NIE BĘDĘ SIĘ WYMIGIWAŁ PIĄTĄ POPRAWKĄ.
UWAGA
MIESIĘCZNIK MAMY PŁATKI KRUSTY'EGO
D'oh!
Na żywo z Góry Splashmore,
najzabawniejszego parku wodnego w trzech hrabstwach,
to Show Klauna Krusty'ego.
Hej, dzieciaki!
Wiecie, dziś jest ostatni dzień bardzo wyjątkowego tygodnia
na naszej Górze Splashmore.
Chcę powiedzieć, że wszyscy tu byli super dla mnie i Pomocnika Mela.
Jedzenie, koktajle…
Podano nam wczoraj późne śniadanie ze świeżymi owocami
i przepysznym melonem.
Jedliśmy na full.
Oczywiście najbardziej będę tęsknić
za wyjątkowymi zjeżdżalniami wodnymi Góry Splashmore, niech Bóg je ma w opiece.
Tyle zabawy, tyle wspomnień. Wybaczcie na chwilę.
To był wspaniały tydzień, co, Lis?
Mam nadzieję, że przyjedziecie w ten weekend
wielkim tłumem, abym mógł okazał wdzięczność.
OŚRODEK TRAUMY
Powiedziałem, że przyjedziecie. Nie chcę zostać kłamcą.
Dobra, dzieciaki, czas na…
Mrrucz z Krustym, tak!
Chcę pojechać na Górę Splashmore
Zabierz mnie, zabierz mnie Zabierz mnie teraz!
Teraz! Teraz! Teraz!
Góra Splashmore zabierz mnie Natychmiast!
To raczej bezwstydna kampania.
- Na mnie podziałała. - Na mnie też.
- Zabierzesz nas na Górę Splashmore? - Nie!
- Zabierzesz nas na Górę Splashmore? - Nie.
- Zabierzesz nas na Górę Splashmore? - Nie!
- Zabierzesz nas na Górę Splashmore? - Nie.
- Zabierzesz nas na Górę Splashmore? - Nie! Nie!
- Zabierzesz nas na Górę Splashmore? - Nie!
Jeśli was zabiorę, zamkniecie się i dacie mi spokój?
- Tak. - Jasne.
- No? - Pojedziemy na Górę Splashmore?
- Tak! - Dzięki, tato.
Dalej, Homer, pospiesz się!
Rany.
Homer, ten strój nie pozostawia dużo wyobraźni.
Uwaga, przesuwam fotel.
Już jest przesunięty.
NIE CHODŹ TOPLESS
CHODZĄCY PO FALACH
Dobra, wszyscy trzymajcie się razem.
Nie chcemy się rozdzie… D'oh!
Wyzwij wściekłe wody śmierci.
Odważ się odkryć, z czego naprawdę jest zrobiona woda…
H₂WOW!
- Wow. - Wow.
Super! Żadnej kolejki.
Aj, karamba!
Lis, włączaj spryskiwacze.
Mamusiu! Chcę do mamusi!
Przesuń się.
Ruchy. Zagubione dziecko.
Uważaj, grubasie. Przepraszam. Idziemy na przód.
Lis, dobra robota.
LULAJ RZEKA WODA WYMIENIANA CO 1 GODZ.
Nie, Maggie, zostań po płytkiej stronie.
Niech to.
Inspekcja zjeżdżalni.
Na prawo. Złap się poręczy, chłopaku.
Jestem tu dla waszego bezpieczeństwa.
Dzięki Bogu za tego człowieka.
Odjazd!
Hej! Co?
Dalej, głupia ruro.
ALARM!
Mamy zator w Sektorze Delta.
Zbyt duży na człowieka.
Poślij parę dzieci. Odblokują go.
- Ślij ich dalej. - Dobra.
D'oh!
Nie mogę… oddychać.
Za dużo… dzieci.
Świadkowie szacują wagę mężczyzny
na między 180 a 227 kg.
