NIE JESTEM BABCIĄ
SZKOŁA PODSTAWOWA
PRZEŻYJ WSPANIAŁY DZIEŃ SPRÓBUJ ZUPY Z WĘŻA
TU KUPISZ BIMBER Z KUKURYDZY
SKŁAD OPON
AKADEMIA MUZYCZNA
GRATULACJE DLA ROCZNIKA 1999
Co roku najlepszy uczeń otrzymuje prestiżową Złotą Batutę
dla najbardziej obiecującego dyrygenta.
Jednak w tym roku uhonorujemy nią dwie osoby.
Aż dwie?
Zgadza się.
Gustavo Dudamel i miejscowy wunderkind, pan Dewey Largo.
Jestem pewien, że obydwaj zdobędziecie wielką sławę.
Właściwie to nie.
Jeden z was zdobędzie sławę.
Drugiemu się nie uda i czeka go koszmarne życie
nauczyciela muzyki w szkole państwowej.
Dudamel.
Dudamel. Yo-Yo Ma!
Dewey, kapryśna kruszynko. Znowu miałeś ten sen?
To okrutne, że mój jedyny triumf stał się dla mnie powracającym koszmarem.
Na swoje nieszczęście masz pamięć jak słoń.
I pasujące do tego zmarszczki.
Nie możesz mnie obudzić plasterkiem melona
i odrobiną czułości?
Jak sobie życzysz, Lordzie Zrzędo herbu Nieświeży Oddech.
Kwiatuszku, zadzwoń do faceta od wyprowadzania psa.
Każ mu przyjść szybciej i nie szarpać smyczą.
Mam to na liście.
Nie zapomnij też zadzwonić do wodociągów.
Chyba mamy zapowietrzone rury.
Przez cały dzień jesteś w domu.
Dlatego mnie to irytuje.
A teraz przepraszam, ale Pinterest wzywa.
Zamknij się, sir Winstonie, albo nie dostaniesz cygara.
WYPROWADZANIE PSÓW I CZYSZCZENIE RUR
Szanowny Panie Largo, jestem dyrektorem Filharmonii Stołecznej.
Słyszałem, że ma pan talent. Prawdziwy, wielki kawał talentu.
Będę na Pana wieczornym koncercie.
Z wyrazami zaintrygowania, Victor Kleskow.
PS Wniosę ze sobą napój.
Duży, schłodzony, bezalkoholowy.
Posłuchajcie.
Występ już jutro, więc musimy się przygotować.
Jeśli zagracie tak, jak wiem, że potraficie,
nigdy więcej mnie nie spotkacie.
GWIAZDY I PASY NA ZAWSZE
Macie w sobie ukryty talent,
który wydobędę za pomocą tej batuty.
Sherri, bardziej fortissimo. Terri, bardziej pianissimo.
Milhouse, pamiętaj, żeby nastroić…
Co to za instrument?
Nikt nie wie.
Wsadź go sobie na głowę.
Zaczynamy. Zrobię coś,
czego nie podjął się jeszcze żaden nauczyciel: przyłożę się.
Raz, dwa, trzy, cztery.
POLERKA DO BATUTY
ZDROWA ŻYWNOŚĆ
KOŚCIÓŁ NIC SIĘ NIE DZIEJE, IDŹCIE DO SZKOŁY
KONCERT ORKIESTRY DŁUGO CI ZAJĘŁO
Na pewno nie pomyliliśmy szkół?
To brzmi… dobrze.
O rety, to jest znośne.
Czy pan się wzruszył?
Prosiłem przecież o wolne krzesło jako bufor między nami na występach.
Bufor.
To było cudowne. Jak ci się to udało?
Było dobrze, prawda?
Powiedzmy, że oddzieliliśmy ziarno od plew.
Jestem w pudle.
