Γεια σας.
Το Χαλοουίν είναι πολύ παράξενη γιορτή.
Προσωπικά, δεν την καταλαβαίνω.
Παιδιά που λατρεύουν φαντάσματα και παριστάνουν τους διαβόλους.
Τα προγράμματα στην τηλεόραση είναι εντελώς ακατάλληλα
για τα παιδιά.
Όπως το μισάωρο που ακολουθεί.
Τίποτα δεν ενοχλεί τα παιδιά μου,
αλλά το αποψινό σόου, για το οποίο νίπτω τας χείρας μου,
είναι πολύ τρομακτικό.
Αν έχετε ευαίσθητα παιδιά,
καλύτερα να τα βάλετε νωρίς για ύπνο,
αντί να μας γράφετε οργισμένα γράμματα αύριο.
Σας ευχαριστώ.
ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΣΠΡΙΝΓΚΦΙΛΝΤ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ ΣΙΜΠΣΟΝ ΙΣΜΑΗΛ ΣΙΜΠΣΟΝ
ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ Β. ΣΙΜΠΣΟΝ ΓΚΑΡΦΙΛΝΤ
ΚΑΣΠΕΡ ΤΟ ΦΙΛΙΚΟ ΑΓΟΡΙ
ΕΛΒΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΑΣ ΕΔΩ
ΦΑΡΣΑ Η' ΚΕΡΑΣΜΑ
Έκανα καλή μπάζα φέτος. Λατρεύω το Χαλοουίν.
Για μια στιγμή. Για να δούμε τι σκαρώνουν τα παιδιά.
...και ο αστυνομικός στην άλλη άκρη της γραμμής είπε
"Εντοπίσαμε την κλήση.
"Έγινε από τον από κάτω όροφο.
"Βγείτε από το σπίτι!"
Όμως ήταν πολύ αργά.
Τέλος της ιστορίας.
Αυτό το άκουσα όταν πήγαινα Γ' δημοτικού. Δεν είναι τρομακτικό.
-Είναι! -Δεν είναι!
Εντάξει! Τότε, πες εσύ μια πιο τρομακτική.
Δώσ' μου τον φακό.
Άκου μια ιστορία που είναι πραγματικά τρομοκρατική.
-Τι ακούω! -Την ονομάζω
Το Σπίτι του Εφιάλτη.
-Αυτά είναι όλα. Υπογράψτε εδώ. -Ορίστε, δικέ μου,
κι ένα δολάριο για σένα.
Ένα δολάριο. Χαίρομαι που το μέρος είναι καταραμένο.
Είναι όλο δικό μας.
Δεν μπορώ να πιστέψω πόσο φθηνό ήταν.
Πρόθυμος πωλητής, Μαρτζ.
Σίγουρα πρέπει να ήταν πρόθυμος.
Καλή τοποθεσία, 18 υπνοδωμάτια, τάφρος. Δεν θα έπρεπε να έχουμε τα λεφτά γι' αυτό.
Επιτέλους πετύχαμε μια καλή προσφορά. Σταμάτα να γκρινιάζεις.
Φαίνεται πολύ καλό για να 'ναι αληθινό.
Μαμά, ο Μπαρτ μού πέταξε ένα βιβλίο!
-Δεν το έκανα. -Το έκανες!
Φύγετε!
Τι στην ευχή ήταν αυτό;
Κάποιος ήχος του σπιτιού.
Η κουζίνα χρειάζεται ένα γυναικείο άγγιγμα.
Χόμερ!
Τι είναι αυτό στη γωνία;
-Δεν ξέρω. -Μοιάζει με δίνη,
με μια πύλη σε κάποια άλλη διάσταση.
Μια δίνη.
Πιάσε!
Πολύ πρώτο!
"Σταματήστε να πετάτε τα σκουπίδια σας στη διάστασή μας."
Μαμά, μπαμπά! Βοήθεια!
Φύγετε.
Θέλω να δω τι δικαιολογία θα βρεις τώρα, μικρέ.
Διαισθάνομαι μια σατανική παρουσία σ' αυτό το σπίτι.
-Σατανική; -Σταμάτα, Λίσα. Τρομάζεις τη μητέρα σου.
