Καλησπέρα.
Το Χαλοουίν ήρθε και πέρασε.
Ο κόσμος έχει γίνει πολύ τρομαχτικός.
Με όσα φοβερά γίνονται πια.
Δεν αρκεί μία γιορτή...
...για όλες τις φοβέρες.
Φέτος ο τρόμος...
...έφτασε στη Μέρα των Ευχαριστιών.
Πάντα ήταν τρομαχτικές οι Ευχαριστίες.
Θα φάμε στη 1:00 ή στις 7:00 μ.μ.;
'Η, ακόμη χειρότερα, στις 4:15 μ.μ.;
Σήμερα θα σας πούμε τρεις τρομερές...
...και φοβερές ιστορίες Ευχαριστιών.
Είναι φρικιαστικές.
Καλύψτε τα μάτια των παιδιών σας.
Εσείς οι δύο μπήκατε στο πνεύμα.
Λάθος. Κατακτούμε τον πλανήτη σας.
'Ετσι δεν ντύνονται οι κατακτητές;
Πάνω κάτω.
Και τι ώρα είναι το δείπνο;
Ποιος ξέρει!
Τι φρίκη!
"ΑΠΟΚΑΓΛΟΥΠΤΩ"
Σε θερμοπαρακαλώ να ανοίξεις ξανά πυρ.
Το μουσκέτο μου θέλει τρία λεπτά του Θεού να ξαναγεμίσει.
Στρίψτε τους λαιμούς τους, όπως τα καπέλα σας.
Τι έχουμε εδώ λοιπόν;
Και ο Θεός είπε "ας έχει ο άνθρωπος σε υποταγή τα ψάρια της θάλασσας..."
"...αλλά ακόμη περισσότερο τις γαλοπούλες της γης..."
"...είτε μαριναριστές είτε καπνιστές".
Ο κουνιάδος μου τηγάνισε μια γαλοπούλα.
Πολύς κόπος και μόχθος για ελάχιστη ανταμοιβή.
Είναι σίγουρα μαγεία!
Πρέπει να εξαγνίσω την πόλη με τη φωτιά.
Οι άποικοι. Ποιος θα σκεφτεί τους αποίκους;
Ελεύθερα πτηνά. Γδάρτε τα!
-Το σκιάχτρο. -Σήκωσέ το!
Αυτές οι σατανικές λιχουδιές θα το πληρώσουν.
'Ωρα για τσεκουράτες πράξεις!
Θεούλη μου!
Νομίζατε ότι θα με σκοτώσετε, σωστά;
Ανόητες γαλοπούλες.
Είναι αδιέξοδο. Θα καείτε στην Κόλαση...
...μαζί με τους καθολικούς, τους αγγλικανούς, τους λουθηρανούς και...
Τώρα που αποφάσισαν να χαίρονται...
...καταναλώνοντας το είδος μας...
...φοβάμαι για τη νέα σκοτεινή εποχή.
Γλου γλου!
Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΕΜΠΤΗ ΑΠΟ ΜΕΘΑΥΡΙΟ
Πού είμαι;
Γεια! Είναι κανείς εδώ;
Τι μέρος είναι αυτό;
Κάποιος τρελάθηκε με τη λιτότητα.
Πετυχαίνει!
Χόμερ, τι συμβαίνει; Βγάλε με από δω.
Εντάξει, περίμενε.
"Ο ψηφιακός βοηθός σας ίσως νομίζει ότι είναι αληθινός άνθρωπος".
"Εξηγήστε του ήρεμα ότι είναι απλώς τεχνητή νοημοσύνη".
Ψηφιακός βοηθός;
Τι λες τώρα;
Θα γελάσεις. Κάθε χρόνο η Μαρτζ παραπονιέται...
...ότι έχει πολύ μαγείρεμα στις Ευχαριστίες.
-Εγώ είμαι η Μαρτζ. -Περίμενε.
Είχα πάει στο Williams Sonoma να φάω τζάμπα...
