DOM AUKCYJNY GAVELBY'S DZIŚ AUKCJA KOLEKCJI MSPS
Licytację rozpoczynamy od kwoty ośmiu milionów dolarów.
Dziewięć milionów.
- Dziesięć milionów. - 11 milionów!
15 milionów dolarów.
Obraz The Poetess Joana Miró
po raz pierwszy, po raz drugi…
Sprzedany miliarderce Megan Matheson, magnatce technologicznej.
Nie zabierajcie tego obrazu. Ja go kocham!
Nie pozwolę wam go zabrać!
NASTĘPNEGO DNIA
DOM AUKCYJNY GAVELBY'S
Proszę, panno Matheson.
The Poetess Joana Miró.
Mój obraz został skradziony!
To niemożliwe!
To zagadka tak zagadkowa, że rozwiąże ją tylko jeden człowiek.
Dajcie mi tu Manaceka.
DICK POMPEII JAKO
„TAM DOM TWÓJ, GDZIE SZTUKI BRAK”
WZAJEMNIE SPRZYMIERZONE UBEZPIECZENIA CO.
ACE BUTY SKÓRZANE, SP. Z O.O.
Dzięki Bogu, że pan jest, panie Manacek.
Jest pan najlepszym niezależnym detektywem ubezpieczeniowym w tej branży.
Czyżbyśmy to właśnie jego potrzebowali?
Jakiegoś zadufanego lalusia, który zrobi idiotów z nas, gliniarzy.
Ach, Clancy, jesteś, jak widzę, zdrowo…
- …najedzony. - Widzi pan?
Specjalnie zawiesił głos między tymi dwoma słowami.
Może i tak, a może… i nie.
Ja też umiem…
…w pauzy.
Trzy osoby licytowały skradziony obraz. Magnat nuklearny pan Burns,
inwestorka Megan Matheson i oszust w mini-golfa, Homer Simpson.
Wszyscy są podejrzani.
Nie, żebym ci źle życzył, Manacek, ale obyś się wykopyrtnął na tę buźkę.
Oby nie. Mojej mamusi się raczej podoba.
Niech cię i te twoje riposty!
Proszę posłuchać, Manacek, nie wiem, dlaczego pan ze mną rozmawia.
To mój obraz ukradziono.
Tak, ale ubezpieczyła pani obraz wart 15 milionów dolarów
na kwotę 30 milionów dolarów.
Jak na babkę, co ma głowę do matmy, trochę źle to pani policzyła.
Ty arogancki skurczybyku.
Lubię pana, Manacek.
Ale powinien pan rozmawiać z tym, kto naprawdę ukradł ten obraz:
człowiekiem, którego przebiłam, Montgomerym Burnsem.
Niezły ma pani trening.
Choć mógłbym opracować lepszy.
Proszę wybaczyć, ale jestem w poważnym związku z byłą Miss Danii.
Stworzyła odmianę komara, która leczy malarię.
Cóż, jeśli wynajdzie lek na poważne związki, proszę dać mi znać.
Wypuść!
Strzelaj!
Niezły strzał, panie Burns.
Ma pan wrodzony talent do strzelania do rzutków.
Niech mi pan oszczędzi pochlebstw, Manacek. Wiem, co pan tu robi.
Myśli pan, że ukradłem ten niedorzeczny obraz.
To jakiś absurd.
Pewien mały gliniany gołąbek powiedział mi,
że mocno pana ubodło, że przelicytowała pana kobieta.
Wypuść, wypuść, wypuść!
Wygląda na to, że jedyne, w co trafiłem…
…to czuły punkt.
Odstrzelę panu zaraz ten arogancki uśmieszek.
Lubię pana, Manacek.
Ale to oczywiste, kto zabrał obraz.
Ten szaleniec twierdzący, że zrobi wszystko, by go mieć: Homer Simpson.
Ja… Pan to ze sobą przyniósł?
Dmuchany. Dorwałem w Brookstone.
ELEKTROWNIA JĄDROWA W SPRINGFIELD
Nie wiem, jak mogę panu pomóc przy tej sprawie, panie Manacek.
