ELEKTROWNIA ATOMOWA
SZKOŁA PODSTAWOWA W SPRINGFIELD
NIE BĘDĘ SPRZEDAWAŁ MIENIA SZKOŁY.
UWAGA
MIESIĘCZNIK MAMY PŁATKI KRUSTY'EGO
Nie. Nie!
Niegrzeczny pies!
Puszczaj!
Niedobry Pomocnik Świętego Mikołaja!
Przestań! Tylko nie dział sportowy!
Głupi pies.
Nie! Wynocha.
To nie dla ciebie.
To jedzenie Homera.
Pora wstawać, Liso.
Trzeba iść do szkoły.
Nie wyglądasz dobrze.
Dam radę, mamo.
Tylko przyklej mi śniadaniówkę do dłoni.
Ojej, jesteś rozpalona i masz spuchnięte policzki.
Chyba masz świnkę. Dzwonię do doktora Hibberta.
Marge, pies jest głodny.
To go nakarm.
Tak, o pani.
Jesteś moim kumplem.
Halo? Doktor Hibbert?
Tu Marge Simpson.
Nie żebym się gniewał, ale skąd pani ma mój numer domowy?
Rozumiem. Bardzo pomysłowe.
Wydaje mi się, że Lisa ma świnkę.
Chciałbym zawierzyć pani diagnozie,
jednak byłoby to z mojej strony nieprofesjonalne.
Niech no spojrzę w grafik.
Pasuje na 14.00. Dziękuję, doktorze.
Przecież ona udaje!
Jeśli zostanie w domu, to ja też.
Jeśli Bart zostaje, idę do szkoły.
Dobrze. To ja…
Chwila. Jeśli Lisa pójdzie do szkoły, to ja też.
Ale jeśli Lisa zostanie w domu, to ja zostanę i ona pójdzie do szkoły.
Nie rób bratu wody z mózgu.
Miłego dnia w szkole, Bart.
Weź dla mnie pracę domową.
Pracę domową?
Zmarnowałaś ospę.
Nie zmarnuj świnki.
NIEZRYWALNA 89 CENTÓW
Cześć, Bart.
Cześć, Otto.
Cześć, sierściuchu.
Do domu, piesku. Do domu.
TYLKO DLA FANÓW SUSZONEGO MIĘSA
Ty przybłędo.
Won z rodzinnego biznesu.
- Halo? - Simpson? Tu Sylvia Winfield.
Twój kundel znowu wlazł mi do basenu.
Zaraz wezwę hycla!
Czyżby?
Wzywaj sobie swojego kochanego hycla,
ty stara torbo.
Mój pies jest uwiązany na podwórku.
W tej dzielnicy… Na całym świecie jest tylko jedna rodzina,
pozwalająca takiemu monstrum biegać samopas.
Ogłuchłaś, czy jesteś zwyczajnie głupia?
Wytłumaczę to po raz drugi
i się rozłączam.
To nie mój pies!
Sam go przywiązałem na zewnątrz!
Właśnie na niego…
Dzieńdoberek. Wyszliśmy poćwiczyć?
Brawo, kolego.
Patrz na tego łobuza.
Mokry z niego maluszek, prawda?
Jesteś morskim potworem.
No proszę. Mister Uniwersum wyszedł na spacer.
Mister Uniwersum? Chciałbym.
Patrz na ten strój. Rękawiczki, obciążniki na kostki…
Urocze. I…
masz assasiny!
Się wie. Mają rzepy,
pompkę wody w języku, wbudowany krokomierz,
odblaski i małe tablice rejestracyjne.
Po ile? Po ile? Po ile?
Wiesz, nie rozdają ich za darmo,
ale czasem trzeba się rozpieścić.
Tak.
Spada mi tętno.
Lepiej będę zmykał.
- Przebarwienie gruczołów ślinowych… - Ojej.
- Spuchnięte ślinianki… - Wiedziałam.
Mała Lisa faktycznie ma świnkę.
Posiedzisz tydzień w domu, młoda damo.
O, nie. Nie chcę mieć zaległości.
Jaka odpowiedzialna dziewczynka.