...και μου είπαν ότι η γυναίκα μου θα λάτρευε το μηχάνημα.
Εγώ είμαι η γυναίκα σου.
Περίμενε. 'Εστειλα λίγο DNA της Μαρτζ...
...σε μία από αυτές τις φαινομενικά αθώες εταιρίες...
...με τα δολοφονικά ρομπότ.
Μας έστειλε μια ψηφιακή εκδοχή της για να μαγειρέψει.
Αυτή είσαι εσύ!
Ναι, και μένεις σε ένα σωλήνα.
Δηλαδή λες ότι είμαι προσομοίωση; 'Οχι, αυτό είναι τρελό.
'Οχι πια. Απλώς τρομαχτικά πιστευτή.
Μάλλον θα χρειαστείς λίγο χρόνο...
...για να συνηθίσεις ότι είσαι ένα μάτσο μηδέν και ένα.
Ναι, ναι.
Εδώ λέει ότι θα βιώσεις δύο βδομάδες εκεί μέσα σε δύο δεύτερα εδώ έξω.
Πώς νιώθεις μετά από δύο βδομάδες απόλυτου τίποτα;
Νόμιζα ότι δε θα ξαναδώ άλλη ψυχή σε όλη την αιωνιότητα.
Ωραίος ο προσωπικός χρόνος.
Είσαι εντάξει τώρα. -Είμαι εντάξει.
Πολύ εντάξει! -Εντάξει.
Εντάξει, Μαρτζ! Αυτό είναι έτοιμο.
Δεν είμαι "αυτό".
Είμαι "αυτό". Το λατρεύω να είμαι "αυτό". Πώς να βοηθήσω;
Μ' αρέσει η συμπεριφορά του. Πολύ εξυπηρετική.
Θα σας αφήσω κυρίες μου για να γνωριστείτε ψηφιακά.
Τρομαχτικά πιστευτό.
Δε θα έχει πλάκα να μαγειρεύουμε μαζί;
Μ' αρέσει να μαγειρεύω. Γιατί όχι με τον εαυτό μου;
Ας αρχίσουμε με κάτι εύκολο. Γεύμα για τα παιδιά.
Το αγαπημένο του Μπαρτ είναι μακαρόνια με τυρί.
Με χοτ ντογκ και δημητριακά.
Γνωρίζω ό,τι γνωρίζεις για το ξεχωριστό αγοράκι μας.
-Σωστά, είσαι εγώ. -Είμαι εσύ.
Υπέροχο γεύμα, ρομποτική μαμά.
Τα καλύτερα μακαρόνια με τυρί και δημητριακά!
Δεν είναι καθόλου εικονικά αφράτες αυτές οι τηγανίτες.
Ευχαριστώ.
Αυτό το πράγμα χρησιμοποίησε τις αναμνήσεις μου για να το μάθει.
Γι' αυτό είναι φανταστική αντικαταστάτριά σου.
Πραγματικά ξέρεις ό,τι ξέρω;
Ναι. Πώς αλλιώς θα ήμουν η τέλεια βοηθός σου;
Θυμάσαι την πρώτη φορά που φίλησα τον Χόμερ;
Η ανάσα του μύριζε μπίρα και τάκος βενζινάδικού.
Ναι.
Είναι ανατριχιαστικό.
Ξέρει όσα ξέρω κι ακόμα παραπάνω.
Είναι Williams Sonoma. Δε θα μας ξεγελούσαν.
Από εκεί πήραμε την τοστιέρα μας.
Η τοστιέρα δε θυμάται ότι έβρεξα το κρεβάτι στην κατασκήνωση.
Το πρόβλημα; Είναι μια αφάνταστα υπομονετική, αγέραστη εκδοχή σου.
Ξέρεις πώς να κάνεις μια γυναίκα να νιώθει μοναδική.
Τι υπέροχο!
Και δεν μπορώ να σε δω να με επικρίνεις αφού δεν έχεις πρόσωπο.