Παιδιά, πάρτε τα παλτά σας. Φεύγουμε αμέσως από δω.
Περίμενε μια στιγμή, Μαρτζ.
Είναι φυσικό να υπάρχουν προβλήματα
σ' ένα τόσο παλιό σπίτι.
Θέλει λίγο φτιάξιμο.
Ποιο είναι το πρόβλημα; Θα φέρουμε μερικούς παπάδες εδώ...
Δεν θα μείνω σ' ένα σατανικό σπίτι απλώς για να γλιτώσω λίγα δολάρια.
Μην είσαι τόσο πεισματάρα!
Δεν μιλάμε για λίγα δολάρια.
Μιλάμε για μερικές χιλιάδες δολάρια!
Έχει ωραία ψηλά ταβάνια.
Ας κοιμηθούμε και αποφασίζουμε αύριο, εντάξει;
Εντάξει, αλλά αν συμβεί τίποτα...
Τι μπορεί να συμβεί;
Όλοι είναι εναντίον σου, Μπαρτ.
Πρέπει να τους σκοτώσεις όλους.
Πρέπει να πεθάνουν όλοι.
Είσαι η συνείδησή μου;
Εγώ...
Ναι, είμαι.
Λίσα.
Το χασαπομάχαιρο, Λίσα.
Είναι όλοι εναντίον μου.
Πρέπει να πεθάνουν όλοι.
Μαρτζ.
Μαρτζ;
Είμαι στην κουζίνα, Χόμερ.
Να πεθάνετε!
Να πεθάνετε όλοι!
Τι συμβαίνει εδώ;
Χόμερ, Μπαρτ, Λίσα, Μάγκι, σταματήστε!
-Συγγνώμη, Μπαρτ. -Συγγνώμη.
-Συγγνώμη, μαμά. -Συγγνώμη.
Ως εδώ. Παιδιά, ντυθείτε. Φεύγουμε.
Είπες ότι θα αποφασίσουμε το πρωί.
Δεν με νοιάζει.
Έχουμε τις διαφορές μας και έχουμε καβγαδίσει,
αλλά ποτέ δεν μαλώσαμε με μαχαίρια,
και φταίει αυτό το σπίτι.
Μαμά, μπαμπά, κοιτάξτε!
ΤΡΕΛΟ ΑΤΙ ΚΑΘΙΣΤΟΣ ΤΑΥΡΟΣ
Είναι αρχαίο ινδιάνικο νεκροταφείο.
Αυτό το σπίτι τα έχει όλα.
ΠΟΚΑΧΟΝΤΑΣ
Ένα αρχαίο ινδιάνικο τι;
Κύριε Πλουτ, είμαι ο Χόμερ Σίμπσον.
Όταν μου πουλήσατε το σπίτι, ξεχάσατε να μου πείτε μια λεπτομέρεια.
Δεν μου είπατε ότι ήταν χτισμένο πάνω σε ινδιάνικο νεκροταφείο!
Όχι! Δεν μου το είπατε!
Αλλιώς τα θυμάμαι εγώ τα πράγματα.
Ναι, εντάξει, γεια σας.
Λέει ότι το είπε πέντε-έξι φορές.
Πάμε, παιδιά.
-Έλεος, Μαρτζ! -Χόμερ.
Θα πεθάνετε.
Θα πεθάνετε αργά.
Το στομάχι σας θα πρηστεί.
Τα έντερά σας θα στρίψουν και θα βράσουν.
Τα μάτια σας θα εκραγούν και μια απαίσια ουσία,
μάλλον τα μυαλά σας, θ' αρχίσουν να τρέχουν από τη μύτη σας.
Σκάσε!
Σταμάτα να προσπαθείς να μας εκφοβίσεις!
Σταμάτα να λες αυτά τα φρικτά πράγματα και μάθε τρόπους!
Κοίταξε με. Ποτέ δεν έχω ξαναθυμώσει τόσο. Τρέμουν τα χέρια μου.
Καλύτερα απ' το να εκραγούν τα μάτια σου.
-Κάν' το ξανά. -Ποιο;
-Κάνε τους τοίχους να ματώσουν. -Όχι.
