SIMPSONOWIE
ŻYCIE W TEATRZE
Gdy umrę, na stypie chcę takich kanapki.
Są przepyszne. Nie mogę się doczekać.
Wszyscy ci ludzie kochali pana Chase’a. Uczniowie są załamani.
Nikt nie lamentuje tak jak aktorzy.
PLUSKWA MILENIJNA
To mój program.
Dlaczego śpiewają o komputerach?
To był musical o Y2K. Wtedy wydawało się, że zagrożenie jest duże.
Straszniejsze od teraźniejszości.
Czas akcji to w Sylwester 1999 roku.
Pięć, cztery, trzy, dwa Zero, zero, zero
Północne odliczanie do roku 2000
Pięć, cztery, trzy, dwa, czy będę zerem?
Gdy jutro zamieni się w dziś
Mamo, gdzie jesteś?
Stałam tutaj.
Byłam za kulisami.
Wydawałam polecenia jako kierownik planu.
Pani Chase, moje kondolencje.
Dziękuję, kochana.
Patrz, co znalazłam w biurze Franklina.
LICEUM SPRINGFIELD EGZEMPLARZ SUFLERSKI
Mój egzemplarz suflerski!
Są tu wskazówki co do całego występu.
Franklin zawsze powtarzał, że jesteś sercem występów.
Byłaś bardzo żywiołową kierowniczką.
Pilnowałam dyscypliny.
Ale oczywiście wszystkim się to podobało.
- Na pewno. - Sama radość.
Jasne, że chciałam wystąpić,
ale nie bardzo umiem śpiewać.
W wyobraźni mam głos księżniczki Disneya.
To był wyjątkowy okres.
Chciałabym znów poczuć taką magię.
Scenariuszu i muzyko Zabierzcie mnie do tych czasów
W czarnym stroju za kulisami Bym była niewidoczna
Nikt nie rozumie magii skrytej za kulisami
To ja!
Aktorzy się zgodzili. Wystawiamy musical.
Na miejsca Pora zacząć widowisko
Aktorom muszę to mówić Sami nie wiedzieliby, gdzie iść
PRALNIA
Dopasujcie spódnice Przetestujcie mikrofony
ELEKTRONIKA
Zamknijcie drzwi, w dzwonek uderzcie Przyciemnijcie światła na widowni
Podnosimy kurtynę dla Marge Bouvier
Ponieważ znów jestem gwiazdą za kulisami
Jesteś reżyserką?
Nie, kimś ważniejszym. Kierowniczką planu.
Pięć minut, ludzie.
Dziękuję, pięć.
Pięć minut. Uwielbiałam ten tekst, zanim zaczęły się…
Niekończące się góry prania, stosy talerzy
Jęczenie i narzekanie
- Moje. - Moje.
To moje!
Dosyć!
Wracam do rodziny w teatrze
Odżyją najpiękniejsze wspomnienia
LICEUM
Śpiewaj
- Do - Re
Mi
- Ten - Spektakl
Zrobi
Furorę w całym mieście Hit, przebój, szaleństwo
Springfield niczego nie potrzebuje Bardziej niż występu
Świetnie!
Ponieważ znów jestem
Docenianą, szanowaną, zawsze zaangażowaną
Najbardziej imponującą, cudną przyjaciółką
I gwiazdą za kulisami
Jest gwiazdą, spójrz jak lśni Pomaga, gdy pytamy o kwestie
Na miejsca
Kochanie.
Te gamonie cieszą się, że wystąpią.
Będę cię wspierać,
siedząc w Tawernie Moe.
Przepraszam, Marge, ale nie mogę wystąpić.
Złamałem biodro, gdy tańczyłem i śpiewałem o młodości.
Tato, a może zastąpisz Lenny’ego i wystąpisz w musicalu mamy?
Stałbyś się najbardziej wspierającym z mężów.
Wspaniały pomysł.
Wchodzę w to.
Proszę o ciasne gatki do tańca.
Od dziś już zawsze będziemy wrogami.
Na zawsze.
OK.
PRÓBY
Znów na scenie.
Jakbyśmy byli nastolatkami. Zaczynamy próbę.
Teatr!
Nie zaczniemy bez Saszy Reed. Była gwiazdą sztuki.
Dostała się do Szkoły Muzycznej Julliarda.
Sasza.
Nie zapomina się pierwszej diwy. Ciekawe, co teraz porabia.