- Jaki masz ulubiony przedmiot? - Arytmetykę.
O proszę! Arytmetykę.
Zanim się obejrzysz, wrócisz do swoich wielokątów,
przeciwprostokątnych i algorytmu Euklidesa.
Odpoczywaj i weź sobie lizaczka.
Halo. Cześć, Lisa. Co jest?
Świnka?
Choroba całujących się.
Moja dziewczynka dorasta.
Fuj, tato. Przestań.
Czego chce moja córeczka?
Co? Zapiszę sobie.
Egzemplarze magazynów
Nastoletnie Sny, Nastolatki Trzy i Nastoletnie Gry?
Dobra, to ty jesteś chora. Pa, Lisa.
Lenny, muszę wyjść wcześniej. Zastąpisz mnie?
Jasna sprawa, Homer.
Proszę bardzo.
Kołdra rodu Bouvier.
Fajna! Pachnie historią.
TYTOŃ
Od pięciu pokoleń
kobiety z naszej rodziny dodają do niej swój kwadrat.
Przyszła twoja kolej.
Ale ja nie umiem szyć.
Umiesz, tylko o tym nie wiesz.
W twoich żyłach płyną miliony szwów.
Imponujące.
Teraz ty spróbuj.
Musisz mieć zrogowacenie.
Widzisz?
To dopiero palec szwaczki.
CENTRUM HANDLOWE
O rany. Dwa dolary?
Biorę te trzy.
Dla mojej córki.
No pewnie.
Cwaniak.
Assassiny!
Sto dwadzieścia pięć dolców?
Czasem trzeba się rozpieścić.
Rozpieścić, rozpieścić…
Kiedy mnie nie stać…
Simpson! Rozkazuję ci kupić te buty!
Dobra, Flanders. Ty tu rządzisz.
Ten jest mój.
„Więcej gazu”? Co to znaczy?
Nie wiedziałam wtedy i nadal nie wiem.
Masz tu swoje głupie zadanie.
O, fonetyka, funkcje, słówka…
czytanki wyrównawcze?
Sam odrabiaj swoje lekcje.
- Niech to! - Masz swoje czasopisma.
Ilu z tych gości ma na imię Corey?
Ośmiu. Dzięki, tato.
- Assassiny! - Tak, patrz i płacz.
To bardzo misterne buty.
Za 125 dolców powinny takie być.
- Cholera! - Sto dwadzieścia pięć?
Bart!
Homer!
Mieliśmy uzgadniać drogie zakupy.
Kupiłaś czujniki dymu, a nie było u nas ani jednego pożaru.
Rozpoczęła się obława na kobietę…
Wiesz, Joe? Przychodzę tylko do twojego programu.
Jestem aktorem i muszę mieć najbielsze gałki oczne.
Rzut karny dla…
Sznurówka…
Nie!
Wiesz, podobno jest wiele dobrych szkół dla psów.
Pewnie! Szkoła jest rozwiązaniem na wszystko.
PSIA TRESURA
OŚRODEK DLA PSÓW PROFESORA VON SZCZEKACZA
INSTYTUT PSIEJ TERAPII MARVINA MONROE
Ta wydaje się renomowana.
PSIA AKADEMIA EMILY WINTHROP
Cóż za cudowne pismo. Masz toffi.
Taki fajny pies. Częstuj się.
Dobra robota.
Gdybym mogła pożyczyć Pomocnika Śniętego Mikołaja.
Świętego Mikołaja.
Drodzy państwo, większość z was wie,
że przy odrobinie miłości i współczucia
każde szczenię wyrośnie na radosnego pieszczocha.
To brednie, które wmawiają szarlatani i których uczą cholerne przygłupy.
Oto dwa najważniejsze słowa,
jakie usłyszycie w życiu.
Obroża zaciskowa.
Psa wychowuje się tak samo, jak dziecko,
czyli prostymi i władczymi komendami.
Leżeć!
Po nich następuje natychmiastowa korekta.
Skąd wiedzieć, czy dobrze wykonujemy ten manewr?
Pies zacznie zezować
i wystawi jęzor, który delikatnie zmieni barwę.