Jak pan widzi, jestem bardzo zajętym człowiekiem.
Wedle mojego źródła, którym jest Lenny, miał pan obsesję na punkcie tego obrazu.
Też tak kiedyś miałem z zamszową kurtką sportową ze skórzanymi kieszeniami.
Wszystko bym zrobił, by ją dostać. Ukradłbym nawet obraz.
Ja? Obsesję na punkcie jakiegoś głupiego obrazu?
To absurdalne.
- Doprawdy? - Ma pan rację.
Zrobiłbym wszystko, by mieć ten obraz.
Kłamałbym, zabił, ukradł. No, zabił to nie.
Ale ukradłbym go, a potem o tym nakłamał.
Ale go nie ukradłem. I nie kłamię.
Proszę mi wierzyć, albo pana zabiję!
Lubię pana, Manacek. Zabiję pana!
Lubię pana.
Panie Simpson, nie mówi mi pan wszystkiego.
I ja się dowiem, co pan ukrywa.
Proszę, nie!
Wow.
Dostawcy pizzy robią się coraz ładniejsi.
Jestem żoną Homera Simpsona.
Uwielbiam żony. Nie trują, żeby się z nimi ożenić.
O, rany, sporo ma pan tych ripost.
Też się pani wyrobi, jak się pani rozgości w mojej sztruksowej pościeli.
Panie Manacek, mój mąż to wrak.
Proszę mi dać szansę, by pana przekonać o jego niewinności.
Pod warunkiem, że przy kolacji.
OK.
Dokładkę zapiekanki z chrupkami, panie Manacek?
Pewnie, czemu nie?
Skoro Homer nie jest winny kradzieży tego obrazu,
to dlaczego kryje się na schodach, wyjadając płatki prosto z paczki?
Cóż, Homer to okropny panikarz. To jego jedyna wada.
Marge, musi być pani ze mną szczera.
OK, przyznaję, ma wiele wad.
Tysiące wad. Same wady.
Pani mąż nie wydaje się być typowym wielbicielem sztuki,
ale ma nieskazitelny gust, jeśli chodzi o kobiety.
Ej, retro, przestań się przystawiać do mojej mamy.
Ona kocha tylko krępego gościa w ciasnych portkach, czyli naszego tatę.
Wybaczcie, ale potrafię rozwiązywać zawiłe śledztwa jedynie uwodząc piękną kobietę.
Taki mam proces myślowy.
Powiem panu wszystko, co wiem o Homerze, za jedno takie tiparillo.
Żadnych tiparillo.
Ach, te kobiety.
Lubię pana, Manacek.
Więc podpowiem panu, jak to naprawdę było z moim ojcem i tym obrazem.
Homer był opiekunem klasy na szkolnej wycieczce do muzeum sztuki.
I nie był z tego zadowolony.
MUZEUM SZTUK PIĘKNYCH
No już, no już. Szybciej tam. Po trzech do jednego pisuaru.
Żadnego mycia rąk, bo się spóźnimy na lunch.
Ale durny obraz. Co to ma w ogóle być?
Sztuka to piękne panie polujące na psy z martwymi królikami, biblijny szajs
i trójwymiarowe rysunki na chodniku, w które wydaje się, że wpadniesz.
Już rozumiem.
Już… rozumiem!
Panie Simpson, część dzieciaków poszła do sklepu z pamiątkami.
Mieliśmy mieć ze sobą tylko po pięć dolarów,
ale niektórzy wzięli więcej.
Czekajcie… Co?
A, tak. Jestem opiekunem.
To jest ciepłe piwo.
To Michelob rocznik 2007.
Homer trzymał go na specjalną okazję.
Tak.
Mój mąż nie mógł przestać myśleć o tym obrazie.
Kochanie, pokochałem obraz.
A co na nim jest? Winogrona?
- Nie. - Kwiaty?
- Nie. - Brzoskwinie?
- Nie. - A to na pewno jest obraz?
Na pewno. Dotknąłem go, jak nikt nie patrzył.