Jako obowiązkowa kierowniczka dzwoniłam do niej wiele razy,
ale nie odebrała.
Nie dowiemy się, co się stało,
gdy Sasza opuściła Springfield i wyjechała do Nowego Jorku.
Nigdy nie mów nigdy. Witajcie, przyjaciele.
To Sasza.
Wszystko wam opowiem.
To był deszczowy poranek Gdy wysiadłam z autobusu
Wkroczyłam do miasta Wszyscy gdzieś pędzili
Zaczęłam śpiewać Aby ogrzać się w zatoce
Chyba brzmiałam tak
Wtedy jakiś mężczyzna powiedział
Ta barwa głosu i tonacja Zbijemy fortunę na tym głosie
Trzymaj się mnie A zaimponujesz wielu
Tak Sasza odniosła wielki sukces
Tak, Sasza wiele osiągnęła
Teraz jadam na werandzie Obok siedzi Lin-Manuel Miranda
Obgryzam kości z Patti LuPone do sytości
Nie wspominaj o Glenn Close.
Bananowy deser Foster Jadam z przyjaciółką, Sutton Foster
Dziękuję Stephenowi Sondheimowi Najlepszemu gospodarzowi
Nie zmarnowałam tamtych lat Gdy wyjechałam ze Springfield w świat
Dałam radę Lecz to nie szczęścia kres
Sasza powróciła
Odniosła sukces
Niesamowita jazda
Staje tu Broadwayu gwiazda
Nie wierzę, że Sasza wróciła.
Co za kariera.
Znam celebrytkę, która zna tego tam, no i wiadomo kogo,
i tego, o którym szkoda gadać.
Dobrze.
Fantastycznie, że Sasza odniosła sukces,
ale musimy ustalić miejsca na scenie.
Trzeba być dokładnym.
Miejsca są ważne.
Hal to powtarzał. Hal Prince.
Bum, pokazała!
Zanim zajmiemy się technikaliami,
musimy połączyć się jako grupa.
Poćwiczmy w moim domku nad jeziorem kryzys zaufania.
Ale musimy powtórzyć kwestie.
Marge Bouvier, nie zmieniłaś się ani trochę.
Dobrze, mamo. Powtórzymy. Ale nie czekaj na nas.
Nas? O co chodzi?
Ta sesja jest dla aktorów.
Rozumiesz, prawda?
Oczywiście.
Chodźmy.
Myliłem się. Ludzie z teatru są świetni.
Dzięki za zapoznanie.
Jak ja to przeżyję?
ODLICZAMY DO ROKU 2000
Gdy komputery pomyślą Że już nie żyję
- Jak ja przeżyję? - Jak?
Gdy komputery pomyślą Że już nie żyję
Gdy wszystkie zegary w komputerach Pomyślą, że już nie żyję
Wstęp był troszeczkę przydługi,
więc pilnujcie się.
Pięć minut przerwy!
Dziękuję, pięć minut.
Mam nadzieję, że pamiętacie najlepszą część prób.
Brownie!
Czy to brownie Margie z orzechami i M&M’sami?
To prawda. Potrzebują mnie.
Tutaj też jestem.
PAMIĄTKI KUMPLE Z TEATRU
To z naszych występów. Byliśmy tacy zżyci.
MUZYK ZABAWNA NOC
Pamiętacie naszą więź?
Moje piórko do gry na gitarze. Odkąd je zgubiłem, już więcej nie grałem.
Nadal działa.
Wracają wspomnienia. Pamiętacie?
Ogniska u Billy’ego Rozmawialiśmy o marzeniach
Upijaliśmy się i całowaliśmy Robiliśmy sceny
Kim był Billy?
No wiesz, Billy.
Wieczory w barze Były śmiech i łzy
Jasne. Restauracja.
Paliliśmy goździkowe papierosy
Ruthie serwowała frytki serowe
Dlatego zawsze pachnieliście palonym cynamonem?
Wspinaliśmy się na wieżę ciśnień Pijani koktajlem z whisky
Kradliśmy baner Pączków tłuściocha
To byliście wy?
Tak.
Pamiętamy te czas Najwspanialszy okres życia
Nie mieliśmy nic poza czasem
Pamiętamy te czasy
OK, coś mi mogło umknąć,
ale resztę na pewno pamiętam.
Co jeszcze?
Piwo u Marge Cóż za epicka noc
W moim domu była impreza? A ja gdzie wtedy byłam?