Teraz lżejsze wiadomości, a mówię to w szerokim znaczeniu.
D'oh!
Nie, zjeżdżalnia jest bezpieczna.
- To pojedynczy wypadek. - Rozumiem, Krusty.
Ale, Krusty, czy nie to samo mówiłeś,
zaraz nim odwołałeś skażony Majonez Krusty'ego?
Kent, wiesz, że to zabronione pytanie.
Koniec wywiadu.
Dobrze, rodzino. Chcę usłyszeć prawdę.
Walcie prosto z mostu.
Czy mam trochę nadwagi?
No?
Wybacz, tato, ale trochę zajmuje owijanie odpowiedzi w bawełnę.
Sto dziewięćdziesiąt osiem kilo!
Dwadzieścia pięć? O Boże!
Sto trzydzieści sześć i… Co to, 68?
O Boże! 118 kg!
Jestem wielką, grubą świnią!
Homer, masz grube kości.
Marge, nikomu nie przybywa 13 kilo w kościach.
Przechodzę na dietę.
Od dzisiaj
daję słowo, żaden schabowy nie będzie zbyt soczysty,
żaden pączek zbyt smaczny,
żadna pizza obłożona zbyt pysznymi dodatkami,
by powstrzymały mnie od osiągnięcia naukowo określonej wagi idealnej.
Bóg mi świadkiem, będę chodził ciągle głodny!
D'oh! Zamknij się!
Ten strych jest trochę straszny, nie?
Powiedziałem: nie?
Nie rób mi tego więcej.
- Dobrze. - D'oh! Bart!
Rusz się i pomóż mi znaleźć moje przyrządy sportowe.
Hej, znalazłem twoje ciężarki.
Powiększacz Pośladkowy.
Co to za ufryzowany kolo z kinolem?
Czy ty nic nie wiesz? To Ringo Starr.
Co to?
Twoja matka musiała to namalować.
Musiała myśleć, że nieźle wygląda.
Co? Hej!
Co do…
Marge!
Homer, nie bądź zazdrosny. Byłam jeszcze w szkole.
Beatlesi byli popularni, podobali mi się.
Dobra bajeczka.
Czemu musiałem zacząć dietę od dnia schabowego.
Homer, mamy dla ciebie warzywa na parze i ciastka ryżowe.
Zaraz, chwileczkę.
Stawiałem na nich kubki.
Mają tylko 35 kalorii.
Halo? Halo, smak? Gdzie jesteś?
Możesz je czymś posmarować dla smaku.
I o to chodzi.
Mamo! Niezłe te obrazy.
Wiem, jak wrażliwe są młode talenty
i chętnie dowiedziałabym się, jak zmiażdżono twój dar.
Cóż...
Nie, tylko nie kolejny portret tego bębniącego liverpoolczyka.
Panie Schindler, ja…
Ktoś mógł wykorzystać to płótno, żeby stworzyć arcydzieło.
Zamiast tego, ty zrujnowałaś je na zawsze.
- To jest sztuka. - Dziękuję, panie Schindler.
Mamo, nie wierzę, że przestałaś malować
przez jednego małostkowego nauczyciela plastyki.
Było mi tak przykro, że wysłałam portret
jedynemu mężczyźnie, na którego opinii polegałam.
I co odpisał Ringo?
Nie dostałam odpowiedzi i nigdy już nie malowałam.
Może weźmiesz kurs na Publicznej Uczelni w Springfield?
To bardzo fajny pomysł.
- Homer? - Muszę coś robić?
- Nie. - Super! Wspaniale! Daj czadu!
Tylko 35 kalorii.
UCZELNIA PUBLICZNA W SPRINGFIELD
- Dzień dobry, pani Homer. - Apu, co ty tu robisz?
Zapisałem się na kurs scenopisarstwa.
Pragnę opowiedzieć o idealistycznym, młodym Hindusie,
sprowokowanym przez bandytów w spożywczaku.
Nazywam to „Łapy precz od mąki, ciołki”.