WIELKOŚĆ JEST PRAWIE NAJWAŻNIEJSZA
Salieri, patronie wicemistrzów i wielkich przegranych,
spraw, żeby ten Garfunkel został Simonem,
żeby ta Pepsi stała się Coca-Colą,
żeby to brzydkie kaczątko dyrygowało Jezioro Łabędzie.
Jestem Victor Kleskow. Jako dyrygenci nie podajemy sobie rąk,
tylko machamy przyjaźnie w metrum cztery, trzy, dwa.
To dla mnie zaszczyt, maestro.
Przejdźmy do rzeczy. Dobry występ, jak na szkołę.
Usłyszałem talent, który zdarza się raz na semestr.
Chcę, żeby przeszedł do mojego zespołu.
Czy zechciałby pan…
przedstawić mnie Lisie Simpson?
Ale… to jeszcze dziecko.
Szukam talentów do filharmonii młodzieżowej.
Nie myślał pan, że mówię o panu?
Nie. Oczywiście, że nie.
Lisa jest tam.
Czerwona sukienka, inteligentny wyraz twarzy. Nie do pomylenia.
Panie Largo, zostałam wybrana.
Przykro mi.
Cieszę się, że będziesz nas reprezentować.
ŚLINA Z INSTRUMENTÓW
To tak jakby mała część mnie wykonała maleńki kroczek.
To bardzo wielkoduszne.
Złamany duch ma swoje dobre strony.
STOŁECZNA FILHARMONIA MŁODZIEŻOWA
Pan Kleskow powiedział, że nigdy nie słyszał lepszej artykulacji.
Powiedział, że brzmiałam jak młody Cannonball Adderley.
To ten szop pracz z sobotniej kreskówki?
To słynny muzyk jazzowy.
Nie wiem, o kim mówisz.
Myślałem, że to ten, który zwija się w kulkę
i walczy z wronami.
Na próby trzeba dojeżdżać 50 kilometrów w każdą stronę.
To nic! Będę ćwiczyć w samochodzie.
Sto kilometrów z Lisą grającą w aucie.
Mam dla ciebie symfonię.
Masz przerąbane
Nie stać nas, żeby codziennie brać opiekunkę.
Bart będzie musiał jeździć z nami.
I Maggie też.
Pozwól, że o coś spytam.
Czy naprawdę mamy poświęcić wszystko dla utalentowanego dziecka?
Jeśli tego nie zrobimy, zawsze będziemy żałować.
- No dobra. - Miałeś się ze mną pokłócić.
Orkiestra kosztuje 200 dolarów miesięcznie.
Skąd weźmiemy pieniądze?
Mam pomysł, ale może ci się nie spodobać.
Pamiętasz serial Breaking Bad?
Ten o ojcu, który rozpaczliwie potrzebował gotówki.
To wykluczone.
Mogę to zrobić, Marge.
Sprzedam kolekcję.
Nie widzieliśmy jeszcze komentarzy.
Czyli odpada.
Mogę wziąć drugi etat i pracować też na nocną zmianę.
Czy to nie zaszkodzi twojemu zdrowiu?
Myślisz, że coś mi grozi?
To ja jestem zagrożeniem. Jestem tym, który puka.
Jesteś bardzo opiekuńczy.
To też cytat z Breaking Bad.
Naprawdę masz zaległości.
PRZERWA REKLAMOWA
Wtedy Jezus powiedział do Samarytanki…
STOLICA ZA 27 ZJAZDÓW
Jest dobrze. Kiedy hiszpańska stacja
zagłusza chrześcijańską, to znak, że zbliżamy się do miasta.
TRZMIEL I STACEY
Co ja tu robię? Specjalnie nie rozwinąłem żadnego talentu,
żeby uniknąć takich dojazdów.
Czy na moim miejscu zostawiłbyś cię samego w domu?
SALA PRÓB
- Kim jest ta nowa? - Na czym gra?
Za mała na tubę.
- Za duża na flet. - Może trzyma tam lunch?
