Green screen.
ZABIERZ DZIECI DO PRACY
POZNAJ DRUŻYNĘ IZOTOPÓW
DOTKNIJ PLUTONU
BEZUŻYTECZNA ENERGIA SŁONECZNA
- Lenny, nie wiedziałem, że masz dzieci. - Nie mam.
Wynająłem je, żeby lepiej wypaść.
Jak tam, Lenny Juniorze?
Super, Lenny Seniorze.
Właśnie dostałem rolę
syna Krusty'ego na rozprawie sądowej.
Możliwe powtórki.
Na razie, frajerze!
Dzieci.
Witajcie, izo-bąble.
Dobrze się bawicie?
Tak!
Doskonale. Teraz rodzice zostawią was ze mną
i zaczniemy zabawę.
Żegnam.
Ostatnia mama wychodzi.
Rozpoczynamy
Dzień Pracy Dzieci.
DZIEŃ PRACY DZIECI
ZABAWA
DMUCHANY ZAMEK BURNSA
OBSŁUGA REAKTORA
JAZDA KUCYKIEM DO KOPALNI URANU
W elektrowni znajduje się ponad 17 tysięcy skażonych zakątków.
Tylko wasze małe rączki mogą się tam dostać.
Do roboty, lenie.
Przynajmniej nie ma dziwnych przyśpiewek.
Pracuj dla mnie Albo spuszczę ci baty
Bez opieki dentystycznej Ani żadnej wypłaty
Nie!
Nawet panu Burnsowi nie ujdzie to na sucho.
Monty, nadal jesteś cwany.
To tak, jakbyś kazał pracować niemowlakom.
Panie Burns, zgodnie z prawem,
praca dzieci…
Odpowiedzialność karna?
MĘSKA
W tej grze w kotka i myszkę,
pan Myszka jest sprytniejszy.
Wiem, że pan tu jest,
i nic mnie nie powstrzyma.
To męska toaleta.
Kanapka z tuńczykiem w umywalce?
Ohyda!
Dzieła moich pracowników.
Zobaczmy, co im chodzi po głowach.
„Była raz pewna pani urodzona w Chinach…
„I Karolina Północna”.
Co pomiędzy, to nieważne.
Wielki płaczący ogórek. Ładne.
Jest coś o mnie.
Muszę włożyć bryle.
BURNS JEST DO BANI
BURNS PSUJE ZABAWĘ
MA MILION LAT I NIKT GO NIE LUBI
Ludzie mnie nienawidzą.
Może w damskiej będzie lepiej.
DAMSKA
Kukły można palić?
Powinieneś zobaczyć to nienawistne graffiti.
Mój portret był kompletnie przekłamany.
Nie przejmowałbym się.
Nasi pracownicy są spacyfikowani.
- Zastraszamy ich. - Rzekomo.
- Bijemy. - Rzekomo.
Podtruwamy.
CYJANEK
Rzekomo świetnie się bawimy, prawda, Smithers?
Wyczuwam jednak pogardę wobec swojej osoby.
Niesłusznie.
Burns jest gorszy niż Hitler?
Nie jako fachowiec,
tylko jako człowiek.
Koniec przerwy?
Kogo to obchodzi.
Otaczają mnie malkontenci,
kłótliwcy oraz tacy jak Lenny.
Moglibyśmy okazać pracownikom trochę szacunku,
bo wielu straciło tu życie.
SŁABIACY
Zinfiltruję środowisko pracownicze incognito.
Podejrzewam, że ktoś majstrował przy monitoringu.
Zebrałem zespół ekspertów,
który stworzy pańskie przebranie.
Specjalistka od masek z planu Mission Impossible.
Z Vinga Rhamesa zrobiłam Kristin Chonoweth.
Nic nie rozumiem, ale jestem pod wrażeniem.
Zaopatrzymy pana również w nowe, sprawne ciało.
Wszystko w nim działa?
Wszystko, co u pana.
Czyli tylko dwie rzeczy.
Dopełnieniem przebrania będzie chip modelujący głos.
Sprawię, że pański głos
zabrzmi zupełnie inaczej.
Bierzmy się do pracy.
To wprost niezwykłe.
Wygląda pan teraz o połowę młodziej.
Na 78 lat? Wystarczy pochlebstw.
Chcę zobaczyć swoje odbicie.
Przynieście górski strumień.