- Bystry tytuł. - Dziękuję.
Mój brat Sanjay go wymyślił.
- Następny. - Moja mama chciałaby
zapisać się na Malowanie Natury 2B.
Hola, hola. Nie tak szybko, mała.
Nikt nie może się zapisać, dopóki profesor Lombardo
nie przejrzy i zaakceptuje ich portfolio.
- Lisa, to zły pomysł. - Mamo!
Bardzo dobrze.
Cudownie!
Jeszcze lepiej.
Masz prawdziwy talent.
Tak pan sądzi? Mój nauczyciel plastyki ich nienawidził.
Co? To głupiec.
Mimo to podziwiam moc jego przekonania.
Dostałam się?
Moja droga, bez ciebie nie byłoby tego kursu.
A teraz, wybaczcie, natura wzywa.
TOALETY
Fenomenalnie!
Głupie ciężarki.
Ręce nie działają, dopóki nimi nie ruszysz.
Nie mogę się ruszyć.
Serio?
Korzystając z metody profesora Lombardo,
nauczycie się postrzegać codzienne obiekty jako grupy geometrycznych kształtów.
Zauważcie, jak dwa koncentryczne kręgi, różne trapezy, elipsy,
a nawet romb,
wspólnie tworzą uroczego króliczka.
To takie proste!
Lincoln, Lincoln Powiedz nam
Co popijasz Sobie sam
Trochę wody, trochę wina
O mój Boże, to terpentyna
Dalej! Dalej!
Brawo!
Odsuń się. Teraz to należy do potomności.
Ani jednego pociągnięcia więcej.
No może jeszcze jedno. Perfekcja!
Zaiste.
Znajdujesz wewnętrzne piękno podmiotu i ukazujesz je wszystkim.
Dziękuję, profesorze Lombardo.
Ależ proszę, moja droga.
Marge, chodź ze mną.
Marge, proszono mnie o wysłanie najlepszego obrazu moich uczniów
na wystawę sztuki w Springfield za tydzień.
Postanowiłem wybrać twojego Łysego Adonisa.
Naprawdę? Tak mnie profesor wspiera. Każdy nauczyciel powinien taki być.
Marge, proszę, nie radzę sobie z komplementami.
TARGI SZTUKI W SPRINGFIELD
Kolejny triumf!
WYSTAWA SZTUKI W SPRINGFIELD DZISIAJ W JURY
SĘDZIA
DLACZEGO?
Tak.
Nie mogę uwierzyć!
- Tak! - Dalej, mamo! Super!
Juhu! Jestem dziełem sztuki.
Ostatnia wieczerza może się schować.
Szmelc!
Którą tandetną szkołę artystyczną zawaliłeś?
Ty prostacki, krótkowzroczny malarzu pokojowy!
Smithers, rzuć to na kupę łajna.
To się nie uda. Odchodzę.
I to, Smithers, nazywa się temperament artysty.
Muszę panu przypomnieć, że dedykacja
skrzydła muzeum jest już za 6 dni.
Niech to, Smithers.
Twój pomysł, aby mnie uwiecznić przez portret, był tak nieprzemyślany,
jak ten, abym miał dzieci.
Smithers, znajdź mi artystę.
Obawiam się, że zraził pan do siebie całą społeczność artystyczną Springfield.
Oprócz pani Homer Simpson.
TARGI SZTUKI W SPRINGFIELD
- Kto? - Wygrała nagrodę główną
na Targach Sztuki i jest żoną pracownika.
- Łatwo się ją zastraszy. - Świetnie.
Po raz kolejny koło się zatoczyło
i Pani Fortuna przytuliła Montgomery'ego Burnsa
do swego słodkiego, pachnącego łona.
Ktoś tam na górze mnie lubi, Smithers.
Tu na dole też, proszę pana.
Zamknij się!
D'oh! Juhu!
D'oh! Juhu! D'oh! Juhu!
Sto trzynaście kilo! Tak!
