ELEKTROWNIA ATOMOWA
SZKOŁA PODSTAWOWA
SMOŁA TO NIE ZABAWKA
UWAGA
MIESIĘCZNIK MAMY PŁATKI KRUSTY'EGO
Od nazwiska którego niemieckiego przywódcy
pochodzi nazwa stolicy Dakoty Północnej?
- Hitlera! - Dakoty Północnej?
- Bismarcka. - Bismarcka.
Hitlera?
Nadal jestem lepszy od ciebie.
Włosi mają we fladze kolor czerwony, biały i jaki jeszcze?
- Niebieski! Pomarańczowy! - Żółty! Czarny!
Czarny! Zielony!
- Zielony. - Miałem rację!
Wrócimy do Nastoletnich Mądrali
tuż po krótkiej przerwie.
Myślałem, że utrata włosów jest nieuchronna, jak przypływy i odpływy.
Ale odkryłem Dimoxinil,
ogromny przełom w procesie odrastania włosów.
Ogromny przełom?
Dokonano ogromnego przełomu?
Dimoxinil sprawił,
że teraz mogę mieć tyle włosów, ile chcę.
Nadszedł ten dzień.
By otrzymać darmową ulotkę, wyślij pięć dolarów na adres
Galeria Włosowa 485, Włochy, Utah.
Włosy, włosy.
Takie jak u innych.
POGROMCA ŁYSINY
Niektóre kobiety uważają, że łysi mężczyźni są bardzo męscy.
Marge, nie słyszałaś?
To ogromny przełom,
a nie jakaś tanizna i podróby.
CZŁOWIEK GORYL
KLINIKA WŁOSÓW
Oto pełny zestaw Dimoxinilu.
Półroczny zapas leku,
buty grawitacyjne,
masażer do głowy,
i koszulka.
Świetnie. Ile?
Tysiąc dolarów.
Tysiąc dolców?!
Nie mam tyle.
Mamy produkt, który zmieści się w pańskim budżecie.
Jednak mogę zapewnić,
że jakikolwiek odrost włosów
będzie czystym przypadkiem.
Tysiąc dolców…
Co za zdzierstwo,
chamstwo, złodziejstwo…
Nie ma mowy!
Wsadź to sobie.
No i mówię mu: „Nie ma mowy!”.
„Wsadź to sobie!”
- No i wyszedłem. - Ale mu dogadałeś.
Skończył mi się sos tatarski. To ma być porcja?
Lenny, jesz jeszcze swój sos?
- Suche paluszki rybne. Lipa. - Nie marudź, łysolu.
Gdybym miał włosy, to byś do mnie tak nie mówił.
Homer, nie bądź durniem.
Pokombinuj z formularzami z ubezpieczalni.
Niech firma pokryje koszty.
Ale to tysiąc dolców.
- Burns by się wkurzył. - Tysiąc dolców! No i co z tego?
Dla niego to drobniaki.
Poza tym co tydzień płacisz składki na ubezpieczenie.
Coś w ogóle z tego masz?
Nic. Oprócz gazetki.
Właśnie. Dlaczego ty nie masz z tego nic,
a facet, który straci palec, dostaje kupę forsy?
Masz rację.
Chciałbym, żeby ubezpieczenie pokryło koszty Dimoxinilu.
Słuchaj pan, nie wiem, kto pana do tego namówił,
ale żadne ubezpieczenie w tym stanie
nie pokryje czegoś takiego jak Dimoxinil.
Spotkajmy się na zapleczu za 15 minut.
Przyjdź sam.
Drogi Boże, pomóż łysemu. Amen.
Mam włosy.
Mam włosy!
Patrzcie!
Dzień dobry, Springfield.
Dzień dobry, państwo Winfield!
Idź do fryzjera, hipisie!
Dzień dobry, Tawerno Moe!
To prezydent.
Dzień dobry, wszystkim!
Dzień dobry.
Dzień dobry, wszystkim! Dzień dobry, Springfield!
Dimoxinil!
SALON FRYZJERSKI
Homer Simpson.
Nie widziałem cię od 20 lat.
Nie masz już baczków.
To, co zawsze.
Jest zadowolony z pracy
i, tak między nami dziewczynami,
od dawna nie był taki rozbuchany.
Nie chcę o tym myśleć.
Tatuś wrócił, cukiereczku.
Chodź do mnie.
Homie, moje siostry tu są.
Kolacja z trzema pięknymi kobietami.
Chyba jestem w niebie.
To jest Homer? Ojej.
Patty, nie śliń się.
I kto to mówi?
ELEKTROWNIA ATOMOWA
Wyglądasz jakoś inaczej. Zgubiłeś kilka kilo?
