SIMPSONOWIE
Co robimy teraz?
Złapaliśmy łajdaka, który otruł baronów miedziowych,
a nie ma dwudziestej.
Na szczęście zrobiłem rezerwację na 20.15.
ZŁOTY GIMLET
W tej restauracji się oświadczyłeś.
Pamiętałeś o rocznicy.
Patrz, kto jeszcze pamiętał.
Aster. Niesie szafir cejloński.
Mick, o wszystkim zawsze pomyślisz.
- Aster! - Niech idzie.
Pasuje mu do brylantowej broszki, którą zakopał.
Wznieśmy za to toast.
Kochanie, zawsze wznosimy toast.
Koniec
Mam nadzieję, że gdy wyjdę za mąż, też będę tak elegancka jak Mick i Moira.
Na pewno będziesz mieć to, co ja i ojciec.
Tak, dziesięć lat, a magia nie znika.
Dziękuję, kochanie.
Przełącz kanał! Leci Pokochaj lub zmień!
Dziś odpakują nową twarz Stevena!
Jest cały w serze taty.
Idę do łóżka. Zostawię was z waszą magią.
Bart, martwię się o mamę i tatę.
Zarodniki grzybów się namnażają! Spal je!
Lisa, mam amunicję całego zespołu!
Bart, muszę przeładować!
Czemu to czuję?
Mama i tata całkowicie się poddali.
Ich związek jest pozbawiony blasku i romansu.
Przerwałaś mi grę przez babskie gadanie?
Nie przypominają par z filmów
ani z reklam leków na receptę.
Nie tańczą na plaży ani nie latają na lotni.
Oglądają telewizję i usuwają bekową chmurę.
Sam nie wiem. Brzmi to jak problem Lisy, który nie jest problemem.
Chodź ze mną.
Co nasi kochani rodzice robią w piękną sobotę?
Posiłek przy szampanie? Wycieczka historyczna?
Czy może mama czołga się na nakolannikach domowej roboty?
Dobre wieści! Znajduję same martwe mrówki!
Zostaw zwłoki. Będą wiadomością dla pozostałych.
Może myślisz: „Po co tacie kosz przywiązany do brzucha?”.
Odpowiedź: żeby wpadały do niego okruchy.
Jeśli masz miejsce w korycie na taco, mam prezent od Maggie.
- Uwaga, łap! - Prosto do łap!
Niezły rzut.
Niezły chwyt.
Racja, to niepokojące,
i dlatego, jeśli chodzi o rodziców, mam zasadę: „Nie patrz. Nie interesuj się”.
A powinieneś.
Będziesz mieszkać z tą dwójką, nawet będąc dorosłym.
Chcesz, żeby twoje dziewczyny witali Państwo Majtkowie?
Hej, ślicznie wyglądasz. Chodźmy.
Bart, przedstaw nas.
Chcemy ją zobaczyć.
Mam nadzieję, że wasz związek będzie podobny do naszego.
Kanapa miłości!
Organizujemy interwencję.
CHRUPKI SEROWE
Trzymaj mocno za ogon.
Mamo, tato, musimy porozmawiać.
Nie w trakcie 21 dni na bagnach!
Zaraz powiedzą, kogo znaleźli w aligatorze.
Cody!
Po pierwsze to bezpieczna przestrzeń. Kochamy was.
Ale żadne dziecko nie powinno widzieć, jak ojciec nosi na sobie kosz.
Siedzicie na kanapie i oglądacie gówniane programy.
Oglądamy programy edukacyjne i zdobywamy przydatne umiejętności,
jak łowienie krabów w Morzu Beringa.
Wiecie, jak wyjąć hak z przedramienia poławiacza krabów?
Nic na ten temat nie wiedzą, Marge.
Popadliście w rutynę.
Spójrzcie na pokój. Dwie osoby, a wala się tu sześć koców.
Mamy dziewięć. Każdy ma swoje przeznaczenie.
Uważam, że to słodkie, że tak dobrze czujemy się razem.
Wiele was omija.
Zabawa, podróże,
stanie.
Wygraliście w szkolnym konkursie tydzień w Krokusowym Ośrodku Bliskości,
ale voucher leży na lodówce od roku.
Mieliśmy nadzieję, że wygramy garnek do popcornu.
Ale to miejsce jest wspaniałe.
„Spokojne otoczenie sprzyja błogiej bliskości,
dzięki usunięciu rozpraszającej technologii i rozrywki”.
Krokusowy Ośrodek. To brzmi tak romantycznie.
Jest na szczycie Góry Miesiąca Miodowego.
Chyba że obwisłe potwory kanapowe porzuciły romantyzm.
Co? Żyję romantyzmem. Jest dla mnie jak tlen.
Wasza mama nie chce jechać.
A chcesz?
Oczywiście.
Chyba, że ciebie nie interesuje romantyzm.
Kocham romantyzm.
