęcałaś się nad koleżanką?
Przypalałaś ją?
Seung-a się mnie boi.
Pyta, czy też będę ją torturować.
Nie, Ye-sol.
Spotkam się z matką Seung-i i...
Mamo, wyjdź.
Kiedy dorosnę, nie chcę być prezenterką.
Nie jestem już z ciebie dumna.
Tak, poniewierałam rówieśnikami, gdy byłam młoda.
Ale...
nikogo nie zabiłam.
Przeciwnie, sama jestem ofiarą.
Od kilku lat jestem atakowana przez jej rodzinę.
Musiałam to wszystko znosić,
bo zmarło ich dziecko.
Ale właśnie złożyłam pozew
w sprawie wygłaszanych przez jej rodzinę oszczerstw
i złośliwych komentarzy.
W pewnym okresie
byłyśmy przyjaciółkami...
więc nie chciałam tego ujawniać,
ale ona wtedy
była w ciąży.
W ciąży?
Czy to prawda?
Ma pani dowód?
Ta informacja jest w aktach, możecie sprawdzić.
Moja ciężarna przyjaciółka
postanowiła się zabić.
Trzymałam to w tajemnicy, ponieważ chciałam...
ocalić jej honor.
Przykro mi, że wyjawiam prawdę w ten sposób.
To wszystko.
Teraz muszę iść na pogrzeb innego przyjaciela.
Idź za nią. Ja przejrzę akta sprawy.
Jeśli to prawda, współczuję jej.
Na pewno? Dobra, cześć.
Zrobiła konferencję. Idzie na pogrzeb Son Myeong-o.
Ustal, gdzie to.
- Laboratorium się odzywało? - Pośpieszę ich.
Co to za nastrój? Pokłóciłyście się?
Jak mogłabym się z nią kłócić?
Jestem tylko tanią zabawką.
Ty i twoje seplenienie. Nie rozumiem połowy tego, co mówisz.
Powiedz „chrząszcz”.
Wrzuciłaś nagranie, jak Yeon-jin zaczepia So-hee,
a ona je obaliła na konferencji. Musisz być zawiedziona.
Ale myślę, że odtąd będzie tylko gorzej.
Co ty bredzisz?
SKURWIEL PRZESŁAŁ FILMIK
Dostałem wiadomość od ducha.
To Myeong-o.
Co ty wygadujesz?
Co to jest? Drugi sezon twojego serialu?
O rany!
Sa-ra, czy to nie ty?
To nie ja.
Co jest? Kto to wysłał?
Trup tego nie zrobił, więc kto?
To ty!
To na pewno twoje oczy.
Wyposzczone oczy.
Kolejne trudne słowo.
Mówię, że to nie ja. Co się tak podniecasz?
Wyłącz to, suko!
Ale jaja!
Wyśmiewałaś się ze mnie,
a teraz spoważniałaś, bo chodzi o ciebie?
Hej.
To ty.
A ten facet?
Hej.
Cześć, Sa-ra.
Coś ty powiedział?
Racja.
Nie pamiętasz, jak udawałaś psa.
Łaziłaś na czworaka.
- Spójrz na mnie. - To Myeong-o!
Spałaś z nim?
- Co za baran. - Nie filmuj!
Nie tylko twoich dragów posmakował.
To nie jestem ja!
Kto to zrobił?
Kto wysłał ten film?
A to za co? To ty się z nim pieprzyłaś!
Kurwa!
Sa-ra.
Musimy porozmawiać.
To ty?
O czym ty mówisz?
Wyjdź na chwilę.
Musimy porozmawiać o nagraniu, które opublikowałaś.
To ty.
Ty byłaś tą szmatą.
Znów chcesz odwrócić uwagę od siebie?
Oszalałaś?
Naćpałaś się?
Puść mnie!
Tak się bawi elita.
Pierwsza wrzuca filmik o drugiej,
druga odwraca uwagę, mówiąc, że zabita była w ciąży.
Pokazałyście klasę.
W ciąży?
Więc to ty.
Dokąd idziesz, szmato?
Do twojego kościoła.
Puszczę tam to nagranie, więc przygotuj się.
Te filmiki wpędzą cię do grobu.
Mogłaś wziąć ode mnie forsę za ubrania.
Jesteś niemożliwa...
Tylko szatana raduje ból drugiego człowieka!
Sukę jak ty, którą cieszy cierpienie innych,
powinna spotkać kara.
Policja! Z drogi!
Nie wyjmuj tego!
Puść mnie!
Lubisz moje ciuchy. Włóż je na swój pogrzeb!
Kurwa!