Chyba się opaliłeś.
Już wiem. To pewnie ten nowy krawat.
Debile, banda żałosnych kretynów, która mnie okrada.
To bez sensu. Żaden z tych idiotów nie zasługuje na awans.
Taka jest umowa ze związkami zawodowymi.
Jeden awans na rok.
Zaraz!
Kim jest ten ambitny młodzieniec?
Wygląda trochę jak Homer Simpson,
- tylko bardziej…energiczny i obrotny. - Simpson, tak?
Kawałek gliny, który mogę uformować na swoje podobieństwo.
To nasz nowy młodszy kierownik.
Przyprowadź go!
Uwaga! Homer Simpson.
Zostałeś awansowany. Jesteś teraz kierownikiem.
Masz trzy minuty, żeby się pożegnać,
potem zgłoś się do pokoju 503 po przydział na lepsze życie.
Pani życiorys wygląda w porządku. Oprócz pisania
posiada pani jeszcze jakieś umiejętności?
Świetnie masuję plecy.
Pokażę panu.
Nie, nie. Nie trzeba.
Dziękuję. Do widzenia.
- Halo? - Cześć, Homie.
Jak tam mój kierownik?
Marge, wszystkie kandydatki na sekretarkę
stroją do mnie minki.
Dzień dobry, panie Simpson.
Jestem Karl.
Głos ma miły. Zatrudnij go.
- Oddzwonię, Marge. - Simpson.
Spotkanie w konferencyjnej, jutro o 14.
Masz siedzieć i się nie odzywać, jasne?
Tak, panie Smithers.
Myśli, że jest taki ważny.
Nie powinieneś tu być.
Jesteś oszustem i pozerem.
To tylko kwestia czasu, zanim to odkryją.
- Kto ci powiedział? - Ty.
Pan mi to powiedział. Garbisz się,
mówisz z pochyloną głową
i jeszcze ten poliestrowy garnitur.
Niech pan powie:
„Zasługuję na to”.
„Kocham to”.
„Jestem cudem natury”.
No dalej.
Zaufaj mi, Homer.
Śmiało, powiedz to!
Zasługuję na to.
- Głośniej! - Zasługuję na to!
- Krzycz! - Jestem cudem natury!
Trzy tygodnie urlopu i zwrot kosztów przeprowadzki.
Masz to jak w banku!
Idziemy na zakupy!
ROYAL MAJESTY DLA OTYŁYCH LUB BARDZO WYSOKICH
Ładny.
DWA GARNITURY ZA 99 $
Garnitur ma sprawiać, że mężczyzna poczuje się jak książę.
Powinien krzyczeć: „Oto ja!”.
„Nie oceniaj. Kochaj mnie”.
Czy któryś z nich tak robi?
Nie.
Podoba mi się to.
Nie. Proszę stanąć normalnie, panie Simpson.
Swobodnie.
Ukryj to.
Mama i tata znowu się całują.
Lecę. Nie mogę się spóźnić!
Wszystkiego najlepszego z okazji rocznicy.
Co? Nasza rocznica? Na pewno?
Nie martw się, Homie.
W tym roku masz wymówkę na to, że zapomniałeś.
Nowa praca i…
Wszystkiego najlepszego, pani Simpson!
Jesteś taka piękna
Dla mnie
Jesteś taka piękna
Dla mnie
Nie rozumiesz?
Halo?
Panie Simpson, tu Karl.
Rozumiem, że wszystko dotarło na czas.
- Wspaniale. - To twoja sprawka?
Tak. Mam nadzieję, że nie przesadziłem.
Jesteś taka piękna
Dla mnie
Kocham cię, Homer!
Kocham cię, Karl…Marge.
Zaczynajmy, Smithers.
Pierwsza sprawa to niska wydajność
i rekordowo wysoka ilość wypadków w pracy.
Jakieś sugestie?
Kilka zwolnień i idioci się ogarną.
Możemy dodać kofeiny do wody.
To moje pomysły!
Bezmyślnie powtarzacie to samo!
Dlatego awansowałem kogoś, kto jest blisko z pracownikami.
- Ty. - Miał pan na myśli jego.
No to ty. Jak można polepszyć sytuację?
No to…po pierwsze,
w każdy wtorek mamy pewien problem,
kiedy są podawane paluszki rybne.
Paluszki rybne? O czym ty, do licha, mówisz?
Najpierw ucina się rybie głowę,
potem wszystko miele, formuje paluszki, dodaje panierkę…
Wiem, czym są paluszki rybne!
Do rzeczy!
Dostajemy tylko taką malutką,
tycią porcję sosu tatarskiego i zawsze mi nie wystarczało.