Μας ανήκεις, φίλε. Θέλω να δω λίγο αίμα.
Δεν είμαι αναγκασμένος να σε διασκεδάζω.
Έλα, φίλε, κάνε αυτό με το αίμα.
Άντε! Κάν' το!
Γιατί θέλεις να μας τρομάξεις;
Θέλεις να μας κρατήσεις μακριά σου;
Για να μη σε αγαπήσουμε;
Άσε με ήσυχο.
Μην της μιλάς έτσι.
-Άκου, κυρά μου... -Μη με λες "κυρά μου".
Με λένε Μαρτζ Σίμπσον.
Αυτή είναι η οικογένειά μου και δεν θα πάμε πουθενά.
Θα πρέπει να ζήσουμε όλοι μαζί, οπότε καλύτερα να το συνηθίσεις.
Μπορώ να το σκεφτώ για λίγο;
Φυσικά.
Η ζωή με τους Σίμπσον.
Τι άλλη επιλογή έχω;
Πρώτο!
Προτίμησε να αυτοκαταστραφεί, παρά να ζήσει μαζί μας.
Αισθάνομαι απόρριψη.
-Αυτό δεν ήταν τρομακτικό, Μπαρτ. -Αλήθεια;
Τι λες για το κομμένο δάχτυλο;
Φτύσ' το!
Η τελευταία ιστορία ήταν για ζέσταμα
γι' αυτό το μακάβριο παραμύθι που αποκαλώ...
Πεινασμένοι είναι οι καταραμένοι.
Χόμερ, πολλές μύγες μαζεύτηκαν.
Μην ανησυχείς. Θα ανάψω την εντομοκτόνα συσκευή.
Αυτό ήταν δυνατό!
Αυτό αρκεί.
Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από ένα καλοψημένο μπιφτέκι.
Ωραίο!
Τα μπιφτέκια σας κρυώνουν, παι...
Παναγίτσα μου!
Χαίρετε, γήινοι. Είμαι ο Κανγκ. Μη φοβάστε.
Δεν θα σας κάνουμε κακό.
-Μιλάς αγγλικά. -Μιλάω ραϊτζελιανά.
Κατά σύμπτωση,
οι γλώσσες μας είναι πανομοιότυπες.
Τι θα μας κάνεις, φίλε;
Ο Κόντος κι εγώ θα σας πάρουμε στον Ράιτζελ Τέσσερα,
έναν κόσμο με ανεξάντλητες απολαύσεις που θα σκανδαλίσουν τις αισθήσεις σας
και θα ανοίξουν τους πνευματικούς σας ορίζοντες.
Ξέρω ότι για εσάς, εμείς οι Σίμπσον είμαστε μια κατώτερη μορφή ζωής.
Αντιμετωπίζουμε αυτήν την προκατάληψη κάθε μέρα,
αλλά είμαστε ευτυχισμένοι στον πλανήτη μας.
Εκλιπαρούμε τον οίκτο σας.
-Επιστρέψτε μας... -Ώρα για δείπνο.
Κοιτάξτε τσιμπούσι!
Ορίστε, γήινοι. Πάρτε όσο θέλετε, αλλά φάτε όσο πάρετε.
Σας ευχαριστούμε, κύριε...
Για να το προφέρετε σωστά,
πρέπει να σας βγάλω τη γλώσσα.
-Τηγανητές γαρίδες. -Σάντουιτς με κιμά.
-Παϊδάκια με σάλτσα. -Κοίτα, Χόμερ, ροζέτες από ραπανάκι!
Φτιάχνονται δύσκολα. Είναι πολύ προηγμένο είδος.
Φάτε, γήινοι. Παχύνετε από το φαγητό.
Κάτι δεν πάει καλά μ' αυτό.
Η μικρή έχει δίκιο.
Φέρτε λίγη σος μήλου για τα παϊδάκια.
Τι κοιτάς, φιλαράκο;
Η γυναίκα σου είναι μούρλια.
Σ' ευχαριστώ.
Με μεγάλη μας χαρά, σας παρέχουμε απεριόριστη διασκέδαση
στο διαγαλαξιακό σας ταξίδι.