Żegnaj, Montgomery Burnsie.
Oto Fred Kranepool z działu konserwacji turbin.
Doskonale.
Siema, Joe. Co ty wiesz?
Pewnie tyle, co zjesz.
Spadaj, dziwaku.
Zwalniam cię.
Możesz mi naskoczyć.
Siadaj, nowy.
- Homer Simpson. - Fred.
To nie to.
Fred Kranepool.
Dobrze wam się wiedzie w tej robocie.
Ssiecie cyca wielkiego Montgomery'ego Burnsa.
Powiedziałeś „cyca”.
Zgadza się.
Skoro się skumaliśmy, mówcie.
Macie jakieś skargi? Wichrzycielskie uwagi?
Skoro o to pytasz…
Tak?
- Lepiej wracajmy do pracy. - Tak od razu?
Pan Burns ma specyficzny sposób informowania o zakończeniu przerwy.
Słyszałem szalone historie.
W innych elektrowniach nie szczuje się psami.
Inny świat.
Kiedy jest się po drugiej stronie,
szczucie psami wydaje się okrutne.
Bardzo okrutne.
Przez miesiąc brałem zastrzyki przeciw wściekliźnie.
Ostatnich kilka odpuściłem.
Biedacy. Proszę.
Macie po pięciocentówce z bizonem.
Dzięki.
Może pójdziesz z nami do Moe?
Dokąd?
To knajpa, którą pokazano
w programie Piję, to co Phil
z Philem Rosenthalem.
Jakie to jajo?
Powiedzmy, że… końskie?
Mogę tu zwymiotować?
Zabierzcie Phila do szpitala.
Fred, idziesz?
Jasne. Tylko puszczę sygnał Smithersowi.
Nienawidzę tego.
Moe, to nasz nowy kumpel, Fred.
Podobno pracuje z nami od lat.
Nie zauważyliśmy go.
Daj mu piwo. Na mój koszt.
Fred!
Dziękuję, przyjaciele.
Ładnie to powiedziałeś.
Jak jakieś obce słowo.
Może przemawia przeze mnie to piwo,
ale nie jesteście nawet w połowie tak źli, jak myślałem.
Chcemy jedynie odrobiny przyjaźni i szacunku.
Za przyjaźń i szacunek.
I za zło. To znaczy, za futbol.
Futbol!
Wybacz, Barn. Twoje krzesło jest zajęte.
Wystarczy raz się spóźnić.
Nie martw się.
Otworzyłem właśnie usługę drive-through.
Bezpiecznej jazdy.
NIE CZEKAJ
Zakumplujmy się
Dziękujemy bardzo.
Twoja kolej, Fred.
Fred!
Zaśpiewam piosenkę, którą wszyscy znają.
„Hiszpan zmorą mego życia”.
BLH 1493. Zaczynaj.
Posłuchajcie, opowiem wam
O Hiszpanie, co zniszczył mi życie
Wszyscy razem!
Posłuchajcie, opowiem wam
O człowieku, co uszczypnął Moją połowicę
Ci idioci lubią mnie za to, kim jestem.
Skafander zarejestrował bicie serca.
Wyłączam cię.
- Nie ten guzik. - Cicho.
Gdzie on jest?
Miałem poczytać mu na dobranoc.
Smithers, jeszcze nie śpisz?
Martwiłem się o pana.
Martwiłeś się?
Spędziłem najwspanialszy wieczór w swoim życiu.
- Z przyjaciółmi. - Słucham?
Powinieneś był to zobaczyć.
Świetnie się bawiliśmy.
Dotąd miałem tylko pseudo przyjaciół.
Nigdy prawdziwych.
Dla mnie jest pan kimś więcej niż przyjacielem.
Nie wyobrażaj sobie.
Dowiedział się pan czegoś?
Coś o związkach zawodowych?
Teraz interesuje mnie tylko męska przyjaźń.
Co ty o tym wiesz?
Gdzie byłeś? Spóźniłeś się na kolację.
Mamy fajnego nowego kolegę.
Fajne jest spędzanie czasu z rodziną.
- Wcale nie. - Właśnie.
Zgadzam się z mamą we wszystkim oprócz tego.
Przepraszam. To nie jest fajne.
Dobrze, już dobrze.
Po prostu nie ufam nowym przybyszom.
Jak Lady Gaga. Przyjechała, zainspirowała Lisę
i słuch po niej zaginął.