Sprawdzała, czy sprzęt działa Czy dobrą ma moc
Ludzie, to jest popaprane.
Ach, tak.
Też byłem na tej super ekstra imprezie
Nawet nie występowałeś.
Nie, ale łapałem luz, ile wlezie
- Lenny spadł z dachu - Co?
Rodziców Marge pozwano Wskutek dramatu
Musieli ogłosić upadłość
Dlatego nie poszłam na studia?
Pamiętacie dzień, gdy Jackie zszedł?
Nie wyprowadził się?
Nikt nic nie podejrzewał
Płakać wspólnie było trzeba
Gdy pismak stanął pod drzwiami Sprawiliśmy, by zajął się nami
- Co? - Pracował dla The Times
Którego?
The New York Times Cóż za czasy
Jakim cudem mnie to ominęło?
Byliśmy razem
Oprócz mnie.
Scenariuszu i muzyko
ZAMKNIĘTE
Nie lubili mnie zbytnio
W czerni za kulisami
ODRZUCONA
Wszyscy mnie unikali
WYKLUCZONA
To na tyle magii
TYLKO OBSADA
Nikt nie chce starej Marjorie
NASTOLATKOWIE NIE DLA KIEROWNIKÓW
Nikt mnie nie lubił i nawet nie wiedziałam!
Moje piękne wspomnienia zostały przekreślone.
Niepotrzebnie to organizowałam.
PLAKAT
Gdy pojawiła się Sasza, przestałam istnieć.
Nigdy nie lubiłam Saszy Reed.
Brała lody z zamrażarki bez pytania.
Przez nią nas pozwali.
Oczywiście, wszystko to wina Saszy.
Ktoś powinien dać gwiazdeczce z Broadwayu nauczkę.
Mamo, masz komputer?
Wczoraj odkryłam coś ciekawego.
Wydrukowałam poprawioną broszurkę.
PLUSKWA MILENIJNA
Strona trzecia jest ciekawe
W biografii coś się pojawia Zobaczcie, co tam się odstawia
Na pewno zmieni wasze zdanie
O ukochanej aktoreczce, kochani
Sasza, buch, prawda, już
Nigdy nie grała na Broadwayu W sztuce czy przedstawieniu
Pippin, Show Boat czy Kabaret Nie ma jej na liście aktorek
Przy wejściu dla aktorów Nie ona dawała autografy
Sephora przy Herald Square To było jej miejsce pracy
Straciła nadzieję, poddała się i nawiała W reklamie lakieru roli nie dostała
To scenoszustka, pozerka, kanciara
Za aktorkę uważa się sama
To scenoszustka Nie zna Sutton Foster
Za jej słowami kryje się pustka
Owijała was wokół palca całymi dniami
Ta scenoszustka
Z kilogramem tapety, botoksem w czole
Z przedłużonymi włosami Sypie kłamstwami
Więc nie znasz ludzi, o których mówiłaś, że kim są?
Marge Bouvier, jesteś złośliwa.
Jestem pewna, że też jesteście źli na Saszę,
ale teraz zapomnijmy o przeszłości.
Zbliżmy się i bądźmy rodziną z teatru.
Bez Saszy nie ma występu.
Wszystko zniszczyłaś, techniczko!
Zaczekajcie. Ona wszystko zmyśliła. Jest kłamcą!
Uważam, że przez takie zachowanie
ludzie cię nigdzie nie zapraszają.
Durna, niewdzięczna obsada.
Spałaś zeszłej nocy?
„Nie obchodzi nas, że Sasza kłamie. Wolimy ją niż ciebie”.
Mamo!
Bart wymienił moje płatki na trociny z klatki chomika.
I co? Nie czułaś, póki nie powiedziałem.
Co jest z mamą?
Dzieci, wasza matka poważnie wnerwiła dziwaków z teatru,
do których też się zaliczam.
Ale nie rozumie, że to jej wina.
Powiesz jej?
Tak, a jest na to jeden sposób.
Gdy partnerka jest zdenerwowana Szoruje zęby jak opętana
To jasne, że się myli Lecz myśli, że ma rację
Jest obowiązkiem każdego O winie informować partnera swego
Tak, by powstrzymać rabację
Nie pogarszajmy sytuacji Ani nie wprowadzajmy komplikacji
Ważmy słowa i nie przesadzajmy
Udzielmy porady Ale z uśmiechem, bez przesady
O delikatności pamiętajmy
Marge, słonko.
Zostaw mnie!
