Wat zullen we nu doen?
We hebben die gifmengende ploert gevangen en het is pas acht uur.
Gelukkig heb ik een tafel voor kwart over acht. Hier.
DE GULDEN GIMLET
Hier vroeg je me ten huwelijk. Je bent onze trouwdag dus niet vergeten.
Weet je wie nog meer niet?
Aster. En hij draagt de Saffier van Ceylon.
Mick, jij denkt ook aan alles.
Aster. -Laat hem toch.
Die staat mooi bij die broche van vorige week.
Daar drink ik op.
Lieverd, jij drinkt overal op.
Einde
Als ik ga trouwen, hoop ik dat ik net zo luchtig en elegant word als Mick en Moira.
Je krijgt vast wat je vader en ik hebben.
Precies. Tien jaar en nog steeds verliefd.
Bedankt, lieverd.
Snel, zet Weer verliefd op je gezicht op.
Vandaag mag het verband van Stevens nieuwe gezicht.
Hij zit onder papa's kaas.
Ik ga naar bed. Ik laat jullie tortelduifjes alleen.
Ik maak me druk om mama en papa.
De paddenstoelensporen zijn overal. De fik erin.
Ik heb munitie voor het hele team.
Bart, ik moet laden.
Waarom voel ik dat?
Mama en papa hebben het totaal opgegeven.
De vonk is totaal verdwenen in hun relatie.
Haal je me uit m'n spel om die meidenonzin?
Ze zijn niet als stellen in de film of medicijnenreclames.
Ze gaan niet op het strand dansen of deltavliegen.
Ze kijken tv en zuigen kaasboerenstof op.
Dat klinkt weer als een Lisa-probleem dat geen probleem is.
Kom mee.
Wat doen onze ouders op deze mooie zondag?
Champagnebrunch? Historische wandelroute?
Of kruipt mama rond op zelfgemaakte kniebeschermers?
Mooi. De enige mieren die ik zie, zijn al dood.
Laten liggen. Dat is een teken voor de rest van de kolonie.
Je denkt misschien: waarom heeft papa een vuilnisbak om z'n buik?
Antwoord: om z'n tacorestjes op te vangen.
Als er nog plek in je tacotrog is, ik heb een presentje van Maggie.
Hip hop. -Kom maar op.
Goed gegooid.
Goed gevangen.
Dit is zorgwekkend.
Daarom gebruik ik bij ouders de methode 'niet gezien is niet gebeurd'.
Je zit anders wel tot je volwassen wordt met ze opgescheept.
Wil jij vriendinnetjes voorstellen aan kapitein en mevrouw Onderbroek?
Je ziet er mooi uit. Wegwezen.
Bart, stel ons eens voor.
We willen haar zien.
Hopelijk krijgen jullie ooit wat wij hebben.
Bankstelliefde.
Tijd voor een interventie.
Mam, pap, we moeten praten.
Niet als 21 dagen in het moeras op is.
Ze onthullen zo wie in de alligator zat.
Cody, Cody, Cody, Cody.
Ten eerste dit: dit is een veilige plek. We houden van jullie.
Maar een ouder met een afvalbak voor z'n buik is niet voor kinderogen bestemd.
Het enige wat jullie doen, is hangen en tv-kijken.
We kijken educatieve programma's waar je iets nuttigs van opsteekt…
…zoals krab uit de Beringzee halen.
Weten jullie hoe je een bootshaak uit een vissersarm verwijdert?
Daar weten ze niets van.
Jullie zitten in een sleur.
Kijk eens goed naar deze kamer. Twee mensen en wel zes plaids.
Negen, en ze dienen stuk voor stuk een essentieel doel.
Ik vind het lief dat we zo op ons gemak zijn met elkaar.
Maar jullie missen zoveel.
Bezoek ontvangen, reizen.
Rechtop staan.
Jij hebt bij de tombola een week Samenzijn in het Saffraancentrum gewonnen.
Maar die bon zit al een jaar op de koelkast.
Ach, dat ding. We hadden liever de popcornpan gehad.
Maar dit klinkt perfect.
'Een kalme setting die je stel-zijn vergelukzaligt…
…door afleidingen als technologie en amusement te verwijderen.'
Het Saffraancentrum klinkt zo romantisch.
Het is boven op de Wittebroodsberg.
Tenzij jullie doorgezakte hangmonsters de romantiek hebben opgegeven.
Ik ben dol op romantiek. Romantiek is als zuurstof voor mij.