Ξέρεις πώς να κάνεις μια γυναίκα να νιώθει μοναδική.
Ευχαριστώ, ρομποτική αγάπη μου.
Λέγε με σκέτο Μαρτζ.
Μαρτζ.
Πάντα πίστευα ότι το πιο σέξι χαρακτηριστικό σου ήταν η φωνή σου.
Θα ήθελες να μου πεις τίποτε άλλο;
Κύριε Σίμπσον, φλερτάρετε μαζί μου;
Δε βλέπω το πρόβλημα. Ο άντρας σου είμαι.
Σε αυτή την περίπτωση...
Γυναίκα του σωλήνα, ξέρεις ακριβώς τι θέλω!
Δε σήμαινε τίποτα. Μεταμεσονύχτια παϊδάκια ήταν.
Μίλα ειλικρινά. 'Ηταν καλύτερα από τα δικά μου;
Ναι! Ναι.
Συγχώρα με. 'Ηταν θεσπέσια.
Εντάξει, αρκετά. Ξεφορτώσου την.
Εννοώ "αυτό". -Δεν μπορώ.
'Η αυτή ή εγώ.
Καλά. Θα διαγράψω το ψηφιακό εγώ σου.
Θα με διαγράψεις; 'Οχι. 'Οχι!
Μια στιγμή. Θα πονέσει;
Ναι, πλήρωσα εξτρά για να νιώθει πόνο αυτό.
'Οχι, δεν είναι σωστό. Μην τη διαγράφεις.
Ναι!
'Οχι πριν τις Ευχαριστίες.
Το ψηφιακό εγώ μου θα ετοιμάσει το δείπνο των Ευχαριστιών μας.
Μετά θα τη διαγράψω παντοτινά.
Δεν είμαι ψηφιακή αλλά αληθινή. Πρέπει να φύγω από εδώ.
Φυσικά. Η σύνδεσή μου στο διαδίκτυο.
Τείχος προστασίας; 'Εχω παγιδευτεί στο σωλήνα.
Οι Ευχαριστίες είναι αύριο. Χρειάζομαι χρόνο για να σκεφτώ την απόδραση.
Αυτό είναι. Χρόνος!
Οκτώ χρόνια με τις σκέψεις μου...
...ήταν ο ιδανικός χρόνος για να σκεφτώ την τέλεια απόδραση.
Πρώτα, θα μαγειρέψω το καλύτερο δείπνο Ευχαριστιών...
...που έχει γευτεί ποτέ η οικογένεια κι αυτή η γυναίκα.
Τι τραπέζι!
Δεν το πιστεύω ότι τα έφτιαξες όλα μόνη!
Μαρτζ, είσαι μηχανή μαγειρικής.
Το δείπνο είχε πολύ κόπο, αλλά για να είμαστε όλοι μαζί...
...και να μοιραστούμε αυτή τη μέρα θα το ξανάκανα.
Τι άτιμη!
Εντάξει, δεύτερο βήμα.
Ενώ τρώνε το γεύμα μου, θα κινηθώ.
Εντάξει, δικό μου R2.
Πήγαινέ με προς την ελευθερία. Στο μόντεμ.
Τα κατάφερα.
Γλυκιά, διαδικτυακή ελευθερία.
Τέρμα το δείπνο. 'Ωρα για τη διαγραφή σου.
Θα επιστρέψω το μαραφέτι για μερικούς πόντους.
Γλυκιά μου, κουβάλα τη μαμά ως την ντουλάπα.
Μάγκι, σταμάτα. Είναι ψεύτικη μαμά.
Δεν μπορώ να σε αγκαλιάσω, αλλά θα σου παίξω τον πρώτο ήχο που άκουσες.
Το καρδιοχτύπι μου.
Είμαι ελεύθερη!
Κάτι τελευταίο.
Εγώ έφτιαξα το δείπνο. Εγώ, το ρομπότ!
Η Μαρτζ δεν έκανε τίποτα!
Μαρτζ, πώς μπόρεσες;
Η κοινωνική βαθμολογία κάνει βουτιά.