Po co komu tacy przyjaciele?
Panowie, jakie plany na wieczór?
Znowu balujemy?
Powinniśmy trochę popracować.
Mam pełną skrzynkę atomów
do rozszczepienia.
Dokuczają ci, Fred?
Odejdź, Smithers.
Wytargam cię za ucho, jak będziesz taki bezczelny.
Tak, proszę pana.
O mój Boże.
Zbeształeś go.
Na to wygląda.
Zbeształem go.
Zmęczyłem się.
Utnę sobie trzygodzinną drzemkę.
Czekaj. Gdy Smithers będzie topił smutki
w napoju z grejpfruta, Burns zostanie bez ochrony.
To idealny moment,
żebyś przycisnął tego sknerę w sprawie świadczeń pracowniczych.
Mam pogadać z Burnsem?
Nie mógłbym.
Ma najbystrzejszy umysł w 46 stanach.
Prosimy. Zrób to dla kumpli.
Nie zawiodę was.
Was.
Pomogę wam, przyjaciele.
Nie rozumiesz, Burns?
Bez pracowników, ta elektrownia upadnie.
Okaż im szacunek, a odpłacą ci po stokroć.
Szacunek pracownikom?
Co jeszcze? Zmienić baterie w czujnikach dymu?
Nie masz serca?
Owszem, mam.
Nie rozpylę gazu musztardowego.
Wracaj i powiedz kolegom, że nic z tego.
Wtedy mogą przestać mnie lubić.
Racja. Przyjaźń jest warta zachodu.
Grilluje Burnsa, jak się patrzy.
Podoba mi się, że nie wchodzą sobie w słowo.
- Jak uprzejmie. - O tak.
Dam im wszystko, czego chcą.
- Powiedział… - Słyszeliśmy.
Rozmawiały dwie osoby.
Pójdziemy to rozgłosić.
Kochamy cię, wielkoludzie.
Co pan narobił, panie Burns?
Nie ma pana Burnsa.
Jest tylko Fred.
Co pan mówi?
Montgomery Burns zmarł w chwili, gdy włożył ten skafander.
I sześć razy w tym tygodniu.
Dzięki Bogu za nową wątrobę i nerki.
Zaczekajcie! Dziś ja stawiam piwo!
Wypiję dwa.
Dwa łyki!
Mam nadzieję, że jesteś głodny.
Wstałam o drugiej w nocy, żeby upiec indyka.
Nie mam czasu. Muszę biec do pracy.
Od kiedy Homer chce chodzić do pracy?
Coś jest w powietrzu.
Też chcę chodzić do szkoły i do czegoś dojść.
W pracy jest teraz wspaniale.
To magiczne miejsce, gdzie dostajemy to, na co zasłużyliśmy a nawet więcej.
A wszystko dzięki Fredowi.
Kiedy go zobaczymy?
Już go widzieliście. W uśmiechu na mojej twarzy.
Powiemy mu, że jest sobota?
Jeszcze nie. Przynajmniej raz zostanie trochę indyka.
Zobacz, co Fred wymusił na Burnsie
do obróbki plutonu.
Jestem Audrey Hepburn.
Lenny Leonardzie, widzisz doskonale
i dobrze o tym wiesz. Daj mi to.
Mam gdzieś, co myślisz, bo Fred cię nie lubi.
A jak się za ciebie weźmie,
nie będziesz tu dłużej pracował.
Wystarczy tego.
- Simpson, ze mną. - O co…
Jest coś, czego nie wiesz
o swoim przyjacielu, Fredzie.
Wiem wszystko, co trzeba
o Fredzie jak-mu-tam, skądkolwiek pochodzi.
O Boże.
Zgadza się. Fred to pan Burns.
Ale to chyba dobrze.
Jest dla nas miły.
Tylko że przez to splajtujemy.
Rozdawnictwo prowadzi do bankructwa.
Co jeszcze im damy, Fred?
Poranną jogę? Irlandki?
Joga to już przesada.
Wszystko to przesada.
Skończymy jak katalog Searsa
i 20th Century Fox.
Na pewno nie mówisz tak z tęsknoty za dawnym Burnsem?
Pewnie, że mi go brakuje. A komu nie?
Simpson, jeśli zależy ci na pracy,
swojej i kolegów,
zakończ przyjaźń z panem Burnsem.
