Ja, ik weet dat Ralphie bijna jarig is. Natuurlijk koop ik 'n cadeautje.
Ik ben in de speelgoedwinkel.
Eens kijken. Een cadeautje voor Ralph.
Wat hebben we hier? Nee, dan is hij binnen twee tellen dood.
En dan krijg ik weer de schuld.
losgeld
Dit geld ligt hier al sinds 1998 en niemand heeft er iets aan.
Ik wil iets leuks voor Ralph kopen. Een paar mille moet genoeg zijn.
bewijsmateriaal
Je hoort me fluiten, toch? Dus ik ben onschuldig.
Onschuldig doen duidt op schuld.
En waar duidt dit dan op?
Je moet altijd taart scoren vóór... -Te laat.
Dat is de mooiste boomhut van de wereld.
Oké, ik wrijf wel de andere kant op.
Wauw, de uitgave van september.
Gratis hout.
Mijn boomhut is waardeloos.
Je hebt klasse-nijd. -Je zou geen 'ha ha' meer zeggen.
Voor een dollar hou ik op. -Ik heb geen dollar.
Wil je je toespraak nog oefenen? -Niet nodig.
Het is dezelfde als elk jaar. Die grap over Lenny's oma werkt altijd.
Dit jaar niet, ze ligt net aan de beademing.
Maar alles draait om die grap.
Rustig maar. Iedereen vindt in het openbaar spreken eng.
Maar ik ontdooi vast een faal-ham.
Boer Freds faal-ham
met extra antidepressiva
Je gelooft niet in me.
Als ze klieren, zeg ik: Is het al halfwaardetijd?
Dat vinden zij vast wel grappig.
Rustig, Homer. Verlaat je lichaam.
Wat krijgen we nou?
Gooi je je geen-meisjesbord weg?
Wordt het tijd voor een gesprek met je vader?
Dan moet hij zich eerst even inlezen.
Nee, ik sloop de boel. Ralph heeft een veel gavere boomhut.
Je vader heeft 'm gebouwd en hij heeft z'n best gedaan.
Mijn taak zit erop. Nu jij, boom. Groeien maar.
Zal ik 'm anders eens opknappen?
Je bent een huismus. Moeders kunnen geen hutten bouwen.
Als je zoiets zegt, gaat deze moeder...
haar stinkende best doen om de beste boomhut ooit te bouwen.
Klinkt goed. Geen paniek, je vergeet steeds dat het haar is.
Dus ik zei: Is het al halfwaardetijd?
Grappig én knap. En hij schijnt steenrijk te zijn.
En nu, om deze perfecte dag perfect af te sluiten: Homer Simpson.
Je kan het, Homer. Je bent de beste. Waar komen al die mensen vandaan?
Het woordenboek definieert een toespraak...
als een aaneenschakeling van woorden die op welsprekende wijze...
Wat een afgang. -Ik heb echt met hem te doen.
Ik kan niks. -Tijd voor de honden?
De therapiehonden.
Ik voel me al wat beter. -En nu de echte honden.
Het is best leuk dit jaar.
Wat is er? Ging je toespraak niet goed?
Waarom zou er iets mis zijn? -Je drinkt uit een blik mais.
Barbra Streisand vergat 'n keer haar tekst en trad 30 jaar niet meer op.
Ja, maar zij had James Brolin nog.
En, hoe ging het?
drip, drup, mislukt
faal, faal
-Ben je niet goed wijs, idioot?
Ik weet het niet.
Ik weet iets. We gaan naar de comedyclub, in het centrum.
In het centrum? Met al die junkies?
Nee, die zijn tot komieken omgeschoold.
Gaaf. -Je gaat alle ellende weggniffelen.
Dit is de leukste komedie: zonder schrijvers.
Absoluut, maar dat minimum van twee drankjes staat me tegen.
Je drinkt altijd meer. -Maar niemand dwingt me.
Drie Long Island-cocktails, alstublieft.
We gaan improviseren. Eerst zoeken we een locatie.
40,7 graden noorderbreedte, 74 graden westerlengte.
O ja, New York. Nu een relatie voor mij en Cathy.
Een liefdeloos huwelijk. -Dat kan.
Ze zijn goed. -Ze vragen alleen om twee ideeën.
Dat zijn er al twee meer dan jij ooit hebt gevraagd.
En nu nog een voorwerp. Roept u maar.
Angst voor spreken in het openbaar. -Wat zei u?
Angst voor spreken in het openbaar.
Misschien is het te donker.
Jerry, zet spot 7 eens aan. -Nee, Jerry. Niet doen.
Nee. Jerry, hou op.
Oké, oké. Angst voor spreken in het openbaar.
Dat is geen voorwerp, maar oké.
New York, kil huwelijk, spreken in het openbaar.
De boog is gespannen. Nu kan de pijl gaan vliegen.
Weet je, ik schuif een stukje op.
We gaan naar een flatje op de hoek van 68th en Columbus Avenue.
Wat? Cathy, wat is er? -Ik...
