WELKOM BIJ DE SPRINGFIELD KERNCENTRALE
EEN NOBELE GEEST VERGROTERT DE KLEINSTE MAN
BUMBLEBEE MAN, BROCKMAN EN BOOBERELLA UW NIEUWE NIEUWSTEAM VAN CHANNEL 6
ER IS GEEN BEWZEN LINK TUSSEN ROZIJNEN EN PULKEN
TWEE DAGN ZONDER ONGELUKKEN
STADSVERGADERING: MINIMAAL TWEE KLACHTEN
En daarom geloof ik niet dat er een God is.
Bedankt en God zegen Amerika.
Je hoefde ons alleen in de Eed van Trouw te begeleiden.
Ik weet zeker dat het erin verwerkt zat.
Laten we afsluiten met het bedanken van Moe de barman
en zijn gastvrijheid nu het stadhuis wordt ontsmet van bedwantsen.
Bedwantsen?
Een bed in het stadhuis?
Vergadering beëindigd.
Dit is zo handig.
Na mijn burgerplicht direct
een biertje doen met mijn vriend Carl.
En ik kan een Duff Sangre achterover gooien
met mijn beste vriend: Mexicaanse Duffman.
Hola.
Hé, Moe, wie is je beste vriend?
Nou, ik ben net vrienden geworden
met Pepto-Bismol op Facebook en...
Hé, kijk eens? Er zit een vlek op de bar.
Kom op.
Weet je wat?
Ik denk dat die doek zijn beste vriend is.
Dat is nog triester dan vrienden zijn met Millhouse.
Weet je wat, Bart?
Ik ben het zat.
Wat ben je zat? Ik beledig je en jij accepteert.
Dat is hoe vriendschap werkt.
Niet meer. Vriendschap voorbij.
Taxi.
Wat gek. Hij krabbelt niet terug.
Zelfs iemand met een Finding Nemo-rugsteun heeft wat trots.
Dit keer ben je te ver gegaan, Bart.
Hé, Moe. Ik heb een taakje voor je beste vriend, de doek.
Ik ook.
Olie.
Goede vergadering.
Ja, natuurlijk, lach maar om de doek.
Maar ik was niet altijd
dit bevlekte vod dat je nu voor je ziet.
O nee, heren.
Het begon in het vroege middeleeuwse Frankrijk.
VILLE DE SPRINGFIELD HET NIEUWS VAN VANDAAG: MISERABLE
Een jonge boerenvrouw worstelt om haar familie te voeden.
Maman,we hebben zo'n honger.
Luister naar het rommelen van les buiken.
Dat zijn niet les buiken.
Het zijn mannen die Frans praten.
Nu moet ik werken. Zeur bij le papa.
Papa? Hij is helemaal zinloos.
Marguerite, ik ga vechten in Vlaanderen.
Stom Vlaanderen.
Beef allen voor de hertog van Springfield.
Nu is het genoeg.
Madame, zou je voor mij
een tapijt willen weven met deze afbeeldingen:
Ik genees de zieken.
Ik dood de gezonden.
Ik trouw met mijn zus.
Een lange, saaie winter.
Ik ontspan met vrienden.
Het standaard spul.
Hiervoor betaal ik twee koperen munten.
Je krijgt hiervoor 25 jaar.
Je hebt één déjeuner van 15 minuten.
Deze onschuldige wezens blokkeren mijn weg.
Ik kan zes stappen die kant opgaan,
of ik dood ze nu allemaal.
Ik heb spijt en beken al mijn zonden.
Vergeven.
Allons.
In hun doodsstrijd
begonnen die dieren duivelswol te verspreiden.
En de rusteloze geesten van die vermoorde schapen
dwongen Marguerite om onophoudelijk te weven,
zelfs toen haar man wegging voor om te vechten,
keer op keer
en nog een keer.
De jaren vervlogen,
de afbeeldingen die ze weefden waren niet van de Hertog,
maar afbeeldingen van de avonturen
die stof door de eeuwen heen zou meemaken.
O, trouwens,
ik was dat tapijt.
En ik was de Gutenbergbijbel.
Maman, we faalden om te groeien.
We hebben te weinig gegeten.
Is het te weinig eten of te veel klagen?
Maman, je bent overwerkt. Je hebt een vakantie nodig.
Misschien naar Zuid-Frankrijk.
We zijn in Zuid-Frankrijk.
Op een dag, terwijl de ochtendstond
de ochtendsmurrie uit haar ogen wreef,
kwam de Hertog zijn duivelse tapijten opeisen.
Wat een tijdperk voor protheses.
Stilte. Ik ben tot mijn oordeel gekomen.
Het is niet wat ik verwachtte.
Maar toch, het is prachtig.
