SZKOŁA PODSTAWOWA W SPRINGFIELD
Trzydzieści cztery, 35, 37? Nie!
Muszę zacząć od początku.
- Znów miałam sen o szafce. - To czwarta noc z rzędu.
Głupie powracające sny. Czemu mózg nie wymyśli czegoś nowego?
To dlatego widzowie częściej wybierają Netflix.
Powinnam porozmawiać z terapeutą.
Nasze ubezpieczenie nie pokryje kolejnej wizyty.
Tata wykorzystał wszystkie na grupę wsparcia,
gdy cukierki na Halloween się skończyły.
Zrozumiałem, że mieliśmy szczęście,
mogąc je mieć.
Znam miejsce, gdzie za grosze
porozmawiasz z terapeutą.
Oto Publiczna Uczelnia w Springfield! Studenci będą ćwiczyć na tobie.
Zapłaciłem studentowi stomatologii 12 dolarów za nowe koronki.
- Widzisz? - To chyba nie powinno tak wyglądać.
Dlatego zapłaciłem studentowi prawa, żeby go pozwał. Przegrałem.
TERAPIA MASAŻU
SCENARIUSZE PROF. HARMON
Telewizja to koło!
STRZYŻENIE PSÓW
Zaserwuj mu odpchlenie i odrobaczanie w wersji deluxe.
Nie jestem psem i nie mam robaków od dwóch tygodni.
Przyda się kaganiec, bo gryzie.
STUDENT PSYCHOTERAPII
Mam na imię Annette. Szkolę się na terapeutę.
Niedługo zostanę mamą, dlatego wiem, że nie ma nic piękniejszego
- niż emocje dziecka. - Brzmisz tak troskliwie i profesjonalnie.
- Gdzie mam położyć siedem dolarów? - Do pudełka po butach.
Co oznacza mój sen z szafką? Stresuję się szkołą?
- Szkoły są pełne szafek. - Hej, kto się szkoli na terapeutę?
INTERPRETACJE SNÓW
SEN - ZNACZENIE
DESZCZ - ŚMIERĆ ŚNIEG - SEKS
SZAFKI - SZKOŁA
Terapia przez sztukę to coś, co może ci pomóc.
W pustych okienkach narysuj typowy
dla twojego życia dzień, Sophio Barnum.
- Naucz się imienia pacjenta. - Przepraszam, profesorze.
- Liso Simpson. - Świetnie. Kontynuuj.
Światło wciąż jest włączone.
Terapia sztuką. Narysuj swój dzień.
Okropne. Wygląda jak bazgroły ośmiolatki.
Nie mogę się doczekać, aż wezmę cię na spacer do parku.
- Inni właściciele będą mi zazdrościć. - Nie jesteś moim właścicielem.
Trochę jestem.
Słyszę tu dużo uczuć.
Słyszysz je, bo ich nie rysuję!
Skarbie, rysowanie jest trudne.
Zacznij od czegoś łatwego, od ludzi.
To są ludzie.
To łatwe.
Dodamy trochę rzęs, podkreślimy cienie,
zmienimy szerokość linii, aby podkreślić kontur, i gotowe!
Super! W kolejnym okienku chcę,
aby wyglądała przez okno i zastanawiała się, czy kiedykolwiek
wyjdzie spod ciężaru własnych oczekiwań.
Mogę sprawić, aby jej brwi były w kształcie litery V.
To mówi wszystko.
Mamo, może będę ci mówić, co czuję, a ty to narysujesz?
Dobrze, ale pamiętaj, że nie umiem rysować stóp żółwi.
Jeśli są tam jakieś żółwie, będą nosić trampki.
W porządku. Oto historia typowego dnia…
JEDZENIE! NARESZCIE.
LEDWIE PRZESADZONE.
MUSZĘ Z KIMŚ USIĄŚĆ.
UPIORNE BLIŹNIACZKI.
ODRZUCONA W STEREO.
PRZERWA OBIADOWA JEST TRUDNA.
WESTCHNIĘCIE.
Zapomniałam, jak trudna jest szkoła dla wrażliwego dziecka.
Jest, ale udało ci się uchwycić moje emocje.
Przyniosłam moje emocjonalne rysunki. Spodobają ci się.
- Proszę nie zwracać na mnie uwagi. - W porządku.
Gdzie one są?
- Najlepsza terapia dla par. - Wciąż musimy przegadać
twoje uzależnienie od filmików z unboxingu.
Nie każ mi wybierać między tobą a unboxingiem.
Manga!
