ELEKTROWNIA ATOMOWA
SZKOŁA PODSTAWOWA W SPRINGFIELD
NIE BĘDĘ JEŹDZIĆ AUTEM DYREKTORA
UWAGA
MIESIĘCZNIK MAMY PŁATKI KRUSTY'EGO
WRESTLING ŚWIATOWEGO FORMATU
Na żywo, z Centrum Kultury i Rozrywki w Springfield,
spotkanie wrestlerów stulecia.
Dziś Rasputin, przyjazny Rosjanin…
- On nie był czasem Szalonym Rosjaninem? - Tak, ale obawiam się,
że koła czasu odmieniły wrestling już na zawsze.
Jego przeciwnikiem z Uniwersytetu Heidelberg
będzie profesor Werner Von Brawn. Pisany przez „W”.
Dwaj tytani u szczytu swoich karier.
Moim zdaniem to będzie diabelnie dobry pojedynek.
Bart, mam nadzieję, że nie bierzesz tego na poważnie.
Nawet dziecko wie, że to jest reżyserowane jak w kinie.
Rasputin ma zasięg, ale z drugiej strony,
profesor ma swój „śpiączkowy chwyt”.
Moim zdaniem to będzie diabelnie dobry pojedynek.
Popatrz, jak się popisuje, cmokać własne muskuły? Buhaj!
Rasputin kręci Profesorem jak żyroskop.
To go porządnie zdezorientuje.
Ej, Milhouse, zrób głośniej.
- To moje miejsce. - Poprawka. To było twoje miejsce.
- Ale ja tylko poszedłem do toalety. - Nie widzę tu twojego nazwiska
wygrawerowanego na krześle.
Raz, dwa, trzy,
cztery, pięć, sześć…
Siedem, osiem, dziewięć,
Sędzia upomina Rasputina.
O rety, rety!
- Dlaczego sędzia na to pozwala? - Raz, dwa, trzy. Koniec!
- Buuu! - W tę sobotę, tylko w jeden wieczór,
twoje życie zmieni się na na zawsze. Sobota, sobota!
- Sobota, na torze żużlowym w Springfield. - Na torze!
Don „Miazga” Woodard, John „Skunks” Tremaine!
I zespół Kamaratsu, mistrzowie ujeżdżania kurzu,
na największym corocznym zlocie monster trucków!
- Jedna noc. - Plus niesamowity…
- Zdumiewający… - Niewiarygodny…
Monstezaurus!
Dwadzieścia ton i cztery historie zgniatanych aut.
Ziejące ogniem, prehistoryczne szaleństwo!
- Jedna noc! - Jedna noc!
Jedyna taka noc na torze w Springfield.
- Sobota! - Jeśli to
- opuścisz, znaczy, że siedzisz w pierdlu. - Jeśli siedzisz w pierdlu, ucieknij!
Bądź tam! Bądź tam!
- Monstezaurus! - Monstezaurus!
Mam ogłoszenie.
Dla dobra rodziny, Bart i ja uważamy, że powinniśmy wszyscy pójść
na zlot monster trucków w tę sobotę.
Nie zapominacie o czymś?
Zlot monster trucków, dobro rodziny.
- Nie, nie wydaje mi się. - Recital Lisy jest w tę sobotę.
Będę grać swoje pierwsze solo.
Jeśli nie przyjdziesz w sobotę,
od niedzieli zacznij
- szukać terapeuty dziecięcego. - Ale Monstezaurus jest tylko jeden dzień!
Okrutny losie, dlaczego ze mnie drwisz?
No już, wy dwaj.
O której zaczynają się te samochodziki?
O 20.00, ale jakie to ma znaczenie?
Koncert Lisy zaczyna się o 17.00.
Możemy zobaczyć i to, i to..
Marge, jesteś genialna.
Pamiętajmy o dobrych manierach.
Ludzie. Ludzie!
Proszę o ciszę.
Nie każcie mi mrugać światłem.
Dziękuję.
Panie, panowie, rodzice i miłośnicy muzyki.
Witamy na pierwszym z serii sobotnich koncertów.
Serii? Och!
Dziś, symfonia Sherberta…
Schuberta. „Niedokończona”.
Dobrze. Niedokończona. To nie potrwa długo.
Pamiętajcie, dzieci. Gramy razem.