Nie ma nic złego w miłości do sztuki,
o ile jest tylko figuratywna.
Jest figuratywna, prawda?
Powiedz, że jest figuratywna.
Co jeszcze jest kłamstwem w naszym małżeństwie?
Naprawdę jesteś licencjonowanym DJ-em?
Byłem na kursie, ale oblałem egzamin.
Zwykły robol raptem uwielbia sztukę współczesną?
Ta historyjka i dwa drobne może kupią wam kubek kawy.
Który pana zdaniem mamy rok?
Ej, kto tu jest gliną?
Mówię panu, głęboko w swoim sercu mój tato jest wrażliwcem.
O, dobrze, nie śpisz.
Z tobą jedną mogę porozmawiać o… tym.
Znam ten obraz.
To The Poetess Joana Miró.
Dlaczego on mi daje taki spokój?
Dlaczego?
Widzisz? Pomimo, że to abstrakcja, to żółte kółko może reprezentować słońce.
Albo Pac-Mana w pozycji spoczynkowej.
Tato, twoim zdaniem sztuka jest do bani. Otrząśnij się!
Wow, po prostu wow.
Za każdym razem, jak na niego patrzę pod innym kątem, dostrzegam coś nowego.
Z tego miejsca chciałabym tylko zaznaczyć, że po raz pierwszy
to ty mnie zaciągasz do muzeum!
Prawda. Świat stanął na głowie.
Piłka do siatkówki plażowej jest większa, niż do zwykłej siatkówki.
Wybaczcie, gościu i gościówko, ale muzeum zostało zamknięte na dobre.
Możemy wejść i po raz ostatni zobaczyć nasz ulubiony obraz?
Nazywa się The Poetess.
A, ten. Jest tam, dokładnie w tamtym pudle, które jedzie do domu aukcyjnego,
gdzie jakiś miliarder go sobie kupi i więcej go nie zobaczycie.
O, to też muszę zabrać.
Raz muzeum, a raz nie.
Muzeum Sztuk Pięknych w Springfield
to ostatnia ofiara budżetowych utrapień miasta.
Ta słynna instytucja zamknęła swe podwoje na zawsze.
Jej legendarna kolekcja sztuki pójdzie na aukcję,
a jej przewodnicy zostaną wypuszczeni na wolność.
Zamknięcie muzeum oprotestowują lokalni miłośnicy sztuki
i bezdomni użytkownicy sanitariatów.
JESTEŚMY… SPŁUKANI.
Picasso, Goya, Cézanne, Dalí.
CHCIAŁAM TAM IŚĆ!
Sprzedawanie sztuki to głupota!
RENDTCE PRECZ OD MOJEGO REMBRANDTA
Jesteśmy tu, Vermeer, przywyknijcie!
NIE GODZILLUJ MEGO RODINA
Ludzie, ludzie. Rząd musi podejmować trudne decyzje.
A to nie była jedna z nich. Do muzeum prawie nikt nie przychodził.
Rozkradli nam tysiące audio-przewodników.
Po co to w ogóle ludziom?
Świetnie potrafią złupać te orzechy.
Proszę zwrócić uwagę, jak artysta wykorzystuje okna, by zaprosić widza,
a jednocześnie trzymać go z dala.
Ale burmistrzu Quimby, Muzeum Sztuk Pięknych w Springfield
czy też MSPS, to perełka.
MSPS to jedyna prawdziwie kulturalna instytucja,
z której nasze miasto mogłoby być dumne.
Przestańcie mówić MSPS! To się nigdy nie przyjęło.
Proszę wybaczyć, burmistrzu MSPS.
Nie jestem jednym z tych wymądrzających się muzealników.
Lubię proste rzeczy, MMA
i filmy z Adamem Sandlerem.
Ale w tym muzeum jest taki obraz
i jak na niego patrzę, tylko jednym słowem da się nazwać to, co czuję.
Jakie to było?
Transgender.
Transcendentalny.
Transcendencja nie wyremontuje dróg i nie wyedukuje młodzieży.