Powieść graficzna! Sprzedam to w sklepie,
który prowadzę
z moim otyłym mężem.
OBIADOWE LODY U SKIPA
Minął tydzień, a ja wciąż nie znalazłam rysunków.
Nie chcę myśleć, co by było, gdyby ktoś zobaczył moje przemyślenia.
NA SPRZEDAŻ SMUTNE DZIEWCZĘ
SKLEP LOCH ANDROIDA I BEJSBOLU
- Mogę użyć przekleństwa? - Tylko z najniższego stopnia.
Niech to szlag! Nie pomogło. Mogę przejść stopień wyżej?
- Nie, przykro mi. - Niech to szlag!
W ten oto sposób
dokonaliśmy unboxingu przesyłki z tworzywa sztucznego.
Tak, dokonaliśmy.
Opublikowałeś moją terapię sztuką jako komiks?
Właściwie to powieść graficzna. Rozróżniamy to na trzy sposoby.
- Cicho bądź! - Moja żona to opublikowała.
- Kumiko, jak mogłaś? - Zachowałam się haniebnie.
Muszę popełnić futrzany cosplay.
Wstyd nie jest seksowny!
Inaczej niż w rodzimej Japonii, tam jest to na czasie.
Państwo od Gościa od Komiksów, nie macie do tego prawa.
To są uczucia mojej córki. I moje bazgroły.
Spalę je na stosie i rozproszę w kierunku siedmiu wiatrów.
O więcej nie proszę.
- Poproszę Smutne dziewczę. - Jest świetna!
Jest wyborna w swojej tragedii.
Poczekaj! Może to nie jest takie złe.
MAŁA LULU
Moja Lulu!
SKŁAD ŻYWNOŚCI
- To ona! Poproś o autograf. - Ty poproś, ja się wstydzę.
Wygląda na to, że nasz komiks naprawdę uchwycił…
- Jakiego słowa szukam? - Ducha czasu!
- Cześć, Mel! Przywitaj ode mnie Barbarę. - Nie jestem twoim posłańcem!
Co jest w tym takiego fajnego?
To komiksy bez superbohaterów
i fajnych efektów dźwiękowych, takich jak…
- I takich… - Łapię.
Dzwoniła Kumiko.
Sprzedała wszystkie egzemplarze. Chce od nas sequel!
To taki prequel, ale w przyszłości.
Co ty na to, skarbie? Masz w sobie więcej smutku?
Mam go całe mnóstwo!
NOCNA PIZZA
PORANNE WAFLE
Teraz narysuj mnie, gdy słyszę,
jak dziewczyny mówią, że nie zaproszą mnie na imprezę urodzinową.
- W ten sposób? - Świetnie!
Zróbmy przerwę. Wiesz, co to oznacza.
Mazak parzy!
- Prawie mnie miałaś. - Czemu my nie mamy takiej więzi?
Nigdy nie zrobiłeś pierwszego kroku.
Jest coś, co zawsze chciałem z tobą zrobić.
- Ci goście ukradli nasze wędki! - I moje kamienie na kaczki!
DWU-MIECH-SCI-FI-CON CO DRUGI MIESIĄC
KOSMICZNE WOJNY PANEL OD GODZ. 14.00.
STEAMPUNKOWE CHURROSY
WARSZTAT „ZBUDUJ-LASKĘ”
TOALETA DLA MAŁP
TORBY HORACEGO NA ZAMÓWIENIE
Witam na „Babki chcą w sztukę”,
panelu dyskusyjnym z pisarkami i artystkami.
Jestem Roz Chast, prowadząca. Znacie mnie z komiksów dla New Yorkera.
Są zabawne, że ho, ho i zabawne, że oho.
Cisza!
Gościmy dzisiaj Alison Bechdel…
FUN HOME: TRAGIKOMIKS
PERSEPOLIS: DZIECIŃSTWO
…Marjane Satrapi
oraz twórczynie Moich smutków, Lisę Simpson…
Kochamy cię, Lisa!
…oraz Marge Simpson.
Tracimy czas.
Jako autorka Persepolis,
i ktoś, kto wychował się w represyjnym reżimie,
jaką masz radę dla młodych kobiet?
Najcenniejszy jest twój niepowtarzalny głos.
A także kiedy obiecują ci torbę w zamian za udział w panelu,
sprawdź, że to coś więcej niż torba wielokrotnego użytku.
- Spójrzcie na to. - Alison, ostatnio
dużo się mówi o teście Bechdel.
Co to za gra alkoholowa?