Pięć, sześć, siedem, osiem.
To było piękne.
- Możemy iść? - Siadaj, Homer.
Jak długi miał być
ten szmatławy kawałek Sherberta?
Ojej. Lisa była wspaniała.
Zrobiła duże postępy w zakresie palcowania.
Dzięki, Flanders.
- Wielki znawca się znalazł. - Kiedy solówka Todda?
Już coraz bliżej, synu. Coraz bliżej.
Mój syn. Mój syn.
Daj spokój, Flanders. Nie jest aż tak beznadziejny.
- Dosięgłam go. - Homer, jedź spokojnie.
Spokojnie, jak na wojnie.
Szybciej, tato. Monstezaurus czeka.
TOR WYŚCIGOWY
Do licha, nie ma miejsc.
Chyba widzę jedno tam.
- Tato? - Nie teraz, Liso. No dawaj.
- Homer? - Co?
- To Monstezaurus! - Gdzie? Gdzie?
Ciągnijcie! Fajtłapy.
- No dalej. - No, zobaczmy.
Zbita szyba, roztopiony zderzak,
przebita chłodnica, ślady zębów na bagażniku.
Na szczęście brak szkód konstrukcyjnych.
Ten czek powinien pokryć naprawy.
- Bardzo dziękuję. - Pani Simpson?
Jestem Leo G. Clark, wynalazca, właściciel i operator Monstezaurusa.
Pozwolę sobie powiedzieć,
że Monstezaurus czuje się bardzo źle z tym,
co się stało, i wszyscy w zespole chcielibyśmy, żebyście przyjęli
państwo tę połowę butelki szampana za bycie tak dobrymi kibicami.
Cóż, dziękuję.
Jeju, wszyscy na zlocie są tacy mili.
Patrz, Homer. Szampan!
A teraz firma Majestic Undercoating ma zaszczyt przedstawić
Panią Monster!
Wow, kobieta jeżdżąca po błocie.
Kolejna bariera pokonana. Jedź, siostrzyczko!
Niech zacznie się spustoszenie!
Zapomniałem swojego corn doga.
- Daj mi trochę nachos, Homerozaurze. - Masz, Bartozaurze.
Ostatnim wydarzeniem będzie nasz specjalny gość!
Najsłynniejszy śmiałek świata.
Człowiek nieznający strachu.
Jeśli nie jest w akcji, pilnuje trakcji. Kapitan Lance Murdock!
Panie i panowie, a w szczególności małe dzieci,
Cieszę się, że zostaniecie świadkami tego, co może być moją potworną śmiercią.
Dziś wykonam swój najniebezpieczniejszy wyczyn.
Rzucę wyzwanie śmierci, naturze i grawitacji,
skacząc ponad tym zbiornikiem wody
wypełnionym rekinami ludojadami,
śmiertelnie elektryzującymi węgorzami,
żarłocznymi piraniami, miażdżącymi kości aligatorami,
i może najbardziej przerażającym,
królem dżungli, okrutnym lwem!
Prawie bym zapomniał.
By dodać realnej dozy niebezpieczeństwa, jedna kropla ludzkiej krwi.
A na wypadek gdybym nie przetrwał, pozwólcie powiedzieć,
że pasy bezpieczeństwa ratują życie, zapinajcie je.
To jest takie fajne.
Nie mogę patrzeć!
Udało mu się!
Fajowo!
Nic mu nie jest, ludziska.
Cóż za wypełniony rozrywką wieczór.
Panie i panowie, bardzo odważny i dzielny dziesięciolatek.
Gdy w szkole nie unika pomyłek, ryzykuje własny tyłek.
Największy śmiałek na świecie, Bart Simpson!
Bart! Bart!
Bart. Jesteśmy w domu.
Tato, chcę zostać nieustraszonym śmiałkiem.
Dzieci gadają czasem takie głupotki.
Oszalałeś, Bart.
- Nigdy ci się nie uda. - Oszczędźcie mi tych teorii.
Och, nie, jest ranny.
- Mocno. - Zabierajmy się stąd.
SZPITAL OGÓLNY W SPRINGFIELD
ODDZIAŁ RATUNKOWY
Mój syneczek.
Daj spokój, Marge, jesteśmy na niego źli.
- Wszystko w porządku? - Lepiej!
Mam szwy.