Wiedzieliście, że musieliśmy zwolnić 30% funkcjonariuszy policji?
Tak jest, Eddie!
Kiedyś miałem broń.
Dobra, sprzedajcie kolekcję.
Chodźmy na kolejny protest.
Za dużo restauracji poke.
POKE DOM - POKE MIEJSCE
POKE MON: JAMAJSKIE POKE
Poke jest tylko spoko.
Obraz Na brzegu rzeki Paula Cézanne'a, sprzedany za 65 milionów dolarów.
Jej! Jestem taki szczęśliwy jak Steve Martin!
To… O Boże, nie.
Nasz ostatni eksponat to The Poetess Joana Miró.
Licytację rozpoczynamy od kwoty pięciu milionów dolarów.
Ja tyle dam.
- Co ty robisz? - Planuję mieć ten obraz.
Sześć milionów dolarów.
Myślę, że możemy dać z siebie więcej.
Potrzebuję tego obrazu
do mojego prywatnego małpiego sanktuarium w Kostaryce.
Te kolory zdają się podniecać tamtejsze małpy.
Siedem milionów dolarów.
- Osiem milionów. - Dziewięć milionów.
Proszę pana, próbowaliśmy potwierdzić pana saldo w Pierwszym Banku Moego.
Człowiek, z którym rozmawialiśmy groził nam gotowaniem czaszek
i zrobieniem z nich…
…szczurzych wychodków.
Nie szkodzi, tato. Ty po prostu naprawdę kochałeś ten obraz.
Licytacja stanęła na ośmiu milionach dolarów.
- Dziewięć milionów. - Dziesięć milionów.
11 milionów.
15 milionów dolarów.
Obraz The Poetess Joana Miró po raz pierwszy, po raz drugi…
Sprzedany miliarderce Megan Matheson, magnatce technologicznej.
Nie zabierajcie tego obrazu. Ja go kocham!
Nie pozwolę wam go zabrać!
Było tu wszystko, co trzeba:
szkolna wycieczka, sekwencja marzycielska, Pomocnik Mela,
i dawała waszemu ojcu doskonały motyw, by ukraść ten obraz:
głębszą więź z córką.
No może, ale jestem pewna, że jest niewinny.
Mamo, Liso, człowieku z lat 70., taty nie ma.
Wziął i nawiał.
Wie pani, jak już wsadzę pani męża za kratki,
będzie pani jakby singielką.
Wygląda na to, że Homer uciekł tym oknem.
Tyle lat jestem detektywem,
a jeszcze nie widziałem tak pokiereszowanej podpórki ogrodowej.
Wiem, że to nie wygląda dobrze, ale niech pan przemyśli nasze słowa.
Mój mąż nie mógłby ukraść tego obrazu.
Dziękuję pani, Marge.
Wiem już teraz dokładnie, jak to się wszystko potoczyło.
- Skąd pan to wie? - Z przyjemnością to pani wyjaśnię…
…przy śniadanku?
Pan ma poważny problem z kobietami.
Wiem, chodzę na terapię… Dziś wieczorem u mnie.
Wynocha, już!
Biała czekolada, najbardziej samotna ze wszystkich.
Homer, wiem, że pan tam jest.
Jak mnie pan znalazł?
Wiedziałem, że wróci pan na miejsce zbrodni,
gdzie skradziono panu spokój ducha.
Nie może mnie pan aresztować. Nie jest pan gliną.
Nie jest pan nawet zatrudnionym detektywem ubezpieczeniowym.
Jest pan wolnym strzelcem. Nie zapłacą panu bez faktury.
Dzięki czemu kontroluję, kiedy kończy się mój rok gospodarczy.
Zawsze ma pan ostatnie słowo.
Nie lubię pana, Manacek.
Historyjka pańskiej rodziny o tym, jak to pan
pokochał ten obraz dowiodła pańskiej niewinności.
- Jak? - Dostarczając jednego kluczowego faktu:
jest pan zbyt głupi na złodzieja.
Może jednak go zabrałem.
