NIE BĘDĘ SPRZEDAWAŁ ZIEMI NA FLORYDZIE.
UWAGA
MIESIĘCZNIK MAMY PŁATKI KRUSTY'EGO
Zmieńmy temat.
NARKOTYKI – PIENIĄDZE AMERYKA PŁD.
- Czy zajmujecie się McBainem? - Bez obaw, senatorze Mendoza.
Do tego czasu McBaina spotkał już,
powiedzmy, niefortunny wypadek.
Wyśmienicie. Bez McBaina stojącego nam na drodze, nic nas nie powstrzyma.
Coś więcej do omówienia?
- Tylko twoja śmierć. - McBain!
McBain!
BENZYNA
Posiedzenie odroczone.
- Dwa i pół dolca za taki chłam? - Zdzierstwo.
Naprawdę przerwałeś to spotkanie.
Teraz myślę o urządzeniu innego spotkania. W łóżku.
Och, McBain.
KONIEC
Zasady, które innych mężczyzn ograniczają…
MCBAIN POWRÓCI W „MASZ PRAWO POZOSTAĆ MARTWY”
…McBaina nie włączają…
Chcę porozmawiać z menadżerem!
- Ekran był za mały. - Podłoga się kleiła.
- Wątek miłosny był naciągany. - Chcemy zwrotu pieniędzy!
- To wbrew naszej polityce. - Ja ci dam poli…
Nie dostań zawału serca, staruszku.
Nie mów mi, co mam robić, ty młody smagaczu
biczem.
A przede wszystkim dzięki za energię jądrową,
która nadal nie spowodowała żadnej udowodnionej śmierci…
przynajmniej w tym kraju.
- Amen. - Bardzo ładnie powiedziane, Homerze.
Tato, Bart zjadł fasolkę w trakcie modlitwy.
Aby to wiedzieć, musiałaś otworzyć oczy.
Jedzenie jest gorsze.
- Nie jest. Nie. - Jest. Tak.
Cisza. Jeśli usłyszę jeszcze słowo,
Bart dostanie zakaz kreskówek, Lisa – pójścia na uniwersytet.
- Tato! - Tato!
Ani słowa!
JA MYŚLĘ, ŻE TY ŚMIERDZISZ
TY DOPROWADZASZ MNIE DO SZALEŃSTWA
Powiedziałem: przestańcie.
- Nic nie mówiliśmy. - Ani słowa.
Bez pantomomimy.
- Telefon, Homer. Ze szpitala. - Szpital? Halo?
O mój Boże!
SZPITAL OGÓLNY W SPRINGFIELD
Homerze, szczęśliwie twój ojciec miał tylko lekką arytmię.
Lekką?
Nie było w niej nic lekkiego! Wracaj do apteki, konowale!
Przy tej porywczości przeżyje nas pan wszystkich, dziadku Simpson.
- Przysuń tu krzesło, synu. - O co chodzi, tato?
O fu, nie tak blisko.
Homerze, ten zawał serca sprawił, że zdałem sobie sprawę, że kiedyś umrę.
Och, tato, ty i twoja wyobraźnia.
Powinieneś o czymś wiedzieć.
- Homerze, masz przyrodniego brata. - Przyrodniego brata?
To miało miejsce, gdy zalecałem się do twojej matki.
Obczajałem spódniczki na lokalnym karnawale,
gdy ją zobaczyłem.
UTOP KLAUNA
Hej, przystojniaku, chcesz zatopić klauna?
Robiła rzeczy, których twoja matka by nigdy nie zrobiła. Jak seks za pieniądze.
Rok później, gdy karnawał wrócił do miasta,
miała dla mnie niespodziankę.
Zostawiliśmy niemowlę w sierocińcu w Shelbyville
i nigdy więcej go nie widziałem.
Rok później poślubiłem twoją matkę i urodziłeś się ty.
Abe, chcę by Homer dorósł, szanując swojego ojca.
Nie może się dowiedzieć o tym incydencie karnawałowym.
- Dobrze. - Obiecaj, że mu nie powiesz.
- Obiecuję.
Zapomnij, co ci powiedziałem.
- I co się mażesz? - Czuję się wyjątkowo, tato.
Skoro mnie zatrzymałeś to znaczy, że mnie naprawdę kochasz.
Interesująca teoria.
Odnajdę mojego brata. Bez względu na wszystko.