Marge! Marge!
Spójrz na mnie.
Ubrania na mnie wiszą.
To wspaniale, prawda, dzieci?
Podaj muu-sok.
Co mówiłam o okazywaniu wsparcia?
- Dobra robota, tato! - Wyglądasz fenomenalnie.
Co za rodzina.
Co się dzieje? Rosną nam góry z pączków.
Homer Simpson jest na diecie.
O Boże, a ja właśnie kupiłem łódź.
Czy ludzie już nie otwierają drzwi?
Pan pozwoli.
Otwierać! Otwierać!
Pan Burns. Zechce pan wejść?
Pan Burns chciałby zlecić pani wykonanie portretu.
- Malowała już pani potężnego bogacza? - Nie, tylko Ringo Starra.
Ring-go?
Perkusista rockandrollowej kapeli zwanej The Beatles.
Beatles, co? Tak.
Przypominam sobie
ich fałszujące miauczenie u Sullivana. Co ten Ed sobie myślał?
Pani Simpson, to zlecenie, jak i cała jego chwała mogą być pani,
ale wpierw niech mi pani spojrzy w oczy i odpowie na pytanie.
- Dobrze. - Czy może mnie pani uczynić pięknym?
Nie powinno być z tym problemu.
Nie jestem bożyszczem kobiet.
Może nie, ale mam dar do dostrzegania wewnętrznego piękna.
Pani Simpson, może mnie pani uwiecznić.
W końcu świat ujrzy pana takim, jakim ja zawsze go widziałem.
Tak, tak. Nie szczędź różu, Smithers.
Już. Już.
A teraz ty! Maluj!
Kochanie, wróciłem.
A to oryginalne odczucie.
Zabieraj się, Simpson. Jestem męskim modelem.
Maluję jego portret, Homer.
Czy to nie wspaniałe?
Moja praca i życie domowe łączą się w taki miły sposób.
Mogę cię poprosić?
On ma świra. Myśli, że jest przystojny. Uczyń go przystojnym.
Proszę, proszę…
Homer, nie martw się.
Wystarczy, że odnajdę wewnętrzne piękno pana Burnsa.
Dobra.
Jaki pan był w dzieciństwie, panie Burns? Miał pan psa, którego pan kochał?
Cóż…
Mam coś na nodze! Zabierz to!
Panie Burns, to tylko dziecko.
Dobra, dobra.
Kto zabrał śmieszne strony?
Więc Ziggy idzie do warsztatu…
KOMIKSY
…a na dzwonku jest napisane „Zepsuty”.
Ziggy, czy kiedykolwiek ci się uda?
- Ojej! - Za przeproszeniem,
Przebieram się na spotkanie zarządu.
Przepraszam, panie Burns.
Mamo, miał te plamy na całym ciele?
- Słyszałem. - Ups.
Wolałby pan, żebym też wyszedł?
Skądże, Smithers. Jesteś… jak lekarz.
Smithers, herbaty!
Nie przeszkadza ci, że ci tak rozkazuje?
Doceniam każdą wspólną sekundę,
od chwili gdy wyciskam mu sok pomarańczowy rano,
do czasu gdy kładę go spać.
Jest nie tylko szefem, ale i przyjacielem.
- Za gorąca! - Racja.
Właśnie mnie parzy.
TYMCZASEM… GDZIEŚ W ANGLII
„Droga Sally,
odpowiadając na twój list z 12 grudnia 1966 roku:
najbardziej lubię niebieski, moje prawdziwe imię to Richard”.
POCZTA LOTNICZA
„Dzięki za zdjęcie, jesteś śliczną ptaszyną. Całusy, Ringo”.
„P.S. Wybacz późną odpowiedź”.
- Panie Starr, herbata i racuszki. - Postaw tam.
Jeśli wybaczy pan zuchwałość starego Brytyjczyka,
pańskie oddanie wobec fanów jest niezwykłe.