Maar niet wat ik verwachtte.
Brand hun huis af.
Maar de Hertog werd naar huis geroepen
naar de ergste hel:de middeleeuwse hel.
Laten we wat Franse moed tonen en het lijk in elkaar slaan.
Kom op, Ralphie, waag een poging.
Die sturen we op
naar Frankrijks Grappigste Grotschilderingen.
Zelfs voor een tapijt gemaakt van duivelswol
was dit moeilijk om te zien.
Ik werd naar een kathedraal gebracht,
leerde dat tapijten
de sterren van de middeleeuwen waren.
Ik had legioenen groupies.
De goede tijden,
bekend als de donkere eeuwen, leken oneindig.
Maar toen klopte het wrede lot op de deur.
Jongens, het werkt niet. De deur is te sterk.
Hup, Vikingen.
Au. Ophouden.
Je hebt je zwijgeed verbroken.
Het was geen eed. Ik wilde niet met je praten.
Dit Viking-gebeuren is te gevaarlijk.
Ik word een kunstdief.
Wat krijgen we nu?
Griezelig.
Dat was de eerste keer dat ik angst en vrees kende.
Niets zal de pijn van die herinnering ooit kunnen verzachten.
Nou, dat helpt.
Milhouse.
Wat wil...
Wat is er, Bart?
Luister, na onze ruzie kon ik niet slapen.
Ik had geen enkel probleem.
Een glas warme melk, stukken van The Wriggles
en weg was ik.
Kom op. Luister ten minste naar wat ik te zeggen heb.
Oké.
Nou...
Dit is meestal het punt waar jij zegt dat het je spijt.
Ik ben je marionet niet.
Ik maakte vorige week een echte jongen van je.
Ik blijf je dankbaar.
Maar het wordt tijd dat je me met respect behandelt.
Ze zijn een lastig paar, hè?
Als je mij binnenlaat, geef ik de Heimlich.
Om samen te vatten: ik ben ten onrechte gescheiden
van mijn verheven plek.
Ik eindigde als handelswaar in Perzië.
Je nam ons goud
en onze juwelen en je geeft dit vervaagde vod?
Als iemand vraag wie je heeft opgelicht,
het zijn de christenen.
Onthoud die naam: christenen.
Ik kwam in het voorhof van de Perzische koning,
een wrede koning die eiste dat
zijn vrouwen hem constant vermaakten.
Gooi haar in de put met saaie vrouwen.
We gaan niet meer uit.
Luister je wel naar me?
M'n zus d'r put is groter.
Gast, je hebt al zo'n 500 vrouwen afgedankt.
Ik vind het raar dat je telt.
Stuur de volgende.
Goedenavond, Uwe Majesteit.
Mag ik zeggen dat uw sloffen precies zo krullen als wordt gezegd?
Gooi haar in de put.
Wacht.
Ik kan u een verhaal vertellen.
Stop het slepen.
Er was eens een jongen genaamd Ali Baba.
Hij en zijn oudere broer Cassim
waren koopmanszonen
die handelden in kamelen en kruiden.
Enkele opmerkingen over je richting tot nu toe.
Op een dag tijdens een wandeling
werd Ali Baba in de val gelokt door een dief.
Maak daar twee dieven van.
Een miljoen dieven.
Te veel.
Veertig dieven.
Met haar vindingrijkheid en humor
vermaakte de vrouw haar koning
duizend-en-een nacht.
En terwijl hij sliep, bevrijdde zij haar opgesloten landgenoten.
Het was koeler in de put.
En zo kreeg de kameel zijn bult.
Nog een verhaal.
Kun je niet een keer
de tijd nemen om een verhaal te laten bezinken?
Durf jij je koning iets te weigeren?
-Wachters. -O, Nee.
Mijn neerwaartse spiraal zette voort.
Alleen lafaards gebruiken blinddoeken.
Ik wist niet dat je dat ging doen.
Ik was ongeschikt voor de smerigste dingen.
Hoe is de nek, mijnheer? Geen splinters of iets?
Ik ben banger voor deze gore doek dan voor de bijl.
Mooie praatjes, maar jij bibbert straks ook.
Dat is waar, ben ik bang.
Hou je mond.
Je tong is scherper dan je...
Maar toen ik aan de grond zat, kwam er hoop.
Ik speelde een cruciale rol in het creëren van
een meesterwerk in de Westerse kunst.
Michelangelo.
Wanneer ben je klaar?
Wil je het snel? Dan ga je naar Raphael.
De schilder was nooit tevreden.
-En nu? -Nee.
Dat is perfect.
Wil je uw investering beschermen
met een laklaag?
Even overleggen met mijn vrouw.
Het meesterwerk was klaar,
en zo ook mijn nut.