Poruszę niebo i ziemię, żeby go znaleźć.
Jasne. Powodzenia.
- Dawno utracony brat. Jak dickensowsko. - Masz pojęcie, gdzie ten bękart mieszka?
- Bart! - Był z nieprawego łoża.
- To poprawne określenie, nie? - Ma nas.
Bękart, bękart…
- Bart! - Bart! Bart!
…bękart, bękart.
SIEROCINIEC W SHELBYVILLE
Numer 2148. To tu.
- Przepraszam, czy to sierociniec? - Trochę się spóźniłeś, kolego.
Zburzyli sierociniec ponad 30 lat temu.
Trzydzieści lat? Nigdy go nie znajdę…
Jestem skazany na samotność.
O, bracie, gdzie jesteś?
Wyluzuj. Przenieśli się na drugą stronę.
Przepraszam.
BIURO DYREKTORA
Łączę się w bólu.
DYREKTOR
Sam poszukuję od lat zaginionego brata bliźniaka.
Tak, tak. Chciałbym panu pomóc,
ale dziś szukamy mojego brata. Może mi pan podać jego imię?
Według naszych akt
pan i pani Powell adoptowali pańskiego brata i nazwali go Herbert.
Herbert! Herbert Powell! Świetnie. Gdzie go znajdę?
Nie mogę udostępnić tej informacji.
Proszę. Mówimy o moim życiu.
Sympatyzuję z pańskim położeniem, panie Simpson.
Pana brat może być wszędzie.
- Nawet w Detroit. - Wiem, że może być wszędzie!
Dlatego proszę o sprecyzowanie!
Wie pan, moim zdaniem
miastem braterskiej miłości nie jest Filadelfia, lecz Detroit.
A moim zdaniem zmienianie tematu
czyni z pana najokrutniejszego niegodziwca,
- który kiedykolwiek… - Czytaj między wierszami, głupcze!
Czaję! Dobra. Masz 20 dolarów.
A zatem gdzie mieszka mój brat?
- Nie chcę… - Weź i powiedz!
- Detroit. Mieszka w Detroit. - W porządku. Dziękuję.
KSIĄŻKA TELEFONICZNA
Zobaczmy. Powell, Powell.
Pomerantz, Poole, Popkin, Potter, Quigley, Quimby, Randolph.
Za daleko. Tutaj, „Powell”.
- I co? - Nic, dzwoniłem
do trzech Herbertów Powellsów z Detroit.
- I nic. - Może spróbujesz z „H. Powell”?
„H”! Oczywiście!
To mógłby być skrót od Herberta. Marne szanse, ale…
Halo?
- Czy to H. Powell z Detroit w Michigan? - Tak.
Czy „H.” jest może skrótem
- od Herberta? - Tak.
„H.” jest skrótem od Herberta! Herb, adoptowano cię?
- Tak. - Z Sierocińca w Shelbyville?
- Skąd wiedziałeś? - Bo…
jestem twoim młodszym bratem, Homerem.
Halo? Halo?
- Halo? Głupi telefon! - Hej, hej! Przestań, jestem tu!
Ucichłem z powodu emocji.
- Przepraszam. - Homer, powinniśmy się spotkać.
Dobra, bracie.
Wsiądź w następny samolot do Springfield. Mamy rozkładaną kanapę.
Wiesz co? Może ty wpadniesz do mnie?
- Daleko jeszcze? - Jeszcze tro…
- Jeszcze… - Daleko?
- Daleko jeszcze? - Jeszcze…
- Daleko jeszcze? - Jeszcze trochę!
Bart! Lisa! Zachowujcie się
albo zawrócimy do domu.
Ale Marge, chcę się spotkać z bratem.
Do licha, Homer, to próżna groźba.
Wiedziałeś, że…
- Przepraszam, nie wiedziałem, że to pan. - W porządku. Trzymaj się.
Widziałaś, jak sobie poradziłem, Marge?
DAMSKA TOALETA
- Wow! Co ty tu robisz? - Na co to wygląda?
D'oh!
D'oh. Co dzień przegrywamy z Japończykami, chcę wiedzieć czemu.
- Niesprawiedliwe praktyki handlowe? - Idiotyczni globaliści z Waszyngtonu?
- Cygańska klątwa? - Mam dość wymówek.
Na co mi takie harwardzkie głąby?
Bo sam tam pan studiował.
Ta, ale za mnie nie zapłacili mamusia i tatuś.