SON MYEONG-O (MĘŻCZYZNA, 37 LAT)
JOO YEO-JEONG CHIRURGIA PLASTYCZNA
Sporo czasu minęło, odkąd ją panu dałem.
Nie przyszedł pan po diagnozę.
Nie był pan aż tak poturbowany.
Ach, racja. Jak się ma pańska znajoma? Choi Hye-jeong?
Wiesz wszystko.
Pracujesz z Dong-eun.
Hye-jeong jest w szpitalu w Seulu, nie martw się.
Co dokładnie łączy cię z Dong-eun? Spałeś z nią?
Proszę uważać.
Nauczyłem się jeździć nowym autem. Dziś mogę pana zabić.
Jesteś chamski, bo pochodzisz z bogatej rodziny?
A więc twoja matka jest właścicielką szpitala.
Podobno tam jest So-hee.
Od jakiegoś czasu.
I co?
Chciałbym ją zobaczyć.
Jest zamrożona, tak?
Zamierzacie zrobić jej sekcję?
Co sądzisz jako lekarz? Czy podczas autopsji
to coś w brzuchu też wychodzi?
Yoon So-hee była w ciąży.
Nie znam się na kryminalistyce.
I musi panu towarzyszyć członek rodziny pani Yoon.
Jeśli chce się pan poddać zabiegowi,
proszę się umówić na wizytę.
Mam dziś dużo pacjentów, bo jutro wyjeżdżam z miasta.
Prawie mnie namówiłeś na ten zabieg.
Nie, dzięki.
Doktorze.
Pan Jeon nie zapłacił za wizytę.
Nie szkodzi. Dał mi coś, czego bardzo potrzebowałem.
Wracaj do pracy.
WZROST CIŚNIENIA W OKU PO KROPLACH STERYDOWYCH
RYZYKO JASKRY
To nie był Son Myeong-o.
To Jeon Jae-jun.
Drań, który zasługuje na śmierć.
Nie wiedziałam. Nie wierzę, że to przegapiłam.
Jednak nie tylko grał w kosza.
Wiesz, która godzina?
Kazałeś mi się śpieszyć.
- To pani? - Należy do mojego klubu golfowego.
Uwielbia pierożki z naszej restauracji.
Miałam do pani zadzwonić.
Widziała pani artykuł?
Pokłóciłam się z ojcem Ye-sol.
Ale rozwód wydaje się pochopną decyzją.
Ojcem Ye-sol?
Czemu akurat putter?
Tym boli najbardziej.
Niech się pan nie miesza.
Kto to? Kim jest ten drań?
Pan Jeon powiedział, że Ye-sol nie jest dzieckiem Do-yeonga.
Oszalałeś?
Zapomniałem pani o tym powiedzieć.
Ja jestem tym draniem. Ye-sol to moje dziecko.
Co?
Nie ma więc sensu, żeby pani syn wychowywał moją córkę, prawda?
Dlatego proszę,
aby się pani wyrzekła mojej córki.
To popieprzony gnoju!
Wy ścierwa.
Myślicie, że wam daruję?
Jak śmiecie oszukiwać mojego syna?
Yoon So-hee?
Tak, chcę uiścić opłatę za przechowanie ciała od 2004 roku.
Tak...
Odrobinę się pani spóźniła.
Ktoś już zapłacił.
Kto?
Dyrektor Jaepyeong, Ha Do-yeong.
Dziękuję.
Czy na taką właśnie chwilę czekał dyrektor Joo?
Jedzie pan w delegację?
Chwileczkę.
MATKA
Pani pensja i odprawa zostaną przelane.
Dziękuję za wszystko.
Trzy, cztery, pięć.
Ye-sol.
Ye-sol!
O rety.
Ye-sol!
Hej, księżniczko!
Tata!
Tato, przepraszam.
Nie masz za co przepraszać.
Nic, co się teraz dzieje,
nie jest twoją winą.
Rozumiesz?
Tato!
Mam prośbę.
Proszę to dać Seong-hee,
a to pielęgniarce.
Do torby włożyłam listy dla nich.
Więc to jest
moja ostatnia misja.
Tak.
Dziękuję za wszystko.
Niech pani żyje w świecie, w którym chciała pani żyć.
Tam nie musi pani być moją wspólniczką,
tylko wesołą Kang Hyeon-nam.
Przyniosła pani jajka?
Proszę nie płakać.
Chcę odejść z uśmiechem.
Czasem zastanawiam się,
jaka pani była
w dzieciństwie.
Jest pani śliczna, gdy się uśmiecha.
Naprawdę?
Jaka byłam w dzieciństwie?
Nie pamiętam.
Życzę pani
powodzenia, pani Moon.