Εδώ λαμβάνουμε πάνω από ένα εκατομμύριο κανάλια
από τις πιο μακρινές γωνιές του γαλαξία.
-Πιάνετε HBO; -Όχι, αυτό θα κόστιζε έξτρα.
Και ιδού το πιο κορυφαίο επίτευγμα
στην τεχνολογία ψυχαγωγίας,
μια ηλεκτρονική εκδοχή αυτού που αποκαλείτε πινγκ πονγκ.
Οι πρωτόγονες ρακέτες αντικαταστάθηκαν από ηλεκτρονικά...
Αυτό είναι το Pong! Συμβάδισε με την εποχή, φίλε.
Με τη Μαρτζ παίζαμε αυτό το παλιό παιχνίδι, πριν παντρευτούμε.
Εμείς φτιάξαμε αυτό το διαστημόπλοιο.
Όποιος ανήκει σε είδος που τελειοποίησε το διαγαλαξιακό ταξίδι,
να σηκώσει το χέρι του.
Εντάξει, λοιπόν.
Συγγνώμη. Το παιχνίδι σας είναι πολύ ωραίο.
Ώρα για δείπνο.
Γιατί δεν σας έχουμε δει να τρώτε;
Δεν θέλουμε να μας κοπεί η όρεξη
για το μεγάλο τσιμπούσι, όταν φτάσουμε στον Ράιτζελ Τέσσερα.
-Τσιμπούσι! -Θα μας καλέσετε;
Θα είστε στο τσιμπούσι.
Κάτι μου λέει ότι θα είστε οι επίτιμοι καλεσμένοι.
Πείτε μας κι άλλα.
Όχι, τώρα φάτε.
Όταν φτάσουμε,
θα έχουμε πολύ χρόνο για κουβεντούλα.
Πολύ καλά, γήινε.
Εξαιρετικά, κύριε Σίμπσον.
Αυτό θα δώσει τέλεια γεύση στους γήινους.
ΠΩΣ ΝΑ ΜΑΓΕΙΡΕΨΕΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
Σταματήστε!
Δεν βλέπετε τι συμβαίνει εδώ;
Μας παχαίνουν για να μας φάνε.
Έλα τώρα, Λίσα.
Αν δεν με πιστεύετε, κοιτάξτε το βιβλίο που βρήκα.
Κοίτα! Έχει δίκιο!
Γήινοι, σταματήσατε να τρώτε.
Άκου, μεγάλο, ηλίθιο εξωγήινο πλάσμα.
Κανείς δεν τρώει τους Σίμπσον.
-Ορίστε; -Μη μου κάνεις τον χαζό.
Βρήκαμε το βιβλίο σας.
Εννοείτε αυτό;
Είναι ένα αθώο βιβλίο μαγειρικής.
Είναι απλώς λίγο σκονισμένο.
ΠΩΣ ΝΑ ΜΑΓΕΙΡΕΥΕΤΕ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
Για μια στιγμή.
ΜΑΓΕΙΡΕΨΤΕ 40 ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
Περιμένετε. Υπάρχει κι άλλη διαστημική σκόνη.
ΜΑΓΕΙΡΕΨΤΕ ΓΙΑ 40 ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
Για να καταλάβω, νομίσατε ότι...
Νόμιζαν ότι θα τους φάμε.
Θεούλη μου, υποτίθεται ότι είναι αστείο αυτό;
Όχι. Μιλούν σοβαρά.
Γιατί μας αναγκάζετε να τρώμε συνέχεια;
Σας αναγκάζουμε; Εμείς σας προσφέραμε ένα πολυτελές γεύμα
και εσείς σαβουριάσατε.
Ξεπατώθηκα στην κουζίνα για μέρες
για εσάς και...
Αν θέλατε να κάνετε τον Σίροκ τον Προετοιμαστή να κλάψει,
τα καταφέρατε.
Δεν είστε τα μόνα πλάσματα που έχουν συναισθήματα, ξέρετε.
Σας προσφέραμε τον παράδεισο.