Musiałem sam zarobić, myjąc po was gary
- i czyszcząc kible. - Tak, teraz cię pamiętam.
Masz nazwę dla nowego modelu?
Pokochasz ją, szefie. Persefona.
Persefona?
MIT STAJE SIĘ LEGENDĄ
Co to za imię, Persefona?
Była grecką boginią wiosny i odrodzenia.
- D'oh! - Niech pan posłucha.
Król świata podziemnego zabrał ją do Hadesu.
Tam zjadła sześć granatów…
Ludzie nie chcą samochodów nazwanych na cześć głodnych, starych greckich pind!
Chcą nazw jak mustang i cheetah. Brutalnych, zwierzęcych nazw.
Problem z wami leży w tym, że zapomnieliście o swoich korzeniach!
Ty. Jakie masz korzenie?
Można by powiedzieć, że tam, gdzie Anglowie spotkali Sasów.
Czyli gdzie biały spotkał chleb.
Chętnie dowiemy się, gdzie są pana korzenie
- i czego mogą nas nauczyć. - Nie mam korzeni.
Wiem tylko, że… Jestem tylko… Samotnym facetem.
- Co mu się stało? - Dobry Boże.
Marge, to musi być zły adres.
- Dzień dobry. - Homer?
Herb?
- Wyglądasz jak… - Wyglądasz jak…
- Tylko masz mniej… - Tylko masz więcej…
- I więcej… - I mniej…
- Boże, czuję się… - Boże, czuję się…
- Homer! - Herbert!
- Homer! - Herbert.
Witaj w moim domu, bracie.
Rany Julek, sukinsyn jest bogaty! Herb, niech ci przedstawię moją rodzinę.
To moja żona, Marge.
- Cześć. - Cześć!
- Ty szelmo! Jest przepiękna. - Dziękuję.
A to nasza trójka dzieci. Bart, Lisa i Maggie.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Wszystkie z prawego łoża? - Tak, choć chłopak ledwo.
Lisa, czy ty jesteś tą rozrabiarą, o której mówił mi twój tata?
Mogę pana zapewnić, że nie jestem.
To ja rozrabiam, proszę pana.
- Chcesz potrzymać bobasa, Herb? - Obawiam się, że nie wiem jak.
A co tu trzeba wiedzieć? Łap!
Ten zapach niemowlęcia. Homer, jesteś najbogatszym człowiekiem, jakiego znam.
Ty też.
W trakcie waszego pobytu czujcie się tu jak u siebie.
Jeśli będziecie kiedykolwiek głodni, dzień czy noc,
kucharz zrobi, co chcecie.
- Nawet schabowego? - Oczywiście.
Mamy tu kort tenisowy, basen, kino domowe.
Jeśli zechcę schabowego nawet w środku nocy,
- twój koleś mi go usmaży? - Jasne. Za to mu płacę.
- A ręczniki, pranie, pokojówki… - Chwila, chwila.
Chwila. Chwila, chwila. Niech zobaczę, czy zrozumiałem.
Jest Boże Narodzenie, czwarta rano. Burczy mi w brzuchu…
Homer, proszę.
- Twój facet naprawdę uwielbia schabowego. - To prawda, wujku Herb.
Bart, wujek Herb brzmi tak formalnie. Myślisz, że możesz do mnie mówić
- „wujcio Herb”? - Jasne, wujciu Herb.
Jest uroczy. Mój bratanek jest uroczy.
- Marco. - Polo.
- Marco! - Polo.
Zamkniecie się?
- Marge, powiedz coś o sobie. - Poznałam Homera w liceum.
Pobraliśmy się i mamy trójkę pięknych dzieci.
Wow, mamy dużo do nadrobienia.
Właściwie to właśnie wszystko ci powiedziałam.
- Patrz, jak nurkuję! - Patrz, jak nurkuję!
- Dobra, patrzymy!
Obyśmy ich nie rozpieścili.
- Nie patrzyłeś! - Nie widziałeś!
- Zrobiłem podwójnego… - Nie patrzyliście, jak…
Milioner?
Zatrzymałem złego syna. Słuchaj,
przyjadę, jak tylko się stąd wydostanę.
W tym czasie nie zrób nic głupiego, błagam.
Wujciu Herb, mogę splunąć za burtę?
Uwielbiam tego dzieciaka. Spluwaj do woli.
Mam go!