Weatherby, poświęcili swój czas, by do mnie napisać,
a mi nie przeszkadza, jeśli zajmie mi to kolejne 20 lat.
Odpiszę na każdy list.
Witaj. Co to?
Ze Springfield w USA.
A to dopiero.
TYMCZASEM… W SPRINGFIELD, USA
Czy przestaniesz tak rzępolić?
Tylko ćwiczyłam.
Ciężko odnaleźć pana wewnętrzne piękno,
gdy krzyczy pan na ośmiolatkę.
Zostały nam tylko dwa dni, radzę się zamknąć i malować.
Dobra, wago,
ty nie lubisz mnie, a ja ciebie,
ale byłem bardzo grzeczny, więc lepiej się zachowuj.
Dobra!
Marge, ważę 108 kilo i żyję chwilą.
Zobacz, używam oryginalnych dziurek od paska.
To wspaniale, Homer. Jestem z ciebie dumna…
Pozwól, że się upewnię.
Jesteś zadowolony ze swojego obecnego wyglądu?
Ależ jesteś najgrubszą rzeczą, jaką widziałem,
a byłem na safari.
W razie czego będę w lodówce.
Panie Burns, wystarczy mi pana… pozowania.
Skończę sama portret.
Dzięki Bogu. Jeszcze dzień na przedmieściach,
a musiałbym się najeść valium.
Dziękuję za łaskawą gościnę. Do zobaczenia na odsłonięciu.
Homer, co robisz? Daj mi to!
Nie, Burns ma rację.
Po co to wszystko?
Nie słuchaj go. To tylko wredny, mały sukinkot.
Och, Marge.
Sądziłam, że w każdym jest dobroć, póki go nie spotkałam.
Byleś namalowała ładny portret do południa jutro.
Nie potrafię.
Co? Marge, musisz!
Nie mogę go uczynić pięknym! Nie mam tyle talentu.
Chyba nie jestem artystką.
A co tutaj mamy?
Dla ciebie, Marge, z kochanej, starej Anglii.
„Z biurka Ringo Starra”.
„Droga Marge,
Dzięki za świetny obraz tego tu Ringo.
Powiesiłem go na ścianie. Niezła z ciebie artystka.
Odpowiadając na pytanie:
tak, mamy hamburgery i frytki w Anglii,
ale nazywamy frytki czipsami.
Całusy, Ringo”.
„P.S. Wybacz późną odpowiedź”.
Dalej, Marge, maluj.
Myślę, że potrafisz.
Dobrze, Homer, jeśli ty tak myślisz.
PAŁAC SZTUK PIĘKNYCH DEDYKACJA SKRZYDŁA
Przyjaciele, fani sztuki, ochrono,
dziś mamy pamiętny dzień dla Pałacu Sztuk Pięknych w Springfield.
Nowe skrzydło naszego muzeum, a wraz z nim portret
upamiętniający mężczyznę, który wyłożył kasę.
Panie i panowie,
podziwiajcie… Montgomery'ego Burnsa.
Smithers.
Wcale mi się to nie podoba.
Cześć.
Nazywam się Marge Simpson i namalowałam ten obraz.
Może interesuje was, co mnie opętało.
Chciałam chyba pokazać,
że pod straszną głową pana Burnsa,
z jej okrutnymi ustami, złośliwym językiem i złym mózgiem,
leży delikatne, uschnięte ciało,
być może już nie na długo,
i że jest ono tak delikatne i piękne, jak każde stworzenie boskie.
Tak! Och!
Prowokujące, acz przejmujące.
Jest zły, ale kiedyś umrze.
Więc mi się podoba.
Marge, na słowo, proszę.
Wiesz, nie jestem znawcą sztuki, ale wiem, czego nienawidzę,
a nie nienawidzę tego.
Twój obraz jest odważny, ale piękny.
I, przy okazji,
dzięki za niewyśmiewanie się z moich genitaliów.
Ale wyśmiałam je.
Napisy: Ada Kałużna