Czy mój pies żyje?
Bardzo często mnie o to pytają.
Obroża zaciskowa to myląca nazwa.
One zawsze oddychają.
Jack, to może być twoje dziecko.
Z pewnością, laleczko, ale udowodnij mi to.
Traktujesz mnie jak śmiecia.
Bo uwielbiasz to, skarbie.
Czy zawsze jest tak dobrze?
Nie wiem. Oglądam na wyrywki.
Dzisiaj Brandy ma wyjść ze śpiączki
i wie, że zwłoki fałszywego księcia są w hangarze dla łodzi.
Ach, ten pies!
Niedobry pies!
Nie bój się, Śnieżynko.
LIZAK
Co zrobimy, jeśli Pomocnik Świętego Mikołaja
niczego nie nauczy się w szkole?
Nie wiem.
- Ojciec McGrath. Myślałam, że nie żyjesz. - Tak było.
Pies może ulżyć sobie na dwa sposoby.
Pierwszy, to sposób wiernego druha na całe życie.
Drugi, przypomina sikawkę bez strażaka.
Który to był sposób, panie Simpson?
Jak sikawka, wasza pomarszczona wysokość.
Rozmyśliłem się i nie chcę tych butów.
Chwila. Co tu się stało?
Mój wierny pies przynosił mi buty
i rozpadły się w jego pysku.
Przykro mi. Nasza gwarancja nie obejmuje pożaru, kradzieży lub psów.
Wielkie ciastko!
- Aloha. - No, aloha.
- Może darmową próbkę? - Cena mi odpowiada.
O, orzechy makademiczne.
Można kupić po dolara za sztukę.
Taki masz chytry plan, co?
Uzależnić nas, a potem podbić cenę?
Dobra, wygrywasz.
Własność…
Hom-era…
J…
Simps-ona.
Łapy precz!
Mamo, skończyłam swoją łatkę.
Przedstawia moje dwie największe muzyczne inspiracje.
Po lewej, pan Largo, mój nauczyciel muzyki.
Nauczył mnie, że nawet najszlachetniejszy koncert
można pozbawić piękna i duszy.
A po prawej jest „Krwawe Dziąsło” Murphy.
Nauczył mnie, że muzyka jest jak ogień w brzuchu,
który wychodzi ustami,
więc lepiej wsadzić w nie instrument.
I popatrz.
Chodź, Homer.
Zobaczysz dzieło swojej chorej córeczki.
Moja kołdra!
Sześć pokoleń, jak krew w piach!
Marge. Skarbie, skarbie…
Przestań. Nie smuć się.
To nie koniec świata.
Wszyscy kochaliśmy tę kołdrę, ale nie możesz przywiązywać się…
Moje ciastko!
To się nie dzieje. To się nie dzieje!
Wszyscy do kuchni! Narada rodzinna.
To nasza pierwsza narada rodzinna.
Wcześniej nie było problemów
z członkiem rodziny, którego można oddać.
Homer, co chcesz powiedzieć?
Chcę powiedzieć…
Nie! Nie oddasz mojego psa.
Podpalę sobie włosy. Podrę swoje ubrania.
- Wsypię cukier do baku. - Bart!
Wycierpiałam od łap tego psa tyle samo, co każdy.
Jednak patrząc w te puste, brązowe oczy,
nie mogę go oddać.
Mama pewnie się ze mną zgodzi.
Niestety, zgadzam się z ojcem.
Naprawdę?
Homer, proszę. Nie chodzi tylko o kołdrę.
To miły pies, ale wszystko gryzie.
Jest nieposłuszny i nieporządny.
Wszystkie pieniądze wydaliśmy na tresurę,
a postępów nie widać.
A jeśli będzie pracował bardzo ciężko, zda egzamin
i stanie się idealnym psem,
będzie mógł zostać?
- Nie! - Tato!
To nasz zwierzak.
Możemy kwestionować jego zachowanie i usposobienie,
ale nie jego poczciwość.
Chcesz nas nauczyć, że rozwiązaniem problemu
jest pozbycie się czegoś kochanego?