Kucharz? Przepraszam, że przeszkadzam,
ale mam chętkę na… Zgadza się! Nie zapomnij o sosie.
Dobra, Homer. Wybierz, który chcesz.
Jesteś pewien, że chcesz mi dać samochód?
Wiesz, ile mnie one kosztują?
Jest w nich stali na jakieś 40 dolarów.
No dobrze. Chciałbym jakiś duży.
- Nie mamy dużych. - Dlaczego?
Bo Amerykanie nie chcą dużych samochodów.
- To dajcie takiego, co ma kopa. - Nasze samochody nie mają kopa.
- Czemu? - Amerykanie chcą niskiego zużycia paliwa,
- nie kopa. - Homer, powiedz temu panu,
- z jakiego kraju jesteś. - Ameryki.
Słyszeliście, kretyni?
Dlatego nas dobijają na rynku!
Zamiast słuchać, czego chcą, mówicie ludziom, czego chcą.
Homer… potrzebuję twojej pomocy.
- Naprawdę? - Tak.
Chcę, żebyś mi pomógł zaprojektować samochód.
Samochód dla każdego Homera Simpsona.
I chcę ci zapłacić 200 000 dolarów rocznie!
A ja chcę ci pozwolić!
Homer, to moja ekipa inżynierów.
- Zbudują twój samochód. - Cześć, ekipo.
Chłopcy i dziewczęta, to priorytetowy projekt.
Wstrzymajcie resztę. Nie róbcie nic innego, aż nie skończycie.
- Ale, szefie, to… - Sza!
Kierujcie wszystkie pytania do pana Homera Simpsona,
człowieka z wizją.
Człowieka, który wyciągnie tę firmę z letargu.
Człowieka, który na zawsze odmieni amerykański transport.
Jaki samochód by pan chciał?
Nie wiem.
Cokolwiek chcecie dzisiaj robić, tylko dajcie znać wujciowi.
O rany.
- Chcę pojeździć na kucyku, wujciu. - Chcę popływać łódką, wujciu.
- Kucyk. - Łódka.
- Kucyk. Kucyk. - Łódka. Łódka.
- Ahoj, majtku! - Wiśta wio!
Tak łatwo zadowolić dzieci.
- Mam nadzieję, że ich nie rozpuszczamy. - Skądże.
- A to co? - Komputer pokładowy.
Jasne. A co to za wihajster?
Pański brat kazał panu pomóc przy samochodzie.
- Zgadza się? - O tak.
Czemu więc nie przyniesie nam pan kawy?
Och, dobrze.
Dziewiąte uderzenie, wujcio Herb!
- Ojej. - Homer, jak idzie z samochodem?
Dobrze. Montujemy coś pokładowego
- i zębową przekładnię kierowcy, chyba. - Co? Homer.
Nie prosiłeś o zębatkową przekładnię kierowniczą, co?
- Chyba prosiłem. - Jak mógłbyś?
Nie wiesz, co to.
Nazwałeś ją „zębową przekładnią kierowcy”.
- Mogę sobie pójść? - Nie.
Homer, wiesz, czemu dałem ci tę pracę?
- Bo myślisz, że jestem geniuszem? - Nie, nie myślę tak.
- Bo myślisz, że jestem dynamiczny? - Nie.
- Bo dobrze współpracuję z innymi? - Nie, nie.
Bo jesteś przeciętnym kretynem!
- Super. - Potrzeba ci pewności siebie.
Wujciu Herb, nie znam się na samochodach.
Słuchaj. Zrobisz tak.
Od teraz zanim cokolwiek powiesz, pomyśl sobie:
„Jeśli kiedykolwiek byłem czegoś pewny, to jest to”.
- Rozumiesz? - W miarę.
- Homer? - Co?
Odpowiedz mi z pewnością siebie.
- W miarę! - Daj im popalić!
Dobra, mądrale! Samochód ma mieć miejsce na mój napój!
Już jest w nim miejsce na napój.
Halo, Einstein? Powiedziałem miejsce na mój napój!
Kojarzycie Super-Obiboki z Kwik-E-Martu?
Kubek jest taki duży.
- Ogromne miejsce na napój. - Nie skończyłem.
Wiecie, jak się znajduje zaparkowane auto po kulce przy antenie?
- Każde powinno taką mieć. - Kulka.
Niektóre rzeczy są tak ekstra, że nie wychodzą z mody.