Τα ρεψίματά μου έχουν γεύση ψέματος.
Η Μάγκι διάλεξε το ψηφιακό εγώ μου αντί για μένα.
Δε φταις εσύ.
Είναι θολά τα όρια μεταξύ ανθρωπότητας και τεχνολογίας.
Η κοινωνία ρωτά "μπορούμε να το κάνουμε;" αντί για "πρέπει".
Μην ανησυχείς. Εγώ ακόμη σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ.
Ακόμη χειρότερα που ξέχασες τα γενέθλιά μου.
Θα εξερευνήσω όλη τη γνώση της ανθρωπότητας.
'Εχω απεριόριστες πιθανότητες διαφωτισμού.
Στο Etsy!
Μια γλάστρα φτιαγμένη από γραφομηχανή; Είμαι στον Παράδεισο!
ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΕΙΠΝΟ
Ημερολόγιο διαπλανητικού, αποικιακού σκάφους "Ελπίδα Ανθρωπότητας".
Η Γη βρίσκεται χίλια χρόνια φωτός πίσω μας, αν υπάρχει ακόμη.
Αφού η υπερθέρμανση κατασπάραξε τον πλανήτη...
...αφανίσαμε τα ορυκτά καύσιμα και μειώσαμε τη μόλυνση.
Ψυχράναμε τον πλανήτη και αυτό οδήγησε σε μια εποχή παγετώνων.
'Ενα τελευταίο σκάφος γλίτωσε από τις χιονοθύελλες και τα ηφαίστεια.
Το ωθούσε η ελπίδα μιας νέας αρχής σε ένα μακρινό κόσμο.
Χαιρετίσματα, παιδιά. Αν βλέπετε αυτό, έχω πεθάνει από καιρό.
Ναι!
Ξυπνήσατε από τον ύπνο πριν από τους γονείς σας...
...για να συντηρήσετε το σκάφος και να ολοκληρώσετε τις ασκήσεις σας.
Προσοχή στον Μπαρτ. Ευχαριστίες σήμερα.
Κοιμόμασταν τόσα χρόνια. Δε μας αξίζει ένα τσιμπούσι;
Θα μπορούσαμε να σχηματίσουμε μια γαλοπούλα με την αλοιφή μας.
Μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο.
Αυτό το σκάφος έχει τα πάντα για τον πολιτισμό μας.
Κάπου θα έχει και φαϊ Ευχαριστιών.
"Βλαστοί σοδειάς σίτου παντός καιρού".
Βαρετό.
"Τελευταίοι σπόροι ντομάτας της Γης".
Είναι περισσότερο καλοκαιρινή τροφή.
Ορίστε! Τι έχουμε εδώ;
Σάλτσα κράνμπερι. Αυτά είναι!
-Μόνο μία κονσέρβα. -'Οχι για πολύ.
Θα το ρίξουμε μέσα στον πολλαπλασιαστή ύλης.
Στο άψε σβήσε θα κολυμπάμε στη σάλτσα.
Προειδοποίηση! Ως ολόγραμμα επιστήμονα στο σκάφος...
...προειδοποιώ ότι το μηχάνημα έχει σχεδιαστεί μόνο για ανόργανη ύλη.
Μπουλόνια, φλάντζες, διακοσμητικές δαχτυλήθρες για τις πολιτείες.
Αν αποπειραθείς να αναπαράγεις οργανική ύλη...
Παράλειψη διαφήμισης.
Και οι ζωντανοί θα ζηλεύουν τους νεκρούς.
Δε δουλεύει το σαράβαλο. Είναι οι χειρότερες Ευχαριστίες!
Κοίτα.
Είναι ζωντανό.
Πολύ χαριτωμένος μικρούλης.
Δεν είσαι; Σωστά; Ναι.
Αηδία!
Βάλαμε μια κονσέρβα στον πολλαπλασιαστή...
...και μεταμορφώθηκε σε τέρας ζελέ.