- Jedziemy. - Wspaniale.
- Super! - Super!
- Wspaniale. - No.
Odjazd.
Bez telefonów i telewizji przez tydzień.
Menu dostosowane do diety keto.
Czy chodzi ci o dietę „cheetos”?
Nie.
W głębi duszy wiedziałem, że nie.
W soboty jest grupowa medytacja z Charise.
- O której się zaczyna? - O wschodzie słońca.
Nie zobaczymy się z Charise.
Jest też cicha, rytualna joga.
Też o wschodzie słońca.
Wschód…
Spacer przy zachodzie słońca!
Nie, zaczyna się o wschodzie.
- To miejsce jest do bani. - I to jak.
Zgodziłam się, bo ty chciałeś.
Nigdy nie chcę nigdzie jeździć!
Zawracaj, kochanie. Jedziemy do domu.
Już zawracam.
Homer!
- Wjedź w poślizg! - To robię!
A teraz się z niego wydostań.
Czego chce poślizg?
Jesteś cała?
Chyba tak.
- Szlag! - Szlag!
Skały! Musimy skakać. Teraz!
Homer!
To się wyklepie.
Dzwonię do ubezpieczyciela. Skorzystam z oferty.
Nie ma telefonu. Nie ma auta.
Ale wydostaliśmy się i jesteśmy bezpieczni.
Homer, posłuchaj mnie.
Nie jesteśmy bezpieczni.
To patowa sytuacja.
Jesteśmy przemoczeni, a jest mróz.
Musimy coś zrobić.
Rozpalimy ogień.
W programach używają łuków ogniowych.
Znajdź drzewko.
A może zrobimy tak?
Genialne!
Gdzie to widziałeś?
Pamiętasz listy z informacją, że telefon spuchnie i wybuchnie?
Przecież go wymieniłeś.
Tylko tak powiedziałem.
Dobra, ale mamy ogień.
Zdejmuj mokre ubrania.
Na oczach fauny?
Rób, co każę.
Prawie suche.
Teraz musimy znaleźć ścieżkę do drogi.
Podsadź mnie na drzewo.
- Homer, nie. - Mam cię.
- Gdzie poszłaś? - Nie tak.
- Góra czy dół? - Nie weszłam.
- Duszę się. - Obróć mnie.
- Wyjmij stopę z… - Uważaj na moją norkę.
Marge, weź te stopy!
Szorstka kora.
Nie patrz w górę.
Dziura.
Jejku, znowu moja norka.
Jak będzie więcej dróg,
to pójdziemy tą, gdzie jest bar,
bo mam ochotę usiąść.
Nie.
Widzę tylko drzewa. Same drzewa.
Zgubiliśmy się?
Chwila! Coś widzę!
Coś jasnoczerwonego. Jest blisko!
Kłuje w pupę.
- Co widziałaś? - Nie wiem.
Wygląda na dzieło człowieka. To nasza jedyna nadzieja.
Ubrania wyschły?
Prawie.
Nie!
Gorsze niż szósty sezon Goło i niewesoło!,
gdy przylecieli po Jerry’ego, bo wyjce pogryzły go w piksele!
Wiem, że to źle wygląda.
Nie mamy ubrań ani ognia,
ani schronienia, ani jedzenia,
ani nadziei na ratunek…
Wiem, co zrobimy!
Ale mamy czerwone coś! Tylko to nam zostało!
Biegiem!
Może to wóz strażacki!
Albo piętrowy autobus!
Może fabryka żelków Twizzler! Trafiony!
Wanna?
Seksowna wanna?
DOMKI NA GÓRZE MIESIĄCA MIODOWEGO
Gazeta Panny Młodej ŚLUBNA NIRWANA
„Od 1943 roku Góra Miesiąca Miodowego jest radosnym miejscem dla małżeństw,
gdzie nowożeńcy wkraczają do akcji po złożeniu słownej deklaracji”.
Papierosowa maszyna!
NIE ODDAM – PALĄCE OSKRZELA – Gładki Żeglarz
DOMKI NA GÓRZE MIESIĄCA MIODOWEGO
Pudełko z zapałkami!
Można na nim zapisywać numery!
Znów zaczynam czuć mój przód!
Możemy przerobić te rozwalone chałupy na schronienie.
I ciepłe ubrania.
Co to ma być?
To jacuzzi w kształcie kieliszka.
Chyba jesteśmy uratowani!
Dziękuję, pradawni erotomani!
NIE PRZESZKADZAĆ
Może to wpływ topiącego się szkła,
ale chyba damy sobie radę, aż nadejdzie pomoc.
Boże.
Nikt nie dowie się, że nie dotarliśmy do Krokusowego ośrodka,
bo nie można tam używać telefonów.
Mam nadzieję, że tantryczny pawilon na dachu
wpadnie im do ogrodu medytacji zen.
Nikt nas nie szuka.
Nie wiedzą, że zaginęliśmy.