Maar mama wil niet.
Jij wel?
Tuurlijk. Tenzij jij geen romantiek wil. Dat is ook best, hoor.
Ik ben dol op romantiek.
Dus we gaan. -Fijn.
Fijn.
Het is fijn.
Heel fijn.
Een hele week geen telefoon of televisie.
En het eten is ketogeen.
Bedoel je niet 'Cheeto-geen'?
Dat dacht ik eigenlijk al.
Op zaterdag is er groepsmeditatie met Charise.
Hoe laat? -Zonsopkomst.
Dan geen Charise.
Er is stille zweethut-yoga.
Ook bij zonsopkomst.
Zonsopkomst, zonsopkomst…
Je kunt hiken bij zonsondergang.
Maar het begint bij zonsopkomst.
Dit is niks. -Drie keer niks.
Ik wilde alleen omdat jij wilde.
Ik wil nooit ergens naartoe.
Keer dan maar om. We gaan naar huis.
Ik keer al.
Homer.
Meesturen. -Doe ik al.
Dan tegensturen.
Waarmee?
Gaat het?
Ik geloof het wel.
Rotsen. We moeten springen.
Dat kan ik wel uitdeuken.
Ik bel de wegenwacht. Ik wil nu wel lid worden.
Geen telefoon, geen auto.
Maar we zijn tenminste veilig.
Luister. We zijn niet veilig.
We zitten in de penarie.
We zijn kletsnat en het is koud.
We moeten wat doen. Vuur maken.
Met een boog zoals in die survivalprogramma's.
Een buigzame tak.
Of zo.
Ongelooflijk. Waar heb je dat geleerd?
M'n telefoon was toch wegens explosiegevaar teruggeroepen?
Je had hem toch ingeruild? -Nee, dat zei ik maar.
Prima. We hebben tenminste vuur.
Doe die natte kleren uit. -Waar al die fauna bij is?
Doe nou maar.
Bijna droog.
De volgende stap. Uitzoeken waar de weg is. Help me die boom in.
Nee, Homer. -Ik heb je.
Waar ben je?
Boven of beneden?
Ik krijg geen adem.
Haal je voet uit m'n… -Pas op m'n dinges.
Haal die voet weg.
Ruwe schors.
Niet kijken.
Knoest.
Au, weer m'n dinges.
Als je meer dan één weg ziet, kies er dan een met een restaurant.
Ik wil echt even zitten.
Ik zie alleen bomen. Niks dan bomen.
Dus we zijn verdwaald?
Wacht. Ik zie wat.
Iets felroods. En het is dichtbij.
M'n kont.
Wat zag je? -Geen idee.
Het was door mensen gemaakt en het is onze enige hoop.
Zijn de kleren droog? -Bijna.
Dit is erger dan Naakt de sigaar serie 6…
…als Jerry wordt afgevoerd omdat brulapen in z'n pixels hebben gebeten.
Ik weet dat het erg is.
We hebben geen kleren of vuur of onderdak of eten…
…of hoop op redding…
Ik weet wat we niet hebben.
Maar we hebben dat rode ding, en dat is het enige.
Rennen.
Misschien een brandweerwagen. Of een dubbeldekker.
Of een snoepfabriek. Die ging erin.
Een badkuip?
Een sexy badkuip?
HUISJES OP DE WITTEBROODSBERG
BRUILOFTSPARADIJS
'Al sinds 1943 is de Wittebroodsberg een trekpleister voor tortelduifjes…
…die wel willen wat je na het "ja, ik wil" wel wil.'
Een sigarettenautomaat.
BOGARTS – BRANDENDE BRONCHIËN – LUCIFERS
HUISJES OP DE WITTEBROODSBERG
Yes. Lucifers.
Nu kunnen we telefoonnummers opschrijven.
Ik voel m'n voordinges weer.
We kunnen schuilen in de verlaten knuffelcabines.
En warme kleren maken.
Wat is dat?
Volgens mij zo'n champagneglas-bubbelbad.
Onze redding.
Bedankt, ouderwetse wittebroodsviespeuken.
NIET STOREN
Misschien is het de smeltende glasvezel, maar ik denk dat we gered zullen worden.
Lieve help.
Niemand weet dat we niet in het Saffraancentrum zijn…
…door hun stomme telefoonverbod.
Ik hoop dat hun tantrische dakpaviljoen in de zenmeditatietuin mietert.
Niemand zoekt ons, want niemand mist ons.