- Fuj. - Fuj.
Pewnie będzie blizna.
Pani Simpson, Bart powiedział, że sam sobie to zrobił,
szykując się do kariery w pokonywaniu śmierci.
Tak, byliśmy wczoraj na występie jednego ryzykanta.
Wie pan, jak to jest, dzieciak małpował.
Chyba mam pomysł, który go zniechęci
do powtarzania podobnych zachowań.
Na tej sali są dzieci, które zostały ranne przez naśladowanie rzeczy,
które widziały w telewizji, w filmach i na scenie.
Ten mały chłopiec złamał nogę próbując latać jak Superman.
Brat tego chłopca uderzył go w głowę kluczem francuskim,
naśladując wrestling, który widział w telewizji.
Nie wspomnę nawet o okropnościach z naszego oddziału Trzech Hultajów.
Jeju, nie wiedziałam, że telewizja ma tak niebezpieczny wpływ.
Jakby to nie wyglądało dramatycznie,
to niewielka cena
za niezliczone godziny pierwszorzędnej rozrywki.
Amen, co nie, Bart?
- Czy doktor Hibbert dał ci do myślenia? - Zdecydowanie.
Dostałem tu dziś prawdziwą lekcję. Dziękuję, doktorze.
Zrobiłem to.
- Wow! - Świetnie!
Fajnie! Tyle się dzieje, Bart.
- Niesamowite! - Stary, jesteś królem.
- Ale odjazd. - Dzięki.
Może oklaski dla tych odważnych zwierzaków?
Co? Co? Cześć, dzieciaki. Dzięki.
Dobra, wycieczkowicze, z autobusu.
Co się dzieje, Bart?
Jadę na oparach, Milhouse.
Dzieciaki dostają kopa od moich skoków
i uwielbiam was za to, ale to wszystko jest zbyt łatwe.
Musi gdzieś być jakieś wyzwanie warte mojego wysiłku.
Cześć, dzieci, witajcie w Wąwozie Springfield.
Stary, to coś jest ultraekstremalne.
Zakład, że można tam wrzucić zwłoki
i nikt ich nigdy nie znajdzie.
Otto, przeskoczę nad Wąwozem Springfield
na mojej deskorolce.
Wiesz, Bart, jako jedyny dorosły
czuję, że powinienem coś powiedzieć.
- Co? - Fajnie!
Otto, mogę użyć tego mikrofonu?
Przykro mi, koleś, jest tylko od nagłych wypadków.
- Ale chcę im powiedzieć o moim skoku. - Och, okej.
Mogę prosić o uwagę?
W tę sobotę skoczę nad Wąwozem Springfield
na swojej deskorolce.
Jest spore prawdopodobieństwo, że pochłonie mnie śmierć.
Liczę, że was tam zobaczę. Dzięki.
Wąwóz Springfield? Bart, zginiesz.
Lisa, nie wiem, jak ci to wytłumaczyć,
ale przeżywam te same emocje, przeskakując nad rzeczami,
jak ty od…
- czytania. - Proszę, zanim cokolwiek zrobisz,
chciałabym, żebyś z kimś porozmawiał.
Dziękuję za zorganizowanie tego, doktorze Hibbert.
Zrobię wszystko, żeby powstrzymać falę urazów związanych z rozrywką.
Dzieci, a teraz poznacie
najsłynniejszego śmiałka na ziemi, Lance'a Murdocka.
Lance, to Lisa i Bart Simpson.
Bart jest jednym z twoich największych fanów.
To zaszczyt, Lance. Jak się pan czuje?
- Au. Doktorze, usłyszałem pęknięcie. - Obawiam się, że kość jest złamana.
Czyli to już wszystkie.
Nie martw się, mały. Łamałem ten kciuk tuzin razy.
Hej! Na pewno chcesz autograf. Siostro?
- Komu mam to podpisać? - Wystarczy Bart, proszę pana.
„Bartowi. Dzięki za odwiedziny
w Szpitalu Głównym w Springfield.
Twoja wizyta była promyczkiem słońca…
w ten pochmurny dzień.
- Twój kumpel, Kapitan Lance Murdock”. - Wow, koleś.
Dzięki, Lance.
Nie ma za co, synu. Siostro, proszę to zabrać.
Panie Murdock, mój brat chce
skoczyć nad Wąwozem Springfield na deskorolce.