Jak płetwy rekina, dach z bańki…
- Zadzwonię do szefa. - …włochata tapicerka.
Halo?
Wiesz co? Dobrze, że się denerwujesz,
bo to znaczy, że idziemy dobrym tropem.
Dobrze! Słuchaj, zrobisz tak.
Rozłączysz się, a jak oddzwonisz, powiesz mi przeciwieństwo tego,
co właśnie powiedziałeś. Do widzenia. Bart, Lisa, chodźcie.
- O co chodzi? - Posłuchajcie,
co kolesie z zakładu myślą o waszym staruszku.
Halo?
Homer Simpson to genialny człowiek
o wielu przemyślanych i praktycznych pomysłach.
Dzięki niemu firma będzie pieniężnie zabezpieczona
na całe lata… A tak!
I jego higiena osobista jest bez zarzutu.
- Wow, tata jest super. - Świetnie!
- Imponujące. - Tak trzymać.
- Nieźle, co? - Tak.
Klakson ma być tu, tu i tu.
Zawsze ciężko go znaleźć w złości.
- I niech wszystkie grają „La Cucarachę”. - Da się zrobić, panie S.
Czasami dzieci z tyłu się drą. Doprowadzają do szaleństwa.
Na pewno da się coś zrobić.
Może wmontowana gra wideo skupiłaby ich uwagę?
Zwalniam cię! Za co ci płaci mój brat?
A może oddzielne, dźwiękoszczelne bańki dla dzieci
z opcjonalnymi więzami i kagańcami?
To jest to! Jeszcze jedno. Gdy zapalam silnik,
chcę żeby ludzie myśleli, że kończy się świat.
Mysz nazywa się Poharatka, a kot Zdrapek.
- Nienawidzą się. - I nie krępują się tego okazywać.
To dobrze.
LODY KRWAWE LODY
KOKTAJLE 10₵ SYROPY 15₵
SMAK LODÓW JAMOJSKI MIGDAŁ DRAPAKA
Pomyśleć, że marnowałem życie na posiedzeniach i naradach,
gdy mogłem oglądać kreskówki!
Ten stary głupiec zmarnował swoje życie.
TYLKO DLA PERSONELU
- Cześć wam. Tęsknicie za Antarktydą? - To jest rozpuszczanie.
Nie, nie, nie!
GALA ODSŁONIĘCIA SAMOCHODU LAT 90.
Panie i panowie, szanowni udziałowcy,
członkowie prasy… Wasza Świątobliwość,
jesteśmy dziś świadkami historii motoryzacji.
Czego Homer chce…
Całe życie poszukiwałem samochodu, który dałby mi pewne uczucie.
…Homer dostaje
Silnego jak goryl, lecz miękkiego i uległego jak gumowa piłka.
W końcu go mam.
HOMER SAMOCHÓD ZBUDOWANY DLA HOMERA
Panie i panowie. Oto samochód zaprojektowany dla przeciętnego człowieka…
The Homer.
- Jakieś pytania? - Ile kosztuje ta szkarada?
Jerry, jaka jest pełna cena?
Osiemdziesiąt dwa tysiące dolarów?
Ta szkarada kosztuje 82 000 $?
Co ja uczyniłem?
Zoo było fajne, ale już po mnie!
- Pa, wujciu Herb. - Pa, wujciu Herb.
- Do widzenia, Herb. - Rety, Herb,
przeze mnie straciłeś biznes, dom i wszystkie rzeczy.
Tak jakoś myślę, że może wyszedłbyś na tym lepiej,
gdybyś mnie nigdy nie spotkał.
Może wyszedłbym na tym lepiej? Może? Ty gamoniu!
Oczywiście, że wyszedłbym lepiej.
Jeśli o mnie chodzi, nie mam brata.
Może tylko podtrzymywał rozmowę.
Jego życie było niepohamowanym sukcesem dopóki nie odkrył, że jest Simpsonem.
Przyjechałem.
Gdzie jest ten nieodrodny milioner,
którego zwę synusiem?
Wsiadaj, tato. Opowiem po drodze.
D'oh! Wiedziałem, że wszystko zrujnujesz.
- Tato? - Tak, synku?
- Jak dla mnie twój samochód był w dechę. - Dzięki, synu.
OPUSZCZASZ MICHIGAN
Czekałem, aż ktoś to powie.
Napisy: Ada Kałużna