Kom op. Toen we trouwden, praatte je constant.
Maar in New York zeg je niks meer.
Alles valt op z'n plek.
Kom op, Cathy. Zeg iets, om het even wat.
Laat maar.
En dat was de scène.
Ik zei spreken in het openbaar. -Ja, heel goed.
Ga snel weer zitten. -Die lui doen alles wat ik niet kan.
Zouden ze het me willen leren? -Vast niet.
500 dollar voor acht lessen. -Dat is nogal duur.
Iedereen kan toch zelf een groep vormen?
En dat was de scène.
Pardon, is dit de improvcursus?
Ja, en ga zitten. -Waar ik maar wil?
Ja, en wees stil.
Het is zover. M'n hoofd loopt over van de uitgangspunten.
Zo veel ideeën. Maar hoe verander ik ze in komedie?
Wil je wel bij de les blijven? -Maar hoe dan?
Vergeet jezelf en word bijvoorbeeld een suïcidale veilingmeester.
Ik heb geen idee wat zo iemand zou zeggen.
Onthoud dat je niet jezelf bent. -Snap het dan.
Het geheim van het leven lag voor het grijpen: wees nooit jezelf.
Wie biedt op deze strop?
Wie biedt 100 dollar? Niemand? Eenmaal, andermaal...
Geweldig. Fijn om m'n zieke oma even te vergeten.
Een bericht van het ziekenhuis.
Ik moet erheen -Tot kijk.
Ik moest lachen. -Ga je me betalen?
O wee als je zelf een school begint. -Zal ik hem die onmogelijke geven?
De Noorse koningin koopt een auto.
Ik wil een Fjord Fiesta. -Een ster is geboren.
Pardon. Ik ben van de gemeente.
U woont in een Monumentale Boomhutten-zone.
Mag ik uw vergunning zien? -Die heb ik niet.
Geen paniek, ik ga het regelen.
vandaag: improv morgen: ongediertebestrijding
Bravo, van angst voor spreken in het openbaar naar je eigen improvgroep.
Improv is spannend, maar veilig. Als met een helikopter rondrijden.
Dat is niet veilig. -Doe niet zo anti-improv.
Nieuw personage: Annie Improv. Mag ik een suggestie?
Niet schrikken, maar de improv- recensent van de Shopper is er.
Steve Thurlson? -Nee, dat is hun improvverslaggever.
Grant Hood is de recensent. -En Jennifer Whitehead dan?
Die schrijft over improvtrends en grote lijnen.
Wie maakt dan de jaarlijkse improv-toptien?
Ieder maakt z'n eigen top tien. -O ja, vergeten. Waar ook.
Hallo, wij zijn Premises, Premises.
Volgens Google zijn er al 5012 improvgroepen die zo heten.
Toe maar, Homer. -Oké, ik wil een locatie.
Jackson Square, in New Orleans.
En iemand die daar zou kunnen zijn.
Iemand met zelfvertrouwen.
Op z'n Frans, gegarandeerd.
Dinsdag is het openingsfeest.
Nelson neemt z'n moeders beha mee.
Dat is iets wat borsten aanraakt. Wauw, automatische jaloezieën.
Dankzij m'n moeder. Geen dank, het is haar werk.
De koekjes-elfjes bestaan echt.
Mag ik de jus, Bart?
Dank je. -Wie had er zuur besteld?
Is er zuur? -Er is geen zuur.
Geen bedankjes, geen waardering... Helemaal niks.
Voor wie was dat bedoeld? -Bart.
Mag ik de jus?
Papa, 't Springfield Fringe Festival heeft ons uitgenodigd.
Wat is dat? Ik vermoed drie dagen vol optredens...
van alternatieve komieken en muzikanten, waaronder ook improv.
We komen op het hoofdpodium, als slotact.
Dat moet in m'n dagboek.
Meer zuur voor mij. -Er is geen zuur.
Trek het je niet aan. Kinderen zijn van nature ondankbaar.
Je lacht wel als ik op Fringe optreed.
Fijn voor je. Op het hoofdpodium, alle ogen op jou gericht.
Wat bedoel je?
Ze maakt me weer zenuwachtig.
Ik ben een geoefend komiek. Ik blijf kalm.
Marge Simpson, je wil hem toch niet weer per ongeluk onzeker maken?
Gelukkig weet hij niet wat ik denk. -Ik weet wat ze denkt.
Als het misgaat, zink ik dieper dan ooit.
Hij weet het wél. -Ze weet dat ik het weet.
Ik ben nog bozer dan eerst. Ga Bart halen.
Je wordt wakker met een ochtendrazernij.
Ik zal het in jouw taal zeggen. Locatie: Barts kamer.
Actie: haal hem. -Mag ik ook een personage?
Een kippige Frankenstein.
Bruid. Bruid.
Ik lijk niet op Frankensteins bruid.
Blijf in rol.
Mag ik binnenkomen?
Je wil graag hele dooiers, toch?
En toast op stand vier, met een beetje boter.