Cześć. Jestem Lisa Simpson.
Jeszcze cię usłyszy.
- Dobrze się czujesz? - Nie mów mu, że jestem chory.
Chorych porzuca się na śmierć.
Nawet altówki są spięte.
Przywitajcie Lisę Simpson. Jest prawdziwym muzykiem,
więc na waszym tle będzie wyglądać na cudaczne stworzenie.
Zaczniemy od klasyki.
Muzyka z serialu Knight Rider. Część druga, takt 47.
Raz, dwa, trzy, cztery.
Chyba się przejęzyczyłem.
Panno Simpson, czy to było Fis czy Ges?
To podchwytliwe pytanie, bo to te same dźwięki.
Oho, ktoś tu zna teorię muzyki.
Masz rację, to te same dźwięki.
Szkoda, że nie zagrałaś żadnego z nich!
Przepraszam.
Nie, to moja wina.
Byłem dla ciebie zbyt pobłażliwy.
Pozwoliłem ci oswajać się prawie dwie minuty.
Koniec z tym. Lisa solo, muzyka z Moonlighting.
Druga część, andante!
- Bart. - Po prostu zabijam czas.
Liso, kochanie. Wszystko w porządku?
Wrzeszczał na mnie i poniżał na oczach wszystkich.
A ja…
nigdy jeszcze nie zagrałam tak dobrze!
Czyli będziemy tak jeździć codziennie?
Na to wygląda.
Tylko nie to. Od siedzenia już mam odparzony tyłek.
Usiadłem na monetę. Nawet widać datę.
To pięciocentówka z bizonem. Jest sporo warta.
Wyrzuć ją. Monety są nudne.
Witaj na nocnej zmianie. Za co siedzisz?
Wygrałem los na loterii.
Moje dziecko czeka świetlana przyszłość. To jazz.
Widzę, że dla dzieci zrobisz wszystko.
A potem się od ciebie odwrócą.
Przerabiałem to. Jestem szczęśliwie opuszczony.
OCHRONA
Dzwonią moje dzieci? O rety!
To zawór parowy.
Nigdy nie dzwonią.
Ciemno tu. Może włączymy więcej światła?
Nic z tego. Firmy nie stać na rachunki za prąd.
Czy to nie my produkujemy prąd?
Nie używa się własnego towaru.
Myślę, że Maggie chce do domu.
Naprawdę tego chcesz, Maggie?
Wracamy do domu! Wracamy do domu!
Przepraszam, jeśli przeszkadzamy.
Bardzo chętnie zaopiekujemy się pani synem.
Bart Simpson, grzeczne dziecko. Proszę mnie nie googlować.
Właź!
Co z was za ofermy i dlaczego mnie z wami zamknęli?
Jesteśmy rodzeństwem.
Mamy utalentowanych braci i siostry.
Wiesz, jak to jest być piątym kołem u wozu?
Zamknij się, Miles.
Nie jestem taki jak wy.
Jesteś jednym z nas.
Jednym z nas.
- Tym drugim. - Tym gorszym.
Rezerwowym.
Niechcianym dzieckiem.
Jesteś dobrze ubrany jak na dziecko.
Jestem rodzicem.
Nagradzanym powieściopisarzem bez talentu muzycznego.
Zaczniemy od gry o krzesło. Są chętni?
Przepraszam, co to jest gra…
Doskonale. Pierwszy ochotnik łaknący krwi.
Lisa kontra Brian. Zwycięzca bierze pierwsze krzesło.
- Liso, jak mogłaś? - Nie chciałam.
Zaczynajcie, bo zamówię wam Ubera do Ofermowa.
A niech to, dynamiczny cennik. Zadzwonię później. Zaczynać!
Wystarczy.
Brian, to było na poziomie… drugiego krzesła.
Liso, zajmij jego miejsce.
- Dobrze mi poszło. - Wcale nie.