Θα βιώνατε συναισθήματα
εκατό φορές πιο δυνατά απ' αυτό που αποκαλείτε "αγάπη"
και χίλιες φορές πιο δυνατά απ' αυτό που λέτε "διασκέδαση".
Θα σας φέρονταν σαν θεούς
και θα ζούσατε για πάντα μέσα στην ομορφιά,
αλλά τώρα, εξαιτίας της προσβλητικής φύσης σας,
αυτό δεν θα συμβεί.
Για ανώτερο είδος, είναι πολύ κακιασμένοι.
Τα μόνα τέρατα σ' εκείνο το σκάφος ήμασταν εμείς.
Λίσα, βλέπεις τι εννοούμε όταν λέμε ότι παραείσαι έξυπνη για την ηλικία σου;
-Συγχαρητήρια, Λίσα. -Ναι, μας υποχρέωσες.
Κάτι τρομακτικό συμβαίνει.
Σπασικλάκι, είναι Χαλοουίν. Παράτα το βιβλίο.
Αν θες να ξέρεις,
θα σου διαβάσω μια κλασική ιστορία τρόμου
από τον Έντγκαρ Άλαν Πόε.
Για μια στιγμή. Αυτό είναι σχολικό βιβλίο.
Μην ανησυχείς, Μπαρτ, δεν θα μάθεις τίποτα.
Λέγεται Το Κοράκι.
"Δώδεκα έδειχνε η ώρα, όπως και τώρα
-"κι ήμουν..." -"...κι ήμουν βυθισμένος ώρα
"σε βιβλία αλλοτινά
ΑΛΛΟΤΙΝΑ ΒΙΒΛΙΑ - ΤΟΜΟΣ 2ος
"όταν μέσα από ένα θάμπος ύπνου να μου εφάνη
"σάμπως κάποιος έξω από την πόρτα να χτυπούσε σιγανά.
-"Επισκέπτης είπα... -"Θα 'ναι...
"και χτυπάει σιγανά, τούτο θα 'ναι μοναχά.
-Πότε θα τρομάξουμε; -Μπαρτ, φτιάχνει την ατμόσφαιρα.
"Α, θυμάμαι έπεφτε χιόνι και του κρύου Δεκέμβρη οι τόνοι
"σκούζαν μες στο παραγώνι και στοιχειώναν στη φωτιά.
"Η νυχτιά με στενοχώρα κι άδικα έψαχνα τόση ώρα
"να βρω τη γλυκιά Λεωνόρα...
"μες στ' αρχαία μου χαρτιά.
Αχ, Λεωνόρα!
"Τη Λεωνόρα που οι αγγέλοι τής κρατάνε συντροφιά
"και δική μας ποτέ πια.
"Κάθε θρόισμα στο μετάξι της κουρτίνας είχε αλλάξει
"Κι έρχονταν να με ταράξει ο άγριος φόβος που τρυπά.
"Κι έλεγα, για να πάρω θάρρος και να διώξω αυτό το βάρος...
"Επισκέπτης θα ’ναι τούτος που χτυπά,
"τούτο θα ’ναι μοναχά.
"Ξάφνου ως να ‘ντριωσε η ψυχή μου και παρά την ταραχή μου
-"Κύριε... -"Φώναξα...
"Ή κυρία...
"συγχωρέστε με, έστω αργά, στα χαρτιά μου ήμουν σκυμμένος κι ίσως μισοκοιμισμένος
"και δε σας άκουσα ωρισμένως
"να χτυπάτε έτσι σιγά.
"Ανοίγω τα πορτόφυλλα γοργά."
Το καλό που του θέλω να 'χει ενδιαφέρον.
"Έξω η νύχτα μοναχά".
Ξέρεις τι θα ήταν πιο τρομακτικό από αυτό;
-Τι; -Τα πάντα!
"Μπήκα στο δωμάτιο πάλι, μ’ άνω κάτω το κεφάλι,
"Μα μέσα απ’ αυτή τη ζάλη, δυνατήν ακούω χτυπιά.
-"Σίγουρα... -"Λέω ευθύς...
"Κάτι στο παραθύρι θα 'ναι.