Czy możesz mnie zostawiać sam z młodzieżą?
Zacznę od tego, że powiem, że nieźle kombinujesz, synu.
Świetnie zobaczyć młodzieńca zainteresowanego niebezpieczeństwem.
Wiele osób będzie ci mówić, że zwariowałeś,
i może będą mieć rację, ale fakty są takie,
że kości się zrastają, laski lubią blizny, a Stany Zjednoczone Ameryki
mają najlepszą proporcję lekarzy do śmiałków
- na świecie. - Ale Kapitanie Murdock!
- Dzięki, Lance! - Nie ma sprawy.
Wychodząc, powiedzcie siostrze, że jestem gotowy na kąpiel.
Kolejna korzyść. Siostro?
Wąwóz Springfield?
Myślałem, że te brednie o śmiałkach mamy już z głowy.
- Kapuś. - Przepraszam, Bart,
ale gdybyś się zranił lub zabił,
poza dodatkową uwagą, którą bym zyskała, tęskniłabym za tobą.
Bart, zabraniam ci skakać nad wąwozem.
- Nie możesz. - Mogę i robię! Do swojego pokoju, Bart.
Proszę, zrobiłem to. Cieszę się, że ktoś wreszcie wkroczył
i zakończył to szaleństwo raz na zawsze.
Stary, możesz mi tego zakazać,
ale nie będziesz mnie pilnować przez całą dobę.
W chwili, gdy spuścisz mnie z oczu,
biorę deskorolkę i jadę nad ten wąwóz.
Wykołował nas, Marge. Nic już nie możemy zrobić.
Na pewno zginie.
Jesteś jego ojcem. Musisz spróbować przemówić mu do rozumu.
Nie, to nigdy nie działa. Już po nim.
Homer, porozmawiaj z nim od serca.
Musisz spróbować.
Okej, okej. Spróbuję.
Bart? Bart?
Bart! Co robisz?
- Nic. - Wybierałeś się
przeskoczyć ten wąwóz, prawda?
- Może. - Słuchaj. Wiem, że cię nie powstrzymam.
Jedyne, co mogę, to poprosić cię, byś obiecał,
że nie będziesz skakać nad wąwozem.
- Dobrze, obiecuję. - Och!
- Co się dzieje? - Wcale tak nie myślisz.
Bart, to nie jest jedna z tych lewych obietnic,
których dotrzymania nie oczekuję.
Jeśli mi to obiecujesz, musisz dotrzymać słowa.
- Czemu? - Bo jeśli nie,
już nigdy nie uwierzę w nic,
- co powiesz. - No co ty.
- Mówię serio. - Dobrze, tato. Obiecuję.
Nie skoczę nad Wąwozem Springfield.
Mój synek.
- Jak poszło, Homer? - Wiesz, Marge,
- to całkiem dobry dzieciak. - Cóż, ma całkiem dobrego ojca.
Gdzie on jest? Przecież mówił, że w południe.
Pewnie robi to, żeby zwiększyć napięcie.
- Ale showman. - Patrzcie! Tam jest.
Hej, chłopcze, chcesz porzucać ze starym…
Dlaczego, ty mały oszuście! Powinienem…
A chciałem się z nim pobawić.
Bart!
Hej, co jest?
Chłopcze, próbowałem ci rozkazywać. Próbowałem karać
i niech Bóg mi świadkiem, próbowałem argumentować,
ale pozostaje mi tylko samemu przeskoczyć przez wąwóz.
Co? Dlaczego?
Tylko tak zobaczysz, jak to jest
być świadkiem, jak członek rodziny idiotycznie ryzykuje życiem.
Ale tato, nie uda ci się.
Myślisz, że nie wiem?
- Żegnaj, synu. - Czekaj, tato! Nie rób tego!
Nie skoczę już więcej, obiecuję.
Dzięki Bogu, dzięki Bogu.
- Kocham cię, tato - Też cię kocham, synu.
Wiesz, chłopcze,
chyba nigdy nie byłeś mi tak bliski, jak w tej…
Co? Jak?
Uda mi się! Uda mi się!
To najlepsze uczucie w moim życiu.
Jestem królem świata!
Jak wydaje ci się, że jesteś twardy, spróbuj wychować moje dzieci.
Napisy: Paulina Sikora