- Marnujesz nasz czas. - Zamknij się, Smithers.
Nie widzisz?
Szczęśliwy pracownik to sumienny pracownik.
Sos tatarski za trzy centy
pomoże nam zaoszczędzić tysiące godzin.
Podobasz mi się, Simpson.
Dajmy tym głupcom ich sos tatarski.
Sos tatarski dla wszystkich, smacznego!
Podajcie talerze. Nie pchajcie się.
Starczy dla wszystkich!
REKORDOWO NISKA LICZBA WYPADKÓW
Wspaniale.
Kto by pomyślał, że reforma Simpsona
tak szybko się zwróci?
Ilość wypadków spadła,
bo to Simpson je powodował albo był o nie podejrzewany.
Ponadto mamy taką wydajność jak wtedy, gdy Simpson był na urlopie.
Mój drogi, zmęczony Smithers…
Czyżbym wyczuwał nutkę zazdrości?
Nadszedł czas…
Daj Simpsonowi…
klucz.
Panie Simpson, niech pan nie siada na tym brudnym sedesie.
Dali panu…
klucz.
Klucz?
- Dostał klucz. - Kto?
TOALETA KIEROWNIKÓW
Wspaniałe. Absolutnie wspaniałe.
Oglądałem wczoraj telewizję
i trafiłem na ciekawy dokument
o Rommelu, Lisie Pustyni.
To był facet, który potrafił wszystko załatwić.
Proszę ręcznik, Simpson.
- Pan pozwoli. - Powiedziałem Simpson.
Oczywiście, panie Burns.
Świetnie.
- Chodź ze mną. - Oczywiście.
POUFNE
Mam cię, Simpson.
Homer, wydajesz pieniądze na produkty do pielęgnacji włosów i nowe ubrania,
ale nie odkładasz nic na czarną godzinę.
Czarną godzinę? Taka nie nastąpi, Marge.
Życie Simpsonów jest kolorowe.
A co by chciała moja córcia?
Brak huśtawek nastroju i stabilizację życiową.
To może kucyka?
WSTĘP ZABRONIONY
Chcę, żeby cała kadra
miała takie pomysły jak ty, Simpson.
Wygłosisz przemowę. Powiesz co i jak.
Jasne. A co mi tam.
Wspaniale. Do roboty, Simpson.
Mam przykry obowiązek zgłosić,
że jeden z pańskich kierowników
wyłudził z firmowego ubezpieczenia 1000 $.
Co? Niech go diabli!
Chciałem sobie kupić drapaczkę z kości słoniowej.
Jak to zrobił?
Obciążył nas kosztami za Dimoxinil.
To lek na porost włosów.
Dziękuję bardzo, naukowcu.
Wiem, co to jest.
Daj nauczkę temu chuliganowi.
Z przyjemnością.
Karl, pomóż mi. Pan Burns chce,
żebym wygłosił mowę do kierowników i…
Czego chcesz?
Pomyślałem, że wpadnę
- i powiem ci, że jesteś zwolniony. - Co?
Nie lubimy tu oszustów ubezpieczeniowych,
którzy naciągają firmę na 1000 $.
Do południa masz zniknąć, Simpson.
Chwileczkę, panie Smithers.
Homer Simpson jest niewinny. Ja to zrobiłem.
- Tak? - O czym ty mówisz?
Pan Simpson o niczym nie wiedział.
Biorę za to pełną odpowiedzialność.
Czyżby?
W takim razie… ty jesteś zwolniony. Kimkolwiek jesteś.
Oto 1000 $.
Co cię obchodzi jego łysina?
Miałem swoje powody.
Karl, uratowałeś mnie. Dlaczego?
Zrobiłem coś niezwykłego?
Nie. Zrobiłem to, do czego zostałem stworzony.
To, co zrobiłby każdy żołnierz,
gdyby koło jego dowódcy upadł granat.
Rzuciłem się na niego i osłoniłem własnym ciałem.
Dziękuję, Karl.
Nie wiem, co powiedzieć.
Proszę mnie odprowadzić do samochodu.
Do widzenia, Karl.
Będę za tobą tęsknił.
Do widzenia, panie Simpson.
Zabrał pan parasol?
Nie.
Proszę.
Jesteś skończony. Całkowicie zrujnowany.
Nie masz już Karla. Nie ma go, ale masz włosy.
No właśnie. Tylko włosy się liczą.
Jeszcze to przemówienie.
Co tam, lamusy?
- Niemożliwe. - Pewnie sztuczne.
Najprawdziwsze.
Bart! Co ty wyprawiasz?
Ty mały…
Zabiję cię!
Kocham cię, tato.