Marge, słuchaj! Jestem delikatny.
Doprawdy?
Myślisz, że miałaś rację Gdy rozpoczęłaś akcję
Serce mi się kraje Gdy pysia smutku doznaje
BALSAM LAWENDOWY
Byłaś zraniona Później wnerwiona
Trzeba ich zwołać I słowa odwołać
Masz rację, Homie. To moja wina.
Zrobiłam coś, czego kierownik robić nie powinien.
Uznałam się za ważniejszą od występu.
Widzicie, dzieci?
O delikatności pamiętajmy
Muszę to naprawić.
Pokaż mi wiadomości obsady.
No nie wiem. Nie powinienem tego robić.
Nie zrozumiesz żartów.
Nie czytaj wiadomości z twoim imieniem.
Sasza nie wyjechała. Mam jeszcze czas.
Dlaczego Marge mi to zrobiła?
Nigdy nie byłam złośliwa. Nawet z nią nie rozmawiałam.
Tak, nie obchodzi nas, że tylko sprzedajesz kosmetyki i kłamiesz.
Tęsknię za liceum.
Pamiętasz imprezę dla obsady? Ty i ja w jacuzzi.
To naprawdę się wydarzyło? Myślałem, że to moja wyobraźnia.
Była prawdziwa i nie pamiętam lepszego wieczora.
Sasza, przepraszam.
Gdy mąż zatańczył i zaśpiewał, o tym, co zrobiłam, poczułam się źle.
Zachowałam się jak walnięta nastolatka.
Chciałam tylko wrócić do dni młodości,
kiedy mogłam stać się kimś innym, niż jestem teraz.
Kierowniczka piętra w Sephorze.
Ekspedientka.
Obie chciałyśmy znowu być gwiazdami.
Oto i ona.
Chce pewnie ujawnić także nasze kłamstwa, które trafiły do broszury.
Jakie kłamstwa?
„Cieszę się, że wystąpię jako Steve i część zespołu”.
Miałam doprowadzić scenę do porządku.
Zamiast tego doprowadziłam do katastrofy.
Mamy szansę na najlepszy występ drugiej połowy życia.
Co wy na to? Próbujemy?
Dlaczego? Próbowanie się komuś opłaciło?
Mogłem zostać piosenkarzem Gwiazdą ekranu i estrady
Lecz na dnie butelki zostawiłem plany
Nie warto próbować
Przestań! Czegoś tak smutnego w życiu nie słyszałam.
Barney, ty najbardziej potrzebujesz występu.
Poza mną
BIS Y2K: PLUSKWA MILENIJNA
Mamy pełną salę. Idźcie na miejsca.
Marge, gdy jestem na scenie i nie mówię, mogę patrzeć na telefon?
Nie.
Już prawie północ. Co się stanie?
PIĘĆ CZTERY
Pięć, cztery…
Trzy, dwa, jeden.
Po prostu się kończy? Poszli na łatwiznę.
Na koniec musicalu Rent Mimi przynajmniej ożywa.
To jest chała.
Marge, dziękuję za przypomnienie, że dobrze być dużą rybą w małym stawie.
Pewnie dlatego nie wyjechałaś.
Raczej dlatego, że rodziców nie było stać, żeby zapłacić za studia
przez pozew po imprezie, którą zorganizowałaś w naszym domu, beze mnie.
To były czasy.
Boże, to ona. To Marge Bouvier.
Zapytaj.
Podpisze pani moją biblię suflerską? Skopiowałam od pani.
Znacie mnie?
Jest pani ikoną wśród kierowników.
Poszłaby pani na kolację? Chętnie posłuchamy opowieści.
Zaproszenie na kolację? Biorę frytki serowe!
BAR RUTHIE
Impreza obsady u Marge!
- Ach, tak! - Teatr!
Pięć, cztery, trzy, dwa, zero, zero, zero
Nowe milenium, ale kim się stanę?
Pięć, cztery, trzy, dwa, zbyt wiele zer
W jaką komputery wepchną mnie kabałę?
PĄCZKI TŁUŚCIOCHA
Zabraknie prądu? Wszystko oszaleje?
Wybuchną płyty główne?
A zakłócenia? Zwiechy? Przed bankomatem ludzie stracą nadzieję?
Będę mieć kredyt? Rodzinę? Syna, córkę, wiecie?
Co stanie się z dwucyfrową duszą
W czterocyfrowym świecie?
Napisy: Karolina Luka