- Proszę mi wierzyć: nie. - Mogłem.
Ale wiem, że pan tego nie zrobił. Tak właśnie mówię.
- Jestem mądry. - Jest pan głupi.
Po uważnym rozważeniu faktów i dowodów, które tylko ja zaobserwowałem,
mogę powiedzieć, kto ukradł ten obraz.
Panna Matheson.
Pani ostatnie IPO padło na miejscu,
a potrzebowała pani kasy, by utrzymać swoją
dziewczynę w stadium hybrydowej larwy komara.
Tysiąc razy to widziałem.
Niemożliwe! Uzbrojeni strażnicy ani na chwilę nie spuścili tego obrazu z oka.
Ale którzy uzbrojeni strażnicy?
Wystarczyło tylko odszukać identycznych bliźniaków strażników,
a potem nająć ich, by napadli na własnych braci.
To ostatnia niemożliwa do rozwiązania zagadka, jaką pan rozwiąże.
Dobra robota, panie Manacek. Kto mógłby podejrzewać,
że to była osoba, której nikt z nas wcześniej nie znał.
Tak, wielka szkoda, że zadała sobie tyle trudu,
by ukraść obraz… który już został skradziony…
…przez pana.
Jeszcze nie, proszę pana.
To znaczy: jak pan śmie oskarżać mnie o takie przestępstwo?
Ale obraz był bezpieczny w naszym sejfie, aż nie opuścił domu aukcyjnego.
Ale którego domu aukcyjnego?
Wystarczyło tylko,
by Burns zbudował budynek identyczny jak dom aukcyjny,
tuż obok tego prawdziwego.
Prawdziwy obraz nigdy nie opuścił sejfu, więc Burns mógł go ukraść, kiedy chciał.
- Teraz? - Tak, proszę pana.
Mój obraz!
Jakie to szczęście, że nie zabrali cię ci złodzieje!
Szkoda, że walnąłem kobietę i starszego pana przez…
…pamiątkową torbę na ramię.
WŁASNOŚĆ LISY SIMPSON
Lisa?
Nie planowałam go ukraść.
Ten obraz był pierwszym, co mieliśmy z ojcem wspólnego.
Nie mogłam znieść myśli, że go straci.
DOM AUKCYJNY WEJŚCIE SŁUŻBOWE
Wystarczyło tylko
podmienić moją materiałową torbę na obraz
przed wystawieniem go na aukcji.
Wiedziałam, że to niewłaściwe, ale czy nie gorszą zbrodnią jest
pozwolić jakiemuś miliarderowi ukryć dzieło sztuki,
żeby tacy, jak mój tato, nigdy nie mogli go pokochać?
- To kto teraz dostanie The Poetess? - Dziesięć milionów dolarów.
Obraz wraca w ręce miasta.
Ale gdzie my go powiesimy. Przecież wyburzamy muzeum sztuki.
A co pan zrobi z pieniędzmi, które miasto dostało
ze sprzedaży publicznych dzieł?
Cóż, realizujemy pewne bardzo potrzebne inwestycje obywatelskie.
MIEJSKI STADION FUTBOLOWY ZBUDOWANY ZA KASĘ Z BEZCENNYCH DZIEŁ
TRAUMA SHELBYVILLE KONTRA KONTUZJE SPRINGFIELD
Wszystko, co kocham, w jednym miejscu.
Piwo. Hot dogi.
Sanitariaty. Obraz. Córka.
Marge, jest pani piękną kobietą, ale oddaną mężowi.
I ja to szanuję.
Ale gdyby sprawy miały się inaczej, miałbym szansę?
Jest pan zarozumiałym, szowinistycznym skurczy…
Lubię pana, Manacek.
FAKTURA NIEZALEŻNE ŚLEDZTWO UBEZPIECZENIOWE
ANONIMOWI SEKSOHOLICY
SZTRUKSOWA POŚCIEL
POLSKO-AMERYKAŃSKI CZŁOWIEK ROKU
CERTYFIKAT DJ-A HOMER J. SIMPSON
Napisy: Karolina Kuczyńska