O rety, przepraszam.
Nigdy nie przepraszaj za swój talent.
Czy Mozart przepraszał? Nie wiem, nie żyłem w jego czasach.
Nawet gdybym żył, pracowałbym w polu.
Myślicie, że każdy mógł zostać kumplem Mozarta?
Pierwsze krzesło.
Idę na nocną zmianę.
Najbardziej będę tęsknił za wieczornym pasmem w telewizji.
Tato, czy moje uczucia się liczą?
Oczywiście, że tak. Po prostu nie mamy na nie tyle czasu co zwykle.
Możesz śmiało powiedzieć, co czujesz.
- No więc… - Słyszę cię, rozumiem
- i kocham cię. - Ale ja…
Resztę napisz na kartce z okazji Dnia Ojca.
Do zobaczenia przy śniadaniu.
Nie ma nic gorszego, niż być rodzicem obiecującego dziecka.
O rety, byłam taka samolubna.
To prawda. Jedyna osoba, która ma prawo
zabierać tej rodzinie czas i uwagę to ja,
bo w każdej chwili mogę odejść.
Chyba że będę wciąż mówił. Mówić, mówić i jeszcze raz mówić.
Tylko to powstrzyma kostuchę.
Na wojnie naoglądałem się kostuchy.
Nazywaliśmy ją biletem powrotnym z Niemiec.
Tylko że pojazd był przepełniony, a jedzenie podłe.
To był początek American Airlines.
¿Accidentes? No problema.
Teléfono ocho-ocho-ocho ocho-ocho…
Co robisz, Maggie?
Pomogę jej.
Pomocy! Pomocy!
Miałem dostać loda 80 kilometrów temu.
Jesteśmy na miejscu.
Homie?
Jem tylko śniadania.
Jajka. Żywię się tylko jajkami.
Skóra mi od tego żółknie.
Czy my poświęcamy szczęście całej rodziny
dla jednej osoby?
Kiedy Lisa zarobi miliony dolarów
za grę w Utah Jazz, wynagrodzi nam to.
Jazz to drużyna koszykówki.
Nie, to…
O Boże, co myśmy zrobili?
ŁAMIGŁÓWKI
Posłuchajcie mnie. Chcecie na zawsze pozostawać w cieniu rodzeństwa?
- Tak. - Tak.
W cieniu jest chłodno.
Powiem wam, jak zwrócić na siebie uwagę.
- Jesteś pewny? - To brzmi groźnie.
Nie jestem przekonana.
Musicie zacząć źle się zachowywać.
Mówić do taty po imieniu. Rozlewać klejące substancje.
Zrobić wacka z koszulki.
- Tak! - Zrobię to!
Tak!
Simpson, na słówko!
Obawiam się, że twój czas w tej orkiestrze dobiega końca.
Wyrzuca mnie pan?
Chciałbym. Zająłem się muzyką, żeby niszczyć ludziom kariery.
Zgrzeszyłaś tym, że niedługo masz urodziny.
Musisz iść na przesłuchanie do starszej grupy.
- Jakiej? - Od 9 do 14 lat.
A co jest dalej?
Sława, pieniądze i romans z Hansem Zimmerem.
Jestem gotowa na wszystko oprócz tego ostatniego.
Jesteś gotowa, tak? Gramy tam nuty, o jakich ci się nie śniło.
Mes, Jis, V, pochyłe G, Frank, Frank naturalny.
Wymieniłem tylko te, które słychać.
Wiem, że z pana strony to gra psychologiczna
i schlebia mi to.
Zawsze jesteś taka mądra. Ale to nie jest gra!
Twoi rodzice będą płacić więcej,
a dojazd zajmuje pół godziny dłużej.
W takim razie muszę porozmawiać z rodziną
i przekazać im… dobre wieści.
Przesłuchania są we wtorki. Widzę, że się wahasz.