Bij Heli-hiker-redders zeggen ze altijd:
'Blijf zitten waar je zit tot de sneeuw smelt als je verdwaald bent.'
Dat kan morgen zijn of over een maand.
We moeten overleven tot ze merken dat we weg zijn.
Gelukkig hebben we onderdak, water…
En Liefde.
Wat lief.
Zo heet deze oude massageolie.
LIEFDE MASSAGEOLIE
Morgen zoeken we eten.
Ik leg nog een tv op het vuur.
Geen bessen of noten en al onze vallen zijn leeg.
Ik dacht dat ik wist wat honger was, maar dat was alleen maar niet vol zitten.
Vorige week gooide ik nog gewoon het Cheerio-poeder onder in de zak weg.
Dat poeder klinkt nu heerlijk.
Vertel nog eens over dat poeder.
Maar langzaam.
Niet klagen, bied liever oplossingen aan.
Fijn, nu klagen ze tegen elkaar.
Dit moet werken.
Vissen zijn veel stommer dan konijnen en noten.
Stomme vis.
Waarom bijt je niet in m'n haak zonder aas?
Voorzichtig, je ruigharige broek wordt nat.
Ik droeg vroeger geen vloerkleden, maar broeken.
Gemaakt van broeken.
Trek die natte kleren uit en ga bij het vuur staan.
Laat hem niet ontsnappen.
Ik heb een netpanty.
Nee, hè. Zonder kruis.
Pak hem. -Laat hem niet ontsnappen.
Hebbes.
Bedankt.
Bedankt, mooie vis.
Groepsknuffel.
Zo lekker heb ik nog nooit gegeten.
Dit wil ik voortaan op al m'n verjaardagen eten.
Het komt allemaal goed.
Vreemd dat de wereld met wat eten in je buik zoveel positiever lijkt.
Zeg dat…
Ik mis de kinderen.
Misschien zien we ze nooit meer.
Liefje, toch. We komen heus wel weer thuis.
En dan overstelp je ze met zoveel liefde dat ze nooit volwassen worden.
Beloofd?
Beloofd.
Kom met me dansen.
Wat was dat? -Vast de wind.
Niet bang zijn. Die schelp houdt wel.
Er zit een uitgehongerd roofdier buiten. -Gelukkig zitten wij binnen.
Het komt binnen.
Het is weg. -Wat was dat?
Een veelvraat.
Waar is hij?
Een dodelijke veelvraat. Net als in… -De veelvraatfluisteraar.
Een wapen. Wat doe je?
Ik lok hem weg. Blijf hier. -Niet doen.
Kom deze dikzak maar halen.
Je kunt niet tippen aan de mens. Koning van de natuur.
Verwoester van de planeet.
Uitvinder van Earth Day.
Wat doe je?
Niet eerlijk. Kap daarmee.
Je lust mij niet. Ik ben zenig.
Nou, goed dan. Ik ben gemarmerd.
Ik ben mensen-wagyu.
Blijf van hem af.
Alsjeblieft?
Rennen. Ik kan hem niet meer houden.
Hip hop.
Kom maar op.
Rennen, Marge.
Hij is dood.
Alles goed? -Prima.
Niet dus.
Je schoen.
Had je niet verwacht, hè?
Met die sexy wildernisgeur besluip je niemand ongemerkt.
Ik ga mos zoeken voor ons liefdesnest.
En daarna vang ik weer een vis met m'n kruis voor m'n dame.
Perfect.
Hé, hierzo.
Kom terug.
Stop.
Verdomme. -Wat is er gebeurd? Wat is er?
Ik heb het verpest. Ik zag een boswachter.
Ik had meteen moeten roepen, maar ik keek naar jou en ons huisje…
En toen was het te laat. Het spijt me. Wat een oen.
Ik snap het best, maar we moeten hier weg.
We volgen de sporen. Er is vast een post in de buurt.
We nemen water mee, gedroogde veelvraat…
En Heerlijke Herinneringen.
Zo heet de liefdesgel die ik tegen insecten gebruik.
Zeg maar dag tegen de liefdeshut.
Klaar?
Insecten.
In m'n neus.
Gelukt. Daar is het.
Wacht.
Heel even nog.
Vanaf nu probeer ik romantischer te zijn, zoals de kinderen zeiden.
Je hoeft niet te veranderen.
Niet veranderen.
Laten we langzaam lopen.
Dat doen we altijd al.
Binnen is het lekker warm.
M'n lievelingsprogramma begint.
Vertaling: Edward Rekkers