To tylko moje spostrzeżenia, że filmy i telewizja rzadko pokazują
dwie kobiety mówiące o czymś innym niż o mężczyźnie.
Ciekawa sprawa. Muszę powiedzieć o tym mężowi.
Test Bechdel oblany.
Oblałaś, oblałaś!
Oblałaś.
Mamy pięć minut do końca, zanim przygotują tę salę na panel pod tytułem:
„Biali mężczyźni w komiksie”.
Mam pytanie do Lisy.
Mam pytanie do Lisy i nawiązanie do Lisy.
Chciałabym pomówić o sobie przez parę minut,
aby pod koniec udawać, że mam do niej pytanie.
Ma ktoś pytanie do mojej mamy? Odpowiada za każdy rysunek.
Mam pytanie do Marge. Czy doceniasz fakt, że pracujesz z Lisą?
Lisa! Lisa!
Lisa górą! Marge do bani!
Skarbie, tak sobie myślę…
Może zrobimy rozdział z mojego punktu widzenia?
Zrobiłam szkic. Przeczytasz?
Przed tobą?
Dobrze.
- Z czego się śmiejesz? - Zrobiłaś literówkę.
Zamiast „smutek” napisałaś „sutek”.
- Powinnam zacząć to rysować? - Jest tu wiele świetnych fragmentów.
Naprawdę? Właśnie o to mi chodziło.
Wydaje mi się, że to nie jest coś w stylu Smutnego dziewczęcia.
Może zrobisz z tego oddzielną książkę? Napiszę przedmowę.
Rozumiem. To nie jest prawdziwa współpraca.
Zgadzasz się ze swoimi fankami. Myślisz, że liczysz się tylko ty.
Nie możesz mnie winić za to, że ludzie doceniają mój wkład.
Mogę i właśnie to robię.
Trudno mi to powiedzieć, ale chyba powinniśmy zrobić przerwę.
Świetny pomysł. Mazak parzy!
Chodzi mi o prawdziwą przerwę.
- Masz na myśli… - Zgadza się.
Chcę poznać innych rysowników.
- Głupia Lisa. - Jak mogłaś?
- To moja wizja. - Głupia D.
Drogie panie! Ktoś chce się z wami zobaczyć.
Nazywam się Guthrie Frenel.
Wizjonerski reżyser teatralny i figlarny geniusz w jednym.
Chciałbym wystawić Smutne dziewczę na Broadwayu.
- Chyba wszedł oknem. - Grubcio, jesteś cudowny.
Chcesz zrobić z naszego dzieła musical?
Cytując mojego ojca...
To wszystko jest bardzo ekscytujące, ale zanim przejdziemy dalej,
potrzebuję wyjaśnienia. O co ci chodzi, dziwolągu?
To wizjonerski reżyser i figlarny geniusz w jednym.
Zrealizował swoją interpretację Czekając na Godota,
- gdzie Godot jest w pierwszej scenie. - Serio?
To nic w porównaniu do tego, jak widzę Smutne dziewczę.
Chcę zrobić coś niezwykłego, jak w przypadku Kotów z samymi psami.
Musisz mi pomóc.
- Zrobię wszystko. - Potrzebuję twojego zapału.
Twojej radości. Gotowe na trzyosobową wyprawę
na Sztukamanżaro?
Lisa i ja się posprzeczałyśmy.
Spór jest częścią procesu twórczego.
Nie w moim przypadku. Wchodzicie w to?
- Tak. - Zdecydowanie.
To trochę potrwa.
Jedno wiem o sztukach broadwayowskich.
Można na nich zarobić miliony.
Nie mogę się doczekać, aż rzucę robotę.
- Mogę rzucić szkołę? - Jako rozsądny rodzic, zgadzam się.
TEATR BRIDGENTUNNELA SMUTNE DZIEWCZĘ
Naszym obowiązkiem jako artystów
jest zerwanie umowy między publicznością a wykonawcami.
Telefony będą włączone. Cukierki odpakujemy w trakcie spektaklu.
Zatrudnimy artystów performatywnych, by wydłużyć kolejkę do damskiej toalety.
Jak bardzo trzymamy się oryginału?
Wszystkie sztuki świata są bezwartościowe,
gdy w samym ich epicentrum nie umieścimy historii człowieka.
Twoja historia, wyjątkowy obraz twojego serca i duszy,
zostanie zgrabnie podsumowana w pierwszym przemówieniu narratora.
Kiedy będziemy mieć to z głowy, zaczniemy badać oszałamiający
wachlarz wizualny Marge Simpson. Czas na ucztę.