Też się kiedyś wahałem: kierownik zespołu czy klawisz?
Wybrałem zawód, w którym mogę być bardziej okrutny.
Jestem tak zmęczony i poirytowany.
Zamknij się. Sam się zamknij.
KAWA
PRZEMYWANIE OCZU
To co zwykle, proszę pana?
Dziękuję, Lloyd.
Muszę przyznać, że z nikim tak dobrze nie popada się w szaleństwo jak z tobą.
Rozumiem, że rodzina zaczyna ciążyć.
Tak. Ale co mogę zrobić?
Podobno zatrucie materiałami radioaktywnymi niesie bezbolesną śmierć.
Może odrobinę plutonu do sałatki?
- Nie jem sałaty. - Otóż to.
Rozumiem.
- Nie rozumiem. - Zabij rodzinę.
- Jak to zrobić? - Użyj plutonu.
- Gdzie mam go włożyć? - Do sałatki.
- W jakim celu? - Żeby zabić rodzinę!
Do czego zmierzasz?
UWAGA RDZEŃ REAKTORA
Co ty wyprawiasz, Simpson?
Wracaj na stanowisko.
O matko! Prawie zwariowałem,
tylko po to, żeby moje dziecko mogło jeździć na lekcje muzyki.
Zaczynam myśleć, że to nie jest tego warte.
- Proszę, nie zwalniaj mnie. - Nie martw się.
Co się dzieje na nocnej zmianie, zostaje na nocnej zmianie.
Nie chcę cię skrzywdzić,
tylko rozwalić ci mózg.
To nasz szef działu kadr.
Tak to wygląda.
Jeśli jej się uda, czeka nas co najmniej kolejne pięć lat jeżdżenia.
Dałam Maggie rysownik, żeby ją czymś zająć.
O Boże, ona też ma talent.
- Na co patrzysz? - Na nic.
Zrób coś innego.
Dobrze mi idzie. Uda mi się.
Ale jeśli się tu dostanę,
będę musiała więcej ćwiczyć i więcej dojeżdżać,
a Maggie wciąż będzie patrzeć na mnie z wyrzutem.
Co mam zrobić?
Nie znoszę decydujących chwil.
Stop. Wystarczy. Oblałaś.
Baw się dobrze, grając za drobniaki na rogu Ulicy Przeciętniaków
i Bulwaru Rozczarowań.
Już dla mnie nie istniejesz.
Jest pan okrutnym nauczycielem.
Jako ojciec jestem jeszcze gorszy.
Wygląda na to, że to był ostatni wyjazd.
Jak się czujesz, Liso?
Dobrze. Nigdy nie czułam się lepiej.
Nie byłaś chyba na tyle głupia, żeby celowo źle grać,
tylko po to, żeby nam żyło się lepiej?
Pewnie gdybym się dostała,
ciężka praca zabiłaby całą moją miłość do muzyki.
A ja myślę, że byłabyś jeszcze lepsza i bardziej kochała muzykę.
To mi się spodobało.
A mi się spodobało, że popchnąłem cię do przemocy.
Bo tam do was pójdę!
Nie zmieścisz się, grubasie!
Tak myślisz?
Zgoda, Maggie?
Wow.
Dlaczego w samochodzie zawsze pachnie chrupkami?
Chyba ktoś tu zajada smutki podczas samotnej jazdy.
Nie mam nikogo, kto by mi robił śniadania.
Jesteśmy prawie w domu. Zamknij oczy.
Mam wielką niespodziankę.
- No już, zamykaj. - To głupie.
Zamykaj!
Kwiatuszku.
Niespodzianka.
Mężczyzna! Dla mnie?
Nie. Zmieniłem zamki i wyrzucam cię na bruk.
Ale… co z Sir Winstonem?
Ma na imię Puccini.
Niech będzie Puccini.
Tylko tego chciałem.
Kocham cię.
Napisy: Krzysztof Rączkowiak