En toen...
Weet je, Moe, het is misschien tijd voor een nieuwe doek.
Ja, natuurlijk. Ik zal ernaar kijken.
Nooit zal ik je in de steek laten, Doekie.
Je bent mijn beste vriend.
Je hebt die 'speciale kaas' dus niet gegeten
-die ik je gister heb gegeven? -Ja.
O, Millhouse,
wat moet ik doen behalve veranderen
zodat je mij vergeeft?
Jeetje, Bart, je lijkt wel... Hoe zal ik het zeggen?
Milhouse-ig.
Echt? Zo erg is het toch niet?
Bart, je leert het nooit.
Milhouse, je bent zo goed als mijn broer.
Een broer met de wijsheid van een oudere zus.
En daarom kibbelen wij, omdat families dat doen.
Maar uiteindelijk, blijven we familie.
Wat zeg je ervan, broer?
Niet slecht. Heeft Lisa dat geschreven?
Ja, klopt. Nu ga ik naar bed.
Ik wil dat het vanuit jou komt, Bart. We zijn klaar hier.
Maar...
De bril is af.
Mijn aftakeling duurde voort.
Een ondernemende naaister
maakte een vlag van een opkomend land.
Het land stond helaas aan de verkeerde kant van de geschiedenis.
Net als iedereen werd ik zwaar geraakt door de depressie.
Wat eten we, Ma?
Doekensoep.
Het heeft wat smaak nodig.
Dat is beter.
Ik was deel van een expeditie
naar de top van Mount Everest.
Een die wordt onderscheiden door zijn falen.
Zuurstof...
Ik heb zuurstof nodig.
Kom op. Nog een paar ballonnen
en dan ziet dit er zo gaaf uit.
Ergste... klim... Everest.
Ik werd gevonden door een yeti
die mij meenam als cadeau voor zijn zoon.
En nu is mijn duizendjarige val in het ongenade compleet.
Ik zou tevreden moeten zijn met mijn trieste, maar voorspelbare...
Moe. Wakker worden.
O nee, ik wil niet weten wat erger is dan jij.
Milhouse.
Ik ben hier al de hele nacht.
Zeg me wat het kost om mij te vergeven.
-Mag ik je slaan? -Natuurlijk.
Mag iemand anders je slaan?
Natuurlijk. Wie dan?
Puppy Goo Goo?
Ay caramba!
Ik ben blij dat het voorbij is.
Het was niet fijn om de overhand te hebben.
Vanaf nu domineer ik op manieren die je niet doorhebt.
Dat is alles wat ik wil.
Waar is hij?
Chef Wiggum. Kun je helpen mijn doek te vinden?
Ik kan mijn auto niet eens vinden op de parkeerplaats.
Er zaten een halve kilo heroïne en twee verdachten in.
Kun je mijn sleutel gooien? Alsjeblieft.
Er hangt een groen ding aan.
Stop.
Hé, er liggen Pringles.
Nee. Traangas.
Ik ben je doek niet vergeten, Moe.
Ik ben in de hel.
Misschien wil een van jullie kledingstukken
een tijdje vertellen.
Extra groot ondergoed voor mannen?
Ik bespaar mijn krachten.
Hij gaat vandaag fietsen.
Kom binnen.
Je hebt mijn doek. Maar hoe?
Tijdens de bijeenkomst,
die nu jaren geleden lijkt,
ben ik mijn tas in je bar vergeten.
En toen ik terug kwam om hem te halen,
zag ik hoeveel je van die doek houdt.
Het zag er erg verfrommeld uit,
dus nam ik hem mee om te wassen.
Bedankt, Marge.
Die doek is mijn enige vriend ter wereld.
Dat is niet waar.
Iedereen in deze familie is je vriend.
Je bar komt het dichtstbij
een vriendenkring in de stad.
En die Ronde Tafel Pizza gerund door die Algonquin gast?
Ja, oké, een na dichtstbij.
Dus jullie mogen me allemaal? Jij ook, maestro?
Milhouse.
Ik wist dat het dom was.
Bedankt, allemaal.
Ik zal vandaag altijd herinneren als de dag
dat ik leerde mijn hart te openen voor mensen
en niet voor oude stukken stof.
Gekke ik, denken dat ik een doek nodig had als vriend.
Dit is dus hoe het eindigt.
Het ooit prachtige tapijt aan de kant gegooid
alsof hij een gewone zakdoek is.
Tot kijk, wrede... Wat krijgen we nu?
In al die jaren
heb ik nog nooit zulke liefde gevoeld.
Mooi, puur en eeuwig.
Alle huwelijken hebben diepte- en hoogtepunten.
Ik ben in de hel.
Vertaald door: Maartje van der Zeijden.