Dziękuję.
Nie widujmy się więcej.
Gyeong-ran!
Hej.
- Piłaś wodę? - Tak.
Jest bardzo gorąco.
Zjedzmy coś po szkole.
- Zamówimy też frytki? - Pewnie.
Uwielbiam karaoke.
ZAKAZ PRANIA
Tutaj nie wolno prać.
Dorabiasz tu?
Dobrze pracujesz.
To właścicielka biura nieruchomości. Trochę zbzikowała, bo syn jej zmarł.
Potrącił go pijany kierowca. Zostaw ją.
Witaj.
Mówiła, że uratowałaś jej życie.
Trzeba obserwować gojenie się rany. Jeśli chodzi o głos...
też trzeba obserwować.
Robicie coś poza obserwowaniem?
Będzie mogła mówić czy nie?
Struny głosowe są poważnie uszkodzone. Nie może ich napinać.
W tej chwili to mało prawdopodobne. Ale czasem głos wraca.
JAK CZĘSTO JEST „CZASEM”?
Jak często jest „czasem”?
Cuda się zdarzają.
Proszę nie próbować mówić.
Rany.
On chyba sam w to nie wierzy.
Spakuję twoje rzeczy i ci wyślę.
Jesteś bardzo dzielna. Poradzisz sobie.
Zadzwoń, gdybyś czegoś potrzebowała.
Przepraszam. Zapomniałem, że nie możesz mówić.
NIE MOŻESZ MI TEGO ZROBIĆ!
Lekarz zabronił ci mówić.
Mówisz, że nie mogę tego zrobić?
Dlaczego?
Chodzi o nagranie?
Wszystko skasowałem.
Mówiłaś, że hasło to „696969”.
TY SUKINSYNU!
Wiem, jestem sukinsynem.
Naprawdę nie powinnaś mówić.
Spróbuj palić mentolowe.
Przeczyszczają gardło.
ZABIJĘ CIĘ!
Lee zostanie oskarżona o usiłowanie zabójstwa.
Pastora Lee Gil-seonga, jej ojca, aresztowano za unikanie podatków.
Szacuje się, że przez ponad 20 lat
zdefraudował dziesiątki miliardów wonów.
Oglądałem wiadomości.
Chyba się udało.
Gratuluję doprowadzenia ich do ruiny.
Ja rozłożyłam planszę do gry, do ruiny doprowadzili oni sami.
Dzięki tobie szanse wzrosły do 100%. Udoskonaliłeś mój plan.
Odwróć się. Nie patrz.
To nie będzie nic ładnego.
Nie, muszę patrzeć.
Kat wykonuje dla mnie taniec z mieczem.
Do dzieła!
Szefie.
Mam wyniki badań paznokci Sona.
To dziwne.
Co jest dziwne?
Pamięta pan zapalniczkę z miejsca śmierci Yoon So-hee?
DNA z zapalniczki jest zgodne z DNA spod paznokci Sona.
O co tu chodzi?
Zbierz próbki DNA zamieszanych w sprawę Yoon So-hee.
Dobra.
Chciałabym ci podziękować.
Dziś będę później. Wyjeżdżam poza miasto.
Dokąd?
Do doktora Joo Yeo-jeonga.
Daleko stąd.
Do zobaczenia wieczorem.
Doktorze, tu Kang Yeong-cheon.
Nie wyobrażam sobie żalu po stracie członka rodziny,
ale chciałbym napisać kilka słów przeprosin.
Znaliśmy się krótko,
ale pamiętam pańskiego ojca jako dobrego człowieka.
Robił dla mnie, co mógł, mimo że jestem mordercą.
Masz gościa, 3724.
Znów się spotykamy.
Chcę poznać odpowiedź, której nie dostałem.
Miał mi pan pokazać swoje piekło, kiedy znów się spotkamy.
Nie podał pan powodu
nawet na rozprawie.
Proszę odpowiedzieć.
Czy to właśnie pańskie piekło?
Ale to nie koniec.
Dlaczego...
zabił pan mojego ojca?
Nikt nie chciał mnie operować.
Złamana ręka bolała tak, że myślałem, że umrę.
Tryskała ze mnie krew, ale nie chcieli mnie dotknąć,
bo byłem mordercą.
Wtedy wszedł pana ojciec.
Proszę się odsunąć.
Ja się tym zajmę.
Kroplówka i tomografia.
Rozkujcie go. Nie mogę go tak operować.
Panie doktorze.
Wyślijmy go do innego szpitala.
I co to zmieni?
Ukarze go w sądzie. My mamy go uratować, żeby tam dotarł.