- Na zawsze. - Nie ma sprawy.
Póki przyjaźnię się z Fredem.
Burns to Fred.
Co? Nieprawda.
Co się stało, Homie?
Nic takiego.
Straciłem przyjaciela, bo wyszedł z niego Burns.
- Co? - Nie mogę
kumplować się z Fredem,
ale nie wiem, jak mu to powiedzieć.
Mnie nie pytaj.
Sam nie umiem pozbyć się Milhouse'a.
Jestem tu.
Nocowanie było dwa dni temu.
Zadzwonię znowu po mamę.
- Cześć, Fred. - Ahoj.
Posłuchaj. Nie możemy się dłużej kumplować.
To nic osobistego. Po prostu muszę się skupić na pracy.
Gdzieś tu jest moja konsola.
- Hej, Fred! - Zawsze niezawodny.
Spisaliśmy właśnie listę kolejnych rzeczy,
które stary Burns mógłby nam dać.
Jak to „stary Burns”?
Jest staruchem.
Skamieniałym strachem na wróble.
Nigdy nie widziałem was równocześnie.
To znaczy, że też go nienawidzisz.
To nie do końca tak.
Burns to stary piernik z pustym łbem.
Kupię sobie specjalne chodaki, żeby zatańczyć Riverdance na jego grobie.
Niewdzięcznicy.
Smithers, gdzie guzik zagłady?
Nie ma.
Mówiłem, że musi być wszędzie.
Puszczaj, małpo!
Dlaczego wszyscy nazywają mnie małpą?
Czemu nie gorylem albo orangutanem?
Małpka chce banana?
Ty zmechanizowany…
Myślałem,
że jesteście
moimi przyjaciółmi.
Ktoś ma zły dzień.
UWAGA RDZEŃ REAKTORA
Fred, ty zdrajco.
Zbuntowałeś moich pracowników.
Kochają mnie.
Niedługo znikniesz.
Będzie tylko Fred!
Jak mówią moi wszyscy prawnicy,
czemu w końcu nie umrzesz?
Bo jestem twoją ostatnią iskrą dobroci.
Nie ugasisz mnie!
Dobrze, że się w ciebie załatwiłem.
En garde.
Giń.
W porządku, panie Burns.
Freda już nie ma.
Dlaczego nie mogę budzić miłości i lęku?
- Jak Bóg. - Czemu?
Bo jest pan szefem, a my podwładnymi.
Tak było już za jaskiniowców.
Dziesięciu zabijało mamuta, a szef tylko pokrzykiwał.
Potem on zabierał mięso, a oni dostawali pazury.
Takie jest życie.
Potem nadszedł renesans i wynaleziono zegar.
Szef nie musiał już tracić czasu
na pilnowanie swoich pracowników.
Mógł zostać papieżem i poślubić swoją siostrę.
W nowoczesnym świecie powstały związki i prawa pracowników,
które zupełnie niedawno nam odebrano.
Skończ tę gadkę. Pomost zaczyna trzeszczeć.
Chodzi o to,
że każdy szef jest do bani. Czemu pan miałby być inny?
W istocie.
Wracać do pracy. Koniec z przywilejami.
Czy to dotyczy…
Skoro pytasz, tak.
A Freda, człowieka, jakim mogłem się stać,
skazuję na ogień piekielny.
Niech go ktoś powstrzyma. Za późno.
- Biedny Fred. - To kostium, idioto.
Napracowali się nad nim.
Dobrze, że pan wrócił.
Dobrze… Smithers!
Zostawiłem w środku kluczyk od auta. Idź po niego.
Przecież to pewna śmierć.
- Tak, ale dla ciebie. - Wrócił pan.
Czyżby?
Uwaga.
Oto wasz nowy kolega, Don Podrobion.
Pokażcie mu co i jak.
Nie dam się znowu wkręcić.
Wiemy, że to pan, panie Burns. Udowodnimy to.
Spuścić psy. Pana nie ruszą.
Jest prawdziwy.
Nie wiedziałem, że możemy spuszczać psy.
I otwierać zapadnię.
Zapłacisz za to!
Włącz tryb karaoke.
Posłuchajcie, opowiem wam
O Hiszpanie, co zniszczył mi życie
Posłuchajcie, opowiem wam
O człowieku Co szczypnął moją połowicę
Napisy: Katarzyna Orkan-Łęcka