De hashbrowns zijn wat aangebrand.
Ik vind ze lekker zoals jij ze maakt.
Ik wil zeggen dat het me spijt. We vergeten hoeveel je voor ons doet.
Ach... Nu moet ik huilen.
En je bent nog even sexy als op die eerste dag.
Dank je wel.
Dat praatje van je werkte perfect.
Ze is weerloos tegen excuses vanuit het hart. Van dit doosje.
O jee, dit is helemaal geen ridderfestival, hè?
Dat is over twee weken, Hendrik de Zwaarste.
Hoor ik hier wel, tussen al dat talent?
Dominee, waarom nam Noach geen dinosaurussen mee?
Geen idee. Omdat ze nooit hebben bestaan.
Dit festival moedigt experimenteren aan.
Zelfs mislukking. -En als ik niet misluk?
Nood breekt wet. Ik haal een heliumballon.
Daar wordt iedereen grappig van. Zo terug.
Gaat het wel? Je bent precies Barbra Streisand in 1967.
Ik kan niks grappigs bedenken.
Rustig, je bent hilarisch. Weet je nog, die zelfverzekerde Cajun?
Laat mij de ideeën aandragen. -Valsspelen bij improv?
Wat zou Del Close zeggen? -'Doe wat Moe zegt en hou je mond.'
Wie is Del Close? -De schrijver van dit komedieboek.
Het kerkhof ligt vol met mensen die niet wilden valsspelen.
Zeg nog één keer wat je gaat roepen.
Etniciteit: Cajun. Locatie: donker steegje.
Oké, de Cajun in het steegje.
Speel je nou vals door iemand suggesties te laten doen?
Misschien.
Heb je dan niks geleerd van dat ongelezen komedieboek?
Anders moet ik opgeven. -Laat je team niet in de steek.
Ze hebben je nodig, om je ruimtegebruik en sterke keuzes.
Laat hem nou. Alles wat 'spontaan' is, wordt van tevoren gepland.
Reality-series, playbacken, zelfs prijsuitreikingen.
Nee. -Daarom komen de verliezers nooit.
Ze hebben het te druk. -Ja, vast.
Dave Franco heeft het te druk.
Nee, ik heb genoeg gehoord. Ik ga geen humordoping gebruiken.
Dat is Homer Simpson. -Homer Simpson is er.
Ik ben Homer Simpson en ik wil een beroep.
Kadaver-verkoper. -Drive-incaissière.
Kikkerkoker. -Vingerkusser.
Verpleegster. -Het moet specifieker.
Steegjes-Cajun.
Een vader om tegen op te kijken.
Ik hoorde drive-incaissière.
Welkom bij Losers. Wilt u daar friet bij?
Duizend stuks? Natuurlijk, Mr Brando.
Het is trouwens 1992.
En nu gaan we iets bijzonders doen.
Onze vader gaat improviseren op live-reacties van de tv-kijkers.
Na 27 jaar kunnen we al wat ze in 1954 al deden.
Homer, tijd om af te gaan.
Hallo, ik heb een belangrijke mededeling.
Dit is de laatste aflevering van The Simpsons.
Het is leuk geweest... Geintje, we houden nooit op.
Maar er is slecht nieuws. Als u dit ziet, is er iets helemaal misgegaan.
Of u ziet de internationale versie.
Hoe dan ook, ik moet drie minuten opvullen en dat wil ik graag doen...
door me verkiesbaar te stellen als president.
Ik heb geen ervaring, achterban of idee wanneer we gaan stemmen.
Dus ik heb de beste papieren. Veruit.
Ik kan Trump, Clinton én Sanders zijn. Stomme Sanders.
Ik zal Amerika weer groot maken en dan minder groot.
Ik houd u scherp. Ik doe geen twee keer mee.
Ik doe rustig aan. En ik zal boren en boren...
tot ik de chocoladerivier vind die onder Hershey, Pennsylvania ligt.
Niet alleen zal ik Guantanamo Bay open laten...
ik zal café Guantanamo Bay openen. Ik vind dat niemand...
ongeacht gender, ooit na mij het toilet zou moeten gebruiken.
Ik win altijd. Supergedelegeerden versla ik desnoods met kryptoniet.
Ik zal de eerste, tweede en derde ronde winnen...
even pauzeren tijdens de vierde en dan de vijfde weer winnen.
Ik zal de saaie olympische sporten afschaffen. Allemaal dus.
Amerika gaat meer exporteren, om te beginnen m'n twee schoonzussen.
Schoonzussen? Ze zijn juist spuuglelijk.
Ze worden slaven in Canada.
Ik bied m'n excuses aan voor m'n vreselijke woorden over Canada.
Daarom trek ik me terug. Ik zal Jeb Bush steunen.
Hopelijk is het nog niet te laat. Tot slot: God zegene de VS...
en God zegene Springfield, in de staat... Wacht, m'n tijd zit erop.
Vertaling: Geert Spekken SDI Media
Recut: BTI Studios