W Tropieniu turystów helikopterem zawsze mówią:
„Jeśli się zgubiłeś, nie ruszaj się.
Niech chociaż śnieg stopnieje”.
To może być jutro albo za miesiąc.
Musimy tu przetrwać, póki nie zorientują się, że nas nie ma.
Na szczęście mamy schronienie, ciepło…
I miłość.
To słodkie.
To nazwa olejku do masażu.
OLEJEK MIŁOŚCI
Jutro znajdziemy jedzenie.
Dorzucę jeszcze telewizor do ogniska.
Żadnych jagód i orzechów, a pułapki są puste.
Myślałem, że wiem, czym jest głód.
Teraz wiem, że po prostu nie byłem pełny.
Tydzień temu w torebce po cheeriosach był pyłek.
Wyrzuciłam go.
Pyłek brzmi apetycznie.
Opowiedz mi o nim jeszcze raz.
Powoli.
Nie narzekaj, proponuj rozwiązania.
Wspaniale, teraz ze sobą rozmawiają.
To musi się udać.
Tak, ryby są głupsze od zajęcy i orzechów.
Głupie ryby!
Czemy nie łapiecie się na haczyk bez przynęty?
Ostrożnie.
Bo przemokną ci dywanowe gacie!
Wcześniej nie nosiłem dywanów.
Miałem spodnie!
Uszyte ze spodni!
Homer!
Homer, zdejmuj mokre ubrania i chodź do ogniska.
Łap! Nie może nam uciec!
Mam kabaretki na ryby!
Nie, nie mają krocza!
Łap ją!
- Nie! - Nie upuść jej!
Mamy ją!
Dziękuję!
Dziękuję, piękna rybko.
Dziękuję.
Na kanapkę!
Najlepszy posiłek w życiu.
Boże, chcę to jeść co roku na urodziny.
Będzie dobrze.
Niesamowite, o ile świat jest piękniejszy, gdy masz pełny brzuch.
Tak, masz…
Tęsknię za dziećmi.
A jeśli ich więcej nie zobaczymy?
Kochanie, wrócimy do domu.
Wylejesz na nie tyle miłości,
że nigdy nie staną się samodzielnymi dorosłymi.
Obiecujesz?
Obiecuję.
Chodź. Zatańcz ze mną.
- Co to było? - Pewnie wiatr.
Nie martw się.
Muszla wytrzyma.
Myślę, że to głodny drapieżnik.
Jesteśmy w środku.
Wchodzi!
- Poszedł. - Co to było?
Rosomak!
Gdzie on jest?
Boże, rosomak.
Taki sam zabił…
Zaklinacza rosomaków.
Potrzebujemy broni.
Co robisz?
Odciągnę go, ty zostań.
Homer, nie!
Hej, ty! Złap grubasa!
Homie.
Przechytrzył cię człowiek!
Król przyrody!
Niszczyciel planety!
Pomysłodawca Dnia Ziemi!
Co ty robisz?
To niesprawiedliwe. Przestań.
Nie jedz mnie. Jestem włóknisty.
Kogo oszukuję? Jestem żylasty.
Jestem ludzką wołowiną.
Zostaw go!
Proszę.
Marge!
Uciekaj! Długo nie wytrzymam.
Uwaga, łap!
Prosto do łap!
Marge, uciekaj!
Homer, on…
On nie żyje.
Marge!
- Jesteś ranna? - Nic mi nie jest.
Nie, coś ci jest.
Gdzie masz buta?
Marge.
Zaskoczyłem cię?
Tą seksowną, dziką wonią?
Nie zakradłbyś się do nikogo.
Poszukam mchu do gniazda miłości.
Później złapię w gacie rybę na obiad dla mojej kobiety.
Brzmi wspaniale.
Tutaj!
Wracaj!
Stój!
- Cholera! - Co się stało?
Nawaliłem.
Jechał tędy strażnik parku.
Mogłem krzyczeć od razu,
ale spojrzałem na ciebie i domek.
Było za późno. Przepraszam.
Głupek ze mnie.
Rozumiem cię, ale musimy się wydostać.
Pójdziemy po śladach. Gdzieś musi być ich baza.
Spakujemy wodę, suszone mięso z rosomaka…
I drogocenne wspomnienia.
To nazwa żelu miłości. Używałam go jako środek na owady.
Pożegnaj się z miłosnym gniazdkiem.
Gotowy?
Robale!
Wleciały mi do nosa!
Udało się! Dotarliśmy!
Zaczekaj.
Jeszcze chwileczkę.
Od teraz postaram się być romantyczny, jak prosiły dzieci.
Niczego nie zmieniaj, Homer.
Niczego nie zmieniaj.
Możemy iść powoli.
Jak zawsze.
BAZA STRAŻNIKÓW
Nie chcesz wejść do ciepłego pokoju?
Nie, pora na mój ulubiony program.
Napisy: Karolina Luka