"Ας ιδώ τώρα ποιος να 'ναι, φτάνει το μυστήριο πια,
"Τότε τα παντζούρια ανοίγω, όμως μια κραυγή μου πνίγω
"καθώς βλέπω ένα κοράκι μες στο δώμα να περνά.
"Η ευγένεια δεν το νοιάζει κι ούτε που με λογαριάζει,
"μα γαντζώνει στο περβάζι της εσώπορτας στερνά.
"Μα γαντζώνει και κουρνιάζει στη μαρμάρινη Αθηνά
"και κοιτάζει μοναχά.
"Πως ανάπνευσα στ’ αλήθεια και γελώντας απ’ τα στήθια,
-"από παλιά συνήθεια... -"Λέω...
"μαυροπούλι άλλοτε θείο, που πλανιέσαι στη νυχτιά,
"ποιο είναι τάχα τ’ όνομά σου μες στην άραχνη νυχτιά;
"Και μου λέει...
-Άσε μας πια. -Μπαρτ, σταμάτα.
Λέει "Ποτέ πια", κι αυτό είναι το μόνο που θα πει.
Εντάξει.
"Ξάφνου ως να ’νιωσα μου εφάνη γύρω μου άκρατο λιβάνι...
-Ηλίθιο λιβάνι. -"...και πλημμύρα να μου φτάνει
"σύννεφο η θεία του καπνιά.
-"Άθλιε... -"Φώναξα...
"στοχάσου, που ο Θεός στέλνει κοντά σου.
"Αγγέλους να σου σταλάσουν νηπενθές για λησμονιά,
"Πιές το, ω, πιές το, τη Λεωνόρα να ξεχάσεις μ’ απονιά,
"Και μου λέει...
-"Ποτέ πια! -"Φύγε στ’ άγριά τα σου μέρη...
-"Όρνιο ή φάντασμα! -"Φώναξα...
"Αν αυτό που σ’ έχει φέρει δεν σε καταπιει ξανά.
"Κι ούτε ένα μικρό φτερό σου
"να μη μείνει εδώ δικό σου,
"Και το φευγιό σου
"να χαθεί στα σκοτεινά!
"Πάρε και το κρώξιμό σου
"πέρα από την Αθηνά.
-"Και μου λέει... -"Ποτέ πια!
"Πάρε και το κρώξιμό σου πέρα από την Αθηνά.
-"Και μου λέει... -"Ποτέ πια!
Βρε μικρό...
Έλα εδώ, βρε κοράκι!
Αστόχησα!
Ποτέ πια, ποτέ πια.
ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΚΡΕΜΕΣ
ΜΑΡΤΥΡΙΑΡΑ ΚΑΡΔΙΑ
ΤΟ ΚΛΕΜΜΕΝΟ ΓΡΑΜΜΑ
"Κι από τότε εκεί δεμένο, το κοράκι, καθισμένο
Μένει πάντα κουρνιασμένο
"στη μαρμάρινη θεά.
"Κι η ματιά του όπως κοιτάζει, με ματιά δαιμόνου μοιάζει
"Κι η νυχτιά που το σκεπάζει του στοιχειώνει τη σκιά.
"Α, η ψυχή μου δε θα φύγει μια στιγμή απ’ αυτή τη σκιά.
"Δε θα φύγει ποτέ πια!"
Αυτό δεν ήταν τρομακτικό, Λίσα.
Ούτε καν για ποίημα.
Γράφτηκε το 1845.
Ίσως οι άνθρωποι τρόμαζαν πιο εύκολα τότε.
Ναι. Όπως όταν βλέπεις το Παρασκευή και 13, Μέρος Πρώτο.
-Είναι ξενέρωτο για τα σημερινά δεδομένα. -Παιδιά, ώρα για ύπνο!
Δεν θα έχω πρόβλημα να κοιμηθώ απόψε.
Όχι, Μαρτζ! Έλα, σε παρακαλώ.
Δεν θα κοιμηθώ με τα φώτα αναμμένα, Χόμερ.
Είναι απλώς παιδικές ιστορίες. Δεν θα σου κάνουν κακό.
Μισώ το Χαλοουίν.
Υποτιτλισμός: Γιάννης Βοζίκης