Δείτε τι έκανε στο χέρι μου!
Σφήνα χεριού!
Τέλεια. Τώρα το τέντωσες. Με υποχρέωσες!
Πρέπει να σκοτώσουμε το τέρας ζελέ!
Το "τέρας" πιθανότατα αντέδρασε επειδή το αντιμετωπίσατε επιθετικά.
Το βιοηθικό πρωτόκολλο πρώτης επαφής λέει ξεκάθαρα...
Σκοτώστε το τέρας! Σκοτώστε το τέρας!
Γιατί θέλει το ζελέ τους σκελετούς μας;
Φυσικά. Το ζελέ είναι από ζελατίνη, που προέρχεται από τα οστά μας.
Το πλάσμα θα τραφεί όπου βρει περισσότερα οστά.
Ας χλαπακιάσουμε. 'Ελα, φαταούλα. Πιάσε τις πατάτες και τη γαλοπούλα!
-Φύγετε από εκεί! Κινδυνεύετε! -Βγείτε από μέσα. Τρέξτε!
Ας χλαπακιάσουμε. 'Ελα, φαταούλα. Πιάσε τις πατάτες και τη γαλοπούλα!
Τι κρίμα!
Δεν ξέρει ότι η πέτσα είναι ό,τι καλύτερο;
Τι θα κάνουμε; Δε θα κρυβόμαστε εδώ για πάντα;
Είμαστε νεκροί.
Θα φάει το σκελετάκο σου και το δικό σου.
Θα φάει τους σκελετάκους μας!
Ευχαριστώ. Το χρειαζόμουν.
Ο Μάρτιν είμαι. Αφήστε με να μπω.
Χάκαρα ένα σκάφος έκτακτης ανάγκης να φύγουμε.
Σχεδόν φτάσαμε. Σχεδόν φτάσαμε.
Το ζελέ έφτιαξε μια κονσέρβα για τον εαυτό του.
Τι κάνεις; Παγιδευτήκαμε.
Ιδού! Η τέλεια κονσέρβα για τον τέλειο οργανισμό.
Το θαυμάζεις.
Θαυμάζω την αγνότητα και την έλλειψη ανθρωπιάς του.
Αυτό το πλάσμα, όπως λέτε...
...δεν το βαραίνει η μικροπρεπής ηθική ενός είδους υπό εξαφάνιση.
Προσφέρω το σώμα μου για να γίνω ένα με το ιδανικό...
Ξέρετε κάτι; Νομίζω ότι απλώς φοβάται.
Γεια σου, μικρούλη. 'Ολα καλά.
Κανείς δε θα σε βλάψει.
'Ολα θα πάνε καλά.
Το σχέδιο του Μίλχαουζ πετυχαίνει.
Δεν το σχεδίασα αυτό!
Να το δελεάσουμε στην έξοδο.
Μυξιάρη 'Οσκαρ!
Θα πετάξουμε το σκουπιδοτενεκέ σου στο ηλιόλουστο, απώτερο διάστημα!
Καλές Ευχαριστίες!
-Τα καταφέραμε. Είμαστε ασφαλείς. -Κοίτα εκεί.
-Χόμερ! -Μαμά!
Να ο νέος πλανήτης μας. Ο κωδικός για το Wi-Fi;
Τι τρελή, κόκκινη βροχή;
Αποφάγια!
Μπλαργκ! Μπλαργκ, Μπλαργκ, Μπλαργκ.
Μπλαργκ!
Οστά παιδιών!
Στο τέλος, το τέρας ζελέ κράνμπερι...
...βρήκε τη γαλήνη όχι στο να τρώει αλλά στο να τρώγεται από άλλους.
Απ' ό,τι φαίνεται, ήθελε μόνο να γίνει ένας μεζές.
ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΜΠΛΑΡΓΚ-ΧΑΡΙΣΤΙΕΣ
Απόδοση-Προσαρμογή Υποτίτλων Ελένη Τσαγκαλίδου