Przekaż zdumienie, lecz zachowaj miejsce dla nagród Tony!
- Dokładnie tak, jak narysowałam. - To twoja wizja artystyczna.
- Czy może raczej „Marge-styczna”? - Raczej na pewno.
Raczej nie.
Wszystko uchwycone w moim stylu.
Olał moją historię i skupił się wyłącznie na twoich rysunkach.
Wiem.
Przykro mi, ale nic nie poradzę, że chce się skupić
na wizualnej części… Boże, to Bart i dziadek.
Ich nie ma w mojej książce. A gdzie ja? Gdzie jest Smutne dziewczę?
Za Smutne dziewczę będzie odpowiadało
bezdźwięczne czerwone światło wyświetlane na pustym miejscu na balkonie.
Odważnie, prawda?
Skąd będą wiedzieć, że to ja?
Potęga narracji.
Ten figlarny geniusz naprawdę mnie wpienia.
Wszystko, co wziął z mojej powieści to rysunki mamy.
A co z moją opowieścią i emocjami?
Mam dość emocji dzieci.
„Nakarm mnie”, „poklep mnie”, „nie śpij przez sześć lat”.
Zapominasz o granicy między pacjentem a terapeutą.
A ty zapominasz, że to wszystko twoja wina.
Coś ci wyjaśnię. Kiedy coś rodzisz,
nie masz kontroli nad tym, w co się to zmienia.
Pozostaje tylko poddanie się temu koszmarowi.
Przepraszam. Jestem taka szczęśliwa.
Nigdy tego nie rób.
Oficjalne koszulki z nazwą Smutne dziewczę. Sztuka metafizyczna.
Czterdzieści pięć dolarów przed salą, nieco ponad dolar zostaje dla nas.
Możemy za te pieniądze kupić łódź.
Taką z dwustronnym spinakerem.
Wygląda super. Wszystko jest super.
Wyglądasz na wkurzoną. Każda matka to dostrzeże.
Smutne dziewczę było naszym dzieckiem.
Nie możesz kontrolować, w którym kierunku pójdzie twoje dziecko.
Jeśli odniesie sukces, to jako rodzina na tym skorzystamy.
A teraz przepraszam, idę na huśtawkę.
W porządku.
Straż Przybrzeżna? Przygotujcie się na poszukiwania mojego ciała.
SMUTNE DZIEWCZĘ. SZTUKA METAFIZYCZNA.
- Nie przeszkadza ci to? - Ani trochę.
PROSZĘ WŁĄCZYĆ TELEFONY.
To zaszczyt mieć coś opartego na swoim życiu.
Nawet jeśli w ogóle nie przypomina twojego życia.
Smutne dziewczę
O co w tym wszystkim chodzi?
Nie łapiesz? To takie stymulujące, uwielbiam to.
- Co to? - D'oh!
POTĘGA NARRACJI
Czy to możliwe, że to wszystko za bardzo
odbiega od tego, o czym jest książka Lisy?
To nie jest Dobry z ciebie człowiek, Charlie Brown.
Nawet nie mojej produkcji, opartej na skazanej na zagładę
sowieckiej łodzi podwodnej.
To awangardowa i elektryzująca sztuka.
Chyba tak.
TO NAWET NIE JEST OPARTE NA MOIM ŻYCIU.
Liso, tak mi przykro.
Wracamy do twojej historii.
Co jest? To nie jest jeden z moich mózgowców.
Który z nas to ja?
- Ratuj swoje życie kulturalne! - Widma Milhouse'a są wszędzie!
RESTAURACJA U SARDIEGO
Przeczytajmy recenzje. „Największy…”, zaczyna się świetnie.
„…gniot w historii sztuk teatralnych”. A niech to szlag!
Przepraszam, że pozwoliłam mu na zrobienie sztuki
wokół moich rysunków. To okropne.
Przepraszam, że nie byłam bardziej otwarta na twój wkład twórczy.
Obie jesteście winne tej katastrofy! Więcej wina!
Mam dla nas kolejny wspólny projekt.
- Wsadzić tatę do taksówki. - Straż Przybrzeżna? Będę żył.
NIESPRZEDANE KOSZULKI 90% ZNIŻKI
PRZYGODY MAMY SMUTNEGO DZIEWCZĘCIA AUTORSTWA MARGE SIMPSON
CZAS ODEBRAĆ SAMA WIESZ KOGO.
SMUTNO MI.
JUŻ NIE JESTEM SMUTNA.
Wciąż uważam, że ma potencjał.
Napisy: Daria Pokorska