Liso.
Jeśli będą chcieli odłączyć mnie od aparatury,
chcę ciebie po swojej stronie.
Dobrze.
Jeśli zda egzamin, zostanie.
- Tak jest. - Hurra.
Widzisz? To nie takie trudne.
Turlaj się.
Turlaj się!
W ten sposób.
Gratuluję, synku. Zasłużyłeś na toffi.
O, dziękuję.
Zagrzybiała, stara babo.
Nie możemy opublikować tej reklamy, gdy pies nie zda?
Nie. Musimy się zobowiązać.
Napisz tak.
Szukający nowego domu, najgenialniejszy pies na świecie.
Mówi na komendę: „Kocham cię”.
Pisz, pisz.
Siad!
Powiedziałem „siad”.
Przespaceruj się.
Powąchaj tyłek innego psa.
I co? Wykonuje polecenia.
Nie, za nic byśmy go nie oddali,
ale przenosimy się do kraju, w którym psy są zabronione.
Słucham?
A, pewnie.
Chodź, piesku. Zostaw tego bandziora.
No, chodź. Dobry piesek.
Powiedz miłemu panu, „kocham cię”.
Łołam łę.
Dobra psinka!
Dobry piesek.
Niesamowite, prawda? Do zobaczenia.
Sądzicie, że wasze psy opanowały komendę „waruj”.
Zobaczmy, czy oprą się temu befsztykowi.
A teraz, waruj.
Waruj, piesku! Waruj!
Waruj!
Na farmie będzie przeszczęśliwy.
Uważa się, że tylko muły potrafią ciągnąć wóz.
To opinia niecierpliwych.
Cierpliwi wiedzą, że jest inaczej.
Odbierze go jutro.
DZIENNIK O TRESURZE PSÓW
Pani Winthrop, tak sobie myślałem.
Ojej.
I tak dostanie pani kasę,
więc może po prostu pozwoli pani zdać mojemu psu?
Rozumiem. Zaliczenie z marszu, dziękuję, następny.
- O to chodzi? - Tak.
Na niebiosa. Ale…
być może zbyt kurczowo trzymam się starych metod,
ponieważ tradycje, do których przywykłam, są usypiane
lub sterylizowane, jedna po drugiej.
Mój czas jednak nie minął!
Świat nie potrzebuje kolejnego absolwenta,
który nie potrafi siadać.
Usiądzie, usiądzie.
Piesku, siad.
Siad.
- Pociągnij łańcuch. - Co?
- Skoryguj psa. - Nie chcę go udusić.
Ciągnij ten cholerny łańcuch, chłopcze!
Wybacz. Nie twoja wina, że jesteś głupi.
Co robisz, skarbie?
Szyję nową kołdrę.
Bycie ogniwem łańcucha to jedno, a wykucie własnego, to inna sprawa.
Ta łatka jest pamiątką zniszczenia starej kołdry.
Uchwyciłaś chwilę.
Dalej, piesku.
Siad.
Siad… siad…
Siad! No dalej, siadaj!
O rany.
Teraz niczego go nie nauczysz.
Nie spędzaj ostatnich wspólnych godzin na dręczeniu biedaka.
Pobawcie się. Podokazujcie.
Łap, piesku!
Będę za tobą tęsknił.
Myślałem, że na zawsze będziemy kumplami.
Musimy jednak się pożegnać,
bo nie rozumiesz ani jednego mojego słowa.
Gdybyś wiedział, jakie to ważne, żebyś…
siadł.
Zaraz. Udało ci się.
Leżeć.
Podaj łapę?
Waruj.
Daj głos.
Brawo! Dobry pies!
Turlaj się.
Ty sukinsynu.
Gratulacje!
Tak jest. Brawo!
KUMPEL UCIEKŁ Z DOMU
LAO-TZU ZJADŁ TRUJĄCĄ ROPUCHĘ, JEST W ŚPIĄCZCE
POMOCNIK ŚWIĘTEGO MIKOŁAJA UGRYZŁ BARTA, HOMER MIAŁ TO GDZIEŚ
Napisy: Michał Cierniak