Podła sztuczka.
Nie zabiję cię, ale powiem ci trzy rzeczy,
które będą cię prześladować do końca życia.
Zrujnowałeś ojca.
Unieszczęśliwiłeś rodzinę,
a łysienie jest dziedziczne.
Tak?
Może zadzwoń do apteki i…
Nie mam 1000 dolców! Ale ty masz, prawda Marge?
Musisz mieć. Pewnie odkładałaś, prawda?
Oszczędzałaś na czarną godzinę, tak mówiłaś, co nie?
Tata nie znosi tego zbyt dobrze.
Przykro mi.
Za pięć minut masz przemówienie.
Chyba się nie powiesisz, prawda?
PAN SIMPSON
„Panie Simpson!
Pozwoliłem sobie przygotować pańskie przemówienie
na ponumerowanych kartkach.
Wszystkie trudne słowa zapisałem…
fo-ne-tycz-nie.
Niech Bóg pana błogosławi.
Jest pan wyjątkową osobą.
Pański wierny sługa,
Karl”.
- Powodzenia. - Karl.
Więc to nie był tylko głos w mojej głowie.
Co ty tu robisz?
Przyszedłem się pożegnać z sekretarkami.
Dzięki za przemówienie,
ale nie mogę go wygłosić. Popatrz na mnie.
- Niczego pana nie nauczyłem? - To znaczy?
Nie rozumie pan? Sos tatarski, klucz do łazienki,
wycieranie rąk szefowi.
To pańska zasługa, a nie włosów.
Udało się, bo uwierzył pan w siebie.
Ale już nie wierzę. Jestem durniem.
- Nieprawda. - Skąd wiesz?
Mama mówiła, żebym nigdy nie całował durniów.
Karl.
Pokaż na cię stać, tygrysie.
Teraz wystąpi ktoś, kto ma ciekawe spostrzeżenia.
Wschodząca gwiazda naszej nuklearnej rodziny,
Homer Simpson.
Co, u licha? Kim jest ten stary moher?
Co zrobił z Homerem?
To jest Homer Simpson.
Wielu z was
pomyślałoby, że mi odbiło, gdybym zrobił coś takiego.
Odbiło mu!
Jednak w tej elektrowni robimy to codziennie.
Fałszowanie dokumentów, przestarzałe metody produkcji.
A możemy zaoszczędzić miliony dolarów rocznie.
Jak? Dzięki Jiko Kanri,
japońskiej sztuce zarządzania.
- Ten łysol nie ma żadnych pomysłów. - Jeśli to żart, to mnie to nie bawi.
Ma czelność mówić nam, jak zarządzać elektrownią.
Nawet nie ma włosów.
…mało wydajne wydobycie uranu,
który można tanio kupić na rynkach zagranicznych.
Długoterminowe korzyści
rekompensują jednorazowy koszt
i przynoszą oszczędności w kwocie…
…dużo pieniędzy.
Do prezesa. Natychmiast.
Nieboszczyk idzie.
Proszę, proszę, nasz wspaniały, młody kierownik.
To, co urządziłeś na porannym spotkaniu, to jakaś drwina, Simpson.
Powinienem cię natychmiast zwolnić.
Ale…
Nie zrobię tego.
Dlaczego?
Jak myślisz, ile mam lat?
Nie wiem, 102?
Tylko 81.
Może ciężko w to uwierzyć,
ale za czasów świetności…
ALBUM
…szczyciłem się czupryną blond loków.
Szanowano mnie na studiach aż do ostatniego roku,
kiedy to wyłysiałem i wyglądałem jak oskubany kurczak.
Widzisz, Simpson.
Wiem, czym jest łysienie.
Dlatego przywracam cię na dawne stanowisko.
Co? Dziękuję.
A teraz wynoś się, zanim zmienię zdanie.
Już mnie nie ma.
Przebudziłeś się?
Chyba pierwszy raz w życiu.
Co się stało?
Żartujesz?
Utknąłem w pracy bez perspektyw.
Dzieci mnie znienawidzą,
bo nie kupię im tego, co obiecałem,
a ty nie będziesz mnie kochać,
bo jestem brzydki i łysy.
Dzięki twojej pracy zawsze miałam co włożyć do garnka.
A dzieciom szybko przejdzie.
A co z kochaniem mnie?
- Chodź tutaj. - Po co?
No chodź.
Jesteś taki piękny dla mnie
Nie rozumiesz?
Jesteś wszystkim, o czym marzyłam
Jestem wszystkim, czego potrzebujesz
- Jesteś taki piękny - Jestem taki piękny
- Dla mnie - Dla ciebie
Napisy: Karolina Olobry