Niech ktoś zadzwoni do Yeo-jeonga. Umówiliśmy się na obiad, pewnie tu jedzie.
Niech wraca do domu i nie je zupek chińskich.
Uwielbia je.
Umierałem, a on gadał o zupkach?
Czy to nie zniewaga?
W trakcie operacji obudziłem się z narkozy.
Miałem wolną rękę, skalpel leżał niedaleko.
Wie pan, kogo chciałem zobaczyć?
Tak. Syna dyrektora, który uwielbia zupki chińskie!
Dlatego to zrobiłem.
Chciałem pana ściągnąć, więc zrobiłem „ciach”.
Użyłem skalpela, żeby pan do mnie przybiegł.
Chcę uszanować wolę ojca
i świadczyć tu swoje usługi.
Zawsze powtarzał, że jeśli wybiorę zawód lekarza,
to powinienem go traktować jako powołanie.
Szacunek do prawa, resocjalizacja dla lepszego jutra.
W zdrowiu łatwiej je osiągnąć.
Podziwiam pańskie ambicje, doktorze.
Ale nie mogę zatrudnić członka rodziny ofiary.
W rzeczywistości to pan zabił swojego ojca, nie ja.
Proszę.
Mamo.
Kim pani jest? Moja mama nie jest tak szczupła.
Jadłam zieleninę, żebym mogła chodzić w bikini,
a tu modne stały się koszulki sportowe.
Straciłeś szansę na ojczyma z Europy.
Skąd dokładnie? Z Włoch?
Płakałeś?
Ja? Nie mam powodów do płaczu.
Jestem głodny. Postaw mi obiad.
Zapytam o dobre restauracje, zaczekaj.
Idź do fryzjera!
Musisz wykorzystać tę przystojną twarz, którą ci dałam.
Chcę mieć warkocze.
Pan Ha jest na urlopie.
Wiem.
Rozmawiałyśmy przez telefon.
Więc wiem.
Wiem, ale...
to jedyne miejsce, do którego mogłam przyjść.
Pamiętasz plakietkę, którą zgubiłaś?
To ja przekazałam ją policji.
Wtedy nie udało mi się jej dobrze wykorzystać.
Więc zrobię to dzisiaj.
PARK YEON-JIN
Shin zabrał ją z komisariatu.
Miałam ją cały czas. Czy to już koniec?
Nie, to dopiero początek.
- Mama. - Ty...
Co ty tu...
Powiedziałaś jej?
Yeon-jin też ma prawo wiedzieć.
Twoja matka postanowiła cię wydać i ratować siebie.
Sama powiedziałaś,
że najgorszym oprawcą jest rodzina.
Ty szmato!
Dam ją tobie.
Tu jest jej miejsce.
A czy wie pani,
że ta plakietka i tak nie może być dowodem.
Znaleziono ją znacznie później i nie na miejscu zbrodni.
Nie potrzebowałam zeznań twojej matki.
Chciałam tylko wiedzieć,
do jakiego stopnia zostaniesz opuszczona.
Teraz już wiem.
Obie to wiemy.
Mamo.
Co zrobiłaś?
Jak mogłaś?
Jak mogłaś to zrobić własnej córce?
Sądziłaś, że pójdę z tobą na dno?
Po tym, jak pozwoliłaś tej suce nas osaczyć?
Sama spróbuj mieć dobre relacje z córką.
Ja nie potrafiłam.
Mamo.
Mamo!
Znam matki, które dobrowolnie wybrały piekło,
żeby ocalić swoje dzieci, Yeon-jin.
Co za wariatki.
Jak można robić takie sceny na pogrzebie?
Cholera!
DEMIAN
REMIAN
A więc
nie myśl, że to koniec.
I że zostałaś wystarczająco ukarana.
W końcu tylko Myeong-o został pochowany.
SEONG-HEE
Hej, Seong-hee.
Jestem w Sunghan-dong. Pani Kim zasłabła!
Chyba zemdlała.
Boże.
Pani zna panią Kim Gil-nyeo?
Tak.
Jest pani krewną?
Znajomą. Ona nie ma rodziny.
Chwileczkę.
Spójrz. Tu jest napisane, że opiekunem jest dr Joo Yeo-jeong.
Jest na obiedzie z dyrektorką.
Hej, o co chodzi z tą notatką w karcie pani Kim?
Kiedy przyjechałaś?
W karcie matki So-hee jesteś podany
jako jej opiekun.
Spytałam o ten wpis. Zrobiono go...
przed naszym spotkaniem w pociągu.
Czy od początku wiedziałeś,
że celowo
zwróciłam się właśnie do ciebie?
Napisy: Przemysław Rak